ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]

        ระยะเวลาครึ่งปีสำหรับคนทั่วไปแล้ว จะว่านานก็ไม่นาน จะว่าสั้นก็ไม่สั้น

        แต่สำหรับคนที่เฝ้ารออยู่ริมทะเลสาบแล้วเรียกได้ว่ายากลำบากมาก

        คนที่สามารถมาที่นี่ได้ล้วนเป็นคนโหดเหี้ยมที่สังหารคนได้โดยไม่กะพริบตาแต่เป็นเพราะสุสานแห่งนี้ทำให้ทุกคนที่ได้ชื่อว่าโหดเหี้ยมเฝ้ารออย่างเงียบสงบได้นานถึงครึ่งปีซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นมาก่อน

        คนเหล่านี้เฝ้าดูทางเข้าออกที่ใจกลางทะเลสาบอยู่ทุกวันคาดหวังว่าจะมีใครสักคนเหาะออกมา

        “เจ้าเหนือเจ้าว่าพวกเขาจะเป็นอะไรอยู่ในนั้นหรือเปล่า”

        ราชามารตะวันตกและราชามารทิศเหนือนั่งอยู่บนพรมวิเศษพวกเขาสนทนาระหว่างกินอาหารดื่มสุรา

        “ไสหัวไปเลยเจ้านั่นแหละที่จะอยู่ในนั้น”

        ราชามารทิศเหนือตะโกนใส่ราชามารตะวันตกราชามารตะวันตกกล่าวเช่นนี้มาครึ่งปีแล้ว เพราะเขาเป็นกังวลมาตลอดครึ่งปี

        ลูกชายของเขาซูเหยียนก็อยู่ในนั้นด้วยหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาจริงๆ หลังจากนี้เขาจะใช้ชีวิตอย่างไร

        ทว่าไม่กล่าวไม่ได้เลยว่าครึ่งปีที่ผ่านมานี้ทำให้ราชามารตะวันตกและราชามารทิศเหนือมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากขึ้นแม้จะยังไม่ยอมแพ้ต่อกัน แต่ก็ดูออกว่าราชามารทั้งสองต่างเป็นห่วงกันและกัน

        สี่ราชามารที่ยิ่งใหญ่เหลือเพียงสองคนหากพวกเขายังไม่สามัคคีกันอีกอาจโดนทำร้ายได้ง่าย

        เหลยป้าเทียนนั่งอยู่ในอาณาเขตของราชามารทิศเหนือเขาปรายตามองราชามารทั้งสองด้วยแววตาโกรธเคือง ไม่รู้จะกล่าวอะไรดี

        ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่เหมือนกับที่เขาคิดไว้เลยเดิมทีทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น เขาเลิกสนใจเรื่องเวลาปิดสุสานไปแล้วแต่เป็นแบบนี้ก็ดี ทำให้ราชามารทั้งสองคืนดีกันได้

        ทว่าคนผู้นั้นยังไม่ส่งข่าวมาให้เขาเลยเขาจึงไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามและรอคอยอยู่ตลอด

        “ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ข้ามีลางสังหรณ์ว่าพวกเขาจะออกมาได้”

        ราชามารตะวันตกกล่าวพลางยิ้ม

        “รอดูเถอะ”

        ราชามารทิศเหนือไม่คาดหวังอะไรนักคิดเพียงลูกชายรอดชีวิตออกมาได้ก็พอใจแล้ว

        ครึ่งปีอาจเกิดเรื่องราวขึ้นมากมาย

        ภายในสุสานผู้เฒ่าจี๋เล่อมองเสิ่นเสวียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมพลังที่รวบรวมอยู่บนร่างของเสิ่นเสวียนกำลังโจมตีเสิ่นเสวียนอยู่

        และตรงหน้าของเขาเหนือหัวเสิ่นเสวียนในตอนนี้มีบางอย่างขนาดเล็กปรากฏขึ้น

        เป็นมนุษย์ตัวเล็กๆคนหนึ่ง หรือกล่าวตามตรงก็คือทารกคนหนึ่ง

        ทารกคนนี้มีขนาดเท่ากำปั้นไม่ต่างอะไรกับทารกจริงๆ ผิวที่อ่อนนุ่มคล้ายจะบีบให้น้ำไหลออกมาได้มือข้างหนึ่งอยู่ที่ปาก ลืมตามองผู้เฒ่าจี๋เล่อด้วยแววตาอยากรู้อยากเห็น

        บนหัวของเขามีเส้นผมสีดำเล็กๆดูน่ารักมาก

        นี่คือหยวนก่อกำเนิดที่เสิ่นเสวียนใช้เวลากว่าครึ่งปีหลอมรวมขึ้นมาและในวันนี้มันกะเทาะเปลือกแก่นทองคำออกมาและแปรเปลี่ยนรูปร่างได้สำเร็จแล้ว

        เขารวบรวมพลังหกธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน และวิญญาณได้สำเร็จและด้วยการผสมผสานจึงก่อให้เกิดเป็นหยวนก่อกำเนิดหกธาตุขึ้นมา

        เขามีอยู่เพียงในตำนานเท่านั้นแม้แต่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร หรือกระทั่งอาณาจักรเซียน ต่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

        ทว่าตอนนี้กลับถูกเสิ่นเสวียนหลอมรวมได้สำเร็จในโลกใหม่ของเขา

        ที่เขาสามารถทำสำเร็จได้ภายในครึ่งปีอย่างราบรื่นเช่นนี้เหตุผลที่สำคัญกว่านั้นคือ เสิ่นเสวียนมีความรู้ขั้นเซียนพเนจรเก้าด่านเคราะห์ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากในโลก

        เขาฝึกฝนในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรมานานนับพันปีนอกจากเขาแล้วยังไม่เคยพบเจอเซียนพเนจรแปดด่านเคราะห์เลยแม้แต่คนเดียวที่แข็งแกร่งที่สุดคือเซียนพเนจรเจ็ดด่านเคราะห์ซึ่งพลังของเขาสามารถสังหารต้าหลัวจินเซียนได้

        เสิ่นเสวียนเพิ่งทะลวงเลื่อนขั้นมาไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่นในตอนนี้เขาพยายามฟื้นฟูตันเถียนที่ได้รับความเสียหายจากการเลื่อนขั้นในขณะเดียวกันก็รักษาตันเถียนให้มั่นคงเพื่อจะได้ตอบสนองต่อขั้นหยวนก่อกำเนิดโดยเร็วที่สุดครึ่งปีที่ผ่านมาเขาใช้ยาน้ำสกัดทั้งหมดไปแล้ว หินเฮยเย่าก็ไม่มีเหลือทำให้ตันเถียนขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเกือบสิบเท่า ซึ่งเป็นระดับที่น่ากลัวมาก

        และหยวนก่อกำเนิดในตอนนี้เริ่มเคลื่อนไหวอย่างอิสระเพราะไม่รับคำสั่งจากเสิ่นเสวียน

        เมื่อเห็นผู้เฒ่าจี๋เล่อจึงคิดลงมือโจมตีผู้เฒ่าจี๋เล่อในทันที

        “ข้าไม่สนใจหรอกว่าเจ้าคืออะไรแต่กล้าโจมตีข้า อย่าโทษว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน”

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อกำมือแน่นกล่าวกับหยวนก่อกำเนิดขนาดเท่ากำปั้นด้วยน้ำเสียงข่มขู่ เขาอยู่มาพันปีแล้วยังไม่เคยได้ยินวิธีการก่อกำเนิดแบบนี้มาก่อนเลยตอนนี้เขากำลังสงสัยว่าเด็กคนนี้เป็นลูกเสิ่นเสวียนหรือเปล่าและถูกเปิดเผยออกมาโดยไม่ทันระวัง

        “อุแว้อุแว้”

        หยวนก่อกำเนิดส่งเสียงร้องออกมาอู้อี้ทำให้ผู้เฒ่าจี๋เล่อที่ฟังไม่เข้าใจทำได้เพียงระมัดระวัง

        จากนั้นหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยขยับร่างเล็กน้อยและหมอบลงตรงหน้าผู้เฒ่าจี๋เล่อ

        ขณะที่กำลังลนลานผู้เฒ่าจี๋เล่อพลันสะบัดมือใส่หยวนก่อกำเนิดตัวน้อย

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อรู้ว่านี่คือลูกของเสิ่นเสวียนเขาจึงไม่กล้าใช้พลังทั้งหมด แต่ถึงเป็นอย่างนั้นพลังหมัดของเขาก็ไม่อาจดูถูกได้เลย

        เขารู้สึกเสียใจขึ้นมาหลังจากสะบัดมือออกไปแล้วขณะกำลังดึงมือกลับมา ร่างของหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยพลันสลายหายไป

        พลังหมัดของเขาจึงโจมตีใส่อากาศที่ว่างเปล่า

        “หืม?”

        สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ผู้เฒ่าจี๋เล่อมีสีหน้าสงสัยพร้อมกับระแวดระวังยิ่งกว่าเดิม

        เด็กตัวเล็กขนาดนี้กลับซ่อนตัวได้ในพริบตาจนเขาหาไม่เจอหากเติบใหญ่ขึ้นมาต้องยอดเยี่ยมมากอย่างแน่นอน

        “อุแว้อุแว้”

        ทันใดนั้นเสียงเด็กร้องพลันดังขึ้นข้างหูของเขาเขาจึงหันไปมองแล้วพบว่าหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยยืนอยู่บนบ่าของตนเองกล่าวกับตนด้วยเสียงร้องอุแว้

        หลังจากเห็นหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยผู้เฒ่าจี๋เล่อรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาทันที

        รวดเร็วมากจนน่ากลัว!

        เขาเป็นถึงจอมยุทธ์ขั้นศักดิ์สิทธิ์แล้วอยู่ในจุดสูงสุดของทวีปนี้ อีกฝ่ายกลับมายืนอยู่บนบ่าของตนได้อย่างเงียบเชียบหากต้องสู้กันจริงๆ อีกฝ่ายอาจเชือดคอเขาได้ในพริบตา

        “ลงไป”

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อกล่าวเสียงเย็นจากนั้นก็ใช้มือจับร่างหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยเตรียมสะบัดออกไปขณะนั้นเสียงของเสิ่นเสวียนพลันดังขึ้น

        “อย่าทำร้ายเขา”

        เมื่อได้ยินเสียงนั้นผู้เฒ่าจี๋เล่อรีบดึงมือกลับแล้วหันมองเด็กน้อยในมืออีกครั้งพบว่าเด็กน้อยนอนอยู่บนฝ่ามือของตน แม้เขาจะเป็นร่างจิตวิญญาณแต่เป็นร่างที่อยู่ในระดับสูงมาก จึงสามารถสัมผัสได้ไม่ต่างอะไรกับร่างจริงเลย

        เมื่อเห็นว่าหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยไม่ทำอันตรายตนผู้เฒ่าจี๋เล่อจึงยิ้มออกมาอยู่ครู่ใหญ่

        ความจริงแล้วเขาชอบเด็กน้อยมากเพียงแต่เด็กคนนี้แปลกเกินไป จึงทำให้เขาเกือบโจมตีออกไป

        “เขาเป็นลูกของเจ้าหรือ”

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อเงยหน้ามองเสิ่นเสวียนที่นั่งอยู่ก่อนจะถาม

        “เรียกแบบนั้นก็ได้”

        เสิ่นเสวียนกล่าวทั้งที่หลับตา

        “เรียกแบบนั้นก็ได้...”

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อไม่ค่อยเข้าใจคำของเสิ่นเสวียนถ้าใช่ก็บอกใช่ ถ้าไม่ใช่ก็บอกไม่ใช่ เรียกแบบนั้นก็ได้หมายความว่าอะไร และหากว่าใช่จริงๆคนที่ให้กำเนิดเด็กได้ต้องเป็นสตรี ไม่ใช่บุรุษอย่างเสิ่นเสวียนที่อยู่ดีๆ ก็มีเด็กโผล่ขึ้นมาจากหัว!

        อีกอย่างเด็กบ้านไหนจะมีขนาดตัวเท่ากำปั้นกัน

        ความสงสัยมากมายปรากฏขึ้นในหัวของผู้เฒ่าจี๋เล่อทำให้เขาคิดอะไรไม่ออกเลย

        “ข้าให้กำเนิดขึ้นมาเองเข้าใจแล้วใช่ไหม! ช่วยข้าดูแลเขาก็พอ ข้าขอฝึกฝนก่อน”

        เสิ่นเสวียนกล่าวกับผู้เฒ่าจี๋เล่อแล้วเข้าสู่สภาวะฝึกฝนอีกครั้งทิ้งไว้เพียงผู้เฒ่าจี๋เล่อที่มีสีหน้าสับสน

        ในความคิดของเขาบุรุษไม่สามารถให้กำเนิดเด็กได้วิธีการของเสิ่นเสวียนทำลายความเข้าใจทั้งหมดของเขาไปแล้ว

        ส่วนประกอบทั้งห้าธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดินนอกจากพลังธาตุไฟของเสี่ยวเหยียนที่ยังคงหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่องอีกสี่ธาตุถูกใช้ไปจนหมดแล้วโดยเฉพาะร่างของคนชุดดำที่ตอนนี้กลายเป็นร่างแห้งเหี่ยวไปแล้ว

        และพลังเหล่านี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นพลังของเสิ่นเสวียนแล้วอย่างสิ้นเชิงจนเลื่อนไปถึงขั้นหยวนก่อกำเนิดได้สำเร็จ

        เขาในตอนนี้มีพลังเหนือกว่าเดิมหลายเท่าหากต้องเผชิญหน้ากับคนชุดดำอีกครั้ง เขามั่นใจว่าจะจัดการอีกฝ่ายได้แม้อยู่ตรงหน้า

        และพลังของอีกฝ่ายน่าจะถึงขั้นจักรพรรดิระดับกลางแล้ว

        หลังจากฝึกฝนไปอีกสองชั่วยามในที่สุดตันเถียนและระดับพลังของเขาก็มั่นคงในที่สุดเขาก็ก้าวเข้าสู่ขั้นหยวนก่อกำเนิด

        ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ผู้เฒ่าจี๋เล่อและหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยเล่นสนุกกันอย่างร่าเริง เสียงร้องอุแว้ๆ เหมือนกำลังบอกถึงความสนุกสนาน

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อที่กำลังเล่นกับหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยพลันรับรู้ได้ถึงไอพลังน่ากลัวที่พุ่งเข้ามาจึงหันมองเสิ่นเสวียนในทันที

        ไอพลังบนร่างของเสิ่นเสวียนพลุ่งถึงขีดสุดเทียบได้กับขั้นจักรพรรดิในพริบตา

        “เปลี่ยนร่างเกิดใหม่?”

        ผู้เฒ่าจี๋เล่อมุมปากกระตุกเล็กน้อยพลางกล่าว