หลังที่ผมได้รับรู้เื่ราวทั้งหมดจากมือถือของยามดำ ผมคิดว่าผมคงฝันไปเหมือนตอนแรกหรือป่าว ผมจึงยิกที่แขนตัวเองเพื่อพิสูจน์ว่าผมฝันไปหรือป่าว แต่มันคงไม่ใช่ฝันแล้ว ในเมื่อมีความรู้สึกถึงความเ็ปที่ผมยิกแขนตัวเอง แต่มันก็ทำให้ผมยิ่งคิด แล้วมันก็ทำให้ผมดูเศร้าไปเลยไม่คิดว่าเธอจะกล้าไปมีอะไรกับคนอื่นจริงๆ แถมคนนั้นยังเป็คนที่ไม่ใช่คนอื่นคนไกลมัน แต่คนๆ ก็คือ “ยามดำ” ซึ่งแกมีหน้าที่คือเฝ้าประตูรั่วและบริเวณรอบของโรงงานก่อสร้าง เพื่อดูแลความปลอดภัยในเขตที่ผมดูแลรับผิดชอบอีกด้วย
แต่มันก็ทำให้ผมมีอารมณ์แปลกๆจากที่ควxของผม ที่มันจะไม่ค่อยแข็งตัว แต่ตอนนี้มันกับแข็งจนปวดไปหมด จนจะะเิออกมา พอมาคิดดูๆ แล้วพอย้อนไปดูรูปภาพและวีดีโอที่แอนยอมให้ยามดำได้มีอะไรกับเธอ แถมเอากันแบบถึงพริกถึงขิง และที่ทำให้จี๊ดหัวใจก็คือ แอนเธอยอมให้ยามดำ “เอาสด” แต่สิ่งที่ผมกลัว คือกลัวเธอจะท้องกับยามดำจริงๆ ก็เธอให้ยามดำแตกในไม่พอ เธอเองยังไม่กินยาคุมอีกด้วย แต่จะว่าไป ถ้าเธอโดนยามดำเย็xจนท้องจริงๆ ตอนนี้ท้องเธอก็น่าจะโต หรือไม่เธอก็ต้องออกอาการว่าตัวเองจะท้องแล้วละ พอนึกก็อดไม่ได้ที่จะเอาน้องชายผมออกมาชักพร้อมกับดูรูปที่ยามดำแตกในหอยแอนจนน้ำควxยามดำไหลออกมาเป็ทาง แต่เอ๊ะ นี้หรือว่าผมจะชอบแอบดูให้เมียมีอะไรกับคนอื่นจริงๆ หรือเนี่ย
ผมนั่งคิดว่าผมควรจะเอายังไงดี จะไปถามแอนว่าผมรู้แล้วว่าแอนเล่นชู้กับยาม หรือผมควรแกล้งโง่ทำเป็ไม่รู้เื่ดี ใจหนึ่งก็อยากแอบดูแอนกับยามดำจนเสียการปกครอง จนทำให้แอนเสียชื่อ แต่อีกใจหนึ่งก็กลัวเธอจะหลงระเริงจนคุมไม่อยู่ แต่แล้วความคิดทั้งหมดก็จบไป จนสุดท้ายผมก็อยากแอบดูแอนเธอร่าxในแบบที่ไม่ต้องปิดบัง จนผมตัดสินใจตามความ้าของตัวเอง ว่าจะคุยให้รู้เื่ให้ได้
จนเช้าวันต่อมา ผมก็กลับบ้าน ผมเห็นแอนยืนรดน้ำต้นไม้ที่ข้างรั่วบ้าน ผมไม่รอช้า จอดรถเสร็จผมก็รีบเดินไปหาแอนที่ยืนรดน้ำต้นไม้อยู่พร้อมกับบอกผมมีเื่จะคุยด้วย ผมรู้หมดทุกเื่แล้ว แอนเธอก็งงว่าผมมีเื่อะไร แล้วไปรู้เื่อะไรมา แล้วถามผมว่าทำไมกลับบ้านเร็ว ไหนบอกจะไป2-3วัน แล้วนี้กลับไม่บอกแอนเลย แต่ก็เดินตามผมเข้ามาในบ้าน ผมไม่รอให้แอนเป็คนถามผมเลยถามก่อน
ผม : แอน พี่รู้เื่แอนหมดแล้ว
แอน : เื่ไรหรอพี่นพ แอนยังไม่เข้าใจเลย
ผม : พี่ถามตรงๆ เลยนะ แอนมีอะไรกับยามดำมานานหรือยัง
แอน : สะดุ้ง พี่เอาเื่อะไรมาพูดคะ แอนไม่เข้าใจเลย
ผม : ก็พี่อยากรู้ว่าแอนมีอะไรกับยามดำนานหรือยัง พร้อมกับเอาโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดรูปที่เป็รูปเธอกับยามดำกำลังเอาท่าแอนนอนหงายถ่างขาแล้วมีควxยามดำเสียบอยู่ตรงกลาง
แอน : เธอใมาก พี่นพไปเอามาจากไหนค่ะ
ผม : พี่แอบเผลอไปเจอโทรศัพท์ยามดำอยู่หน้าโทรทัศน์ พี่ก็เลยเอามาขึ้นมาดูก็เลยรู้เื่ทั้งหมด
แอน : เธอร้องไห้ออกมาแล้วยกมือไหว้ผม แอนผิดไปแล้ว แอนไม่ได้ตั้งใจ แอนขอโทษ
ผม : เห็นเธอร้องไห้แบบนี้ก็อดสงสารแอนไม่ได้ ผมก็เข้าไปโอบกอดกอดพร้อมกับเอามือลูบหัวเธอ แอนไม่ต้องร้องนะ พี่ไม่ว่าอะไรแอนหรอก พี่เข้าใจแอนนะ แต่พี่อยากจะถามแอนว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แอน : เธอก็ร้องไห้อย่างเดียวเลย แอนไม่อยากเสียพี่ไป แอนขอโทษนะคะ แอนจะไม่ทำอีกแล้ว
ผม : ผมก็เลยจับคางเธอพร้อมกับจูบไปที่ริมฝีปากเธออย่างนุ่มนวล จนเธอเริ่มหยุดร้อง พี่ไม่ไปไหนหรอก แต่พี่อยากฟังแอนเล่ามานะว่ามันเกิดขึ้นได้ไง แล้วทำกันมานานแล้วหรือยัง
แอน : เธอก็ยังเงียบไม่กล้าพูดหรือสบตาผม
ผม : ไหน เล่ามาให้พี่ฟังหน่อยสิ พี่ไม่ว่าอะไรแอนหรอก
แอน : เธอเขินหน้าแดง แล้วหลบหน้าหนีพร้อมความอาย
ผม : ถ้าแอนยอมเล่าให้พี่ฟัง พี่จะยกโทษให้ทั้งหมดเลย
แอน : พี่ไม่โกรธแอนจริงๆ นะ
ผม : ครับพี่สัญญา
แอน : ได้ยินแบบนั้นก็ถามว่า ถ้าแอนเล่าให้พี่นพ ต้องห้ามเลิกกับแอนนะคะ สัญญามาก่อน
ผม : ได้ครับ ผมสัญญาว่าผมจะไม่ทิ้งแอนไปไหน
แอนเธอก็เริ่มจะกล้าคุยกับผม จนเธอยอมเล่าเื่ทั้งหมดให้ผมฟัง
แอน : เมื่อ5เดือนที่แล้ว ตอนแอนไปงานฉลองวันเกิดยัยชมพู่ (เพื่อนของแอน) แอนก็ไปแสดงความยินดีงานคล้ายวันเกิด และอีกอย่าง อยากจะได้ไปกินเลี้ยงและเจอบรรดาเพื่อนๆ สาวด้วยกัน วันนั้นแอนกินเหล้าไปก็ตึงๆ หน่อย และตอนนั้นมันก็ดึกมากแล้ว เกือบๆ จะเที่ยงคืนละ ก็เลยขอตัวกลับบ้าน แอนก็เกลับบ้านมา เพราะด้วยความที่บ้านไม่ได้อยู่ในตัวเมือง แล้วอาจด้วยกลัวรถเกิดอุบัติเหตุด้วย จึงขอตัวกลับก่อน แอนจึงขับรถออกมาจากบ้านยัยชมพู่มา แอนก็ขับมาปกติแหละ แต่วันนั้นเขาทำถนน เส้นหลักจึงถูกปิด ไม่รู้นึกอะไรถึงกลับทางหลังดีกว่า ด้วยอาการเริ่มออกว่าคล้ายจะเมา (ทางเข้าออกบ้านผมมี2ทางครับ ทางหน้าอยู่ติดถนนใหญ่แต่กว่าจะหาที่กลับรถได้มันไกลเอาเื่อยู่ครับ) เเอนเลยคิดว่า มาทางหลังจะตัดเข้าซอยทางบ้านพักคนงาน ซึ่งขับมาอีกแปปนึงก็ถึงบ้านละ เลยตัดสินใจมาทางหลังดีกว่า
วันนั้นแอนจึงตัดสินใจใช้ทางหลัง จนผ่านบ้านพักคนงานมาถึงป้อมยามด้านหลังที่จะเข้าโรงงานก่อสร้างแล้วตรงไปที่บ้าน แต่แล้วจู่ๆ แอนก็รู้สึกเหมือนยางล้อรถจะแบน เธอก็เลยลงรถออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นถึงรถได้ส่ายแบบนี้ ด้วยความที่เธออยู่ใกล้บ้านละ เธอจึงที่จะไม่กลัวว่าจะมีคนปล้นหรือทำอะไรเธอ แอนเลยตัดสินใจที่จะลงมาดูล้อรถ แล้วมันก็เป็อย่างที่เธอคิดจริงๆ คือยางล้อรถเธอแบนสาเหตุคือโดนตะปูทิ่มจนล้อรถลมออกหมด ด้วยความที่เธอไม่เก่งเื่ซ้อมหรือรู้เื่เกี่ยวกับรถเท่าไร แอนด้วยความใแต่ก็เห็นว่าป้อมยามอยู่ห่างกันไม่ถึง100เมตร เธอจึงขับรถไปให้ถึงป้อมยาม เผื่อมีใครจะช่วยเธอได้บ้าง เธอก็พยายามขับไปให้ถึงป้อมยามจนถึง แต่แล้วเธอก็เห็นมีคนใส่ชุดสีฟ้าวิ่งเข้ามาหาเธอพร้อมกับไฟฉายส่องมาที่เธอ แอนดีใจมาก แต่ตอนนั้นกลัวก็กลัว
ยามดำ : คุณแอนเป็อะไรของครับ
แอน : ล้อหลังมันแบนสงสัยไปเหยียบโดนอะไรค่ะ
ยามดำ : อ้อ เดียวผมดูให้ครับ เชิญคุณแอนไปนั่งพักที่ป้อมยามก่อนเลยครับ แล้วยามดำก็พาแอนไปนั่งรอที่ป้อมยาม แอนก็นั่งรอจนผ่านไป5นาทียามดำก็กลับมาบอกแอนว่า สงสัยรถต้องจอดอยู่ที่นี้ เพราะตอนนี้ไม่มีร้านซ้อมเปิดเลย และผมก็ไม่มีเครื่องมือด้วย
แอน : ยามดำช่วยดูรถให้แอนหน่อยนะคะ
ยามดำ : ครับ ผมจะดูแลอย่างดีเลย
ผม : เอ้า แล้วแอนไม่โทรหาพี่ให้ไปรับละ
แอน : ตอนแรกก็กะจะโทรให้พี่มารับแอนอะแหละ แต่จู่ๆ แอนอยากกินน้ำขึ้นมา (ตอนนั้นเมาหน่อยๆ ด้วยแหละ) เลยถามยามดำว่ามีน้ำอะไรพอจะให้แอนดื่มบ้าง ด้วยความที่กินเหล้าเข้าไปพอสมควร แล้วเกิดหิวน้ำ แต่แล้วยามดำก็เข้าห้องไป สักพักก็ออกมาพร้อมกับน้ำส้ม ด้วยความที่แอนไม่ได้คิดอะไร แอนก็ดื่มไปครึ่งแก้ว ละจนผ่านไปเกือบ5นาทีได้มั้ง แอนเริ่มรู้สึกมึนหัวและไอตรงนั้นเริ่มคันๆ แปลกๆ แถมมันร้อนวูบวาบไปหมดแอนมารู้สึกตัวอีกที่แอนก็นอนบนเตียงละ