Game Of Death (GOD)

เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ตอนที่ สึคาสะร่วงลงไป

"เอาละขอรับ ตอนนี้ทุกคนคงไม่เชื่อใจกันแล้วสินะขอรับ ฮ่าฮ่าฮ่า ชั้งน่าเสียดายแต่เกมก็ยังคงดำเนินต่อนะขอรับ ตอนบ่ายมาเจอกันบั้ยขอรับ"

หลังจากที่ D หายไป ราคุก็พูดขึ้นมา

"อะไรกันทำไมพวกนายถึงเลือกฉันเป็๲หัวหน้าละ แล้วทำไมต้องสังเวยสึคาสะละ บอกกูมาที่ดิว่ะ"

"คงเป็๲เพราะแม่งเคยฆ่าคนแน่ๆเลย" โบจิได้พูดขึ้นมา

หลังจากที่โบจิพูดจบทุกคนก็เงียบไป ในที่นี้ทุกคนต่างระมัดระวังกันสุดๆ เพราะตอนนี้พวกเขาไม่เหลือคนที่ไว้ใจได้แล้ว จากนั้นพวกเขาก็ไปพักกินข้าวเพื่อรอเกมต่อไปของ D พอถึงเวลาทุกคนก็มารวมตัว

"มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะขอรับ เอาละ เกมต่อไปผมได้เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้ทุกคนแล้วขอรับ สำหรับเกมต่อไปมีชื่อว่า Death Run Game หรือ DRG เกม วิธีผ่าน ทุกคนต้องวิ่งผ่านกับดักทั้งหมดให้ได้ สำหรับคนที่ไม่วิ่งคงรู้สินะว่าจะโดนไรกันขอรับ และที่สำคัญใครที่ผ่านคนแรกจะได้รับเลือกให้เป็๲ผู้ชี้นำว่า เท็ตซึยะ สึคาสะ จะรอด หรือ ตาย ขอรับ"

ในตอนนี้ทุกคนกำลังคิดในใจว่า "เลือกตายแน่นอน"

"งั้นก็ มาเริ่มกันเลย "

"ปัง" เสียงปืนยิงขึ้นไปบนฟ้า

"นี่ พี่คะ หนูกลัวอะ" เสียงของมาโดกะ ซาเอเดะ

"ไม่ต้องกลัวหรอกน่า พวกเราผ่านมาตั้งหลายเกมแล้วพวกเราต้องรอดไปให้ได้"เสียง มาโดกะ คิเอรุ

ด่านแรก เป็๲ด่านที่ง่ายมันก็คือ ลุกตุ้มแกว่งไปมา ทุกคนผ่านไปได้ง่ายๆอยู๋แล้ว พอถึงด่านสองเท่านั้นละ ทุกคนกับยืนนิ่งกันไปเลย มันเป็๲ด่านที่ ต้องให้ปีนขึ้นไปด้านบทแต่การปีนนี้มันมีหนามแทงพวกเขาให้ร่วงตกลงไปด้วย มันจึงยากสำหรับคนที่ไม่เคยปีน

"จะเอาไงดี ถ้าพวกเราไม่วิ่งพวกเราก็ตายนะโว้ย" เคียวยะได้เอ๋ยขึ้นมา

"นายถูกเลือกให้เป็๲ผู้นำนะเห้ย ราคุ" เสียงเคียวยะอีกเช่นเคย

"มีแต่ต้องปีนเท่านั้นละ" ราคุได้บอกทุกคน

หลังจากนั้นทุกคนก็ค่อยๆปีนกันถึงจะเจ็บแค่ไหนก็ตาม จู่ๆ ซาเอเดะ น้องของ คิเอรุก็ตาย เนื่องจากถูกหนามแท่งจนเสียเ๣ื๵๪มากเดิมที่ซาเอเดะก็เป็๲คนอ่อนแออยู่แล้วเจออะไรแทงก็เป็๲เ๱ื่๵๹ทำไมที่จะเสียเ๣ื๵๪มาก แน่นอน คิเอรุที่เห็นน้องตัวเองตายต่อหน้าต่อตาก็ร้องไห้มากๆ ทุกคนในที่นั้นก็เต็มไปด้วยเ๣ื๵๪ที่โดนหนามแทง หลังจากนั้นพวกเขาก็วิ่งกันต่อๆ ผ่านมาหลายด่านไม่ว่าจะเป็๲ด่าน 3 โคลนลื่นตกหน้าผา ด่านที่ 4 โหนเชื่อข้ามตึก ด่านที่ 5 สไลด์หน้าผาที่เต็มไปด้วยหนาม ด่านที่ 6 ซึ่งเป็๲ด่านสุดท้าย ในตอนนี้ทุกคนก็เต็มไปด้วยเ๣ื๵๪หมดแล้ว ด่านที่ 6 นั้นก็คือ การเอามีดไปเสียบตรงรูที่อยู่อีกด้าน แต่การจะวิ่งเข้าไปก็มีโอกาสตาย ในที่พื้นมี๱ะเ๤ิ๪ติดไว้อยู่

"ทุกคนระวังไว้นะ ค่อยๆเดิน แฮกๆ" โบจิพูดปลอบใจเพื่อนๆขนาดที่ตัวเองก็เหนื่อยอยู่

จากนั้นเหตุการณ์ที่ ราคุ โบจิ และ ตัวผม ที่กำลังดูอยู่ก็ไม่อาจลืมเลือนการตายของนานะได้ นานะได้ค่อยๆเดินแต่แล้วนานะก็ค่อยๆเดินเซ่ไปมา ตัวผมรู้ทันทีว่าเ๣ื๵๪นานะที่ไหล่ออกมาจากตัวคงจะไม่เหลือแล้ว จากนั้นนานะก็ไปเหยียบ๱ะเ๤ิ๪

ตู้ม เสียงนะเบิด

"ใครเดินไปเหยียบระ...เบ...บิด " ราคุได้พูดพร้อมกับไปมองร่างกายของนานะที่ถูกแรง๱ะเ๤ิ๪จนแขน ขา หัว ไปคนละทางกัน ในตอนนี้ ราคุทำไรไม่ได้นอกจากจะผ่านเกมนี้ เขาได้ทำการเอามีดไปเสียงรูได้จากนั้นประตูก็เปิดออก

"ผู้ที่ผ่านเข้ามาคนแรกก็คือ เรียวอิจิ ราคุ ขอรับ"

ราคุเดินมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหล่ออกมา ตอนนี้ตัวผมเองก็ร้องไห้เช่นกันในตอนนี้สิ่งสำคัญที่ผมเคยมีเริ่มหายไปแล้ว ภาพความทรงจำเก่าจู่ๆก็โผล่ขึ้นมา

"นี้ สึคุง ฉันให้นี้นะ" นานะ อายุ 8 ปี

"ดอกไม้หรอ" สึคาสะ อายุ 8 ปี

"อืม มันเป็๲สัญลักษณ์ของการเป็๲คู่รักละ"

ผมได้ร้องไห้หนักมาก จากนั้น D ก็เอาผมที่กำลังนั้งเก้าอี้ ออกไปให้ราคุตัดสินว่าจะให้รอดหรือตาย ผมในตอนนี้กำลังร้องไห้อยู่กับต้องมาเจอเพื่อนที่เคยโหวตให้ตัวเองสังเวย

"เอาล่ะขอรับ ราคุ จะให้ สึคาสะ รอด หรือ ตาย ดี ขอรับ ฮิฮิฮิฮิ"

ราคุได้มองหน้ามาหาผม ผมกับราคุได้มองตากันซึ่งราคุกำลังร้องไห้ต่อหน้าผม ในตอนนี้ในดวงตาของสิ้นหวังมากๆ

"รอด ครับ" ราคุตอบมาทั้งที่ตัวเองร้องไห้

"เอาละ เกม Death Run Game ก็จบไปแล้วนะขอรับขอให้ทุกท่านพักผ่อนให้เต็มที่ หลังจากนั้น พรุ่งนี้มาเจอกันนะขอรับ"

ผมค่อยๆเดินไปหาราคุแล้วบอกว่า

"ขอบใจที่ให้ฉันรอดนะ ราคุ"

ราคุได้หันมามองผมเลยบอกกับมาว่า

"ฉันขอโทษที่ช่วยนานะไม่ได้นะสึคาสะ"

"ขอโทษอะไรกัน ฉันไม่ได้สนใจอะไรสักหน่อย" :)

หลังจากนั้นผมก็เดินไปหาไรกิน พร้อมกับแสยะยิ้มที่จู่ๆก็ยิ้มขึ้นมาเอง "สนุกเป้นบ้าเลยว่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า"

_____________________________________________________________________________________________________________

ห้อง3-A คนที่เหลือรอดตอนนี้