ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ผู้รอดชีวิตในเขตคฤหาสน์นี้มีจำนวนไม่น้อยหากไม่รวมยวี่เฉินที่ตายไป ก็ยังเหลืออีกตั้ง 1,265 คน!

        ตอนเวลาสิบโมงครึ่งคนทั้ง 1,265 คน ก็ได้มารวมตัวกันที่ลานกว้างหน้าโรงแรม!

        “ผมชื่อถังฮ่าว นับจากนี้ไปที่นี่จะเป็นอาณาเขตของผม พวกเราไม่ใช่เจ้าหน้าที่รัฐที่ถูกส่งมาช่วยเหลือพวกคุณและก็ไม่ใช่ตำรวจด้วย พวกเราเป็นเพียงแค่กลุ่มคนที่ต้องการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกพวกเราไม่ใช่องค์กรการกุศล จึงไม่เลี้ยงคนขี้เกียจที่ไร้ประโยชน์ หากต้องการเข้าร่วมทีมของเราก็ต้องแสดงคุณค่าที่มีออกมา โดยผู้ชายที่มีอายุตั้งแต่ 15 ถึง50 ปี จะต้องออกไปล่าซอมบี้ ส่วนผู้หญิงก็ต้องซักผ้า ทำอาหารและจัดการปัญหาหลังบ้าน รวมถึงการสร้างและปกปักฐานที่มั่น ตลอดจนงานจิปาถะอื่นๆ ผมไม่รับปากอะไรมากแต่ถ้าพวกคุณเข้าร่วม ผมจะพยายามทำให้คุณได้กินอิ่มนอนหลับ และได้ดื่มน้ำสะอาด เช่นนั้นแล้วตอนนี้หากใครเต็มใจจะเข้าร่วมกับทีมของเราก็เชิญก้าวยืนมาที่เส้นขาวด้านซ้ายนี้!”

        “ถ้าไม่เข้าร่วม พวกคุณจะจัดการเราอย่างไร!” มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากฝูงชน

        “ถ้าไม่เข้าร่วมก็ไปตายเอาเองแล้วกัน พวกคุณจะต้องย้ายออกไปภายในเที่ยงวัน”ถังฮ่าวตอบด้วยรอยยิ้ม

        “ทำไมพวกเราต้องออกไปด้วย พวกเรายึดครองที่นี่ก่อนนะ!”

        “ปัง! ปัง! ปัง!”

        ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่มือขวาของถังฮ่าวถึงมีปืนสั้นกระบอกหนึ่งปรากฏ ก่อนที่เขาจะยิงขึ้นฟ้าสามนัด แล้วเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        “ทำไมน่ะเหรอ? ก็เพราะพวกเรามีปืนไงล่ะ!”

        “บ้านเมืองมีขื่อมีแป พวกคุณใช้อำนาจบาตรใหญ่เช่นนี้คงไม่ดีมั้ง!” ในที่สุดเฉาเทียนเป่าก็อดทนต่อไม่ไหวจนต้องเอ่ยออกมา

        “ใช้อำนาจบาตรใหญ่อย่างนั้นหรือ? เหอะๆ แค่ให้พวกคุณเลือกก็เรียกว่าใช้อำนาจบาตรใหญ่แล้วเหรอ?ถ้าไม่เต็มใจเข้าร่วม พวกเราก็ไม่บังคับ พวกคุณแค่จากไปเสีย ตอนที่พวกคุณเข้ามาใหม่ๆยังถูกค้นตัวเลย หากเห็นผู้หญิงสวยเข้าหน่อยก็ข่มเหงพวกเธอ พวกคุณอิ่มหมีพีมันแท้ๆแต่คนอื่นที่ไม่ใช่พวกเดียวกันกลับได้กินเพียงเศษอาหาร ถ้าคุณคิดว่าการกระทำของผมเรียกว่าใช้อำนาจบาตรใหญ่งั้นก็ถือว่าผมรังแกแล้วกัน แต่คุณจะทำอะไรได้!”

        “ทำเป็นกร่างก็เพราะมีปืนเท่านั้นแหละ ถ้าไม่มีปืน พวกคุณจะไปรังแกใครได้!”ชายร่างกำยำที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าทางด้านหลังเฉาเทียนเป่าเอ่ยเสียงเย็น

        “หยวนจวิน! จวินจื่อ!” ถังฮ่าวตะโกนเสียงเย็น

        สิ้นเสียงหยวนจวินและจ้าวอี้เหมี่ยวก็ถอดเสื้อเกราะและชุดต่อสู้ที่สวมใส่อยู่ออกก่อนจะก้าวเท้าออกไปพร้อมกับกำหมัดแน่น!

        ถังฮ่าวเอ่ยต่อขึ้นอย่างใจเย็น

        “ผมให้โอกาสพวกคุณสามครั้ง พวกคุณท้าประลองกับพวกเขาคนไหนก็ได้ หากยืนหยัดอยู่ได้นานสามนาทีโดยไม่ล้มลงเช่นนั้นต่อให้ไม่เข้าร่วมกับเรา พวกคุณก็มีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่ต่อ!”

        ทันทีที่สิ้นเสียงชายร่างกำยำที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าก็พุ่งตัวออกมาเป็นคนแรก!

        ทว่าเขากลับถูกจ้าวอี้เหมี่ยวเตะกระเด็นออกไปไกลแปดเมตรจนร่างกระแทกพื้นอย่างแรงและไม่สามารถลุกขึ้นมาได้!

        ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้คนที่เหลือหวาดกลัว!

        เฉาเทียนเป่าส่งสายตาไปยังลูกน้องคนหนึ่งชายร่างผอมที่ยืนอยู่ข้างหลังจึงจำใจต้องก้าวยืนออกมาอย่างเสียไม่ได้ และคนที่เขาเลือกก็คือหยวนจวินชายร่างผอมคนนี้เป็นผู้วิวัฒนาการด้านความเร็วระดับหนึ่ง เดิมเขาคิดจะใช้ความเร็วที่เหนือกว่าเพื่อยืนหยัดได้นานสามนาทีแต่ใครจะไปคิดว่าหยวนจวินจะเป็นถึงผู้วิวัฒนาการระดับ 2 กว่าแล้ว

        ต่อให้เป็นด้านความเร็วหยวนจวินก็ยังไม่ด้อยไปกว่าชายร่างผอมคนนี้เลยสักนิด หลังจากที่ก้าวเท้าเข้าหาแล้วเขาก็เอื้อมมือออกไปคว้าตัวชายร่างผอมเอาไว้ ก่อนจะสับมือลงที่ก้านคออีกฝ่ายจนสลบไป

        โอกาสสามครั้งและตอนนี้ก็เหลืออีกเพียงครั้งเดียว!

        ใบหน้าของเฉาเทียนเป่ากลายเป็นมืดครึ้มดูท่าเขาคงต้องลงมือเองแล้ว!

        เขาไม่อยากเป็นลูกน้องใคร!

        ที่พาลูกน้องมายืนอยู่ที่นี่ก็เพราะถูกบังคับอีกฝ่ายมีปืน แถมยังไม่ใช่จำนวนน้อยๆ อีก เท่าที่พวกเขาเห็นก็มีมากถึงหกถึงเจ็ดสิบกระบอกเลยไม่เพียงเท่านี้ในนั้นยังมีปืนไรเฟิลอีกสองกระบอก รถฮัมเมอร์สองคัน และรถตำรวจอื่นๆอีกหกคัน

        เฉาเทียนเป่าก้าวเท้าออกมาเขาไม่ได้เลือกที่จะท้าทายหยวนจวินหรือจ้าวอี้เหมี่ยว แต่กลับเลือกที่จะท้าทายถังฮ่าวโดยตรง

        “ในเมื่อนายเป็นหัวหน้าทีม ฉันจึงขอเดาว่านายคงจะเป็นคนที่เก่งที่สุดสินะ งั้นฉันเฉาเทียนเป่าคนนี้จะขอท้าดวลกับนายเอง!”

        “ฉันหรือ? แน่ใจนะ?” ถังฮ่าวยิ้มน้อยๆ

        “คนอย่างนายยังไม่คู่ควรที่จะท้าดวลกับหัวหน้าหรอก!” จ้าวอี้เหมี่ยวเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลน

        ส่วนหยวนจวินก็ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว

        “หัวหน้า อย่าไปเสียเวลากับคนที่ไร้สาระแบบนี้เลย...”

        ถังฮ่าวยกมือซ้ายขึ้นเป็นเชิงห้ามและมันก็ทำให้หยวนจวินรีบหุบปาก

        ถังฮ่าวก้าวไปข้างหน้าหลังจากที่จ้องมองไปทางเฉาเทียนเป่าแล้วก็เอ่ยตอบเสียงเย็น

        “ได้ เชิญลงมือเลย”

        พอเห็นท่าทางของถังฮ่าวแล้วเฉาเทียนเป่าก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา

        หรือว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าจะเป็นหัวหน้าของคนกลุ่มนี้จริงๆ?

        เขากัดฟันแน่นก่อนจะรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีพุ่งตัวเข้าใส่ถังฮ่าวราวกับหมาป่า พร้อมกับปล่อยหมัดซัดเข้าที่หน้าอกของถังฮ่าว!

        เฉาเทียนเป่าปล่อยหมัดนี้ออกไปเต็มกำลัง

        ทว่าวินาทีต่อมาหมัดของเขากลับถูกถังฮ่าวรับไว้ด้วยมือขวา เฉาเทียนเป่ายังไม่ทันตั้งตัว ถังฮ่าวก็กำนิ้วทั้งห้าเข้าหากันและมันก็ทำให้เฉาเทียนเป่ารู้สึกราวกับว่าหมัดของเขาถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้แน่น ยิ่งอีกฝ่ายออกแรงบีบมากขึ้นเท่าไรกระดูกบนมือของเขาก็ยิ่งส่งเสียงดังเลื่อนลั่น

        เฉาเทียนเป่าหน้าซีดเขารู้ว่าตัวเองคงสู้อีกฝ่ายไม่ได้ เพราะชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าแข็งแกร่งจนเขาไม่อาจต้านทานได้!

        เฉาเทียนเป่าคุกเข่าลงพร้อมกับร้องขอชีวิต

        “หัวหน้า ผมยอมแพ้แล้ว นับจากนี้ไปคุณจะเป็นหัวหน้าของผม!”

        เดิมทีถังฮ่าวคิดจะสั่งสอนบทเรียนให้อีกฝ่ายเพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างอีกแต่คิดไม่ถึงว่าเฉาเทียนเป่าจะเป็นคนยอมแพ้ง่ายๆ ถึงขั้นก้มหัวและเรียกเขาว่าหัวหน้าเลย

        ถังฮ่าวกวาดตามองไปรอบๆก่อนจะพบว่าเวลานี้ทุกคนต่างก็กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาหวาดกลัว!

        วิธีนี้ได้ผลเหมือนกันแฮะ!

        หลังจากยวี่เฉินตายไปส่วนเฉาเทียนเป่าก็ยอมสวามิภักดิ์ จึงไม่มีใครกล้าท้าทายถังฮ่าวอีก

        ในที่สุดคนทั้ง1,265 คน ก็ยอมสวามิภักดิ์ทั้งหมด! ทว่าถังฮ่าวก็ไม่ได้รับไว้ทุกคน

        เพราะในคนเหล่านี้ยังมีลูกสมุนของยวี่เฉินอีกหลายคนรวมถึงคนชั่วที่เคยก่อเรื่องเลวร้ายไว้มากมาย และถังฮ่าวก็ให้คนไปสืบประวัติเรียบร้อยแล้ว!

        เขามองไปที่คนทั้ง1,265 คนที่ยืนนิ่งอยู่ด้านหน้า ก่อนจะกล่าวเสียงดังออกมา

        “ผมดีใจที่ทุกคนเชื่อใจและต้องการเข้าร่วมทีม แต่ผมไม่รับคนชั่วที่ชอบขโมยของยิ่งไม่รับคนเลวที่ข่มขืนผู้หญิง ดังนั้นคนที่ถูกผมเอ่ยชื่อหลังจากนี้ ขอให้ออกไปจากที่นี่ภายใน15 นาที! เฉาอู่หลี่ หมิ่นหังจวิน ว่านฉี... หวังกุ้ย!”

        ถังฮ่าวเอ่ยชื่อออกมาทั้งหมด21 คน โดยส่วนใหญ่ล้วนเป็นลูกน้องของยวี่เฉิน และในจำนวนนี้ก็มีลูกน้องของเฉาเทียนเป่าอยู่สามคนและอีกสองคนเป็นนักเลงที่ฉวยโอกาสตอนเกิดเรื่องข่มขืนผู้หญิงไปสามคน

        เฉาอู่หลี่ว่านฉี และคนอื่นๆ อีกสิบเก้าคนคิดจะต่อต้าน!

        แต่สามคนแรกที่เริ่มก่อเรื่องก็ถูกหยวนจวินจ้าวอี้เหมี่ยว และคนอื่นๆ สังหารไป ส่วนอีก 18 คนที่เหลือต่างก็หวาดกลัวดังนั้นพอได้ยินถังฮ่าวเอ่ยว่าถ้าไม่ออกไปก็ตายแล้ว จึงพากันวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว!

        ไม่รู้ว่าใครเป็นคนปรบมือคนแรกจากนั้นก็มีผู้คนกว่าพันคนที่ถังฮ่าวเพิ่งรับมาพากันปรบมืออย่างกึกก้อง!

        หลังจากสังหารยวี่เฉินและคนชั่วอีกสามคนรวมถึงการขับไล่คนเลวอีก 18 คนแล้ว ก็ทำให้ถังฮ่าวได้รับขวัญกำลังใจจากผู้คนกว่าพันคนในชั่วพริบตา!

        ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังสนั่นก็มีเสียงระบบดังขึ้น

        “ติ๊ง! จำนวนผู้ติดตามถึง 1,000 คนแล้ว โฮสต์จึงได้รับการเลื่อนขั้นตำแหน่งปัจจุบันคือเสี่ยวเว่ย[1] และได้รับคะแนนวิวัฒนาการขุนพลบู๊บุ๋น1 แต้ม...”

        “ติ๊ง! จำนวนผู้ติดตามถึง 2,000 คนแล้ว โฮสต์จึงได้รับการเลื่อนขั้นตำแหน่งปัจจุบันคือเสี้ยนเฉิง[2] (ขุนนางระดับแปด) คำเตือน คะแนนวิวัฒนาการไม่เพียงพอจึงไม่สามารถรับคะแนนวิวัฒนาการขุนพลบู๊บุ๋นได้ และโฮสต์จะได้รับคะแนนวิวัฒนาการขุนพลบู๊บุ๋นอีกครั้งเมื่อระดับวิวัฒนาการถึงระดับที่กำหนด!”

        ---------------------------

        [1] เสี่ยวเว่ย หมายถึง นายอำเภอ

        [2] เสี้ยนเฉิง หมายถึง ตำแหน่งขุนนางระดับล่างในสมัยราชวงศ์ฮั่น