ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ชุนตงกล่าวอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรนัก แต่ถ้าอ้างอิงจากข้อมูลที่เขามี หรือที่เคยได้ยินมานั้นเขาก็สามารถยืนยันได้ว่ามันมีการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมในการแหกกฎสวรรค์เช่นนี้อยู่ บ้างก็ว่าต้องแลกเปลี่ยนด้วยธาตุหายาก บ้างก็ว่าต้องใช้สมุนไพรทำยาที่มีอายุ 500 ปีขึ้นไป แต่สำหรับคุณชายที่ไม่ได้แลกเปลี่ยนด้วยสิ่งของจำพวกนั้น สิ่งที่เขาสามารถตอบแทนการแลกเปลี่ยนในแต่ละครั้ง ก็คงจะเป็นอายุขัยอย่างที่ท่านกิตติกล่าวถาม“ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆว่าคุณชายเป็นเสือซ่อนเล็บ ซ่อนความสามารถอันแหลมคมเช่นนี้เอาไว้กับตัว..” กิตติกล่าวอย่างไม่เชื่อหูของตัวเอง สองสาวเองก็เช่นกัน หลังจากที่ได้รับคำยืนยันของชุนตงที่พูดเหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องทั่วไปปกติๆนั้นจะไม่เชื่อก็คงยากแล้ว“ท่านกิตติ กระผมมีสิ่งหนึ่งที่ต้องกล่าวเตือน ซึ่งเกี่ยวกับความสามารถนี้ของคุณชาย การรักษาที่มหัศจรรย์นี้มันเป็นเรื่องที่ทั่วโลกต่างก็จะให้ความสำคัญ และความสนใจ หากเรื่องนี้หลุดรอดออกไปให้สาธารณชนแล้วล่ะก็ ชีวิตของคุณชายคงไม่เหมือนเดิม ทั้งยังอาจจะตกอยู่ในอันตรายได้ขอรับ..” ชุนตงกล่าว“มันก็เป็นจริงอย่างที่แกกล่าวมาชุนตง เรื่องนี้คนยิ่งรู้น้อยเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้น หากตระกูลของเราต้องเผชิญกับตระกูลอื่นๆทั่วทั้งประเทศหรือทั้งโลกก็คงจะปกป้องคุณชายเอาไว้ไม่ได้จริง.. เรื่องนี้ฉันจะต้องรีบนำกลับไปปรึกษากับนายท่านใหญ่ให้เร็วที่สุด” กิตติกล่าวอย่างเครียดๆ มันกลายเป็นปัญหาที่แม้แต่เขาหรือตระกูลยิ่งใหญ่อย่าง ณ สุวรรณภูมิยังต้องลำบากใจ“ไม่ว่ายังไงสกุลชุนของเรา ยินดีรับใช้คุณชายอย่างสุดความสามารถ พวกเราจะไม่ลืมพระคุณอันยิ่งใหญ่ของคุณชายท่านไปได้ หากท่านกิตติ หรือคุณชายมีอะไรให้สกุลเรารับใช้ ได้โปรดอย่าได้ลังเล พวกท่านสามารถใช้งานกระผมดั่งแขนดั่งขามาได้ทุกเมื่อเลยขอรับ” ชุนตงกล่าว“ฉันเข้าใจแล้ว.. หวังว่าแกจะทำตามที่กล่าวเอาไว้ ในเวลาที่ฉันไม่อยู่เชียงใหม่ เรื่องของความปลอดภัยยังไงก็ต้องขอฝากแกด้วย ชุนตง..” กิตติกล่าว เขาเชื่อมากกว่าครึ่งหนึ่งว่าชุนตงจะไม่หักหลังคุณชาย ดังนั้นนอกจากพงษ์ภัคดีตัวแทนของตระกูลประจำภาคเหนือแล้ว ยังมีชุนตงคอยออกหน้าให้อีก ก็นับว่าวางใจได้ในระดับหนึ่ง“ถือว่าเป็นเกียรติมากขอรับท่านกิตติ กระผมจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดขอรับ..” ชุนกล่าว“ดี!.. ถ้าอย่างนั้นก็ฝากนายด้วย ฉันจะให้พงษ์ภัคดีคอยประสานงานกับแกอีกทีหนึ่ง..” กิตติกล่าวก่อนจะกดวางสายโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วที่ขมวดอยู่นั้นมันบอกได้เลยว่าเขากำลังอับจนหนทาง หากเรื่องของคุณชายที่ยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการกับตระกูลนั้นรั่วไหลไปถึงบุคคลที่ไม่ประสงค์ดี ผสมกับเรื่องแพทย์เทวะนี้แล้วล่ะก็ มันเป็นเรื่องยากที่จะปกป้องคุณชายได้ ในขณะที่กิตติกำลังคิดอยู่นั้นเอง เขาก็เหมือนจะนึกขึ้นมาได้ว่ายังมีแขกอีกสองคนที่ได้รับรู้ความลับของคุณชายเข้าให้แล้ว เขาจึงหันมาจ้องทั้งสอง และกำลังตัดสินใจว่าจะทำยังไงกับพวกเธอดี“ต้องขออภัยที่ต้องกล่าวแสดงความเสียใจล่วงหน้ากับพวกคุณ แต่ได้โปรดเข้าใจเราด้วย ถึงเราจะไม่มีความแค้นต่อกัน แต่ผมก็คงต้องขอให้พวกคุณหายไปจากโลกใบนี้เสียแล้ว..” กิตติกล่าวตัดสินใจที่จะเก็บทั้งสองสาวเพื่อไม่ให้เรื่องมันวุ่นวายไปมากกว่านี้ เพราะทั้งสองสาวไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียเหมือนกับชุนตง เป็นไปได้ว่าพวกเธอจะปากโป้ง ดังนั้นต้องรีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลม“ดะ..เดี๋ยวก่อนสิคะ.. พวกเราทำข้อตกลงกับน้องชะ..เออ คุณชายของคุณไปแล้วนี่คะ พวกเราจะไม่เปิดเผยความลับของเขาเด็ดขาด.. อย่าทำอะไรพวกเราเลยนะคะ” พลอยกล่าวออกมาด้วยความกลัว เพราะตอนนี้สีหน้าของกิตติมันดูน่ากลัวเอามากๆ ในตอนที่เขาจ้องมองราวจะกินเลือดกินเนื้ออย่างนี้“ถึงจะกล่าวออกมาเช่นนั้น แต่ผมก็ไม่อยากจะรับความเสี่ยงนั้นเอาไว้ได้.. แต่ไม่ใช่สำหรับในตอนนี้ ในเวลานี้พวกคุณยังถือได้ว่าเป็นแขกของคุณชาย แต่ผมขอเตือนพวกคุณทั้งสองเอาไว้ให้ทำใจกับเรื่องนี้เอาไว้ด้วย ในทันทีที่พวกคุณก้าวเท้าออกจากประตูทางเข้าหอพักแห่งนี้.. ก็จงภาวนาเอาไว้เถอะ” กิตติกล่าว“คุณคิดว่าพวกคุณเป็นใครกัน! บ้านเมืองของเรามีกฎหมาย หากคุณทำอะไรอย่างที่พวกคุณกล่าวมาจริงๆ พ่อของฉันคงจะไม่อยู่เฉยๆอย่างแน่นอน พวกคุณจะต้องใช้เวลาที่เหลือในคุก หรือไม่ก็ถูกตัดสินโทษประหารอย่างแน่นอน” หญิงกล่าวออกมา เธอไม่ใช่เด็กบ้านนอกที่เข้ามาหาความเจริญในเมืองใหญ่ เหมือนกับพี่พลอย ทางบ้านของเธอก็มีอำนาจในเมืองแห่งนี้ไม่น้อยเช่นกัน“หึหึ.. นานมากแล้วที่ไม่มีใครกล้าพูดอย่างนี้ต่อหน้าผม.. ผมจะบอกเอาไว้เลยก็ได้ ไม่ว่าพ่อของคุณจะใหญ่สักแค่ไหน แต่สำหรับเราผู้คนในเมืองแห่งนี้มันก็แค่มดปลวกตัวน้อยที่จะขยี้เมื่อไรก็ได้ตามที่เราต้องการ.. จริงสินะ! ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเองให้กับพวกคุณได้ทราบกันเลย เผื่อพวกคุณอยากจะทราบชื่อของผมเพื่อบ่งบอกแก่ตระกูลของตัวเองว่าผู้ใดเป็นคนที่ทำร้ายคุณ ก่อนที่พวกคุณจะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล..”กิตติกล่าวพร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของฆาตกรโรคจิต ตอนนี้เขาเข้าสู่โหมดที่ใครๆก็ต่างตั้งฉายานี้ให้กับเขา ‘เพชฌฆาตแห่งสุวรรณภูมิ’ พลอยที่ได้ยินได้เห็นถึงกับตัวสั่นเทา ตัวเธอที่เป็นเด็กบ้านหมอ ขยันศึกษาเล่าเรียนจนได้เป็นหมอตามที่ตั้งใจเอาไว้ แม้มันจะเป็นความภาคภูมิได้ของสกุล แต่ตระกูลของเธอก็แค่ชาวบ้านธรรมดาเท่านั้น ไม่ได้มีอำนาจในการต่อรองอะไรเลย แต่สำหรับหญิงแล้วมันไม่ใช่“ถ้าจะรีบแนะนำตัวเองก็แนะนำมาเถอะน่า.. ตระกูล ‘วิวัฒน์พัฒนกุล’ ของฉันก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน..”หญิงกล่าวออกมาก่อนจะเบือนหน้าหนี ราวกับคุณหนูผู้สูงศักดิ์ และก็เป็นดังที่เธอนั้นกล่าวมาจริงๆ ตระกูลของเธอเป็นตระกูลโบราณที่อยู่เคียงคู่กับเมืองแห่งนี้มานับร้อยๆปี ชื่อเสียงของตระกูลไม่ได้เกิดแค่วันสองวัน สิ่งที่เธอพยายามจะสื่อความหมายให้กิตติเห็นก็คือตระกูลของเธอก็ยิ่งใหญ่พอตัว แต่ทว่ากิตติก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะตื่นกลัวแต่อย่างใด เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะยิ่งใหญ่เท่ากับตระกูลของคุณท่านได้หรือเปล่า“..กระผมมีนามว่า กิตติ เกียรติสุวรรณ ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ และพ่อบ้านใหญ่แห่งตระกูล ณ สุวรรณภูมิผู้ทรงเกียรติ.. ยินดีที่ได้พบขอรับ” กิตติที่เว้นจังหวะ และระยะห่างจากพวกเธอเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวแนะนำตัวเองพร้อมกับก้มตัวลงทำความเคารพแขกของคุณชายอย่างสุภาพ มันเป็นเวลาที่เสมือนว่าทุกอย่างกำลังหยุดนิ่ง เสียงของลมหายใจของสองสาวแทบจะหมดลงในวินาทีที่ได้ฟังเลยทีเดียว ไม่ว่าใครก็ต้องรู้จักกับตระกูลที่ยิ่งใหญ่นี้กันอยู่แล้ว ตระกูล ณ สุวรรณภูมิ ผู้ครอบครองเศรษฐกิจภายในประเทศมากกว่า 30 เปอร์เซ็นต์นั่นไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลของเธอจะต่อกรด้วยไว้ ถ้าพวกเขาเคลื่อนไหวเพียงแค่เล็กน้อย ประเทศก็อาจจะเสียสมดุลเลยจนเกิดเรื่องใหญ่แน่นอน“..ข้ารับใช้? พ่อบ้านใหญ่?... ตระกูล ณ สุวรรณภูมินั่นน่ะเหรอ.. ไม่จริงน่า”หญิงกล่าวถามอย่างตกใจ และไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง มันช่วยไม่ได้เลยที่เธอจะถอยหลังไปหลายก้าว แต่ละย่างเท้ามันเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง พลอยก็เป็นอีกคนที่เข่าอ่อนทรุดตัวลงไปกับพื้นเพราะเกรงกลัวอำนาจของพวกเขาเช่นกัน“เชิญพวกคุณสองคนใช้เวลานี้ในการพา..วะ..นา...”กิตติที่เห็นว่าทั้งสองยอมรับความจริงได้แล้ว เขาจะกล่าวให้ทั้งสองคนภาวนากับโชคชะตาที่บังเอิญมาอยู่ผิดที่ผิดเวลาของพวกเธอ แต่ทว่าเขายังไม่ทันจะกล่าวจบประโยคเลยด้วยซ้ำ เสียงของโอ๊ตที่เปิดประตูห้องของตัวเองก็ดังขึ้นมาก่อน“นายกำลังทำอะไรกิตติ.. แล้วคุณหมอทั้งสองคนไปนั่งเล่นอะไรอยู่กันที่พื้นล่ะครับ..”โอ๊ตกล่าวพร้อมกับเกาหัวอย่างสับสน เขาไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น พลอยที่เห็นทางรอดชีวิตของตัวเองแล้วก็ไม่รอช้าลุกขึ้นยืนก่อนจะกระโดดเข้าหาโอ๊ตในทันที เธอยังไม่อยากจะตายในตอนนี้ เธอยังมีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดูอยู่อีกหลายชีวิต เธอจะเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่ไม่ได้“ฉันจะยอมเป็นผู้หญิงของนาย.. ได้โปรด อย่าฆ่าอย่าแกงฉันเลยนะ ฉันยอมทุกอย่างเลยนะ จริงๆ ฉันยังมีพ่อยังมีแม่ มีน้องในวัยกำลังศึกษาเล่าเรียนอีก 2 คน ได้โปรดเถอะ จะให้ฉันทำอะไรก็บอกมาได้เลย จะเป็นทาสหรืออะไรก็ได้..” พลอยที่สติแตกไปแล้วเธออดกลั้นมันไม่ไหวจริงๆเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย โอ๊ตที่ถูกจู่โจมขนาดหนักเขาก็ยิ่งไม่เข้าใจ กิตติที่เห็นอย่างนั้นก็จะเข้ายื้อแย่งตัวของพลอยออกจากตัวของคุณชายอย่างไม่สบอารมณ์ เขาไม่คิดว่าหญิงสาวคนนี้จะเล่นงานในรูปแบบนี้ มันจะบังเอิญเกินไปหรือเปล่าที่จู่ๆคุณชายก็เดินออกมาพอดี ถ้าช้าอีกหน่อย เขาคงจะจัดการปัญหาได้อย่างไร้ข้อสงสัยใดๆแท้ๆ“เดี๋ยวนะ! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันล่ะเนี่ย.. กิตติ แกทำอะไรลงไปอีกกก” โอ๊ตที่ได้ยินการข้อร้องชีวิตของหมอพลอยก็ทำให้เขาอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะรู้ได้ในทันทีว่ามันเป็นฝีมือของเจ้าตัวก่อปัญหานี้แน่นอน“เรียนคุณชาย.. ทั้งสองคนนี้รู้ความลับที่ยิ่งใหญ่ของคุณแล้ว.. ในฐานะพ่อบ้านผู้ซื่อสัตย์ ผมเห็นว่าทั้งสองอาจจะเป็นภัยกับคุณชายได้ในอนาคต ผมจึงคิดว่าควรจะเก็บพวกเธอ เพื่อไม่ให้พวกเธอได้กล่าวความลับนี้กับใครได้อีกขอรับ” กิตติกล่าว โอ๊ตที่ได้ยินก็เริ่มของขึ้นๆมาอีกครั้งทันที“ก็เพิ่งจะบอกไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วไม่ใช่หรือยังไงว่าถ้าไม่สั่งก็ห้ามทำอะไรน่ะ..เฮ้ออ” โอ๊ตกล่าว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 51

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 51

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้