Beyond the journey end เมื่อตำนานรักอวสาน

ตอนที่สี่สิบหก  เฒ่าตกปลา 2

ชายชราคนนั้นสาวเบ็ดไม้ไผ่ที่ดูธรรรมดาแต่กับมีสายเบ็ดสาวสุดลูกหาลูกตา

ทำท่ามองไปตามสายน้ำแต่ไม่มองมาทางเย่ชิวอย่างสูงส่งลึกลับว่า

“กล่าวตามความสัตย์เจ้าคิดจากไปก็จากไปเล่าฮิวประทับใจในตัวเจ้าอยู่บ้าง?ยาพิษกล้ำกรายผู้กล้าฟันแขน เจ้าทำตนได้สมเป็นผู้กล้าจริงๆ”

ทำท่าเหมือนชมแต่ที่จริงแล้วคือการด่า

ไอ้พวกผู้เฒ่าเหลาเหย่ในแดนศักดินาล้าหลังมันชอบเล่นมุกนี้มาตลอด

จะเจออะไรไม่พูดกันตรงๆแต่ต้องทำท่าลึกลับส่งสายตาต่อบทกลอน เขียนบทความฯลฯ

กันบ้าบอเพื่อสื่อความหมายในทางอ้อม

ดังนั้นวิธีการของผมคือแกล้งรับคำชมไปส่งๆเพราะมันไม่จริงใจชมผมอยู่แล้วจะโมโหไปก็เท่านั้น

“ท่านผู้เฒ่าที่สูงศักดิ์กล่าวถูกต้องแล้วผู้เยาว์ภูมิใจแผนการของตนเองยิ่ง”

ผมเล่นมุกไม่ถ่อมตนกับเรื่องที่ผมทำดูสิว่ามันจะพูดต่ออย่างไร

ผู้เฒ่าตกปลาชะงักไป

เพราะผมชมตัวเองไม่ถ่อมตนทำให้จังหวะการพูดต่อไปของผู้เฒ่าโดนขัด

แถมไม่ได้กล่าวดูถูกผู้เฒ่าตกปลาด้วยจึงยากที่อีกฝ่ายจะหาเรื่องผมได้เพราะผมเตะลูกเข้าประตูตามที่ส่งมาไหลตามน้ำไป

พยายามตัดโอกาสที่เฒ่าตกปลาจะพูดจาหาเรื่องผมในประโยคต่อไป

“เฮอะเจ้าแค่คนมีความกล้าไร้ปัญญา”

ผู้เฒ่าที่โดนขัดจังหวะกลับมาด่าผมทันที

“ท่านผู้เฒ่าสั่งสอนถูกต้องแล้ว”

ผมรับมุกทันที

ทำให้ผู้เฒ่าที่โดนขัดคอถึงสองรอบถึงกับไปไม่เป็น