"ฟิ้วว..ฟิ้วว.."เสียงกระบี่ของเฟยฮุ่ย ดังแหวกอากาศ ตามกระบวนท่าร่ายรำ ของเพลงกระบี่ัทะยาน ที่ตวัดเข้าหาเลี่ยงจิน ซึ่งส่งผลให้เขาต้องะโถอยหลังหลบหนีจากความรุนแรงของคมกระบี่ เพราะมิอาจยกกระบี่ทั้งฝักขึ้นตั้งรับได้ทัน ความเร็วการจู่โจมนั้น ประหนึ่งดังว่าสายฟ้าได้วิ่งผ่านต่อหน้าต่อตาไป
แม้ในกระบวนท่าที่สอง ที่แทงมานั้นเล่า ปลายกระบี่ก็เกือบจะเข้าเจาะลูกั์ตาของเขาอยู่แล้ว หากแต่ว่า เลี่ยงจินได้กลิ้งตัวหลบคมกระบี่ได้ทัน แต่ก็หาได้ตั้งรับเป็กระบวนท่าไหม เพียงใช้ได้แค่สัญชาตญาณหลบเลี่ยงมรณะภัยมา
จนมาในกระบวนท่าที่สามของ เฟยฮุ่ย ก็ทำให้เลี่ยงจินถึงกับต้องชักกระบี่ออกมาโดยมิลังเล แต่ก็มิทันได้ตอบโต้ เพราะถูกเฟยฮุ่ยบุกประชิดจน เลี่ยงจินไม่สามารถยืดแขนออกไปเพื่อวาดเพลงกระบี่ของตน
"อุ๊บๆ เ้าฝึกกระบี่ั้แ่อายุเท่าไหร่กัน" เลี่ยงจินถาม โดยไม่ละสายตา เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าถ้ากะพริบตาแล้วหัวของเขาจะต้องหลุดลงพื้นแน่
อันที่จริงเฟยฮุ่ยนั้นเล่นกระบี่เป็ของเล่นมาแต่เล็กแต่น้อยแล้ว ส่วนการฝึกก็นับแต่เริ่มขานชื่อเพลงกระบี่ได้ (เริ่มพูดได้) พ่อของนางก็ถ่ายทอดวิชาให้จนหมดสิ้น
สำหรับเพลงกระบี่ัทะยานนี้ เฟยฮุ่ยนั้นฝึกสำเร็จ ขั้นที่หนึ่งั้แ่อายุได้ เก้าปี ขั้นที่สองเมื่ออายุ สิบเอ็ดปี ขั้นที่สามเมื่อตอนอายุ สิบสามปี สำเร็จขั้นที่สี่เมื่ออายุได้ สิบห้าปี และขั้นสุดท้ายเมื่อตอนอายุ สิบเจ็ดปี หลังจากนั้น เฟยฮุ่ยก็เลิกสนใจเพลงกระบี่ เพราะบิดาได้ล้มป่วยลง และหาคนช่วยคิดค้นต่อยอดเพลงกระบี่ที่ล้ำลึกไปกว่านี้อีกไม่ได้
"ยะ..หยุดมือก่อนได้ไหม!" เลี่ยงจิน ถามโดยที่ไม่กล้าละสายตา ด้วยรู้สึกว่า แม้เพียงแค่กะพริบตา ศีรษะของตัวเองอาจจะร่วงลงไปกองอยู่ที่พื้นก็เป็ได้
"ข้า..ข้าหยุดไม่ได้ ข้าไม่ได้ใช้กำลังภายในถึงเจ็ดส่วนมานานแล้ว ข้าควบคุมไม่ได้ คงต้องใช้พลังลมปราณให้ถึงจุดสูงสุดก่อนถึงจะควบคุมได้" เฟยฮุ่ยรู้ดีว่าถ้าหยุดตอนนี้ธาตุไฟเข้าแทรกแน่
"งะ งั้นข้าเผ่นก่อนล่ะ"เลี่ยงจิน หาทางหลบหนีจากปราณกระบี่ เขารวบรวมกำลังภายในกระโจนออกจากรัศมีการทำลาย ด้วยคิดว่า เขามาตามหาคนคุ้มกัน ถ้ามาตายเพราะการหาคนคุ้มกันมันช่างเป็เื่ที่น่าอับอายสิ้นดี
ขณะที่คนอื่นๆ เผ่นกันไปนานแล้ว โดยเฉพาะเฟยหลงที่รู้อานุภาพของมันดี แม้นในยามปกติ เขาอาจจะพอช่วยควบคุมพลังของบุตรสาวให้ได้ แต่ตอนนี้ร่างกายเขาไม่เอื้ออำนวย
"ย้ากกก..."เสียงเฟยฮุ่ยคำราม เพราะใช้ร่างกายปลดปล่อยพลัง นางกระโจนขึ้นไปจนถึงหลังคา แล้วพุ่งตัวลงพื้นโดยมีปลายกระบี่แท่งลงมายังเบื้องล่าง ปราณกระบี่กระแทกพื้นจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ ฝุ่นที่พื้นจากการแตกกระแทกของกระเบื้อง ได้กระจายตลบไปทั้งห้อง
ทุกกระบวนท่านั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก หากเลี่ยงจินยังอยู่เบื้องล่างแล้วละก็ คงเหลือแต่ซาก
"แฮ่กๆ ..เป็ไงบ้าง ท่านอา... ฝีมือแบบนี้ท่านสนใจที่จะจ้างหรือยัง" เฟยฮุ่ยหันมามองรอบตัวก็พบแต่ความว่างเปล่า เพราะหนีภัยไปกันหมด
1K
