รอรัก รอแค้น

“ไชโย ทุกคนขาาาาาาาา ไอรักทำสำเร็จแล้วนะคะ” เท้าเล็กๆ วิ่งเข้ามาหาทุกคนในบ้าน หน้าตายิ้มแย้มสดใสดีอกดีใจ“อะไรลูก” ไอลดายิ้มให้ลูก“นี่ไงคะ ไอรักได้หนังสือตอบรับ จากโรงพยาบาลที่ไปสมัครแล้วนะคะ”“ไม่!!!” พีรวิชญ์รีบเบรกลูกสาวทันทีศศิธรหอมแก้มใสคุณพ่อ คุณพ่อเป็นแบบนี้ตลอดแหละหวงห่วงเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่เล็กจนโตเธอไม่เคยห่างอกพ่อกับแม่เลยด้วยซ้ำบางครั้งไปออกค่ายอาสาคุณพ่อสุดที่รักเธอแทบจะไม่อยากให้ไปด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเป็นผู้หญิง เห้อออ ยังดีที่แม่เข้าใจเธอ“คุณพ่อขาไอรักโตแล้วนะคะ ดูแลตัวเองได้แล้ว ลูกสาวพ่ออายุ 25 แล้วนะคะ อีก 5 ปีก็ 30 แล้วแก่แล้ว ขอไปนะคะมันเป็นความฝันของไอรักที่ตั้งใจว่าเรียนจบออกมานำความรู้ความสามารถในวิชาการแพทย์ที่ตัวเองได้เรียนมาไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด”“ไม่ได้ลูกสาวพ่อยังไงก็ยังเป็นลูกสาวตัวเล็กน่ารักของพ่อเหมือนเดิม ถ้าอยากเป็นหมอหนูก็ทำที่โรงพยาบาลที่นี่ก็ได้นี่ลูก จะไปทำไมอยู่นั่นห่างไกลความเจริญจะตายไกลหูไกลตาด้วย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับลูกสาวพ่อจะทำยังไงพ่อมีลูกสาวคนเดียวนะลูก”“พีพี่อย่าพูดเหมือนลูกอายุ 5 ขวบ ลูกเราโตแล้วนะคะที่จริงตอนอุ่นแต่งงานกับพี่อุ่นอายุน้อยกว่าลูกอีกนะ ขอให้แกไปทำตามความฝันของแกนะ” ไอลดาก็ช่วยออดอ้อนสามีแล้วมีเหรอทาสเมียและลูกอย่างเขาจะไม่ใจอ่อน ในที่สุดเขามีก็ต้องยอมใจอ่อนให้ลูกสาวสุดที่รักไป แต่เขาก็ยังย้ำนักย้ำหนาให้ดูแลตัวเองให้ดีให้โทรหาพ่อกับแม่ตลอด ที่จริงคุณพ่อจะส่งคนไปช่วยดูแลลูก ลูกสาวรีบเบรคไว้แทบไม่ทัน ไปพักที่บ้านพักของโรงพยาบาลเรื่องอะไรต้องมีบอดี้การ์ดไปด้วยบรรดาคนไข้พยาบาลให้ตกใจแตกตื่นกันพอดีวันนี้ศศิธรได้คุณแม่และพี่น้องสะใภ้ของคุณแม่ไปช่วยซื้อของที่จำเป็นหลังจากซื้อของที่จำเป็นเสร็จแล้วดารารัตน์ชวนไปดูดวงที่จริงไอรักก็ไม่ได้เชื่อเรื่องแบบนี้หรอกเพียงแต่ไปเพื่อให้ป้าสบายใจและอีกอย่างถ้าหมอดูทักท้วงอะไรมาเธอจะได้ระวังตัวเอาไว้ก็ไม่เสียหายอะไรเธอจึงไปบ้านที่ที่ทั้งหมดมาดูดวงเป็นบ้านชั้นเดียวมีสวนบริเวณรอบบ้านเล็กๆ เมื่อเดินเข้ามาในบ้านก็พบกับหญิงมีอายุน่าจะซัก 50 ตรงหน้าของเธอมีไพ่ยิปซีวางเอาไว้“คุณป้าคะวันนี้ดาพาหลานสาวมาดูดวง หลานสาวกำลังจะไปทำงานที่ไกล ช่วยดูให้หน่อยนะคะ” ดารารัตน์เอยทักทาย“ได้สิจ๊ะ” ป้าคนนั้นก็ตอบรับไมตรีหลังจากนั้นคุณป้าหมอเก็บค่าครูในจำนวนเงินเพียงไม่ถึงร้อยหลังจากนั้นคุณป้าหมอดูให้ ป้าหมอให้เธอทำการสับไพ่และเลือกไพ่ เมื่อไพ่เปิดออกคุณป้าคนนั้นยกมือไหว้จากนั้นรวบไพ่กับเข้ากอง แล้วคุณป้าให้เธอสับและเลือกไพ่ใหม่ คุณป้าน่าเสียเหมือนเดิม ศศิธรมองไพ่ตรงหน้าอย่างงงๆ ไพ่เหล่านั้นมันเหมือนเดิมทุกอย่างสีสัดน่ากลัวบางใบเป็นรูปที่ดูสิ้นหวัง“หนู หนูต้องทำใจยอมรับกับเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูต้องมีสตินะลูก ไพ่ทั้งหมดนี้มันบ่งบอกว่าหนูกำลังเจอเรื่องเลวร้ายมาก ไพ่ใบนี้ที่ทับปัจจุบันหรืออยู่มันคือไพ่ The death เจ้าแห่งความตายถ้าเป็นในความเชื่อของคนไทยหมายถึงเจ้ากรรมนายเวรของหนูกำลังจะตามมาเอาคืน แต่หนูอย่าเพิ่งกลัวไปจะมีคนมาช่วยหนูขอให้หนูไว้ใจเขา”“แล้วเขาเป็นใครหรือคะ” ไอลดาถามด้วยความเป็นห่วงลูก“ไพ่ใบนี้” เธอชี้ไปที่ไพ่ใบสุดท้าย “คือไพ่ความรักคนที่มาช่วยคงเป็นคู่ครองของแม่หนูนี่แหละ”ศศิธรยิ้มอายๆ“แล้วที่บอกว่าเจอเรื่องร้าย ร้ายมันร้ายขนาดไหนคะ” ไอลดาถามคุณป้ามองหน้าสีหน้าศศิธรดูจริงจังมาก “ตาย”ทุกคนเงียบ ศศิธรเริ่มเสียวสันหลังวาบสีหน้าป้าเขาดูจริงจังและมั่นใจมากว่าศศิธรต้องเจอเรื่องราวเลวร้ายแน่ๆ เอาเถอะหมอดูก็คู่กับหมอเดา บ้างที่อาจจะไม่ร้ายขนาดนั้นก็ได้ฟังเอาไว้และได้ระวังตัวเธอตัดสินใจขับรถมาที่จังหวัดเชียงรายเองถึงมันจะไกลแสนไกลแต่เธอก็ค่อยๆ ขับมาเรื่อยๆ ตั้งแต่เช้าขับมาถึงก็เย็นพอดีโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นโรงพยาบาลเล็กๆ มีเพียงแค่ตึก 2 ชั้นเพียงแค่ 2 ตึกเท่านั้น ส่วนอื่นทำเป็นหลังๆ คร้ายบ้าน บรรยากาศในโรงพยาบาลร่มรื่นมีต้นไม้ใหญ่ๆ ขึ้นเต็มๆ โรงพยาบาลไปหมด เธอเดินไปที่เคาน์เตอร์“สวัสดีค่ะ” พยาบาลที่ดูค่อนข้างมีอายุเอ่ยทักทายเธอ“สวัสดีค่ะฉันเป็นหมอใหม่ที่กำลังจะมาประจำที่นี่”“คุณนี่เอง จะเข้าที่พักเลยไหมคะฉันจะได้ให้คนพาไป”“ถ้าไม่รบกวนก็ฝากด้วยนะคะ ฉันขับรถมาไกลอยากพักผ่อน”“ไม่รบกวนค่ะ” เธอเดินเข้าไปในห้องอะไรสักอย่างที่อยู่หลังเคาน์เตอร์เรากลับออกมาพร้อมกับสาวคนหนึ่งที่ดูท่าทางไม่น่าจะอายุเกิน 17 ถึง 18 ปีในมือเธอมีถังน้ำและไม้ถูพื้นติดมือมาด้วยคงเป็นแม่บ้านของโรงบาลนี้สินะ“พี่รอก่อนนะเจ้า หนูเอาของไปเก็บ”“จ้า”ศศิธรยิ้มให้เด็กสาวคนดังกล่าว ศศิธรไปนั่งอยู่ที่นั่งรอตรวจของผู้ป่วยเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งไลน์หาพ่อและแม่ว่าเธอถึงโรงพยาบาลอย่างสวัสดีภาพแล้ว หลังจากคุยกับพ่อแม่เสร็จ หญิงสาวคนนั้นเพิ่งจะมาแถมดูหน้าเธอแต่งหน้าแบบขาดๆ เกินๆ อีกด้วย“เดินไปทางนี้ใกล้ที่สุด” เธอชี้ไปทางหลังโรงบาล“พี่เอารถมานะ” ศศิธรยิ้มเอ็นดูแล้วเดินนำไปที่รถพอเธอปลดล็อครถเปิดประตูแล้วหันกลับมาทางเด็กสาวคนนั้น เด็กคนนั้นยืนอ้าปากค้าง“นี่มัน Mercedes Benz ใช่ไหมจ๊ะ” เธอวิ่งตรงเข้ามันลูกทำรถของศศิธร “คันนี้ราคาเท่าไหร่จ๊ะเนี่ย”“ถ้าจำไม่ผิด ประมาณ 7 ล้าน 6 นิดๆ มั้ง พี่ไม่แน่ใจคุณพ่อซื้อให้”“โห ราคาแพงจัง คนที่พักบ้านโรงพยาบาลมีแต่คนรวยๆ ทั้งนั้น คิคิ ถ้าหนูได้แต่งงานกับเขาหนูมีคงปัญญาซื้อสักคัน” พูดจบแล้วเธอเดินเข้ามานั่งในรถศศิธรก็ตามขึ้นรถแล้วขับตามทางที่เธอบอกใช้เวลาเพียงไม่ถึง 15 นาทีก็ถึงบ้านพักของหมอแล้วที่จริงมันก็อยู่หลังโรงพยาบาลนั่นแหละเพียงแต่เธอต้องขับอ้อมเพราะเส้นทางมันเป็นถนนลูกรังเธอกลัวว่าปีกนกรถของเธอจะพังซะก่อนเมื่อมาถึงเธอเห็นบ้านทรงไทยขนาดใหญ่โตบรรยากาศรอบ รอบบ้านจัดว่าดีมากเด็กสาวพาศศิธรไปห้องข้างซ้ายของบ้าน ศศิธรเธอนึกขึ้นได้ว่าเธอลืมนำกระเป๋ามาใบนึง“พี่ลืมเอากระเป๋ามาใบนึงอ่ะเดี๋ยวพี่ไปเอาก่อนนะ”“เดี๋ยวหนูไปเอาให้คุณหมอเอง”“คุณหมออยู่จัดของไปนะ” พูดจบแล้วเธอก็รีบร้อนเดินออกไปไม่ฟังสิ่งที่ศศิธรกำลังจะพูดเลย“รีบอะไรขนาดนั้น”ศศิธรจัดของอยู่คนเดียวสักพักเถอะได้ยินเสียงปึง!!!เสียงบางอย่างดังมาจากบ้านพักฝั่งตรงข้าม
มี EBook แล้วนะ

พิมพ์คำอธิบายที่นี่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บบที่ 1 เดินทางไกล

นิยายแนะนำ

รอรัก รอแค้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บบที่ 1 เดินทางไกล

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้