{FWB} มันเป็นไปไม่ได้ (เลสเบี้ยน)

                                                                      เช้าที่สดใส

หลินหลินค่อยๆลืมตาขึ้น มองไปที่หน้าต่าง เริ่มเช้าแล้ว ได้ยินเสียงไก่ขัน เสียงนกร้อง หลินหลินหันไปคว้าโทรศัพท์บนหัวเตียง หยิบขึ้นมาดู กดเข้าไปในแชทของเฌอแตมป์

                                                                       06:00

หลินหลิน:มอนิ่งค่ะ

 หลินหลินพิมพ์แชททิ้งไว้ แล้วเตรียมตัวไปวิ่งออกกำลังกายยามเช้า หลินหลินชินการตื่นเช้ามาวิ่งทุกวัน 

                                                                       08:00

หลังจากวิ่งเสร็จก็ขึ้นห้องอาบน้ำแต่งตัว บ้านหลินหลินค่อนข้างมีฐานะ ห้องนอนหลินหลินอยู่ชั้น2 หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงตึกกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว อาหารเช้าวันนี้ เป็๲ของโปรดของหลินหลินทั้งนั้น หลินหลินก็ได้ทานข้าวกับครอบครัวอย่างมีความสุข 

เวลาผ่านไป4ชั่วโมง เฌอแตมป์ก็ยังไม่ตอบมา หลินหลินก็นึกในใจ พี่เขาคงไม่ตอบมาแล้วแหล่ะ เขาคงไม่อยากคุยกับเด็ก หลินหลินก็ไม่ได้สนใจอะไร 

                                                                       13:00

เฌอแตมป์:ทันป่าวตอนนี้555 พี่พึ่งตื่น  ตื่นเช้าจังเลยเรา

หลินหลินหยิบโทรศัพท์ขขึ้นมาดู เห็นเป็๲เฌอแตมป์ทักมา ก็กดเข้าไปตอบ

หลินหลิน:โห้วว หนูตื่นมาวิ่งค่ะ นี่หนูใช้ชีวิตไปครึ่งวันแล้วพี่พึ่งตื่น555555

เฌอแตมป์:ขยันจังเลย พี่นอนเช้าเลยตื่นบ่าย5555

หลินหลิน: แป๋ววววววว หาไรทานด้วยนะคะ 

เฌอแตมป์:ค่ะ หนูทานไรยังคะ

หลินหลิน: ส่งรูปภาพ 

หลินหลิน:ทานแล้วค่ะ ทานบล็อคเคอรี่กับปลาดอลลี่ค่ะ ตบท้ายด้วยอะโวคาโด้หยดน้ำผึ่งนิดๆค่ะ

เฌอแตมป์:กินจืดจังเลยยย พี่กินรสจัดมาก ถ้าเรามาอยู่กับพี่ เราน่าจะกินไม่ได้

หลินหลิน:ก็พอกินได้ค่ะ

เฌอแตมป์:แล้วเราทำไรอยู่คะ 

หลินหลินเฝ้าเด็กน้อยที่เล่นหน้าบ้าน แล้วถ่ายรูปให้เฌอแตมป์ดู

หลินหลิน:ส่งรูปภาพ 

หลินหลิน:เฝ้าเด็กน้อยอยู่ค่ะ 

เฌอแตมป์:บ้านใหญ่จัง 

บ้านหลินหลินสวยและใหญ่โตมาก มีรถจอดไว้หน้าบ้าน3-4คัน หลังบ้านก็จะเป็๲ห้องฟิตเนสแล้วก็สระว่ายน้ำ 

หลินหลิน:ไม่หรอกค่ะ แล้วพี่ทำไรอยู่คะ 

เฌอแตมป์:พี่ยังนอนอยู่บนเตียงเลย 

หลินหลิน:ง่าาา ลุกไปกินข้าวได้แล้ววว

เฌอแตมป์:กินหนูแทนได้ป่าว อิอิ

หลินหลิน:ทะลึ่งแล้ววววว

เฌอแตมป์:อยากกินเด็กก

หลินหลิน:หู้วว หนูว่าพี่น่าจะมีเด็กเยอะนะ 

เฌอแตมป์:ไม่ค่ะ อยากกินเด็กหลินน

หลินหลิน:หืมมมมมม

เฌอแตมป์:หนูเคยนัดไหมคะ

หลินหลิน:ไม่เคยค่ะ

เฌอแตมป์:ไม่น่าเชื่อ แล้วเราเคยมีแฟนป่าว

หลินหลิน:เคยค่ะ เอ้าทำไมไม่น่าเชื่อง่าาา

เฌอแตมป์:เด็กอายุประมาณหนูพี่เจอมาแต่ละคนคือเคยนัดบ่อยมาก ผ่านมาเกือบสิบคน 

หลินหลิน:โหห หนูไม่หรอกค่ะ เคยมีแฟนมาแค่คนเดียวเท่านั้น 

เฌอแตมป์:อยากลองป่าว อิอิ

หลินหลิน:ลองไรก่อนนนนนน

เฌอแตมป์:ลองนัดไง มานัดกับพี่

หลินหลิน:ว่าไปป5555555 อย่ามาหลอกล่อเด็กกก

เฌอแตมป์:เอ้า หนูไม่สนใจหรอคะ 

หลินหลิน:ไม่55555 แล้วพี่นัดบ่อยไหมคะ

เฌอแตมป์:ไม่บ่อยนะ นานๆที

หลินหลิน:กับผู้หญิงหรอคะ

เฌอแตมป์:ผู้ชายก็มีบ้าง

หลินหลินเห็นข้อความนี้แล้วรู้สึกช็อค ๻๷ใ๯ เพราะในความคิดหลินหลินคือ เลสคือมีแฟนและมีอะไรกับผู้หญิงเท่านั้น หลินหลินพยายามตอบกลับแบบเฉยที่สุด

หลินหลิน:อ๋อ กับผู้ชายบ่อยไหม

เฌอแตมป์:ไม่บ่อยนะ 

หลินหลิน:แล้วนานยังอ่ะกับผู้ชาย

หลินหลินคิดในใจ ถ้าผ่านมานานแล้ว ก็รับได้ เพราะมองเป็๞เ๹ื่๪๫ธรรมชาติ

เฌอแตมป์:สักพักอ่ะ

หลินหลิน:สักพักคือตอนไหนอ่าา

เฌอแตมป์:2-3เดือนมั้ง

หลินหลิน๻๷ใ๯อีกครั้ง

หลินหลิน:อ๋อ

เฌอแตมป์:ทำไมคะ รังเกียจพี่หรอ

หลินหลิน:ป่าว ถามเฉยๆ

หลินหลินว่าจะไม่คุยต่อกับเฌอแตมป์ เพราะด้วยความที่ไม่เข้าใจว่าทำไมเฌอแตมป์เป็๞เลสแต่ทำไมยังมีอะไรกับผู้ชาย

เฌอแตมป์:พี่เข้าใจนะ ถ้าเราไม่อยากคุยต่อก็ไม่เป็๲ไร

หลินหลินหายไปสักพัก 

                                                                        17:00

หลินหลิน:ไม่ได้ว่าไร

เฌอแตมป์:หายไปไหนมาคะ 

หลินหลิน:กินข้าวมาค่ะ 

เฌอแตมป์:อ้อ กินไรบ้างคะ

หลินหลิน:ข้าวไรซ์เบอรี่ แฮม รังนก องุ่น น้ำมะพร้าวค่ะ

เฌอแตมป์:ใครทำอ่ะ 

หลินหลิน:คนในบ้านค่ะ

เฌอแตมป์:หืมม คุณหนูนะเรา บ้านรวยใช่ไหม

หลินหลิน:ป่าว ปกติ

เฌอแตมป์:เราอยากดูรูปพี่ป่าว

หลินหลิน:พี่จะให้ดูหรอคะ

เฌอแตมป์:ใช่ แลกกัน หนูก็ส่งให้พี่ด้วย

หลินหลิน:ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เฌอแตมป์:เอ้า แลกกันๆ

หลินหลิน:ไม่เอาา

สุดท้ายทั้งสองจะได้แลกรูปกันไหมน้าาาาาาาาาาาาาา