เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

เทียนเดินเข้าไป แล้วจับชีพจร สำรวจภายในร่างกายของราชัน อาคเนย์  แล้วบอกทุกคนว่า

“ ท่านราชัน ตอนนี้ถูกพิษอัคคี และพิษกระจายไปทั่วร่างแล้ว  ทำให้ตัวร้อนขึ้นเรื่อยๆ   และตอนนี้ข้าจะใช้ 

 ‘หยกนิลกาฬ ‘ เพื่อดูดพิษอัคคีออกมา”  

เทียนหยิบแผ่นหยกนิลกาฬ   ออกมา แล้วใช้พลังจิตวิญญานแผ่เข้าไปในหยกนิลกาฬ พอหยกเริ่มส่องแสง     เทียนก็วางหยกนิลกาฬ ลงบนหน้าอก  ของราชันอาคเนย์

ตอนนี้ หยกเริ่มดูดพิษอัคคี เข้ามาในแผ่นหยก ร่างกายของท่านราชัน เริ่มเย็นลงผิวที่ออกแดงเริ่มจางลงเรื่อยๆ  จนเข้าสู่ปกติ  ท่านราชันลืมตา ขึ้น  

“ ข้าเป็นอะไรไปนี่ ทำไมถึงได้เพลียอย่างนี้ “  ราชันอาคเนย์  พูดออกมา

เทียนหยิบหยกนิลกาฬเก็บไว้ แล้วค่อยๆ ถอยออกมา  ทั้งหมอหลวง

และองค์ชายทั้งสองเข้าไปใกล้  

“ เสด็จพ่อฟื้นแล้ว “ องค์ชายใหญ่ และองค์ชายรอง กล่าวพร้อมกัน

หมอหลวงเข้ามาจับชีพจรกันชุลมุน แต่เทียนได้แต่ยืนมองแล้วขมวดคิ้ว

“ ท่านผู้ตรวจการเสด็จพ่อเชิญ”  องค์ชายรองเทียรี่กล่าวด้วยความนอบน้อม

เทียนมองไปที่หน้าราชันอาคเนญ์ ที่ตอนนี้สีหน้ากลับมาเป็นปกติ แต่ยังดูอ่อนแรงอยู่  

“ ขอบคุณท่านผู้ตรวจการ ที่ให้การรักษา ข้าอายุมากแล้ว เจ็บออดๆ แอดๆ เป็นเรื่องปกติ ทำให้ทุกคนเป็นห่วง รู้สึกแย่จริงๆ ว่าแต่ท่านมีธุระด่วนอะไรหรือเปล่า

บอกมาตอนนี้ได้เลย  “  องค์ราชันเอ่ย

“ ท่านราชันพักผ่อนให้หายดีก่อนเถอะ เรื่องเล็กน้อย เดี๋ยวข้าบอกองค์ชายรองก็ได้  “   เทียนพูดเสร็จแล้วหันไปที่องค์ชายรอง ซึ่งกำลังงง เรื่องปีศาจนี่เรื่องเล็กที่ไหนทำไมต้องให้เราจัดการด้วยหรือ

“ ใช่ ใช่ เสด็จพ่อ เรื่องนี้ลูกจะจัดการให้เองไม่ต้องห่วง”  องค์ชายรองเลยตามน้ำไปด้วย

“ เอาละ ถึงเวลาที่เสด็จพ่อ ต้องพักผ่อนแล้ว  ขอให้ทุกคนออกไปก่อน “ องค์ชายใหญ่พูดไล่ทุกคนให้รีบออกไป

องค์ชายรองเทียรี่ ออกมาก็ถามเทียนอย่างเร็ว

“ อะไรกันนี่ ท่านไปบอกเสด็จพ่อ ได้ยังไงเรื่องปีศาจให้คุยกับข้าน่ะ หืม? ”  องค์ชายรองสงสัย

“ แล้วจะให้ข้าคุยกับใคร เสด็จพ่อของท่านก็ไม่สบาย หรือจะให้ข้าคุยกับองค์ชายใหญ่หืม”  เทียนย้อมถาม

“ เอาล่ะ ๆ บอกข้ามาแล้วจะให้ข้าทำอะไร “ 

“ ท่านหาคนที่ฝีมือระดับเทพขั้นกลาง ถึง ขั้นสูง  ที่ไว้ใจได้มีบ้างไหม” 

“ ก็มีท่านรองแม่ทัพ ทั้งสองคนนั่นแหละ ท่านมีพลังเทพระดับกลาง ทั้งคู่ แต่ขั้นสูงมีแค่ เสด็จพ่อ เพียงคนเดียว”  องค์ชายรองกล่าว

“ มีแค่สองคน อืม ท่านเชิญเขามาหารือเรื่องนี้กับพวกเรา ตอนนี้เลยได้ไหม”

เทียนอยากจัดการโดยเร็ว

“ ได้ รอสักครู่ "  องค์ชายรองส่งป้ายให้องครักษ์ ไปเชิญท่านรองแม่ทัพทั้งสองมาโดยด่วน  

ไม่นาน ท่านรองแม่ทัพทั้งสองก็มาถึง    

“ นี่คือ ท่านรองแม่ทัพ โจ และ รองแม่ทัพ เกา " องค์ชายแนะนำให้เทียน

“ ท่านรองแม่ทัพโจ ท่านรองแม่ทัพเกา “  เทียนคำนับท่านทั้งสอง

ท่านโจรูปร่างกำยำล่ำสัน น่าจะมีพลังเทพขั้นกลางมาหลายปีแล้ว  ส่วนแม่ทัพเกา แม้จะผอมไปบ้าง แต่ก็ยังแข็งแรง พลังเทพน่าจะใกล้ระดับสูงแล้ว

“ ท่านรองแม่ทัพทั้งสองที่องค์ชายรองเชิญท่านมาก็เพราะ เรื่องปีศาจที่เข้าในเขตเมืองนี้ ไม่ทราบท่านล่วงรู้บ้างหรือเปล่า "  เทียนลองทดสอบดู

“ ข้าบอกตามตรงเรื่องนี้ข้าไม่ได้ยินเลย”  รองแม่ทัพโจเอ่ย และ รองแม่ทัพเกาก็พยักหน้า บอกตัวเขาก็เช่นกัน

“ เมื่อ 6 เดือนที่แล้ว มีปีศาจอัคคีเข้ามาในดินแดนนี้ แล้วมันก็ฆ่าคนไปแล้วเดือนละ 100 คน ตอนนี้มันฆ่าไปแล้ว 600 คน "  เทียนเล่าให้ฟังด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ พวกมันใช้ชื่อ องค์ชายใหญ่ ไปเรียกเกณฑ์ ทหารใหม่ บอกว่ากำลังจะมีสงครามใหญ่ ชาวบ้านหลงเชื่อ จึงไปเกณฑ์ ทหารกันเป็นจำนวนมาก โดยไปฝึกที่ หุบเขาซ่อนไพร่พล และทุกเดือน จะมีผู้ถูกคัดเลือก จำนวน 100 คน ถูกส่งไปฆ่าที่หลังหุบเขา และนี่มันผ่านมาแล้ว 6 เดือน ตายไปแล้ว 600 คน โดยมีนายปาร์ค เป็นผู้คุม  ท่านทั้งหลายคิดเห็นเป็นอย่างไร " เทียนอธิบายจนจบ แล้วมองหน้าทุกคน

“ เป็นไปได้อย่างไร "  องค์ชายรองพูดก่อน

“ นั่นซิ องค์ชายใหญ่น่ะหรือ เป็นคนทำ”  รองแม่ทัพโจกล่าวด้วยความตกใจ

“ ใช่ ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรมากกว่า "   รองแม่ทันเกา ก็สงสัยในความจริง

“ พวกท่านส่งคนไปตรวจสอบที่หุบเขาซ่อนไพร่พล และที่หลังหุบเขา แล้วก็จะรู้ความจริง "  เทียนบอกต่อ     รองแม่ทัพโจ  เดินออกไปสั่งขุนพลของเขาทันที

รออยู่ไม่นานคนของท่านรองแม่ทัพโจ ก็มาส่งข่าว  ทำเอารองแม่ทัพใจ ต้องตะลึกอีกครั้ง  สุดท้ายก็พยักหน้าให้กับ รองแม่ทัพเกา และ องค์ชายรอง

“ แล้วเราควรทำอย่างไร "  องค์ชายรองเอ่ยปากก่อน

“ เราต้องกำจัดปีศาจนี้ให้ได้ ไม่เช่นนั้น ถ้ามันหนีไปได้มันจะก่อเภทภัยอีก” เทียนกล่าว

“ แล้วมันจะเป็นอันตรายต่อองค์ชายใหญ่ไหม”  รองแม่ทัพโจถาม

“  ถ้ามันยึดครองร่างได้ไม่ถึงครึ่ง ก็ยังพอได้  แต่ถ้ามันยึดครองร่างเกินครึ่งแล้วก็คงยาก “  เทียนพูดตามตรง  แต่คนอื่น นิ่งแข็งค้างไปเลย  

“ เราต้องบอกเสด็จพ่อก่อนไม่อย่างนั้นเสด็จพ่อรู้ทีหลังพวกเราแย่แน่ “  องค์ชายรองรีบบอก

“ ตอนนี้องค์ชายใหญ่ อยู่ติดกับองค์ราชันตลอด แล้วเราจะทำอย่างไรเล่า”  รองแม่ทัพเกาถาม ด้วยความเคร่งเครียด

“ พวกท่านเตรียมอาวุธ  และเตรียมกำลังเสริม ไว้ด้วย ถึงเวลารอคำสั่งจากข้า

พวกท่านไม่ต้องพูดอะไรทั้งสิ้น  ข้าจะเป็นคนพูดเอง”  เทียนสั่งแล้วออกเดินไปยังห้องของราชันอาคเนย์   ทุกคนพยักหน้าแล้วเดินตามหลังเทียนไป

ถึงหน้าห้องราชันอาคเนย์

“ พวกท่านไม่ได้ยินที่ข้าสั่งหรืออย่างไร  เสด็จพ่อต้องการพักผ่อน พวกท่านยังจะมารบกวนอีกหรือ “  องค์ชายใหญ่กล่าวและมองอย่างโกรธแค้น

“ ข้ามาของพบท่านราชันอาคเนย์ มีเรื่องสำคัญจะบอกท่าน "  เทียนเอ่ยสั้นๆ

“ ไม่ได้ ข้าไม่อนุญาต "  องค์ชายใหญ่ เสียงกร้าว

“ ท่านจะห้ามข้าได้หรือ"  เทียนเดินเข้าไปผ่านหน้าองค์ชายใหญ่

“ นี่เจ้ากล้าหรือ  "  ได้พูดแค่นี้ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

“ หยุด "  องค์ราชันพูดออกมา

“  ท่านผู้ตรวจการ มีอะไรก็พูดมาเถอะ “  องค์ราชันพูด

“  ท่านราชัน ข้าจะบอกว่าบัดนี้มีปีศาจปรากฏขึ้นในเมืองอาคเนย์ มา 6 เดือนแล้ว

โดยมีองค์ชายใหญ่ได้เป็นคนจัดส่งประชาชนชาวอาคเนย์ จำนวน 600 คนให้มันกินเป็นอาหาร  "  เทียนพูดเสียงดัง

“ จริงหรือ ชายใหญ๋ บอกมาเป็นความจริงหรือเปล่า”  ราชันทำเสียงแข็งทันที

“  ท่านพ่อ มันใส่ร้ายข้า ข้าไม่ได้ทำ “  องค์ชายใหญ่พูดเสียงสั่น

“  หลักฐานอยู่ที่รองแม่ทัพโจ โปรดตรวจสอบดูได้”  เทียนกล่าวต่อ

“ จริงหรือ ท่านรองแม่ทัพโจ"  องค์ราชันหันไปถามแม่ทัพโจ

“ เป็นเรื่องจริงขอรับ "  ท่านรองแม่ทัพรีบตอบ

ปัง! เสียงตบเตียง ดังลั่น  

"  ทหาร จับองค์ชายใหญ่ไปขัง รอการลงโทษ "   องค์ราชัน ตะโกนสั่งทหาร

"  เสด็จพ่อ  ลูกไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ เรื่องนี้....."  พูดได้แค่นี้ก็ถูกราชาตบปากจนบวมพูดไม่ได้อีก      เทียนรีบขมวดคิ้วมากขึ้น

“  เดี๋ยวก่อน  องค์ราชัน ที่พวกเรามาวันนี้ ก็เพื่อมาจัดการกับปีศาจอัคคี  ” เทียนเอ่ย

" ใช่แล้ว เสด็จพ่อ อย่าเพิ่งให้พี่ใหญ่ไป  เราต้องกำจัด ปิศาจอัคคีในร่างพี่ใหญ่ก่อน” องค์ชายรองรีบเอ่ย

“  ได้ พวกเจ้าจะจัดการอย่างไรก็เอาเถอะ “  องค์ราชันเอ่ยอย่างเฉื่อยชา

เทียนหันหลังไปกระซิบเบาเบากับ รองแม่ทัพทั้งสอง แล้วเดินออกมาเผชิญหน้ากับองค์ชายใหญ่ที่คุกเข่าอยู่ที่ตรงหน้าองค์ราชัน  

ขณะที่รองแม่ทัพทั้งสองพอฟังเทียนกระซิบบอกจบ ทั้งสองสะดุ้งโหยงพร้อมกันมือไม้สั่น แข้งขาอ่อน แต่เทียนเดินไปที่ด้านหน้าตรงองค์ชายกลับองค์ราชันแล้ว

ไม่รอช้าเทียนหยิบไข่มุกดูดวิญญาออกมา แล้ว ปล่อยมุกดูดวิญญาน ไปกดที่หน้าผากของ  องค์ราชัน?  รองแม่ทัพทั้งสองพุ่งมาจับแขนของ องค์ราชันอีกคนละข้าง    

“ นี่ นี่ เกิด อะ ไร ขึ้น ฎ เสียงตะกุกตะกัก  องค์ชายรองที่ตกใจกับเห็นเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้น  

องค์ชายใหญ่ยิ่งตกใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนมองอย่างเดียว

“ อ๊ากกกกก” เสียงร้องขององค์ราชันดังขึ้น มีกลุ่มควันเริ่มทยอยออกจากตัวท่านราชันเข้าสู่ มุกดูดวิญญาน  

“ รองแม่ทัพโจ รองแม่ทัพเกา ท่านจะบ้าเหรอ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ " เสียงองค์ราชันตะโกนลั่น  

รองแม่ทัพทั้งสอง ตกใจผละมือออก  สองมือที่ว่างก็กระแทก เทียนกระเด็นออกไปติดประตู โครม   เทียนกระอักเลือดออกมาทันที  เทียนเสียดาย ที่ไข่มุกเพิ่งดูดวิญญานปีศาจอัคคีได้แค่ 30 % เท่านั้นเอง!    

พอลุกขึ้นได้องค์ราชันก็ปล่อยหมัดใส่ ท่านรองแม่ทัพทั้งสองไปคนละหมัดไปติดกำแพงข้างๆ เทียนเหมือนกัน

“ ข้าบอกแล้วให้จับไว้สัก 2 นาที เห็นไหมงานยากแล้วละที่นี้” เทียนบ่น

แต่ทั้งสองทำหน้าละห้อย  

ขณะนี้ร่างองค์ราชันโดนไข่มุกวิญญานดูดไป 30 % ทำให้ไม่สามารถควบคุมพลังในร่างได้ ทำให้ร่างของราชันก็เริ่มเปลี่ยนไปมีเขางอกขึ้นบนหัว 2 ข้าง แล้วผิวกายก็เปลี่ยนเป็นสีแดง กล่ำ

“ เจ้าหนุ่ม เจ้ารู้ได้อย่างไร ว่าข้าคือปีศาจอัคคี  ข้าอุตส่าห์ปิดพลังไว้แล้วเชียวนะ”  ปีศาจอัคคีถามด้วยความสงสัย

“ ข้ารู้ตั้งแต่ใช้หยกนิลกาฬ ดูดพิษของเจ้าออกมาแล้ว เพราะหยกมันไม่ได้แค่ดูดพิษแค่อย่างเดียวมันดูดวิญญานร้ายในตัวเจ้าออกมาด้วย ทำให้ข้าสัมผัสได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว  

และอีกข้อ ตอนที่ข้าบอกเรื่องปีศาจ ความจริง องค์ชายไม่ได้เป็นปีศาจ แต่เจ้าหลอกใช้ความกตัญญูของเขา และสั่งให้เขาทำชั่วเพื่อเจ้า  ถ้าเจ้าเป็นพ่อของเขาจริง จะไม่มีท่าทางอย่างนี้แน่นอน”  เทียนอธิบายอย่างใจเย็น

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเก่งมาก แต่เก่งแล้วทำไงได้ ข้ามีพลังเทพขั้นสูง ขององค์ราชันแล้ว ไม่มีใครในดินแดนแห่งนี้จะเป็นคู่ต่อสู้ข้าได้  วันนี้ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด แล้วประกาศออกไปว่า พวกเจ้าร่วมมือกับแดนทักษินคิดจะปลงพระชนม์องค์ราชัน  

พวกเจ้าตายเสียเถอะ “  ปีศาจอัคคี ปล่อยเพลิงอัคคีพุ่งไปที่พวกของเทียนทันที

พวกของเทียนต่างกระโดดหลบกันอย่างรวดเร็ว  เทียนรีบหยิบดาบสัตตะโลหะออกมา แล้วกระโดดเข้าไปใกล้ ปีศาจอัคคี แต่ปีศาจอัคคี แค่ฟาดฝ่ามือธรรมดา ก็พัดเทียนออกไปไกล ไม่สามารถเข้าใกล้ ปีศาจอัคคีได้เลย

เทียนไม่ยอมแพ้ รีบหยิบ เข็มบินสังหารออกมา นับร้อยเล่ม ขว้างออกไปบนฟ้า

แล้วเข็มบินก็กระจายออกไปทั่วบริเวณ แล้ววนกลับมาพุ่งใส่ ปีศาจอัคคีเป็นจุดเดียว ฟิ้ว ฟิ้ว ๆๆๆๆๆ   เข็มทุกเล่ม ไม่สามารถเข้าใกล้ปีศาจอัคคีได้เลย เพราะมีม่านรัศมีพลังคุ้มกันอยู่  

ทั้งสองรองแม่ทัพพยายามจะเข้าไปหยุด ก็โดนกระแทกกระเด็นออกมาข้างเทียนทั้งสองคน  องค์ชายทั้งสอง ก็กระโดดวิ่งเข้ามาอยู่หลังเทียนทั้งสองคนเช่นกัน

“ ทำไงดี นี่มันบ้ากันไปใหญ่ แล้ว  แล้วเสด็จพ่อไปไหนเสียแล้ว” องค์ชายรองพูดด้วยความกลัว  

“ องค์ราชันยังอยู่ในร่างนั้น ตอนนี้ปีศาจมันสามารถเรียกใช้พลังของท่านราชันได้แล้ว พวกเราลำบากแน่ "  เทียนสรุปให้ฟัง ถ้าเราไม่สามารถฝ่าพลังเข้าไปใกล้ร่างมันได้ เราก็ไม่สามารถทำอะไรมันได้ หรือว่า จะต้องใช้ดาบดามัสกัส ซะแล้ว

“ พวกท่านรองแม่ทัพทั้งสอง ท่านสามารถทำลายม่านป้องกันตัวได้ไหม หากข้าเข้าประชิดได้  ข้าก็สามารถ กำจัดมันได้อย่างแน่นอน"  เทียนถามรองแม่ทัพทั้งสอง

“ ข้าทั้งสองจะใช้พลังทั้งหมด ปล่อยไปข้างซ้าย กับข้างขวา ของปีศาจตนนี้

แล้วม่านพลังของมันจะลดลงเพียงครึ่ง ท่านพอจะฝ่าได้ไหม” รองแม่ทัพทั้งสองบอก

“ ข้าทั้งสองก็จะช่วยรองแม่ทัพด้วยเช่นกัน "  องค์ชาย 2 พี่น้องพูดพร้อมกัน

“ ตกลงตามนี้ พวก เรา ลุย “ เทียนอัดพลังสายฟ้าไปที่ดาบสัตตะโลหะ จนเกิดสีทองส่องประกาย มีสายฟ้าแลบ เปรี๊ย เปรี๊ย      

ทั้ง 4 คน ปล่อยรัศมีพลังอัดไปที่ปีศาจอัคคี ทั้งข้างซ้าย และ ข้างขวา  รัศมีพลังตรงกลางของมันลดลง  เทียนเห็นช่องว่างก็พุ่งตัวเข้าฝ่าสนามพลัง  แล้วปล่อย สายฟ้า พุ่งนำเข้าไปก่อน เปรี๊ยะ  เปรี๊ยะ  เปรี้ยง ทะลุผ่านม่านพลังแล้ว เทียนก็แทงตรงเข้าลิ้นปี่ และหัวใจของปีศาจพร้อมกัน  ฉึก  ฉึก  คมดาบทะลุไปถึงแผ่นหลัง

ปีศาจล้มไปกับพื้น ดาบทั้งสองเล่มล๊อค ตัวปีศาจเข้ากับพื้นดิน เทียนหยิบมุกวิญญานออกมา แล้ว ตบไปที่หน้าผากปีศาจอัคคี ทันที กลุ่มควันทยอยไหลเข้าไปในไข่มุกวิญญาน ไม่ถึง 2 นาที กลุ่มควันก็หมด  ร่างกายปีศาจก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นองค์ราชัน อาคเนย์

เทียนลุกขึ้น ดึงดาบทั้งสองเล่มเก็บ แล้ว ดูบาดแผลขององค์ราชันค่อยๆ หายไป แล้วท่านก็รู้สึกตัว  

“ นี่ข้าอยู่ที่ไหนกัน แล้วเจ้าเป็นใครหรือ”  องค์ราชันถามด้วยความสงสัย

เทียนไม่ตอบ แต่ลงไปนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง......