ตอนที่ห้าสิบแปด Red string offate 2
หากเป็นจักรวาล Eroge ผมคงจะดีใจแต่เนื่องจากนี่คือเกมส์ต่อสู้และเติมเปย์ทำให้หน้าแดงก็ไม่มีผลอะไรมากนักสำหรับผม
อย่างมากที่ผมคิดว่าจะได้คืออาจจะได้ฝึกซ้อมต่อสู้กับเธอเพื่อเพิ่มค่าความสัมพันธ์
ในสายตาของบริษัทเกมส์อาจจะมองว่า
The lover เพิ่มค่าความสัมพันธ์ได้ดีกว่าแต่ต่อสู้กระจอกกว่า
ก็เรียกว่าสมดุลแล้วเพราะการจะเพิ่มความสัมพันธ์ได้ต้องชนะการต่อสู้หรือฉากอีเวนท์
แน่นอนทุกอย่างแก้ไขได้ด้วยการเปย์
แต่หากเราเข้าสู่จักรวาลของการเปย์สมดุลสมดงอะไรก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงแล้วว่า
เส้นทางของชัยชนะเริ่มต้นจากศูนย์และเติมศูนย์ไปหลายๆตัว
เปย์เข้าไว้แล้วจะชนะเองคือนิยามของเกมส์แนวนี้
ถามว่าคนเล่นพร้อมเปย์ไหม?
คำตอบคือ
พร้อมสิฟะ
ได้เป็นหนี้บัตรเครดิต ขายบ้านขายไตกันมาบ้างล่ะ
แต่เราเปย์มาตลอดเพื่ออะไรเล่า?ก็เพื่อเห็นไวฟุหรือฮัสแบนโดะของเราเก่งกาจและเติบโตอย่างที่พวกเขาควรจะเป็นอย่างไรล่ะ?
หากมองในแง่หนึ่งงบประมาณที่ผมตั้งไว้น่าจะใช้น้อยกว่าโลกไพร์มเสียอีกเพราะคนที่จะเปย์ให้เก่งคือตัวผมเองคนเดียว
คุณโคยูกิยังคงหน้าแดงและบิดตัวไปมาพร้อมกับจับมือของผมนานเป็นพิเศษ
“คุณโคยูกิเก่งด้านแบททิ้ลประลองหรือเปล่าครับ?หากมีเวลาเราลองต่อสู้กันดูก็ได้”
ผมกล่าว ผมคิดว่าผมคงแพ้นั่นล่ะแต่มันไม่ใช่เรื่องของชัยชนะหรือแพ้
การต่อสู้กับคนที่เรามีสถานะเพื่อนหรือสนิทด้วยจะทำให้เราได้ทักษะบางประการมาด้วยนั่นเองหรือจะมีคอมโบ้ดีดีหากเราต่อสู้ในทีมเดียวกันกับคนที่เราสนิทด้วย
ก็เป็นสาเหตุที่แต่ละคนแทบจะขายไตมาเล่นเกมส์เพื่อจะปั้นไวฟุของเราให้เก่งนั่นเอง