ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     กว่าจะพากันจัดโต๊ะและเก้าอี้ให้เป็นระเบียบแบบที่ต้องการของพวกแม่นางน้อยได้ก็เล่นเอาพวกพี่ชาย หลานชายของเหนี่ยวเหนี่ยวพากันหน้าซีดหน้าเซียว เหงื่อตกกันไปตามๆกันแบบไม่รู้ตัวกันเลย

     “น้องเล็ก น้องเล็ก พอๆๆหรือยัง หรือยัง!!”พี่รองเหล่าหู่

     “ใช่แล้ว ใช่แล้ว จัดโต๊ะๆๆ เก้าอี้ๆๆๆ เท่านี้ๆๆ ใช่ไหมๆน้องเล็ก น้องเล็ก!!”พี่ใหญ่ซื่อจื่อ

     “อุ๊บ….!!”พี่ชายฝาแฝดทั้งสองคนของเหนี่ยวเหนี่ยวรีบปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็ว ที่จู่ๆก็ดันเผลอพูดกับเหนี่ยวเหนี่ยวเป็นเพลงตามไปด้วยเลย เหมือนโดนสะกดจิตให้ทำตามไปด้วยแล้วเนี่ย!!!

    “ร้องได้ดีเจ้าค่ะ ท่านปู่ทั้งสอง”เหลนๆสาวน้อย

    “.............!!!”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ

    “..............!!”พวกเพื่อนๆอีกสองตระกูล

    “ฮ่า….ฮ่า….”บรรดาเหล่าฮูหยินที่พากันหัวเราะน้ำตาร่วงรินกันเลยทีนี้ ที่เห็นพวกผู้ชายหลุดตามพวกแม่นางน้อยกันไปแล้ว

     “โอ้…พี่ชายของข้ายอดเยี่ยมจริงๆเลยนะเนี่ย ถ้างั้นคนอื่นๆที่เหลือก็….อิ…อิ….”เหนี่ยวเหนี่ยว ปรายตามองไปที่ท่านพ่อ ท่านลุงทั้งสอง พวกพี่ชายและหลานชายคนอื่นๆอย่างตาเป็นประกายแวววับคล้ายกับจะจ้องจับเหยื่อให้ตายคามือเสียอย่างนั้นเลย!!

     “..............!!!”ทุกๆคน

     “ควั่บ…..ควั่บ……”

     “ฮ่า….ฮ่า….”บรรดาเหล่าฮูหยิน ก็พากันหัวเราะติดๆกันถึงสองครา เพราะตอนนี้พอเห็นสายตาของเหนี่ยวเหนี่ยวที่กวาดตามองคนอื่นๆแล้วทำให้ท่านรู้เลยว่าเหนี่ยวเหนี่ยวนั้นต้องการอะไรต่อจากนี้หลังจากพี่ชายฝาแฝดของนางได้ตอบสนองความต้องการ ความพึงพอใจที่สุดแล้วในตอนนี้

     ส่วนพวกผู้ใหญ่ที่ได้เจอสายตาอันน่ากลัวของเหนี่ยวเหนี่ยวกันแล้ว ทุกๆคนรีบหันหน้าหนีกันอย่างรวดเร็วพร้อมกับขนลุกไปทั่วร่างกายกันเสียแล้ว และอดไม่ได้ที่จะต้องพูดแบบโมโหๆออกมาแบบกัดฟันกันเลยว่า…

     “หนอยแน่….ไอ้เจ้าแฝดตัวเหม็นดันหาเรื่องให้ข้าเสียแล้ว พูดแบบดีๆธรรมดาก็ได้ ทำไม๊จะต้องร้องเพลงตอบกลับไปแบบนั้นช่างสิ้นคิดเสียจริงๆ ไม่นึกผลที่จะตามมาจริงๆ!!”ท่านพ่อ

     “ทำไมเจ้าแฝดมันทำแบบนี้ฮะเจ้าเฒ่าหวัง เจ้าสอนสั่งลูกชายสองคนของเจ้าอย่างไรกัน ดูสิหาเรื่องให้พวกเราได้ตายกันแบบแน่นอนแล้วเนี่ย!! ฮึย…”ท่านลุงอี้

     “จะทำกันอย่างไรดีเล่า สายตาของเหนี่ยวเหนี่ยวมองมาแบบนั้นมันไม่ดีต่อพวกเราเลยจริงๆนะรู้ใช่ไหมเจ้าเฒ่าหวังฮะ!!??”ท่านลุงฉือ

     “ข้ารู้ยิ่งกว่ารับรู้เสียอีกนะ ก็นางคือลูกสาวของข้านี่!!”ท่านพ่อ

     “............!!”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ

     “เหอะ..รู้แล้วแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ช่างเปล่าประโยชน์จริงๆเหอะ”ท่านลุงฉือ

     “เจ้า..เจ้า……!!”ท่านพ่อ หันมาจะด่าท่านลุงทั้งสองคนแต่ก็พูดไม่ออกสักคำจริงๆเพราะมันคือเรื่องจริง ท่านไม่กล้าที่จะดุด่าว่ากล่าวลูกสาวคนเดียวของท่านจริงๆนั่นแหละ ตั้งแต่นางเกิดมามีแต่ตามใจนางเพียงเท่านั้นไหนเลยจะกล้าทำสีหน้าโมโหหรือว่ากล่าวนางได้ท่านพ่อทำไม่ได้จริงๆ!!

     “แล้วพวกเจ้าทำกันลงไหมเล่า ไปสิไปห้ามเหนี่ยวเหนี่ยวสิถ้าเก่งนักน่ะฮะ ไอ้สองเฒ่า!!”ท่านพ่อ ก็พูดอึกๆอักๆไปพักหนึ่งพอตั้งตัวได้ก็พูดกระทบกระทั่งแบบรวดเดียวจบเช่นเดียวกัน

     “เหอะ……”ท่านลุงฉือ ท่านลุงอี้ ได้แต่มองหน้าท่านพ่อของเหนี่ยวเหนี่ยวแบบดูแคลนไปเพียงเท่านั้นเอง เพราะพวกท่านเองก็ทำไม่ลงเช่นเดียวกันนั่นแหละ

     “ท่านพ่อๆเจ้าคะ ท่านลุงอี้ๆเจ้าคะ ท่านลุงฉือๆเจ้าคะ….ตือ…ตึด…ตึ๊ด…ตือ….”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่เรียกกลุ่มแรกก่อนเลย

    “.................!!!”ท่านพ่อ ท่านลุงฉือ ท่านลุงอี้ พากันสะดุ้งกันสุดตัวไปเลย เมื่อได้ยินเสียงเหนี่ยวเหนี่ยวเรียกแบบเข้าจังหวะดนตรีเสียด้วยสิ!!

     “เอ่อ……..!!”ท่านพ่อ ท่านลุงฉือ ท่านลุงอี้ ที่ตอนนี้พากันตัวแข็งทื่อกันไปหมดแล้ว คำพูดที่จะออกจากปากก็ไม่มีหลุดออกมาแม้สักคำเดียว

     “โอ้…พี่ชายๆๆ หลานๆๆ ชายๆๆๆ มามะมาร้องเพลงกัน…ด๊า..ดา…ติ๊ด…ตือ…”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “...........!!!”พวกพี่ชาย หลานชายทั้งหมดสามตระกูล พากันขนลุกเกรียวกันไปหมดเลยเมื่อเจอเสียงร้องเรียกชื่อพวกเขาเป็นเสียงเพลงแหลมๆบาดหูขนาดนี้!!

    “ฮ่า….ฮ่า….”บรรดาเหล่าฮูหยิน เหมือนกับได้ดูเวทีการแสดงตลกไปเสียแล้วที่ตอนนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ทำให้พวกท่านหยุดหัวเราะกันไม่ได้สักที เพราะมันเป็นไปอย่างต่อเนื่องจริงๆ 

     “โอ๊ย….ข้าจะไม่ไหวแล้วจริงๆให้หัวเราะต่อเนื่องนานขนาดนี้น่ะ ทำไมพวกเด็กๆถึงได้ทำให้หัวเราะได้หนักขนาดนี้น่ะฮะ ฮ่า…ฮ่า…”ท่านแม่

     “ใช่ๆ ดูพวกท่านพี่ ลูกชาย หลานชาย เจ้าพวกนั้นสิทำท่าเข้าข้านี่หยุดหัวเราะไม่ได้เช่นกัน ฮ่า..ฮ่า…”ท่านป้าอี้

      “ข้าปวดท้องไปหมดแล้ว หัวเราะมากจนเกินไปจริงๆคราวนี้ ทำอย่างไรกันดีเล่า ฮ่า..ฮ่า…”ท่านป้าฉือเองที่กำลังกุมท้องของนางในขณะนี้ไปด้วย

      “จริงเจ้าค่ะ…ฮ่า…ฮ่า..”บรรดาลูกสะใภ้ หลานสะใภ้เองก็หัวเราะจนท้องแข็ง น้ำตาเล็กกันไปหมดแล้วเช่นกัน

     “ข้าว่าพวกเราเลิกดูพวกเขากันเถอะ ไม่อย่างนั้นคงจะได้หัวเราะกันตัวหงิกหงออยู่ตรงนี้ไม่ได้ทำอะไรกันพอดีล่ะ ไปทำอาหารกันดีกว่านะข้าว่า ทางด้านโน้นห้องครัวเสร็จแล้วล่ะ”ท่านแม่

      “ได้ๆ…”พวกผู้หญิงพากันแยกย้ายไปรวมตัวกันตรงมุมที่จัดวางไว้เป็นห้องครัวชั่วคราวที่ก้นหุบเหวลึกสำหรับคืนนี้กันทันที ปล่อยให้พวกเด็กๆอยู่กับพวกผู้ชายไปกันตามลำพัง ให้เหล่าพวกผู้ชายรับผิดชอบดูแลและหาทางออกกันเอาเองแล้ว

     “ดะ…เดี๋ยวน้องหญิง…!!!”ท่านพ่อ ที่ส่งเสียกเรียกท่านแม่ออกมาแบบเบาๆ เพื่อจะหาตัวช่วยที่สำคัญที่สุดที่สามารถจัดการกับเหนี่ยวเหนี่ยวได้ แต่ว่าท่านแม่ไม่ได้สนใจยังคงเดินตรงไปที่ฟากทำครัวชั่วคราวอยู่ดี

     “พวกนางไม่สนใจ…!!”ท่านลุงอี้

     “งานนี้ข้ากับพวกเจ้าต้องรับศึกหนักกันแล้วสินะ..!!”ท่านลุงฉือ

     “เฮ้อ…….”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้

     ที่แน่ๆท่านพ่อ และท่านลุงทั้งสองเองก็ฉลาดพอที่จะใช้ความเป็นผู้อาวุโสสูงที่สุดในตอนนี้สั่งการให้เหล่าบรรดาพวกพี่ชาย และหลานชาย อยู่ในแนวหน้าด้านรบสู้กับเหนี่ยวเหนี่ยวและพวกเหลนๆแทนพวกท่าน 

     ส่วนพวกท่านก็แค่แอบอยู่ด้านหลังสุดเท่านั้นเอง กว่าจะถึงพวกท่านต้องผ่านด่านพวกพี่ชาย หลานชายอีกหลายสิบคนให้เป็นตัวเลือกสำหรับเล่นของเหนี่ยวเหนี่ยวและพวกเด็กๆ !!

     “ต้องแบบนี้ล่ะ ข้ากับพวกเจ้าถึงจะปลอดภัยกันไปสักระยะหนึ่งล่ะนะ”ท่านพ่อ

     “จริง ให้เจ้าพวกตัวเหม็นพวกนี้รับศึกแนวหน้าไปก่อน”ท่านลุงอี้

     “แค่มองอย่าให้พลาดพลั้งมาถึงพวกเราก็เพียงพอแล้วนะ”ท่านลุงฉือ

     “ใช่ๆ ฮึ…ฮึ….”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ พากันกอดอกนั่งลงมองเหล่าบรรดาลูกชาย หลานชายที่รับบทหนักสุดกันแล้วในตอนนี้ ที่โดนให้เหล่งเสียงประหลาดๆตอบรับเหนี่ยวเหนี่ยวและเหลนๆกัน

     “ข้าไม่แปลกใจเลยทำไมเหนี่ยวเหนี่ยวถึงได้ร้องเพลงเสียงเพี้ยนได้ขนาดนี้ ก็ฟังสิ พี่ชายฝาแฝด หลานชายทั้งสี่เองก็ไม่ได้แตกต่างกันเลยจริงๆให้ตายเถอะ ข้าทนฟังเสียงพวกเด็กๆว่าทรมานมากแล้วนะ มาเจอลูกชาย หลานชายแบบนี้อีก ช่างเป็นช่วงวันที่ทรมานหูของข้าจริงๆเลย”ท่านแม่ อดที่จะบ่นไม่ได้จริงๆ

     “จริงเจ้าค่ะท่านแม่”สองสะใภ้

     “ข้าก็ไม่คิดเลยว่าท่านพี่ กับลูกชายข้าจะเสียงได้น่าเกลียดถึงขนาดนี้นะเจ้าคะ”พี่สะใภ้ใหญ่

     “นั่นน่ะสิเจ้าคะ จะไม่มีสักคนหนึ่งเลยเหรอเจ้าคะ??ที่จะร้องเพลงได้ไพเราะบ้าง ไม่ใช่ร้องเพี้ยนๆ เสียงแหลมๆ ต่ำๆขนาดนี้น่ะเจ้าค่ะ”พี่สะใภ้รอง

     “เฮ้อ….คงจะยากล่ะถ้าเสียงต้นฉบับเองก็ไม่ได้แตกต่างสักเท่าไหร่”ท่านแม่ พูดถึงท่านพ่อนั่นเอง

     ไม่ใช่เพียงที่ท่านแม่และพวกสะใภ้จะพูดนินทา พวกพี่ชาย และหลานชายของเหนี่ยวเหนี่ยวเท่านั้น มาฟากที่ท่านพ่อ ท่านลุงอีกรอบที่ก็ทำหน้าแสบจะเจ็บปวด และทรมานมากมายเช่นกัน…

      “โอ๊ย…นี่ข้าทำเวรทำกรรมอะไรไว้นี่ยฮะ….!!!ข้าจะไม่ไหวแล้วให้ตายเถอะ!!”ท่านพ่อ

     “ข้าอยากจะไป..ไป.ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ตรงนี้!!”ท่านลุงฉือ

     “นี่คิดถูกหรือคิดผิดกันนี่ที่ให้เจ้าพวกนี้ ไปสู้รบกับเหนี่ยวเหนี่ยวและพวกเด็กๆน่ะฮะ !!”ท่านลุงอี้

     “ถ้าไม่ทำข้ากับพวกเจ้าทั้งสองคนจะไปร้องเพลงเองหรือเปล่าเล่าฮะ???”ท่านพ่อ 

     “ไม่มีทาง…!!!”ท่านลุงฉือ ท่านลุงอี้

     “เห็นไหม?? ถ้างั้นก็ต้องทนฟังกันต่อไปไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว!! ฟังเสียงเพี้ยนๆจากเจ้าพวกนั้นกันต่อไป”ท่านพ่อ

     “..................”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ ที่พากันเหม่อลอยกันอยู่เรื่อยๆเสมือนว่าวิญญาณจะหลุดจากร่างแบบไม่อยากกลับมาอีกเลยจริงๆ 

     กว่าจะจัดตั้งโต๊ะและเก้าอี้ตรงก้นหุบเหวลึกได้สำเร็จ ก็เล่นเอาคอแหบแห้งกันไปบ้าง ดีที่ว่ามีน้ำผึ้งจากผึ้งอสูรไข่มุกใส่ผสมมะนาวกินให้ชุ่มคอช่วยได้เยอะเลย ทำให้มีเสียงใสกังวาลไมีมีตกเช่นเคย!!!

     “เอาล่ะ ทีนี้ก็จุดไฟตรงกลางนี้ได้เลยนะพวกเรา”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาว

     “ขอรับ ท่านย่าเล็ก”เหลนชาย

     “เปิดงานเลี้ยงเล่นรอบกองไฟกัน ณ บัดนี้เจ้าค่ะทุกๆคน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ฟึ่บ…..ฟึ่บ….”

      “เย้…เย้…”พวกเด็กๆ พากันกระโดดโลดเต้นอย่างชอบใจเมื่อได้เห็นกองไฟเกาะกลางที่เว้นเอาไว้โดยเฉพาะสำหรับทำกองไฟกองใหญ่เป็นจุดสำคัญสำหรับคืนนี้โดยเฉพาะเลย

     แสงไฟจากกองไฟส่องสว่างไปทั่วบริเวณก้นหุบเหวนี้เลยก็ว่าได้ เพราะไฟที่จุดไม่ใช่ไฟธรรมดาแต่เกิดจากพลังธาตุไฟก่อจุดขึ้นนั่นเอง มันย่อมไม่ใช่แค่เปลวไฟร้อนแรงเพียงเท่านั้น ไม่ใช่ให้แค่แสงสว่างที่เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่ให้ความอบอุ่นจากเปลวไฟ แต่ว่ามันมีมากกว่านั้นสำหรับคุณประโยชน์ของพลังธาตุไฟ

     “เจ้านาย พวกข้าขอไปเล่นที่รอบกองไฟด้วย..”สัตว์อสูรเด็กในพันธะสัญญาของพวกเด็กๆเองก็เริ่มออกมาเล่นสนุกสนานด้วยกันอีกด้วย

     “ได้ๆเลย…”พวกเด็กๆ 

     เสียงโหวกเหวกโวยวายพูดคุย หัวเราะกันเสียงดังรอบกองไฟใหญ่แห่งนี้จากพวกเด็กๆ และจากสัตว์อสูรเด็กในพันธะสัญญาของพวกเหลนๆเอง ยิ่งทำให้ความวุ่นวายบวกเพิ่มอีกหลายเท่าตัวนัก มนุษย์เด็กตัวจ้อยก็แสนแสบแสนซนนัก สัตว์อสูรเด็กในพันธะสัญญาเองก็ยังเป็นรุ่นเด็กน้อยที่พึ่งจะเติบโตก็แสนซนไม่ต่างจากเจ้านายของมันด้วยเช่นกัน

     “ระวัง…!!!”พวกท่านปู่ทวด ท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านลุงุท่านอาของพวกเด็กๆที่พากันส่งเสียงไม่แพ้พวกเด็กๆไปด้วย

      “อย่าวิ่งไปตรงนั้น…!!!”

      “อย่าเข้าไปใกล้กองไฟมากขนาดนั้น..!!”

      “อย่าเอาของไปทิ้งไว้ใกล้ของไฟ…!!”

      “กระเถิบออกมากันอีกนิดเด็กๆ..!!”

      “อย่าพากันวิ่งไล่กันใกล้รอบกองไฟสิ…!!!

      และเสียงที่โหวกเหวกโวยวายดังลั่นไม่แพ้พวกเด็กๆเลยก็คงจะไม่พ้นพวกผู้ชาย ที่ตอนนี้ต้องส่งเสียงร้องห้ามพวกเด็กๆกันตลอดเวลาไม่ได้หยุดปากเช่นเดียวกัน!!

************

     งานเลี้ยงก็ใกล้จะเริ่มต้นขึ้นแล้วสำหรับค่ำคืนแรกในเมืองเฮยอ้านแห่งนี้ คงจะเป็นที่จดจำไปตลอดชีวิตของพวกผู้ใหญ่อีกคืนหนึ่ง ที่เหนี่ยวเหนี่ยวนำทีมพวกเหลนๆสร้างวีรกรรมชิ้นใหม่เอาไว้อีกเช่นเคย!!