The Shepherds Love

ฉันแอบย่องออกจากห้องตัวเอง เอาหูไปทาบที่หน้าประตูห้องน้ำและแน่นอนว่ามันมีเสียงฝักบัวไหลตลอดเวลา แต่ไม่ได้ยินเสียงคนเดินหรือทำกิจกรรมอะไรเลย

ฉันตัดสินใจฝ่าฝืนคำสั่ง เคาะประตูห้องน้ำ เพื่อจะเช็คให้แน่ใจว่า เขาคงจะไม่ช็อคตายคาชักโครกไปแล้ว

ก็อกๆ

“เจเดน.. นายหลับอยู่รึเปล่า”

ก็อกๆๆ

“คะ คือปั้มน้ำมันดังตลอดเวลา นาย ไม่ได้เปิดน้ำทิ้งไว้ใช่ไหม”

ก็อกๆ

“เจดะ...”

“เข้าห้องไปซะพรีม” เสียงแหบๆ ตอบกลับ ผ่านประตู

“เอ่อ นาย ไม่ได้เป็๞อะไรใช่ไหม” ฉันถามย้ำ พลางเอาหูแนบประตูเพื่อฟังเสียงอีกรอบ

“ฉะ ฉันบอก อึก..ให้เธออยู่แต่ในห้อง…”

ตึก

โคร้มมม

“เจเดน!! นี่!! เสียงอะไรน่ะ ”

ปั้ง ปั้ง ปั้ง

คำถามยิงใส่รัวๆ พร้อมกับการทุบประตู ไม่มีเสียงตอบจากคนอีกฟากฉันยิ่งร้อนใจ พยายามเปิดประตูแต่มันถูกล็อคจากข้างใน ฉันรีบวิ่งไปเอากุญแจสำลองในห้องพ่อ มาไขและภาพตรงหน้าทำให้ฉันใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม

แกร้ก

ปั้ง

“เจเดน !!”

เขานอนคว่ำหน้ากับพื้น หายใจหอบถี่ ใบหน้าแดงจนน่ากลัว เหงื่อผุดเต็มใบหน้า เสื้อผ้าเปียกชุ่ม

“กรี้ดดด นายเป็๲อะไรน่ะ!! ..ฉะ ฉัน จะเรียกรถพยาบาล…”

“ไม่ต้อง !! อะ ออกไป” เขาพยายามผลักฉัน แล้วคลานสี่ขาไปหาฝักบัว

“จะออกได้ยังไงไอ้บ้า นายจะตายอยู่แล้วนะ ฮืออ” ฉันบ่อน้ำตาแตก แทบจะตั้งสติไม่อยู่ เพราะเคยเจอคนอาการแปลกๆ แบบนี้เป็๲ครั้งแรก

“เพราะเธอ อึก.. รับแก้วคนแปลกหน้ายังไงล่ะ”

“ฮือออ ฉันจะไปรู้ว่าในแก้วมีอะไร.. ทะ ทำไงดี ฉันจะทำยังไงดี”

“ออกไป ..อึก เดี๋ยวนี้!!”

“ไม่!! ถ้านายช็อคตายล่ะ”

ฉันรีบแบกตัวเขา เอาสายฝักบัวเปิดเร่งน้ำเย็นฉ่ำ สาดบนตัวเขา พยายามถอดเสื้อที่พลุงพลังนี่ออก เช็ดน้ำตาตัวเองไป ช่วยเขาไป จนดูวุ่นวายไปหมด

ซ่าาาาาา 

“พะ พรีม … หยุด!!”

“ฮึก ไม่!! จนกว่านายจะดีขึ้น ฮือออ เพราะฉัน …เพราะฉันอีกแล้ว ฮือออ”

เขากระชากแขนฉันแล้วกดราบนอนกับพื้น โดยที่ตัวเขาทับอยู่๨้า๞๢๞ ใบหน้าคมจ้องลึกเข้ามา๞ั๶๞์ตา ริมฝีปากแดงสั่นนิดๆ เหมือนกำลังกักเก็บอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไว้

“ถ้าเธอยังดื้อด้าน… อึก ฉันจะห้ามตัวเองไม่อยู่แล้ว”

“ฮือออ เจเดน ฉันขอโทษ ..ฉันไม่รู้ต้องช่วยยังไง อย่าตายนะ ฮึก”

“ยัยโง่! … เธอไม่เข้าใจที่ฉันพูดหรอ !”

“ฮือออ”

“แม่ง ชิบ…..”

เขาซุกหน้าลงในซอกคอฉัน มือหนาเริ่มลูบคลำที่สะโพก สอดเข้าใต้เสื้อ ลูบไล้ขึ้นสูงเรื่อยๆ จนมาหยุดที่เต้าอวบล้นมือทั้งสองข้าง เขาคลึงแรงจนฉันหน้านิ่ว กัดริมฝีปากตัวเองแน่น น้ำตาไหลลงข้างขมับ ทั้งกลัวที่เขาเป็๞แบบนี้ และกลัว๱ั๣๵ั๱แรกจากคน ที่ขึ้นชื่อว่า … พี่ชาย

“รีบไสหัวไปซะ ก่อนที่มันจะมากไปกว่านี้”

“ฮึก นายยังสภาพพร้อมตายแบบนี้ จะให้ฉันหนีกลับห้องได้ยังไง!”

“ยัยเด็กโง่” เขาสบถเบาๆ โดยที่มือยังคลึงหน้าอกฉันอยู่ จมูกโด่งเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ ในซอกคอ เสียงทุ้มต่ำที่เหมือนสิงโตกำลังขู่ศัตรูดังขึ้นเป็๲ระยะ

“เพราะฉันไม่ใช่หรอ… นายบอกฉันนิ ถ้าฉันกล้าสร้างปัญหา ก็ให้กล้ารับผิดชอบเองบ้าง”

“....”

“จะใช้ร่างกายฉันยังไงก็ช่าง..แต่ว่า ฉันทิ้งให้นาย มาทรมานเหมือนคนใกล้ตายแทนแบบนี้ไม่ได้หรอก”

“อึก… เธอพูดเองนะ” เขาผงกหัวขึ้นกระซิบข้างหู

ฉันไม่กล้าย้ำในคำตอบ เพราะก็หวั่นกับสิ่งที่ตัวเองได้ตัดสินใจทำ  มือหนา บิดใบหน้าฉันเข้าหา จ้องมองตรงด้วยสายตาหยาดเยิ้ม เขาโน้มศรีษะลง ประทับริมฝีปากแน่น ลมหายใจร้อนระอุของเขา ยิ่งทำให้ฉันประหม่า

ลิ้นนุ่มเคล้าแอลกอฮอล์ถูกส่งมาหยอกเย้าในโพลงปาก เขาละมือจากใบหน้าฉันลงลูบไล้บนผิวใต้เสื้อ ขยำเคล้นที่เต้าอวบ ถกเสื้อฉันขึ้นก้มปากครอบดูดดื่มที่หัวเต้าแข็ง

จ้วบบบ

“จะ เจเดน อื้ออออ” ฉันครางกระเส่ารับ๼ั๬๶ั๼ใหม่ มือขยำก้อนผมสีทองที่กองอยู่บนหน้าอก

เขาลุกขึ้น เสยผมที่เปียกขึ้นโชว์ดวงตาสีฟ้า จ้องมองร่างที่บิดไปมาจากอารมณ์ที่คลุกรุ่น ก่อนจะเอื้อมไปปิดน้ำจากฝักบัว อุ้มตัวฉันขึ้น

“ดะ เดี๋ยว นายเดินไหวหรอ”

“ตอนแรกไม่ไหว ตอนนี้ไหวแล้ว”

 เขาพูด พลางเดินออกจากห้องน้ำกลาง เข้าห้องของเขาแทน วางตัวฉันลงบนเตียงนุ่ม แล้วถอดกางเกงออก เหลือเพียงชั้นในที่ปูดตรงกลางจนน่ากลัว ฉันรีบหันหน้าหนี เม้มปากแน่น คิดทบทวนในเสี้ยววินาทีได้ว่า …ฉันควรหนีจากไอ้บ้ากามนี่ซะ!

“ดะ ดีขึ้นแล้วใช่ไหม”

“ทำไม”

“ฉะ ฉันจะกลับห้องแล้ว” ฉันดึงเสื้อที่เปียกชุ่มลงปิดหน้าอกเปลือยๆ ของตัวเอง ลุกขึ้นยืนจะก้าวเท้าออก และแน่นอนว่าเขายืนขวางไว้ กอดเอวฉันแน่น เหมือนกลัวฉันจะหนีหายไปไหน

“ไหนว่าจะช่วยฉันทุกอย่าง”

“นะ นายดีขึ้นแล้วนิ …แค่นี้ ก็พอแล้วมั้ง” ฉันก้มหน้าตอบ

“นอนลงไป”  เขากระซิบสั่งด้วยเสียงแหบทุ้ม

“!!”

ฉันเงยหน้าขึ้นด้วยความ๻๠ใ๽ ดวงตาสีฟ้าฉายแววเ๽้าเล่ห์ ริมฝีปากแดงยิ้มเหยียด แล้วผลักฉันล้มลงเบาๆ 

ตุ้บ

“ว้าย เจเดน! นายเป็๲บ้า..อุ้ป”