นนท์จ้องมองหม้อหลอมโอสถ " เอ มันมีรูปสลักัอยู่ด้วย แล้วจะต้องทำเยี่ยงไรถึงจะปลุกัตนนี้ได้ " นนท์พึมพำ
ในขณะที่หลันอิงเย่เดินเข้ามาพลันได้ยินเสียงนนท์พึมพำ " ท่านพี่ ไม่ใช่ว่าท่านมีแก่นโลหิตเทพัทองรึ " หลันอิงเย่บอกสามี
" จริงสิ เย่เอ๋อร์ มานี่ข้าจะให้รางวัลเ้า " หลันอิงเย่เดินเข้ามา " เย่เอ๋อร์มานั่งตรงนี้ " หลันอิงเย่ ทรุดตัวนั่งลงบนตักของนนท์ ทั้งคู่สบสายตา นนท์ยื่นหน้าเข้าจุมพิตที่ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างดื่มด่ำ " เย่เอ๋อร์ข้ารักเ้ามากเหลือเกิน " นนท์บอกรักภรรยาตน " ท่านพี่ข้าก็รักท่านมากเช่นกัน "
ฟางจื่อซินเดินเข้ามา " ท่านพี่ให้ข้าด้วย " หลันอิงเย่ยิ้มให้กับฟางจื่อซิน " น้องหญิงมาสิ " ว่าเสร็จหลันอิงเย่ลุกจากตักของนนท์
ฟางจื่อซินนั่งแทนที่ ทั้งสองแลกจูบสุดแสนหวาน " ซินเอ๋อร์ ข้ารักเ้ามากมายยิ่งนัก " นนท์บอกฟางจื่อซิน " ท่านพี่ ซินเอ๋อร์ก็รักท่านมากมายเช่นกัน " ฟางจื่อซินบอกรักนนท์
แล้วทั้งสองภรรยาก็มานั่งข้างนนท์ นนท์สะบัดมือหินประหลาดลอยออกมา " ต้องทำเช่นไรถึงจะทำลายหินได้ " นนท์พึมพำ
ว่าพลางนำมีดสั้นมากรีดที่ปลายนิ้วแล้วหยดเืที่หินประหลาด " ไม่มีอะไรเกิดขึ้น " นนท์ส่ายหน้า
" ลองแก่นโลหิต " นนท์กลั่นแก่นโลหิตสามหยดแล้วจึงหยดแก่นโลหิตสามหยดลงบนหินประหลาด " เงียบ " นนท์ส่ายหน้า
" ใช้เพลิงปฐี " นนท์ผายมือปรากฎเปลวเพลิงปฐีพวยพุ่งเผาผลาญหินประหลาด
" เฮ้อ " นนท์ถอนหายใจ " เอาไว้ก่อน " นนท์พึมพำ
" ท่านพี่เงาร่างของพี่ชายศพบอกว่าเมื่อท่านเข้าสู่ขั้นหลอมรวมิญญาแล้วจะเปิดผนึกแรกได้ " หลันอิงเย่กล่าว
" จริงสิ " นนท์หันไปหาหลันอิงเย่พร้อมกันบรรจงจูบอย่างดื่มด่ำ และหันไปหาฟางจื่อซินและจูบนาง
" เอาล่ะลองเปิดผนึกแรกดู " ว่าพลางนนท์เพ่งสมาธิ กายจิตที่นั่งสมาธิมาเนิ่นนานเริ่มส่งพลังิญญาไปที่ผนึกแรก เหงื่อผุดออกบนใบหน้านนท์ ผ่านไปราวสองเค่อ " ฟู่วววว เปิดได้แล้ว "
พลันบังเกิดหมอกควันคละคลุ้งทั่วโถงถ้ำ " เ้าหนุ่มเ้าเปิดผนึกแรกได้แล้ว สิ่งที่เ้าจะได้รู้ เื่แรกคือแหวนมิติ ให้เ้าหลอมแหวนมิติวงนี้เสีย " นนท์นำแหวนมิติมาวางไว้ตรงหน้า แล้วเริ่มทำการหลอมแหวนมิติ
แหวนมิติแปรเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็เจดีย์เก้าชั้นทรงแปดเหลี่ยม ลอยขึ้นพุ่งเข้าสู่ตันถียนของนนท์ ฉับพลันนนท์หายไปอย่างไร้ร่องรอย " ท่านพี่ ท่านหายไปไหน " สองภรรยาใจู่ๆสามีพลันหายไปต่อหน้า
ภายในตันเถียน นนท์อยู่ในดินแดนแห่งใหม่ ภาพที่ปรากฎต่อหน้านนท์ทำเอาอึ้งพื้นที่โล่งกว้าง มีูเา แม่น้ำ ตรงกลางมีเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม สูงเก้าขั้น
" เ้าหนุ่มเ้าเข้ามาข้างในแล้ว ตอนนี้หมดหน้าที่ของข้าแล้ว ข้าได้รับสิ่งสืบทอดคือสิ่งนี้ และตอนนี้เ้าก็ได้รับสิ่งสืบทอดต่อจากข้า เอาล่ะข้าต้องไปแล้ว ลาเ้าตลอดกาล " ทงเทียนกล่าวกับนนท์
" ผู้าุโท่านจะไม่บอกข้ารึสิ่งสืบทอดอะไร " นนท์ถาม " เ้าหนุ่มเื่นี้จะมีผู้บอกกับเ้า อนาคตของมวลมนุษย์ล้วนขึ้นอยู่กับเ้า " นนท์ทำหน้านิ่ว
" ผู้าุโท่านอยู่ต่อมิได้รึ " นนท์พยายามรั้งทงเทียน " เ้าหนุ่มข้าอยู่มานานแสนนานแล้ว ข้ามีชีวิตถึงสี่แสนปี เ้าจะให้ข้าอยู่อีกรึ " นนท์พยักหน้าด้วยความจำใจ
" เ้าหนุ่มข้าต้องไปแล้ว ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเ้า อีกไม่นาน " ทงเทียนบอก
" เอ่อ ผู้าุโ ท่านบอกว่าที่นี่เป็ของข้า แล้วข้าพาภรรยาทั้งสองเข้ามาได้หรือไม่ " นนท์ห่วงสองภรรยา
" ได้สิ เพียงแค่เ้ากำหนดจิต ทุกสิ่งทุกอย่างเ้าก็สามารถพาเข้ามาที่นี่ได้ แต่ข้าจะเตือนเ้าหากเ้าพาคนไม่ดีเข้ามาจะเป็ปัญหาต่อเ้า เอาล่ะ เ้าหนุ่มคงต้องลาจริงๆ " " แล้วข้าจะได้เจอท่านอีกรึไม่ " นนท์พยายามยื้อสุดฤทธิ์ " นั่นแล้วแต่วาสนาของเ้าและข้า "
" ผู้าุโแล้วผนึกที่สองข้าจะเปิดได้เมื่อใด " นนท์ถาม
" เ้าจะเปิดผนึกที่สองได้เมื่อเ้าอยู่ขั้นจักรพรรดิ์ " ทงเทียนตอบ
กล่าวจบเงาร่างของทงเทียนสลายหายไป " เร่งฝึกตนเถิด อีกไม่นาน " เสียงของทงเทียนลอยมา " น้อมส่งผู้าุโ " นนท์กล่าวลา
นนท์กำหนดจิตนำสองภรรยาเข้ามาด้านใน
" ท่านพี่ " สองถรรยาอุทาน ทั้งสองโผเข้ากอดนนท์ " ที่นี่คือที่ไหน " หลันอิงเย่ถาม
" ข้าก็ไม่รู้ พี่ชายศพบอกว่า ที่นี่เป็สิ่งสืบทอด ข้าได้รับสิ่งสืบทอดต่อจากพี่ชายศพ " นนท์บอก
" เย่เอ๋อร์ ซินเอ๋อร์ หากเราสร้างบ้านที่นี่ คงดีไม่น้อย " ว่าแล้วนนท์พลางคิดถึงบ้านหนึ่งหลัง " แว่บ " ปรากฎบ้านต่อหน้าทั้งสาม
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า อยากได้บ้านก็ได้ เอาล่ะไปดูบ้านกัน จัดแจงเื่บ้านก่อน แล้วค่อยสำรวจที่นี่ " นนท์กล่าวพร้อมพาสองภรรยาเข้าสำรวจบ้าน
หลังจากสำรวจบ้าน นนท์ก็จัดแจงสิ่งของจำเป็ต่างๆ เพียงแค่คิดทุกอย่างก็บังเกิด จัดการบ้านเรียบร้อย
ทั้งสามจึงทำการสำรวจพื้นที่ต่างๆ " ท่านพี่ๆ นั่นน้ำพุิญญา " ฟางจื่อซินร้องบอก ทั้งสามเร่งไปที่น้ำพุิญญา
" น่อน้ำพุิญญาใหญ่มาก " หลันอิงเย่กล่าว น้ำพุิญญาบ่อนี้มีขนาดราวๆหนึ่งลี้ " ใหญ่จริงๆ " นนท์พึมพำ
" ท่านพี่ แค่เข้ามาใกล้บ่อน้ำพุิญญา กายจิตเหมือนยกระดับเลย " ฟางจื่อซินกล่าว
" หากเราฝึกกายจิตด้วยน้ำจากน้ำพุิญญาบ่อนี้กายจิตของเราคงยกระดับเร็วแน่ๆ " หลันอิงเย่กล่าว นนท์พยักหน้า สองภรรยาหยิบขวดหยกมาบรรจุน้ำจากน้ำพุิญญา
" น้ำพุบ่อนี้เก่าแก่ยิ่งนัก ข้าว่าข้างล่างน่าจะมีผลึกิญญา รออยู่นี่ " ว่าแล้วนนท์พุ่งลงไปในบ่อน้ำพุิญญา ผ่านไปราวหนึ่งเค่อนนท์ขึ้นมา " ท่านพี่ " สองภรรยาร้องทัก
นนท์ยื่นผลึกิญญาให้กับสองภรรยา คนละหนึ่งร้อยก้อน " ท่านพี่เหตุใดมากมายยิ่งนัก " สองภรรยาแปลกใจ
" ที่ผลึกิญญามากมายเช่นนี้เพราะน้ำพุบ่อนี้ไม่เคยแห้ง และอายุของน้ำพุิญญาบ่อนี้ก็นานมาก เท่าที่ข้าดูผลึกิญญาน่าจะเป็ล้านก้อน "
" ล้านก้อน " สองภรรยาใ " เย่เอ๋อร์เ้าเคยซื้อผลึกิญญารึไม่ " นนท์ถาม
" ท่านพี่ ข้าไม่เคยซื้อ แต่ข้าเคยเห็นในงานประมูลผู้ที่ชนะการประมูลต้องจ่ายเหรียญทองถึงหนึ่งร้อยล้านเหรียญ " นนท์พยักหน้า
" ไปสำรวจที่อื่นต่อ " ทั้งสามเดินมาราวสิบลี้ ได้ยินเสียงฟ้าผ่า " เปรี้ยง ๆ " " ท่านพี่ นั่นอะไร " ฟางจื่อซินร้อง
นนท์เดินไปดู " ข้าไม่รู้มันชื่ออันใด แต่ข้าจะเรียกมันว่า อ้สนี์เจ็ดสี " นนท์บอก สระอัสนี์เจ็ดสีใหญ่ราวสิบลี้ ้าปรากฎเมฆดำทมิฬพร้อมฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ส่วนที่ผ่าลงมาจะแปรเปลี่ยนเป็อัสนี์เจ็ดสี
" พลังงานของอัสนี์เจ็ดสีหึ่งหยดเข้มข้นยิ่งนัก พอๆกับน้ำทิพย์ปฐีเลย ก้นสระน่าจะมีผลึกอัสนี์เจ็ดสี ข้าจะลงไปดูก้นสระ " นนท์พุ่งลงสระ ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยาม นนท์ทะยานขึ้นมาจากสระอัสนี์เจ็ดสี " หือ ขั้นเทวะขั้นที่สี่ " นนท์งง
" ท่านพี่ท่นทะลวงขั้นพลังได้เช่นไร " สองภรรยาถาม " พวกเ้าลงมาสิ น่าจะทะลวงพลังได้ " นนท์ชวนสองภรรยาลงสระอัสนี์เจ็ดสี
สองภรรยาลงสระทั้งสามแช่ตัวอยู่ในสระอัสนี์เจ็ดสี " ท่านพี่ข้าทะลวงขันพลังแล้ว " หลันอิงเย่กล่าว นางทะลวงพลังหนึ่งขันย่อย ส่วนฟางจื่อซินทะลวงพลังสองขั้นย่อย ทั้งสามจึงขึ้นจากสะรอัสนี์เจ็ดสี
ทั้งสามเดินสำรวจไปเรื่อยๆ " นี่มันสระน้ำทิพย์จันทรา " " สระน้ำทิพย์สุริยะ " " แปลงสมุนไพร มีสมุนไพรล้ำค่าอยู่มากมายนัก " ทั้งสามเดินสำรวจลึกเข้าไปในป่า " เขตสัตว์อสูร มีค่ายกลอยู่ด้วย เวลานี้เรายังเข้าไปไม่ได้ น่าจะขั้นฝึกตนที่สูงกว่านี้ ทั้งสามสำรวจพื้นที่โลกใบใหม่ด้วยความสนุก สมบัติล้ำค่า ผลึกล้ำค่าต่างๆ " นนท์ช่างร่ำรวยยิ่งนัก "
" ท่านพี่ ข้าว่าเรากลับบ้านกันดีกว่า ไว้ค่อยมาสำรวจใหม่ " หลันอิงเย่บอกนนท์ นนท์พยักหน้า " เดินมาตั้งไกล เวลากลับถ้าเหาะได้ก็คงดี " นนท์พึมพำ พลันร่างกายของนนท์พลันลอยขึ้นไปในอากาศ " ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าเหาะได้แล้ว พวกเ้าลองดู " นนท์บอกสองภรรยา "
" ท่านพี่ เราทำไม่ได้ " สองภรรยาร้องบอกนนท์ นนท์จึงเหาะลงพื้น " ข้ารู้แล้วที่นี่ข้าเป็พระเ้า เอาล่ะ เหาะกลับบ้านกัน " ว่าแล้วนนท์โอบเอวบางของสองภรรยาแล้วพาเหาะกลับบ้าน
91
