Chat เปลี่ยนโลก

อ๊าย!! “..แก!! แกเป็นใคร ทำอะไรกับคุณตาของฉันกัน!!.. การ์ด!!..” ขวัญข้าวที่เปิดประตูเข้ามาเหมือนกับปกติที่ผ่านมา แต่สิ่งที่เธอกำลังเห็นอยู่นั้นมันเป็นภาพที่มีใครสักคนที่ไม่สามารถระบุแม้แต่เพศได้เลย เพราะภายในห้องมันเรียกได้ว่าแทบจะมืดสนิท แต่มันก็ยังพอเห็นว่าคนนั้นกำลังจะปีนออกไปทางหน้าต่างได้อยู่ดี เธอตะโกนด้วยความตกใจก่อนที่จะเรียกการ์ดที่เป็นตำรวจระดับนายร้อยคุมเรื่องของการเข้าออกมาของบุคคลสำคัญอย่างท่านผบ.ตร.เป็นปกติอยู่แล้ว นทีที่ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาในตอนนี้มันก็ทำให้เขาถึงขั้นลนลาน เหงื่อเริ่มจะไหลซึมมาจากมือทั้งสองข้าง ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงจะไม่คิดอะไรแล้วทำอะไรสักอย่างไปแล้ว แต่ขวัญข้าวสำหรับนทีแล้วเป็นบุคคลพิเศษที่เขาไม่อยากจะลงมือทำอะไรกับเธอ นทีเลือกที่จะกระโดดหายไปจากระเบียงห้องทันที ขวัญข้าวที่ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เธอรีบตรงเข้าไปหาคุณตาของเธอทันที“คุณตาค่ะ.. คุณตาเป็นอะไรหรือเปล่า..” ขวัญข้าวก้มๆเงยๆมองไปทุกส่วนบนร่างกายของคุณตา เผื่อเกิดอะไรขึ้นมาจะได้แก้ไขได้ทัน ส่วนการ์ดทั้งสองคนที่ได้ยินเสียงของขวัญข้าวที่หลานสาวของท่านผบ.ตร.ก็รีบเปิดประตูเข้ามาทันที“เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ!!..” การ์ดทั้งสองต่างก็ถือปืนไว้ในมือเตรียมพร้อมที่จะยิงหากมีอะไรเกิดขึ้น ตำรวจคนหนึ่งก็เลื่อนมือไปเปิดไฟเพื่อเพิ่มความสว่าง จะได้เห็นชัดๆถ้ามีผู้ร้ายจะได้ยิงไม่ผิดตัว“ตรงระเบียงค่ะ.. ฉันเห็นใครไม่รู้ปีนออกไปทางระเบียง” ขวัญข้าวร้องขึ้นบอกกล่าวในทันที ตำรวจทั้งสองคนก็เดินไปทางระเบียงห้องอย่างช้าๆ พวกเขาจะต้องเซฟตัวเองเหมือนกัน หากคนที่ลงระเบียงตามที่คุณหลานสาวบอกมามีอาวุธพร้อมเขาอาจจะแย่เอาได้ พวกเขาทำตามที่ฝึกมาจากหน่วยพิเศษ จึงชะโงกหน้ามองลงไปด้วยความเร็วสูง ส่วนนายตำรวจอีกคนก็ชี้ปืนขึ้นไปข้างบน แต่ก็ไม่พบอะไรที่ผิดปกติใดๆ ส่วนขวัญข้าวที่ไม่ได้รอลุ้นว่าคนร้ายนั้นจะเป็นใครหรืออะไร ตอนนี้จะต้องเป็นห่วงคุณตาของเธอมากกว่า“..ใช่ ในละครก็มีอยู่หลายเรื่อง ลอบฆ่าอย่างนั้นเหรอ .. น้ำเกลือซินะ..” ข้าวขวัญตั้งสติก่อนจะกดปุ่มเพื่อเรียกแพทย์มาดูเป็นการด่วน ก่อนที่จะอ้อมเตียงไปอีกด้วย เธอรีบชักเข็มสายน้ำเกลือออกจากแขนของคุณตาในทันที เธอไม่รู้ว่ายาพิษนั้นเข้าไปไกลมากแค่ไหนหรือมากเท่าไรแล้ว ชักออกตอนนี้ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่นานแพทย์ผู้ดูแลคนไข้พิเศษก็วิ่งมาเปิดประตูห้องด้วยความแตกตื่น พร้อมกับนางพยาบาลสองคน“เกิดอะไรขึ้นครับ!!..แฮ่กๆๆ ๆ” หมอคนนี้ดูเหนื่อยเอามากๆ แขกห้องนี้เรียกได้ว่าเป็นโครตวีไอพี ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา เขาก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาจะไปรับผิดชอบอะไรได้ แต่ในทางกลับกันถ้าเขาดูแลแขกคนนี้ได้ดี หน้าที่การงานรวมถึงชื่อเสียงเขาจะพุ่งกระฉูดอย่างแน่นอน หลังจากที่เห็นว่าห้องที่กดปุ่มนั้นเป็นห้องวีไอพีนี้ก็ทำให้เขารีบวิ่งมาแบบไม่คิดชีวิตเลยทันที“..ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ แต่อาจจะเป็นการลอบสังหาร .. ทางนี้ฝากคุณหมอช่วยดูแลด้วยนะครับ..” นายตำรวจคนหนึ่งกล่าว ก่อนที่ทั้งสองจะหันมาพยักหน้าให้แก่กัน และวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาต้องรีบไปเช็กอีกสองสามชั้นที่ติดกับชั้นนี้ ถ้ามันเป็นเรื่องจริงอย่างที่คุณหลานสาวบอก จะต้องจับคนร้ายให้ได้ แน่นอนว่าพวกเขาทั้งสองคนต่างก็แยกย้ายกันไปคนละชั้น“..พยาบาล รีบพาตัวคนไข้ไปสแกน ตรวจเลือด และเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม จะได้ทำการล้างพิษในทันที..” หมอหันไปสั่งกับพยาบาล ก่อนที่จะหยิบไฟฉายขึ้นมา และส่องที่ดวงตาของคนไข้เพื่อตรวจเช็กอาการเบื้องต้น แต่หลังจากที่เขาได้ดูม่านตาแล้วมันกลับสดใสจนน่าประหลาดใจ แต่มันก็ยังวางใจไม่ได้ต้องตรวจสอบให้ละเอียดถึงจะทราบผล ท่านผบ.ตร.ถูกลากเตียงออกไปอย่างรวดเร็วเหลือทิ้งไว้แค่ขวัญข้าวที่คิดอะไรอยู่หลายอย่างตามลำพัง ทางด้านของนทีที่หนีลงมาชั้นล่างได้แล้ว แน่นอนว่าเขามีความกังวลใจเป็นอย่างมากที่ถูกพบเห็น การรักษาของเขานั้นถึงมันจะใช้เวลานานเกินกว่ากำหนด แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะมีคนมาเร็วขนาดนี้ แล้วยิ่งเป็นคนที่เขาไม่อยากจะเจอมากที่สุดอีกด้วย นทีทำหน้าครุ่นคิดสักพักภายในชั้นที่มืดสนิทนี้..“คงต้องทำลายหลักฐานการมาของเราทั้งหมด...” นทีที่ไม่อยากจะเป็นประเด็นทางด้านสังคมอีกแล้ว ในชีวิตที่มีแต่ความสงบสุขมันก็เป็นเรื่องที่ดีอยู่แล้ว และเขาก็ไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเขาเป็นคนที่รักษาท่านผบ.ตร.ให้หายจากโรคที่รักษาไม่ได้นี้ ถึงจะมีแค่ท่านผบ.ตร.ที่รู้ก็ไม่ได้ เพราะตัวของผบ.นี่แหละจะลากเขากลับเข้าไปในวงจรอุบาทว์เดิมๆ.. นทีเริ่มใช้พลังวิญญาณของตัวเองนับพวกเหล่าวิญญาณในชั้นนี้ ก่อนจะลงอักขระกักขังอันใหญ่ให้กับทางโรงพยาบาลตามรูปแบบเดิม หลังจากตรวจสอบแล้วว่าไม่มีตนไหนที่หนีออกไปเลย จากนั้นนทีก็ใช้ลิฟต์ตัวเดิมลงไปยังชั้นล่างในทันที สิ่งที่เขาจะต้องทำในตอนนี้คือพังระบบกล้องวงจรปิด และลบการบันทึกก่อนหน้านี้ทั้งหมดทิ้งไป ต่อจากนั้นก็จะต้องไปจัดการกับพนักงานที่แผนกประชาสัมพันธ์ด้านหน้า เรื่องทั้งหมดมันก็จะได้จบลงเสียที ลิฟต์ปิดตัวลงพร้อมๆกับประตูฉุกเฉินของชั้นนี้ถูกเปิดขึ้นมาอย่างรุนแรง“โถ้เว้ย.. ไม่ทันอย่างนั้นเหรอเนี้ย..” ตำรวจนายร้อยมองไปยังลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนตัวลงไปยังชั้นล่างอย่างรวดเร็ว เขาทุบประตูลิฟต์เล็กน้อย ก่อนจะหันหลังกลับเตรียมทำหน้าที่ของตัวเองต่อ แต่มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะเขากำลังถูกทดสอบทางด้านจิตใจแล้วในตอนนี้ สิ่งที่เขาเห็นนั้นก็คือประตูของทางบันไดฉุกเฉินได้ถูกปิดลงอย่างจัง ก่อนจะปรากฏเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งร้องออกมาอย่างทรมาน“ช่วยยยยด้วยย ใครก็ได้ ช่วยยฉันนนด้วย..” เสียงมันดังมาจากด้านในที่ลึกเข้าไปในความมืด ตำรวจที่มีใจรักในความยุติธรรม ช่วยเหลือประชาชนอย่างนายตำรวจคนนี้ก็เดินไปตามเสียงเรียกอย่างไม่ลังเลใดๆ จากนั้นเขาก็.... กลับมาทางด้านของนทีที่ตอนนี้เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ห้องรปภ.ที่เป็นศูนย์กลางของระบบกล้องวงจรปิด นทีใช้พลังเพียงเล็กน้อยของตัวเองทำให้ความคิดของมันรปภ.ที่นั่งอยู่ห้าหกคนนี้สับสน และไม่รู้ว่าเรื่องไหนเรื่องจริง มันเหมือนกับคนที่หลอนยาชั่วขณะหนึ่ง มันจึงทำให้นทีจัดการอะไรได้ง่าย...“ทีนี้ก็เหลือแค่พนักงานคนนั้นซินะ..” นทีมองไปยังภาพที่กำลังฉายพนักงานคนนั้นที่กำลังยิ้มต้อนรับผู้คนอย่างมีความสุข ก่อนที่เขาจะกดปุ่มทำลายระบบกล้องวงจรปิดทั้งหมดทันที... ทางด้านของหญิงสาวที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย เธอยังคงทำหน้าที่ให้ข้อมูลอย่างเต็มที่ และอีกไม่นานมันก็จะหมดหน้าที่ของเธอแล้ว เมื่อนาฬิกามันบอกว่าถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว เธอก็ปิดเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ทันที เวลานี้เป็นเวลาเที่ยงคืน มันเป็นเวลาที่ค่อนข้างเหมาะสมกับการทำงานเสริมของเธอต่อ.. งานขับรถแท็กซี่ของappชื่อดังสีเขียว มันเป็นเวลาที่ร้านเหล้ากำลังปิดตัวลงพอดี“จะกลับแล้วเหรอครับ คุณเฟิร์น...” บุรุษพยาบาลที่เดินมาพอดีเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าคุณเฟิร์นพนักงานประชาสัมพันธ์คนสวยกำลังปิดแผนกของตัวเอง“ใช่ค่ะ...” เฟิร์นตอบกลับเล็กน้อยก่อนที่จะคุยกันอีกสักหน่อยตามมารยาท จากนั้นเธอก็ไปเปลี่ยนชุดที่ห้องล็อกเกอร์ของพนักงาน และหยิบมือถือขึ้นมาเปิดระบบแท็กซี่ทันที และเหมือนกับว่าวันนี้จะเป็นวันที่โชคดีสำหรับเธอเป็นอย่างมาก เพราะงานเข้าตั้งแต่เปิดแอปพลิเคชันยังไม่ถึง 10 วินาทีอย่างนี้ และที่สำคัญลูกค้าของเธอก็อยู่หน้าโรงพยาบาลแห่งนี้รอแล้ว...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 108

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 108

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้