World Survivor Online

ตอนที่ 76 เข้าสู่ดันเจี้ยนปีศาจระดับง่าย

โอ้ไม่อยากตอบคำถามของพวกผู้เล่นเขาจึงรีบใช้วาร์ปในทันที……

หวืดดดดดด!!

ณ ใจกลางเมืองแอสทารอธ

หลังจากโอ้ใช้บัตรวาร์ปกลับเมืองร่างของเขาก็ถูกส่งกลับมาที่เมืองแอสทารอธในทันที…..

“ขอนั่งพักสักสิบนาทีละกันค่อยไปลุยต่อ” โอ้รู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยล้ามากจากการต่อสู้ครั้งก่อนเขาเลยเดินไปที่เก้าอี้ไม้ที่อยู่ในบริเวณนั้นแล้วทำการนั่งพักในทันที…..

สิบนาทีผ่านไป……

“เอาหละค่อยยังชั่วหายเหนื่อยแล้ว ออกไปลุยดันเจี้ยนของเมืองนี้ดีกว่า”เมื่อโอ้นั่งพักจนหายเหนื่อยเขาก็พร้อมที่จะออกไปเคลียร์ดันเจี้ยนของเมืองนี้ในทันทีซึ่งดันเจี้ยนของเมืองนี้อยู่ทางทิศเหนือนั่นเอง…..

“จงออกมาเงาทมิฬเดินทางไปดันเจี้ยนของเมืองนี้กัน” เมื่อโอ้ลุกจากเก้าอี้เขาก็ทำการเรียกใช้งานอาชาทมิฬเพื่อที่จะได้เดินทางอย่างประหยัดแรงที่สุด……

หวืดดดดดดด!!!

โอ้ได้ทำการเดินเข้าวาร์ปของประตูทางออกทิศเหนือของเมืองแอสทารอธเมื่อผ่านวาร์ปออกมายังด้านนอกเมืองโอ้ก็รีบตรงไปยังดันเจี้ยนในทันที…..

ห้านาทีต่อมาหน้าทางเข้าดันเจี้ยนของเมืองแอสทารอธ…..

ในระหว่างทางที่โอ้ผ่านมานั้น โอ้ได้พบเจอมอนเตอร์ที่มีเลเวลช่วง45-50อย่างมากมายหลายชนิดโอ้ได้ทำการหลบหลีกการโจมตีของพวกมัน เพื่อจะได้ไม่เสียเวลาที่จะมาลงดันเจี้ยนในระหว่างการเดินทาง โอ้เองก็พยายามมองรอบๆบริเวณที่ผ่านมาด้วยว่ามีผู้เล่นคนอยู่หรือไม่ซึ่งก็ยังไม่มีใครมาถึงที่นี่เลยสักคน……

“น่าจะใช่ NPC คนนั้นนะแต่งตัวเท่จริงๆ”โอ้ได้สังเกตว่าที่หน้าดันเจี้ยนนั้นมี NPC อยู่หนึ่งคน ซึ่งการแต่งกายของเขาคล้ายกับพวกนักล่าปีศาจจากหนังต่างประเทศที่โอ้เคยดูมาซึ่งมันเข้ากันได้ดีกับบรรยากาศ และพื้นที่ของเมืองที่คล้ายกับถูกพวก ภูติ ผี ปีศาจมาบุกรุกโอ้ยิ้มเล็กน้อยเมื่อคิดถึงเรื่องหนัง ก่อนที่เขาจะเดินตรงเข้าไปหา NPCเพื่อทำการสนทนา…..

“โย่ว! คุณ NPCอยู่คนเดียวเหรอครับ” ด้วยความอารมณ์ดีโอ้จึงทัก NPC ด้วยคำพูดแบบวัยรุ่น แต่จากสีหน้า NPC นั้นดูจะไม่ค่อยโอเคสักเท่าไหร่เมื่อได้ยินคำพูดทักทายของโอ้…..

“นี่เจ้าคิดแล้วใช่รึเปล่าถึงได้ถามออกมาก็เห็นอยู่ว่าข้ายืนอยู่คนเดียวยังจะถามแบบนี้อีก อยากปะทะกับข้าหรือยังไงกัน”ซึ่งNPC คนดังกล่าวก็พูดขึ้นด้วยอารมณ์โมโหราวกับเขาไปโกรธใครมาก่อนหน้านั้น…..

“ผมขอโทษครับ ผมแค่หยอกเล่นอย่าพึ่งหัวร้อนเลยนะครับคุณพี่ชายNPCสุดหล่อ” โอ้กลัวว่าจะเกิดการท้าดวลจาก NPCและกลัวNPC ไม่ยอมส่งเขาเข้าไปที่ดันเจี้ยนข้อหาพูดจากวนเขา โอ้เลยรีบพูดขึ้นเพื่อขอโทษNPC อย่างรวดเร็ว……

“ไม่เป็นไรข้าให้อภัย ว่าแต่เจ้ามาที่นี่มีเรื่องอะไรกับข้ารึเปล่า”

“มีครับ”

“นั่นไงหละข้ากะไว้แล้วว่าเจ้าต้องอยากปะทะกับข้างั้นจัดให้เดี๋ยวนี้”

ติ๊ง!

[NPC นักปราบปีศาจ เลเวล150 ยื่นคำท้าประลองให้กับคุณ]

[ตกลง/ยกเลิก]

ติ๊ง!

[ยกเลิก]

NPC ได้ขอท้าดวลกับโอ้เนื่องจากเขาเข้าใจว่า ที่โอ้มาหาเขาก็เพราะต้องการประลองแต่โอ้ได้ทำการปฏิเสธไปเพราะโอ้ไม่ได้ต้องการแบบนั้น….

“ฟังผมก่อนสิครับอย่าใจร้อนสิดูเหมือนคุณจะอารมณ์เสียอยู่นะครับ ตั้งสติแล้วฟังผมนะครับที่ผมมาหาคุณก็เพราะว่า ผมต้องการลงดันเจี้ยนครับไม่ได้มาหาเรื่องคุณแต่อย่างใด”เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น โอ้ได้รีบบอกเหตุผลที่เขามาที่นี่ให้กับ NPCรับทราบในทันทีเพราะกลัวจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่…..

“อ่าวเรื่องเป็นอย่างนี้เองเหรอข้าขอโทษเจ้าด้วยนะพ่อหนุ่ม พอดีข้ารู้สึกโมโหนิดหน่อยเลยไม่ได้ควบคุมอารมณ์ให้มากหวังว่าเจ้าคงจะไม่โกรธกันนะ”

“NPC ก็มีเรื่องให้โมโหด้วยเหรอครับผมนี่โคตรงงกับ NPC ในเกมนี้มีทุกอารมณ์จริงๆแบบนี้ถ้าเจอผู้เล่นปากเสียใส่จะทำยังไงครับเพราะถึงคุณจะส่งคำท้าประลองแล้วผู้เล่นคนนั้นกดยกเลิกคุณก็ทำอะไรไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอครับ”

“ฮ่าๆ ก่อนอื่นต้องขอบอกเลยว่าที่ข้ารู้สึกโมโหก็เพราะผู้สร้างเกมได้สร้างข้าให้มาอยู่คนเดียวซึ่งข้ารู้สึกไม่พอใจมากๆ ถ้ามี NPCสาวสวยสักคนมาอยู่ด้วยกับข้าจะไม่ว่าเลยสักคำแต่นี่ในป่าลึกที่มีแต่พวกปีศาจแล้วปล่อยข้ามาคนเดียวเป็นเจ้าจะคิดยังไงหละ”

“ใช่ครับเขาทำไม่ถูก เอ้ย! จะบ้าเหรอคุณเป็น เอไอ นะคิดอย่างนั้นได้ด้วยเหรอครับไปกันใหญ่แล้ว”

“เอาเถอะถึงข้าพูดไปเจ้าก็คงไม่เข้าใจความรู้สึกของNPCที่เหงาอยู่คนเดียว แต่อย่างน้อยถ้าเจ้ามีโอกาสได้พบกับผู้สร้างเกมข้าขอร้องเจ้าให้บอกกับเขาทีว่า ให้เขาส่ง NPC สาวๆมาให้ข้าด้วยจะคนนึงหรือสองคนก็ได้ หรือถ้าได้สิบคนจะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง ได้โปรดพรีสสสส!!”

“เอิ่ม! ครับถ้าเจอเขาผมจะบอกให้ละกัน”

“เยี่ยม! เจ้าชั่งมีน้ำใจยิ่งนักเอาหละมาเข้าเรื่องของเจ้าเลยดีกว่าเชิญเจ้าเลือกดันเจี้ยนที่ต้องการจะไปจากหน้าจอโฮโรแกรมได้เลย เมื่อเจ้าเลือกได้แล้วข้าจะส่งเจ้าไปในทันที”

ติ๊ง!

[ตรวจสอบดันเจี้ยน]

ดันเจี้ยน ปีศาจ LV.45ระดับง่าย (ผู้พิชิต -)

ดันเจี้ยน ปีศาจ LV.50ระดับยาก (ผู้พิชิต -)

ดันเจี้ยน ปีศาจ LV.55 ระดับนรก (ผู้พิชิต -)

“ช่วยส่งผมไปดันเจี้ยนปีศาจระดับง่ายด้วยครับ”

“ไม่มีปัญหาขอให้เจ้าจงโชคดีมีชีวิตรอดกลับมาเพราะข้าหวังพึ่งเจ้าอยู่นะอย่าลืมเรื่องที่คุยกันไว้นะ”

“ครับผมไม่ลืม”

“งั้นก็ขอให้เจ้าปลอดภัย”

หวืดดดดดด!!

เมื่อการสนทนาของทั้งสองคนจบลง NPCได้ทำการส่งตัวโอ้เข้าไปในดันเจี้ยนปีศาจในทันที…..

ณ ดันเจี้ยนปีศาจระดับง่าย…..

[ยินดีต้อนรับสู่ ดันเจี้ยนปีศาจระดับง่ายจงพิชิตบอสเพื่อเข้าสู่ระดับถัดไป]

หลังจากที่โอ้ถูกส่งตัวเข้ามาที่ข้างในของดันเจี้ยนก็มีข้อความจากระบบเด้งขึ้นมาที่หน้าจอเพื่อแสดงว่าตอนนี้โอ้ได้เข้าสู่ดันเจี้ยนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว…..

“ถามจริงนี่บรรยากาศของดันเจี้ยนหรือว่าอะไรฟะ”ดันเจี้ยนปีศาจที่โอ้เข้ามานั้นมีมีบรรยากาศที่ค่อนข้างเย็นพื้นที่โดยรอบเป็นถ้ำที่มืด แต่ยังคงมองเห็นได้สลัวๆจากแสงของตะเกียงน้ำมันที่จุดไว้ข้างกำแพงของถ้ำยาวไปตามทางเดินไม่แปลกที่โอ้จะมีความรู้สึกวังเวง….

“ชีวิตเกมเสมือนจริงเกินไปก็ทำเอาหลอนได้เหมือนกัน เอาน่าแค่เกมไม่ใช่ความจริงลุยๆ”โอ้พยายามตั้งสติเพื่อมองข้ามความกลัวที่ตัวเขาสร้างขึ้น แล้วออกเดินทางในทันที….

ครืดด!! ครืดด!!

หลังจากที่โอ้เดินทางได้ไม่นานที่เบื้องหน้าของเขาก็ปรากฏมอนเตอร์หนึ่งชนิดแต่มีจำนวนถึงสิบตัวด้วยกัน เป็นมอนเตอร์ที่มีรูปร่างคล้ายกับนักโทษที่ตายกลายเป็นซอมบี้ถูกโซ่ตรวนมือและเท้าค่อยๆเดินไปมาในบริเวณ เมื่อโอ้สังเกตเห็นเขาจึงรีบหยุดเพื่อเตรียมการเปิดฉากโจมตีในทีนที……

“เจอมอนเตอร์แล้วพวกนี้ดูเชื่องช้าน่าจะผ่านไปได้ไม่ยากเย็นเท่าไหร่บัพก่อนตามเสตร็ปของเรา”

[พลังเทพแห่งสงครามLV.2]

คุณได้รับสถานะ พลังโจมตีเพิ่มขึ้น +200เป็นระยะเวลา 5 นาที

คุณได้รับสถานะ ความเร็วในการโจมตี40% เป็นระยะเวลา 5 นาที

คุณได้รับสถานะ ความเร็วในการเคลื่อนที่ 40%เป็นระยะเวลา 5 นาที

ครืดด!! ครืดด!!

[นักโทษซอมบี้: ทั่วไป]

LV.45

ประเภท: มอนเตอร์

HP 48000/48000 SP200/200

ATK 620 DEF 320

SKILL แพร่เชื้อ(สกิลติดตัว): ซอมบี้จะมีเชื้อโรคที่สามารถแพร่ใส่สิ่งมีชีวิตที่มันโจมตีได้ เมื่อทำการโจมตีมีโอกาส50% ทำให้ศัตรูติดสถานะภาพหลอนสถานะภาพหลอนจะทำให้ศัตรูมองภาพต่างๆผิดไปหมด ระยะเวลาในการติดภาพหลอน 10 วินาที]

“เลือดไม่เยอะเท่าไหร่สู้สบายๆ แต่ห้ามโดนมันตีเด็ดขาดไม่งั้นได้เจอภาพหลอนแน่ๆ”

พึ่บ!

เมื่อโอ้ทำการเช็คคาสถานะต่างๆของมอนเตอร์เป็นที่เรียบร้อยแล้วเข้าก็พุ่งเข้าไปอยู่ตรงใจกลางระหว่างเหล่ามอนเตอร์ในทันทีเพื่อใช้สกิล….

ย๊ากกกกก!!

[เทพทำลายล้างLV.2]

หลังจากที่โอ้เรียกใช้สกิลร่างของโอ้ก็ลอยขึ้นสูงเกือบชนเข้ากับผนังของถ้ำก่อนจะปรากฏลูกบอลพลังงานสีแดงขนาดใหญ่ ที่หมุนอยู่ตรงกลางระหว่างมือซ้ายและมือขวาของโอ้ที่ชูขึ้นเหนือศีรษะไม่นานโอ้ก็ปล่อยลูกบอลพลังนั้นลงไปโจมตีมอนเตอร์ที่อยู่เบื้องล่างของเขา….

ตู้มมมมมม!!

HIT!

-14245

ก๊าซซซ!!

[นักโทษซอมบี้: ทั่วไป]

HP 33755/48000

เมื่อโอ้ปล่อยลูกบอลพลังงานลงสู่พื้นดินก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณของถ้ำและสร้างความเสียหายให้กับพวกพวกตอนที่โดนการโจมตีนี้เข้าไป…..

ครืดด!! ครืดด!!

งานเข้าละเสียงดังก็ไม่ได้มันแห่มาอีกเพียบเลยนี่หว่าแต่ไม่มีมอนเตอร์ประเภทอื่นเลย แต่นี่ก็ราวๆห้าสิบตัวได้มั้งเนี่ยชั่งมันก็ยังก็ชนะได้สบายๆช้าหน่อยแต่ชนะแน่”

จากการที่โอ้ใช้สกิลโจมตีที่ทำให้เกิดเสียงดังและแรงสั่นสะเทือนทำให้พวกมอนเตอร์ทั้งหมดตรงมาหาโอ้ แต่ข้อดีคือเป็นมอนเตอร์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นซึ่งพวกมันเดินช้ามากถึงจะมีจำนวนเยอะโอ้ก็ไม่ได้ตกใจอะไรด้วยความที่โอ้มีสกิลหมู่นั่นเอง…..

“เอานี่ไปกันซะพวกแก”

ย๊ากกก!!

[กระแทกพสุธา]

เมื่อร่างของโอ้กำลังจะตกถึงพื้นดินเขาก็ทำการเรียกใช้สกิลในทันที…….

ตู้มมมมม!!!

HIT!

-5320

ก๊าซซซ!!

[นักโทษซอมบี้: ทั่วไป]

HP 28435/48000

โอ้ทำการปล่อยสกิลโดยการใช้ดาบฟาดลงที่พื้นอย่างรุนแรงทำให้ที่พื้นเกิดเป็นหลุมลึกลงไป เหล่ามอนเตอร์ที่โดนท่านี้ต่างก็สูญเสียพลังชีวิตและยืนนิ่งเพราะติดสถานะมึนงงกันหมด….

พึ่บ!

โอ้อาศัยจังหวะที่พวกมอนเตอร์ติดสถานะมึนงงรีบกระโดดออกเพื่อไปลากมอนเตอร์ที่เหลือให้มารวมกันเพื่อใช้สกิลหมู่……

“มาตรงนี้ไอ้พวกมอนเตอร์งี่เง่าทั้งหลายเดินช้าเป็นเต่าเลยนะพวกแกหนะ”โอ้ได้ตะโกนใส่พวกมอนเตอร์ที่กำลังเดินมา เพื่อให้พวกมันเดินตามโอ้ทำให้โอ้รีบลากพวกมันอยู่มาอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่…..

“ดีแบบนี้สิจบไวแน่ดันนี้”

ห้านาทีต่อมา……..

โอ้ใช้เวลาไม่นานในการเคลียร์พวกมอนเตอร์ลูกสมุนเนื่องจากพวกมันเชื่องช้า และตอนนี้โอ้ก็มายืนอยู่ที่หน้าห้องบอสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว……

“เอาหละรีบเคลียร์รีบไปดีกว่า”

พึ่บ!

ณ ห้องบอสดันเจี้ยนปีศาจระดับง่าย……

“หนาวจังฟะห้องก็ไม่ได้ติดแอร์น้ำแข็งก็ไม่มีดันหนาวขนาดนี้ได้”เมื่อโอ้เข้ามาถึงด้านในของห้องบอสประสาทสัมผัสของโอ้ก็รับรู้ถึงความหนาวเย็นของห้องได้ทันทีจากระบบที่เกมได้สร้างไว้นั่นเอง…..

ครืดด!! ครืดด!!

“มาแล้วสินะ หนาวสุดๆเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย”โอ้ได้ยินเสียงการเคลื่อนไว ซึ่งเขาคิดว่าคงเป็นเสียงของบอสที่กำลังตรงมาหาเขาแต่ทว่าเมื่อเสียงนั้นตรงเข้ามาหาเขาเลื่อยๆความหนาวก็ยิ่งเพิ่มขึ้น……

ฮึๆๆ

[หัวหน้าผู้คุมปีศาจ: Boss (ทองแดง)]

LV. 45

ประเภท: มอนเตอร์

HP 452200/452200SP 600/600

ATK 690 / MATK 0

DEF 550 / MDEF 550

[Skill เหน็บหนาว(สกิลติดตัว):เปลี่ยนแปลงสภาพอากาศในบริเวณโดยรอบ 5*5 เมตรให้เกิดความหนาวเย็นทำให้ผู้ที่อยู่ในบริเวณที่รับความเหน็บหนาว(เสมือนเป็นความจริง) และทำให้การฟื้นฟู SP ของศัตรูที่เข้ามาในบริเวณลดลง10% และลดความเร็วเคลื่อนที่อีก 20% ตลอดเวลาจนกว่าบอสจะตายหรือออกไปจากระยะของสกิลและเมื่อบอสทำการโจมตีเป้าหมาย ไม่ว่าจะด้วยทางสกิลหรือการโจมตีปรกติก็ตาม ทุกๆ 10 ครั้งจะทำให้เป้าหมายติดแช่แข็ง 100% เป็นเวลา 3 วินาที]

[Skill ค้อนยักษ์ทลายกำแพง: หัวหน้าผู้คุมปีศาจใช้อาวุธค้อนขนาดมหึมาโจมตีไปที่ศัตรูก็ให้เกิดความเสียหายเป็นวงกว้างด้วยพลังโจมตี 300% ระยะการโจมตี 3*3 เมตร มีโอกาสทำให้ศัตรูติดสถานะมึนงง50% เป็นเวลา 2 นาที และสร้างความเสียหายเพิ่มเติมให้กับศัตรูที่ติดสถานะแช่แข็งเป็นสองเท่าของพลังโจมตีใช้ SP 180 เวลาพักฟื้น 5 นาที]

Skill ร่างยักษ์พุ่งโจมตี: หัวหน้าผู้คุมปีศาจใช้ร่างกายที่ใหญ่ยักษ์และแข็งแกร่งพุ่งเข้าโจมตีเป้าหมายด้วยพลังโจมตี200% ขอบเขตในการโจมตี 7 เมตรเป็นทางตรงสร้างความเสียหายเพิ่มเติมให้กับศัตรูที่ติดสถานะมึนงงและแช่แข็งเป็นสองเท่า ใช้ SP120 เวลาพักฟื้น 60 วินาที]

“ตูว่าแล้วทำไมหนาวๆ ผลของสกิลของมันนี่เองสกิลบอสตัวนี้โกงจังฟะโดนมึนโดนแข็งนี่คืออาจไปสวรรค์กันเลยทีเดียว” แล้วโอ้ก็ได้รับรู้ถึงสาเหตุที่เขารู้สึกหนาวและโอ้ก็รู้สึกกังวลกับสถานะผิดปรกติของบอสตัวดังกล่าว ที่อาจส่งเขากลับจุดเซฟได้เลย……

“เจ้าเองรึที่บุกสถานที่ของข้าตัวเท่ามดแต่ช่างใจกล้ายิ่งนัก เมื่อเจ้าเข้ามาถึงที่นี่ได้ก็แสดงว่าลูกสมุนของข้าได้ถูกเจ้ากำจัดไปหมดแล้วอย่างนั้นสินะ”

“ถูกต้องนะครับห้าสิบตัว เรากวาดซะเรียบ”

“ฮ่าๆ แสดงว่ามีฝีมือว่าแต่เจ้าไม่รู้สึกกลัวข้าบ้างเลยรึไงเพียงแค่ข้าดีดนิ้วกระดูกเจ้าจะไม่แหลกไปทั้งตัวเลยรึ ทำไมถึงใจกล้าได้เพียงนี้กันนะข้ารู้สึกไม่สมศักดิ์ศรีเอาซะเลยถ้าต้องมีสู้กับมดเช่นเจ้า”

“บอสตัวที่แล้วก็พูดกับเราแบบนี้แหละ สุดท้ายก็เหลือแต่ไอเท็มที่หล่นอยู่ที่พื้นเท่านั้นว่าไงหละเรื่องนี้พอจะมีศักดิ์ศรีรึยัง”

“ได้ถ้าอย่างนั้นข้าขอชมหน่อยแล้วกัน ว่ามดอย่างเจ้าจะเอาอะไรมาสู้ยักษ์อย่างข้า”

“อย่าดูถูกพิษของมดนะถึงตายเลยนะบอกไว้ก่อน”

“เข้ามาเลยเจ้ามด”