แก้วมนตรา

     " เพื่อไม่ให้เจ้าใช้แผนคิดหนี ข้าเลยจำเป็นต้องทำเขตแดนเอาไว้ " เธอพูดในขณะที่พื้นที่กักขังด้วยใยพิเศษ

     " เจ้าไม่ต้องทุ่มเทก็ได้ ข้าไม่คิดหนีอยู่แล้ว "

     " โฮ้ ดูเจ้าจะมั่นใจจังเลยนะ "

     " ก็นะ.. " ทำหน้าหล่อ

     อะไรของเด็กนั่นน่าหมั่นไส้ชะมัด " เตรียมรับมือ "

     " อึก! "

     (มีดบิน ฝนดาวตก) เธอเรียกมีดให้ตกเป็นฝนรอบๆตัวเรน

     " เฮ้ย เล่นแรงเลยรึ " (ลมหิมะ เหมันต์) แต่เรนก็ใช้ลมปัดป้องมันได้ เขาทำการป้องกันได้อย่างดี

     " เฮ้อ เกือบจะถูกเสียบจริงๆซะแล้วสิ " เหงื่อตก

     " เจ้าไม่มีเวลามากพอให้ตกใจหรอกนะ " (มีด บูมเมอแรง) เธอขยับมีดอีกครั้งแล้วให้หมุนเป็นดาวกระจาย

     " เหวอ " เขาหลบโดยที่เขาตีลังกากลับหลัง

     " หลบไปก็เท่านั้นมันจะตามเจ้าไปทุกที่ " เธอควบคุมโดยให้วิ่งตามเรนไป

     ถึงจะหลบไม่ได้แล้วแต่เรนก็ยังวิ่งต่อไปไม่หยุด สิ่งที่เขาทำได้คือวิ่งไปรอบๆไปมาเท่านั้น

     " ฮ่าๆ สิ้นฤทธิ์แล้วรึ ไอความปากเก่งของเจ้ามันหายไปไหนหมดซะล่ะ " เธอพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างสะใจ

     " บ้าเอ๊ย! พลังของข้าต้องโจมตีระยะใกลเสียด้วย ข้าต้องทำยังไงดีล่ะเนี่ย " เขาพึมพำกับตัวเอง

     " รึว่า! เราจะใช้ไอนั่นดี " เขากำลังจะทดลองใช้วิชาที่ยังไม่เคยได้ใช้มาก่อน

     " เอาล่ะข้าต้องรวบรวมพลัง " เขานั่งชานในขณะที่เขานั่งชานก็ได้ทำมือเป็นรูปสามเหลี่ยมเมื่อทำเช่นนั้นจะมีไอเย็นมาปกคลุมตัวเขา

     เบลสังเกตุเห็น " ไงถอดใจแล้วรึ แต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ไม่ยั้งมือหรอกนะ " เธอซัดมีดพร้อมกันในคราวเดียว

     " ไปเลย " (มีด บูมเมอแรง) " นี่สินะจุดจบของเจ้า ฮ่าๆ "

     ในขณะที่มีดบินเข้าหาตัวเรนก็ได้เกิดขึ้นบางอย่าง เพล้ง (สะท้อนกลับ)

     " อะไรกัน บ้าน่า! " เธอตกใจกับพลังต้าน