ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

“เคร้ง!”   “เคร้ง!”  

อินทรีย์ฟาดปีกคมเข้ามาเป็นระลอก แต่โล่พิเศษของนาฟเปลี่ยนรูปแบบตามการจู่โจมของสัตว์ทั้งสองซึ่งยังรับได้ทุกการโจมตี

จิ้งจอกพุ่งเข้าตวัดกรงเล็บคมข้างล่างหวังจะแทรกทะลุโล่ แต่มันก็โดนสกัดจากกริชในมือของนาฟผลักออกไปทุกครั้ง แม้สัตว์ทั้งสองจะพยายามยังไงก็ไม่สามารถผ่านการป้องกันของนาฟได้เลย

มฤตยูดำค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งร่างกายยังคงสั่นเทาด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลลึกที่ทอดยาวเลือดซึมออกมาจากแผลตลอดเวลา แต่แม้จะอ่อนแรง เขาก็ยังคงหัวเราะเบาๆ ขณะเงยหน้ามองนาฟ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“หึ...พายุโลหิตอย่างนั้นรึ!.... ข้าได้ยินมาว่าพลังของเจ้าแม้ไม่สูงส่ง แต่สามารถต่อกรกับผู้ใช้พลังที่เหนือกว่าได้อย่างไม่น่าเชื่อ...!"

มฤตยูดำหัวเราะเบาๆก่อนที่จะหรี่ตาลงพลางยิ้มเย็นชา "งั้นมาลองดู!”

สิ้นคำพูดของมฤตยูดำพลังสีดำหม่นที่ปกคลุมร่างเขาก็พุ่งขึ้นอีกครั้งราวกับความมืดได้กลืนกินแสงสว่างโดยรอบ สัตว์จำแลงที่ผสานอยู่ในร่างกายเขา ก็ค่อยๆลอยออกมาในที่สุด

เสือดำลายขาวโผล่ออกมาก่อนมันส่งเสียงคำรามสะเทือนโลกเสือดำตัวนี้มีดวงตาที่ลุกโชนด้วยพลังความชั่วร้ายและเรือนร่างใหญ่โตของมันดูสง่างามทว่ากลับเต็มไปด้วยความน่ากลัว

ขนของมันเป็นลายขาวและดำสลับกันราวกับเส้นสายที่ถูกสลักขึ้นด้วยความโหดเหี้ยม

ถัดมาเป็นอสรพิษที่ประสานกับเกล็ดร่างของมันออกมาร่างกายยาวเหยียดและมีเกล็ดคมกริบราวกับมีดจำนวนมาก มันคืบคลานอย่างรวดเร็วฟันของมันแหลมคมเป็นพิเศษพร้อมที่จะฉีกกระชากทุกสิ่งที่ขวางหน้า

" เอาล่ะ เจ้าจะรับมือยังไงกับพวกมันล่ะ?"

มฤตยูดำเอ่ยพร้อมกับมองนาฟด้วยแววตาท้าทาย

ขณะที่นาฟเตรียมรับมือกับสัตว์จำแลงเหล่านี้อยู่นั้นเสียงหนึ่งดังก้องขึ้นภายในหัวของเขา เสียงนั้นแผ่วเบาแต่แฝงด้วยพลังอันลึกซึ้งเป็นเสียงของปราชญ์หวางผู้ที่ยังคงนั่งสมาธิอยู่เบื้องหลัง

"เจ้าหนุ่ม...ฟังข้าให้ดี"เสียงนั้นเอ่ยอย่างเคร่งขรึม

"ข้าตรวจพบว่าพวกเราถูกตัดขาดจากการเชื่อมต่อกับโลกมิตินี้แล้วข้าเสียการควบคุมไปหมดสิ้น...โลกมิติใบนี้ถูกแย่งชิงไปแล้ว"

นาฟหรี่ตาลงเล็กน้อยขณะฟังเสียงของปราชญ์ ความเงียบรอบตัวเขาแตกกระจายเป็นชิ้นๆ

"ไม่ต้องปกป้องข้าสัตว์แปลกปลอมเหล่านั้นทำอะไรข้าไม่ได้...แต่เจ้าต้องหาทางช่วยองค์ชายให้ได้"เสียงปราชญ์ดังขึ้นอีกครั้งและย้ำเตือนอย่างเร่งรัด

“เจ้าไม่อาจปล่อยให้องค์ชายถูกจับตัวไปได้เป็นอันขาดหากพวกศัตรูสามารถควบคุมองค์ชายได้

พวกมันจะใช้องค์ชายเป็นข้อต่อรองเพื่อแลกกับพลังและทรัพยากรที่เหนือกว่า...สิ่งที่พวกเราต่อสู้มาทั้งหมดจะสูญเปล่า”

นาฟพยักหน้าเบาๆและรู้ดีว่าภารกิจนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของตนเอง

"ข้าจะเปิดช่องมิติให้พวกเจ้า...มันจะเป็นทางรอดเดียวที่เหลืออยู่ข้าคงต้านทานพลังของโลกมิติที่หดตัวลงไปได้อีกไม่นาน"

นาฟกำมือแน่นสายตาของเขาจับจ้องไปยังองค์ชายที่ยังถูกพันธนาการด้วยตาข่ายทองคำ

 "ท่านผู้อาวุโส..ข้าจะช่วยองค์ชายออกมาจากตาข่ายนั้นยังไง!" นาฟเอ่ยขึ้นเบาๆ

“ข้าสัมผัสถึงพลังที่เปลี่ยนแปลงสสารได้จากตัวเจ้า..เจ้าต้องหาโอกาสสร้างช่องว่างกับตาข่ายทองคำนั้นให้ได้จากนั้น ด้วยความสามารถเส้นทองสีทองขององค์ชายคงไม่ยากที่จะหลบหนีออกมาได้”

ในขณะที่คนทั้งสองสื่อสารกัน สัตว์จำแลงทั้งสี่ที่รวมตัวกันขยับล้อมกรอบนาฟเข้ามาเรื่อยๆ

นาฟตั้งสมาธิหรี่ตามองไปที่สัตว์จำแลงทั้งสี่

“สัตว์เหล่านี้มีรูปลักษณ์เรืองแสงไม่มีสัมผัสชีวิตที่แท้จริงคงไม่อาจใช้พลังของเวทย์ตึงจิตกับพวกมันได้ โดยเฉพาะสองตัวสุดท้ายนี้มวลพลังของมันรุนแรงกว่าสองตัวแรกมาก”

“ฟ้าว!”

สัตว์จำแลงทั้งหมดพุ่งตัวออกจากเงามืดด้วยความเร็วและแรงมหาศาลกรงเล็บของพวกมันแหวกอากาศเข้ามาอย่างดุเดือด

นาฟขยับตัวเปลี่ยนโล่เป็นทรงกลมขนาดเล็กเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

“ย่างเวหา!”

ร่างของเขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า หลบการจู่โจมของอินทรีย์ที่พุ่งเข้ามาอย่างฉิวเฉียดร่างกายนาฟกลืนหายไปกับอากาศ

อินทรีย์จำแลงสะบัดปีก วกกลับและไล่ตามนาฟทันที

นาฟเหยียบย่างอากาศสลับวนไปมาราวกับก้าวย่างของเขาสามารถเดินอยู่บนอากาศได้

 แต่อินทรีย์จำแลงก็ไล่ตามอย่างกระชั้นชิด และจู่โจมอย่างรวดเร็ว

อินทรีย์จำแลงสะบัดปีกส่งกระแสพลังความมืดออกมาเหมือนมีดแหลมคมหลายสิบเล่มพุ่งเข้าหานาฟ แต่นาฟก็หลบหลีกได้อย่างง่ายดาย

ร่างของเขาเคลื่อนไหวไปรอบๆในท่วงท่าที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ และเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของอากาศเอง

ระหว่างที่นาฟเคลื่อนไหวอยู่บนอากาศ สัตว์จำแลงอีกสามตัวก็พุ่งเข้าหาปราชญ์หวางที่ยังนั่งหันหลังอยู่กับพื้นแต่เมื่อพวกมันเข้าใกล้เพียงไม่กี่ก้าว กลับถูกหยุดโดยม่านพลังบางๆ ที่มองไม่เห็น

“ฟุบ!”  “ฟุบ!”  “ฟุบ!”

สัตว์จำแลงทั้งสามพยายามโจมตีเต็มแรง

แต่ม่านพลังนั้นกลับป้องกันพวกมันไว้อย่างสมบูรณ์แม้แต่กรงเล็บและเขี้ยวของพวกมันก็ไม่สามารถทะลวงผ่านเข้าไปได้

ท้องฟ้าเบื้องบนหม่นมืด พื้นที่รอบตัวนาฟสั่นไหวจากมวลอากาศของโลกมิติที่ใกล้พังทลายอินทรีย์จำแลงพุ่งทะยานผ่านอากาศไปมา ร่างกายของมันขยายใหญ่โตขึ้นปีกสีดำเรืองแสงยาวแผ่ขยายออกมาเป็นเงาครอบคลุมพื้นที่กว้าง