Call me the best chef เรียกผมว่าสุดยอดเชฟ

“ก่อนอื่นข้าขอขอบคุณราชาทุกคนที่มาร่วมประชุมในครั้งนี้” เฟียสม่าพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่ทุกคน

“เชอะ” ราชินีแมวกับราชินีอีก3คนไม่สนใจเฟียสม่า

“ปึ๊ด” หน้าผากของเฟียสม่ามีเส้นเลือดปรากฏขึ้นด้วยความหงุดหงิด

“นี้ข้ากำลังพูดอยู่น่ะ พวกเธอตั้งใจฟังกันหน่อย” เฟียสม่าพูดขึ้นมา

“ชิ” ราชินีแมวกับคนอื่นๆยังไม่สนใจเขา

“แคนเทอลีน หยุดทำตัวเป็นเด็กๆได้แล้ว” ราชาเต่าพันปีผู้เข้มงวดพูดขึ้นมา

ราชาคนอื่นๆก็พยักหน้าเห็นด้วยกับราชาเต่า ราชินีแมวนั้นเด็กสุดในกลุ่มเธอยังไม่มีความเข้มงวดในฐานะของผู้ใหญ่

ครั้งนี้แคนเทอลีนมองเล่าราชาเธอไม่สนใจพวกเขาแม้แต่น้อย เธอยังคงสะบัดหน้าหนี

“ครืนนนนน” แรงกดดันมหาศาลปะทุขึ้นมาจากร่างของเฟียสม่า

“ฮึก” ราชาทุกคนสะดุ้งตกใจ

“แคนเทอลีน เราจะพูดกับเจ้าในฐานะของจักพรรดิแห่ง12ราชาเจ้าที่เป็นถึง1ใน12ราชาก็ต้องฟังเรา” เฟียสม่าพูดออกมาในมาดของหัวหน้าใหญ่ในกลุ่มทันที

“อึก” แคนเทอลีนเงยหน้าขึ้นมามองไปที่เฟียสม่าในเมื่อเขาอยากให้เธอสนใจเธอจึงเงยหน้ามองไปที่เขา แต่หน้าของเธอคนอื่นๆสามารถพูดได้เลยว่ายัยเด็กแมวนี้กำลังจะร้องไห้

“เอาล่ะ งั้นเราจะบอกเรื่องสำคัญแรกให้พวกเจ้า” เฟียสม่าทำเมินไม่สนใจแคนเทอลีน

“เรื่องแรกเลยช่วงนี้เราอยากให้พวกเจ้าอยู่แต่ในมหาป่าแห่งความตายอย่าได้ออกไปโลกภายนอกก่อนสักระยะ” เฟียสม่าทำหน้าจริงจังและพูดออกมา

“มีปัญหาอะไรงั้นรึ ท่านเฟียสม่า” ราชากระทิงเหล็กสงสัย

“มีข่าวถึงการปรากฏตัวของผู้กล้าและจอมมารได้คืนชีพขึ้นมาแล้ว ข้าเกรงว่าอาจจะมีสงครามระหว่างเผ่ามนุษย์และเผ่าปีศาจ” เฟียสม่าพูดขึ้นมา

“ข้าไม่คิดว่าพวกมนุษย์และพวกปิศาจจะมีพลังต่อกรกับพวกเราน่ะ ท่านเฟียสม่า” ราชาวานรผู้มีหางสีน้ำตาลพันรอบเอวพูดขึ้นมา ราชาคนอื่นก็พยักหน้า

“ข้ารู้แต่เจ้าไม่ควรประมาท เพราะจอมมารที่ว่าคืนชีพมันไม่ได้คืนชีพจริงๆแต่มันถูกพามายังโลกใบนี้ผู้กล้าก็เหมือนกันทั้ง2คนนี้มีเทพหนุนหลังอยู่เราไม่อยากให้พวกเจ้าเข้าไปยุ่งเรื่องของทั้งฝ่ายนี้” เฟียสม่าพูดออกมาอย่างปวดหัว

“ท่านจะบอกว่าเทพมารหนุนหลังจอมมาร เทพสวรรค์หนุนหลังมนุษย์สิน่ะ” ราชามังกรเพลิงพูดขึ้นมา

“ถูกต้อง เจ้าสองคนนั้นน่ารำคาณอย่างมาก เราไม่อยากมีเรื่องกับพวกเขา” เฟียสม่าพูดขึ้นมาอย่างเบื่อหน่าย

ราชาทุกคนมองหน้ากันทำไมท่านเฟียสม่าถึงพูดเหมือน กำลังนินทาเพื่อนร่วมชั้นเลยล่ะ หรือท่านรู้จักพวกเขางั้นรึ

“ท่านรู้จักพวกเขางั้นหรือ ท่านเฟียสม่า” ราชาอินทรีย์มรกตถามออกมาอย่างสงสัย

“หืม” เฟียสม่าขมวดคิ้ว

“เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้” เฟียสม่าพูดออกมาเสียงดัง

“ข้าเข้าใจแล้ว” ราชาอินทรีย์ก้มหัวลงไปราชาคนอื่นก็เข้าใจในคำพูดนี้

“ส่วนเรื่องที่ 2” เฟียสม่าดูจริงจังกว่าเรื่องแรกเขาขมวดคิ้วแล้วพูดออกมา

“มีผู้บุกเข้ามาในโลกใบนี้ ข้าและคนอื่นๆไม่สามารถจับตำแหน่งหรือระบุตัวตนของเขาได้ ข้าอยากให้พวกเจ้าระวังตัวเองและเผ่าของพวกเจ้าให้ดีๆ ข้าไม่รู้ว่าเป็นใครอยู่ที่ไหนมีพลังอะไรจึงไม่สามารถช่วยพวกเจ้าได้” เฟียสม่าถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ

“ผู้บุกรุกอย่างนั้นหรือ” ราชานภาพูดขึ้นมาอย่างแปลกใจ

“ใช้แล้ว พวกเรารู้สึกถึงพลังที่มหาศาลกว่าพวกเราเข้ามาในโลกใบนี้แวบนึงและหายไปทันที พวกข้าจึงไม่สามารถตามได้” เฟียสม่าพูดขึ้นอย่างเหนื่อยหน่าย

“พวกเราเข้าใจแล้ว พวกเราจะทำตามที่ท่านเฟียสม่าเตือนพวกเรา พวกเราจะอยู่แต่ในมหาป่าแห่งความตาย ไม่เข้าฝ่ายกับมนุษย์และปีศาจแน่นอน” ราชานภายืนขึ้นและกล่าวคำมั่น

“อืม ดีมาก” เฟียสม่าพอใจกับคำพูดของราชานภา

“เอาล่ะ งั้นเลิกประชุมได้ แต่ข้าจะให้พวกเจ้าถามในสิ่งที่อยากรู้ซัก 2-3คำถาม หากข้าสามารถบอกได้ข้าก็ไขข้อข้องใจให้พวกเจ้า” เฟียสม่าพูดขึ้นมา

“ท่านเฟียสม่า ท่านเฟียสม่า ข้ามีคำถาม” ราชากระทิงเหล็กยกมือขึ้นขณะหันหน้าไปทางเฟสม่า

“ว่ามา” เฟียสมาดูสนใจกับคำถามมาก

“ข้าต้องฝึกฝนอีกนานเท่าไหร่ถึงจะเก่งเท่าท่านเฟียสม่ากันครับ” ราชากระทิงเหล็กถามอย่างตื่นเต้น

ราชาคนอื่นๆก็ดูจะสนใจกับคำถามนี้จะมีใครไม่อยากแข็งแกร่งเท่าท่านเฟียสม่ามั้งล่ะ

“น่าสนใจดี จากพรสวรรค์ของเจ้าข้ารับประกันเลยว่า 1ล้านปี ถ้าเจ้าอยู่ถึงพวกเรายินดีต้อนรับเจ้าเข้ากลุ่มแน่นอน” เฟียสม่ายิ้มขณะให้คำตอบ

“เอิม” ราชาทุกคนตกใจกับคำตอบของเฟียสม่า 1ล้านปีพวกเขาคงอยู่ในดินแล้วล่ะ

“แต่” เฟียสม่าส่งเสียงออกมาราชาทุกคนเงยหน้ามีความหวังขึ้นมาทันที

“ถ้าพวกเจ้า ได้รับพลังที่สามารถรับพลังภายนอกมาได้ง่ายๆ หรือเจอขุมพลังมหาศาลที่พวกเจ้าสามารถเอามาเป็นของตัวเองได้ละก็ระยะเวลา1ล้านปีที่ข้าบอกก็จะลดลงอย่างมหาศาล” เฟียสม่ายิ้มขณะพูดออกไป

“เอาล่ะคำถามสุดท้ายใครมีอะไรจะถามก็ถามมาได้เลย” เฟียสม่านั่งลงพูดอีกครั้ง

“ท่านเฟียสม่าข้าของบังอาจถามได้ไหมว่าตอนนี้ท่านอายุเท่าใดกัน” ราชาเต่าพันปีถามอย่างสงสัย ฝึก1ล้านปีถึงจะเก่งเท่าท่านเฟียสม่าแล้วตัวท่านเฟียสม่าไม่อายุเกินล้านปีแล้วหรอ

ราชาทุกคนดูสนใจคำถามของราชาเต่าพันปีมาก อายุของท่านเฟียสม่าเท่าใดกันถึงได้เก่งแบบนี้

“หึ” เฟียสม่ายิ้มที่มุมปากขณะมองไปที่แคนเทอลีน

“หึ” แคนเทอลีนหลบตาของเขา

“ข้าอายุแค่3หมื่นปีเท่านั้น ถ้าให้พูดตรงๆก็ 31240ปี” เฟียสม่าระบุอายุของเขามาอย่างชัดเจน

“เอ๋ นี้ท่านไม่ได้อายุนับล้านปีหรอกรึ” ราชากระทิงเหล็กตกใจมาก

“555 ข้าไม่ตอบคำถามที่3ของเจ้าหรอกน่ะ” เฟียสม่าพูดอย่างชอบใจ

“เอาล่ะเลิกประชุมได้ ทุกคนออกไปให้หมด” เฟียสม่าพูดออกมา

ราชาทุกคนลุกขึ้นเตรียมที่จะจากไป

“ยกเว้นแคนเทอลีน พวกเจ้าไปได้” เฟียสม่านั่งลงขณะมองไปที่แคนเทอลีน

ราชาทุกคนก็ไม่ได้ว่าอะไร ราชินีที่เหลือก็ยิ้มให้กับเธอแล้วจากไป

“นั่งลงสิ” เฟียสม่าพูดขึ้นมาขณะยิ้มให้เธอ

“เพี๊ย” แคนเทอลีนฟาดปลาทูใส่เฟียสม่าทันที

“โอ้ย ยัยนี้ยังโกรธอยู่อีกหรือไง” เฟียสม่าตะโกนออกมาขณะจับไปที่มือของแคนเทอลีน

“เชอะ” แคนเทอลีนที่ถูกจับไว้พยายามดิ้นและหันหน้าหนีเฟียสม่า

“เด็กน้อยโตเป็นสาวแล้ว เจ้าไม่คิดถึงข้ารึไง ตอนเจ้ายังเด็กๆเจ้าเคยบอกว่าจะแต่งงานกับข้าไม่ใช้รึไง” เฟียสม่าพูดออกมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับพูดถึงเรื่องราวในอดีต

“ไอบ้า ไอคนลามก” แคนเทอลีนหน้าแดงเธอตะโกนด่าเฟียสม่า