ระบบวงแหวนครอบจักรวาล

บทที่ 36 เปลี่ยนปืนลูกซองเป็นปืนใหญ่

        เจ้าเอลฟ์น้อยในที่สุดก็ได้เลื่อนขั้นเป็นเอลฟ์ระดับกลาง ซึ่งทำให้หนิวลี่รู้สึกดีใจมาก ถึงแม้จะมีเรื่องเล็กน้อยเกิดขึ้น แต่ความยิ่งใหญ่ของเจ้าตัวน้อยนั้นทำให้หนิวลี่รู้สึกว่ารับมือไม่ไหว

        โดยรวมแล้ว การเดินทางมาภูเขาเสินหนงเจี้ย ครั้งนี้ถือว่าสมบูรณ์แบบ ใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น ยังเหลืออีกหนึ่งวัน บางทีอาจจะได้ผลตอบแทนเพิ่มอีกเล็กน้อย

        ในตอนนี้ เสียงเอไอของเหลิงต้าน ดังขึ้นมาว่า [นายท่าน แหวนสร้างสรรค์สามารถเก็บสะสมพลังงานได้]

        ประโยคนี้มาได้ทันเวลาจริง ๆ หนิวลี่รีบเปิดแหวนสร้างสรรค์ทันที แล้วกวาดต้อนเอาพลังงานบริสุทธิ์ตามธรรมชาติที่ก่อตัวขึ้นมานับล้านปีในภูเขาเสินหนงเจี้ยอย่างบ้าคลั่ง

        “พี่ชาย ที่นี่ยังมีคนอื่นอีกหรือเปล่า?” เจ้าเอลฟ์น้อยออกมาจากแหวนสรรค์สร้างแล้วพบร่องรอยการตั้งแคมป์บนพื้นที่ไม่ไกลออกไปในทันที

        หนิวลี่พยักหน้าพลางพูดว่า “ฉันก็ตามรอยเท้ามาเหมือนกัน คาดว่าน่าจะมีกลุ่มคนกำลังสำรวจหรือศึกษาอะไรบางอย่างในภูเขาเสินหนงเจี้ยอยู่”

        “อ๋อ” เจ้าเอลฟ์น้อยอยากรู้อยากเห็นเพียงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก กลับบินวนรอบต้นไม้ใหญ่อย่างร่าเริง

        ยังไงก็ตาม เจ้าตัวน้อยก็ยังเป็นเอลฟ์อยู่ ถึงแม้จะเป็นดาร์กเอลฟ์ แต่ก็มีความผูกพันกับธรรมชาติเป็นพิเศษ

        ความอุดมสมบูรณ์ของภูเขาเสินหนงเจี้ยกับอากาศที่บริสุทธิ์ทำให้เจ้าเอลฟ์น้อยชอบมาก

        หนิวลี่มองดูอย่างมีความสุข แล้วเอ่ยขึ้นว่า “เตียวเสี้ยน ถ้าชอบที่นี่ เราก็มาเที่ยวเล่นบ่อย ๆ ดีไหม”

        “ดี!” เจ้าเอลฟ์น้อยบินมาข้างหน้าของหนิวลี่ ด้วยความยินดีแล้วพูดอย่างกระตือรือร้น

        “โฮกกก!”

        เสียงคำรามดุร้ายดังขึ้นขัดจังหวะบทสนทนาระหว่างหนิวลี่กับเจ้าเอลฟ์น้อยอย่างกะทันหัน

        เตียวเสี้ยนงุนงงไม่เข้าใจ ขณะที่ใบหน้าหนิวลี่เปลี่ยนสีไปมาก เสียงนี้คล้ายเสียงเสือคำราม แต่มีอารมณ์ความโกรธคลั่ง

        “คนป่าเหรอ?” หัวใจของหนิวลี่เต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย

        ตำนานคนป่ามีมานานหลายปี แต่มีผู้พบเห็นน้อยมาก ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าจริงหรือไม่

        ไม่คิดว่าตัวเองจะได้ยินเสียงร้องของคนป่า

        ช่างมันเถอะ ไปดูก่อน

        หนิวลี่รีบหันหลังกลับ วิ่งไปตามทิศทางของเสียงอย่างรวดเร็ว

        เจ้าเอลฟ์น้อยติดตามไปอย่างคล่องแคล่ว มีปีกก็ดีอย่างนี้ สะบัดเบา ๆ ก็ตามไปข้าง ๆ หนิวลี่ได้อย่างสบาย ๆ

        หนิวลี่มองด้วยความอิจฉายิ่งนัก “เตียวเสี้ยน ตอนนี้พลังเวทของฉันก็แข็งแกร่งขึ้นแล้ว จะใช้เวทมนตร์ที่ร้ายกาจกว่านี้ได้หรือยัง”

        “ฮิ ๆ พี่ชายไม่ถามฉันก็ลืมไปแล้ว เวทมนตร์ที่เอลฟ์ขั้นต้นสามารถใช้ได้มีมากมายเลย อีกทั้งพลังเวทของพี่ชายดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเอลฟ์ขั้นต้นด้วยซ้ำ เกือบจะไล่ฉันที่เป็นเอลฟ์ขั้นกลางทันแล้ว” เอลฟ์น้อยพูดด้วยความชื่นชม

        “งั้นก็รีบสอนฉันสิ” หนิวลี่ตื่นเต้นทันที เวทมนตร์ใหม่ ๆ ไม่รู้ว่าจะร้ายกาจแค่ไหน

        ดังนั้นทั้งสองจึงเดินไปคุยไป เอลฟ์น้อยอธิบายเวทมนตร์ที่หนิวลี่สามารถเรียนรู้ได้ในขณะนี้อย่างเป็นระบบ

        อย่างไรก็ตาม คุณสมบัติของหนิวลี่ถูกเอลฟ์น้อยบอกไว้ก่อนแล้วว่าเป็นไตรธาตุ วายุ ไฟ และน้ำ ในจำนวนนี้ธาตุวายุแข็งแกร่งที่สุด ธาตุอัคคีรองลงมา ส่วนธาตุวารีอ่อนแอที่สุด ดังนั้นเธอจึงสอนเวทวายุและอัคคีให้หนิวลี่ก่อน

        เอลฟ์น้อยใช้พลังจิตในการส่งผ่านคาถาเวทมนตร์ที่หนิวลี่สามารถใช้ได้ผ่านพันธะโลหิตไปยังสมองของเขา

        ทันใดนั้นหนิวลี่ก็มีกำลังใจสูงขึ้นมาก ศึกษาเวทมนตร์ที่เอลฟ์น้อยส่งมาให้อย่างละเอียด

        ทักษะดาบวายุเป็นเวอร์ชั่นอัปเกรดของใบมีดวายุ จากสีฟ้าอ่อนสามนิ้วกลายเป็นสีฟ้าอ่อนหกนิ้ว พลังทำลายล้างเพิ่มขึ้นมากกว่าสามเท่า บอลเพลิงยักษ์เป็นเวอร์ชันอัปเกรดของบอลเพลิง จากลูกไฟขนาดหมัดมือกลายเป็นขนาดแตงโม พลังทำลายล้างเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

        นอกจากอัปเกรดเวทเดิมแล้ว หนิวลี่ยังเรียนรู้เวทใหม่ของธาตุวายุและธาตุอัคคีอีกมากมาย แต่การใช้เวทเหล่านั้นต้องใช้พลังมหาศาล ไม่สามารถใช้ได้อย่างง่ายดาย

        เหินเวหาใช้ธาตุวายุเพื่อลดน้ำหนักตัวเอง ผลักดันตัวเองให้ร่อนไปในอากาศได้ในระยะสั้น ๆ โดยรวมแล้วก็เหมือนกับวิชาตัวเบาของกังฟูนั่นแหละ สามารถอาศัยลมเพื่อบินระยะสั้นได้

        เวทนี้ทำให้หนิวลี่ตื่นเต้นดีใจมาก หนิวลี่อิจฉาการบินของเอลฟ์น้อยมานาน ตอนนี้ตัวเองก็สามารถบินได้แล้ว

        ถึงแม้เอลฟ์น้อยจะบอกว่าเหินเวหานี้เป็นแค่ทักษะการบินขั้นพื้นฐานที่สุด ไม่สามารถบินระยะไกลได้เลย หากต้องการบินได้จริง ๆ จำเป็นต้องใช้ พลังเวทของเอลฟ์ขั้นสูง ร่ายเวทวายุระดับสูงอย่างปีกวายุเท่านั้น

        แต่แค่นี้หนิวลี่ก็พอใจมากแล้ว อย่างน้อยตัวเองก็นับว่าได้ฟื้นฟูวิชากังฟูที่เริ่มกลายพันธุ์ไปแล้ว ‘โอเย่!’

        นอกจากนี้ยังมีเวทวายุอย่างเกราะวายุ สามารถสร้างชั้นธาตุวายุบาง ๆ ขึ้นมาป้องกันที่ตัว จากการประเมินของเอลฟ์น้อย โล่วายุสามารถป้องกันอาวุธมีคมทั่วไปได้ แต่ไม่สามารถป้องกันความร้อนได้! นี่ก็ไม่มีทางเลือก ในเมื่อพลังเวทไม่เพียงพอ โล่วายุที่สร้างขึ้นมาก็ย่อมอ่อนแอ

        ธาตุอัคคีมีทักษะลูกศรไฟ! นี่ก็เป็นเวทมนตร์ระดับต้นเหมือนกับบอลเพลิงยักษ์ พลังทำลายล้างมากกว่าบอลเพลิง และแตกต่างจากพลังโจมตีและการโจมตีวงกว้างของบอลเพลิง จัดเป็นการโจมตีเฉพาะจุดทะลุทะลวงอย่างคมกริบ ด้วยพลังเวทของ หนิวลี่ถึงกับสามารถสร้างรูไหม้ดำเป็นถ่านขึ้นมาบนร่างสัตว์บางชนิดได้เลย แต่ก็ใช้ พลังเวทมากไม่สามารถใช้ได้อย่างง่ายดาย

        นอกจากนี้ยังมีเวทมนตร์ระดับต้นของธาตุวารีอีกหนึ่งอย่าง นั่นก็คือเวอร์ชันอัปเกรดของวารีฟื้นฟูอย่างธาราฟื้นฟู ธาราฟื้นฟูนี้ไม่ได้สร้างแค่หยดน้ำเล็ก ๆ ขึ้นมาแล้ว ลูกน้ำเล็ก ๆ ที่วารีฟื้นฟูสร้างขึ้นมานั้นมีน้ำศักดิ์สิทธิ์อยู่ข้างในเพียงนิดหน่อย ถึงแม้จะมีประโยชน์ต่อผิวหนังของคนมากมายก็ตาม แต่น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ธารารีฟื้นฟูมีอยู่นั้นมากกว่า วารีฟื้นฟูหลายเท่า ธาราฟื้นฟูแบบนี้เกือบจะรักษาโรคเล็กน้อยทั่วไปได้แล้ว ต่อให้เป็นโรคที่หนักหน่อย ก็ยังสามารถใช้เพื่อยืดเวลาได้ สามารถช่วยให้คนไข้มีเวลามากขึ้น

        ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์ชำระล้างหรือเวทบำบัดรักษา หนิวลี่ก็รู้สึกภูมิใจทั้งนั้น ต่อไปอาจจะมีโอกาสได้ปลอมตัวเป็นหมอเทวดา ช่างน่าสนุกเสียจริง

        ส่วนเวทจิตวิญญาณก็ยังคงเป็นการกระแทกจิตและการกดดันจิต แต่พลังทำลายล้างเพิ่มขึ้นมาก สามารถรับมือกับยอดฝีมือทั่วไปได้

        นอกจากนี้ยังมีเวทพฤกษาที่เป็นเวทประจำเผ่าของเอลฟ์ หนิวลี่ทำพันธะโลหิตกับเอลฟ์น้อย ถึงมีสิทธิ์ร่ายได้ แต่เพราะมีเวทโจมตีที่ทรงพลังแล้ว เขาก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยใส่ใจเวทพฤกษาสักเท่าไร

        โดยรวมแล้ว หลังจากได้คาถาเวทมนตร์จากเอลฟ์น้อย พลังของชายหนุ่มก็เปลี่ยนแปลงไปจากหน้ามือเป็นหลังมือในทันที เหมือนเปลี่ยนจากปืนลูกซองมาเป็นปืนใหญ่ จากผู้ฝึกหัดเวทมนตร์ที่ต้องอาศัยการยืมพลังเวท กลายเป็นจอมเวทย์ระดับต่ำตัวจริง! ถึงแม้ทั้งสองจะยังคงอยู่ในระดับล่างเหมือนกัน แต่สถานะกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

        ครั้งนี้หนิวลี่รู้สึกตัวสั่นเทิ้ม ไม่กังวลเกี่ยวกับภูเขาเสินหนงเจี้ยอีกต่อไป พลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ทำให้ความมั่นใจเปี่ยมล้นขึ้นอย่างมาก

        พลังเวทหมุนวน ทักษะเหินเวหาโคจรบนร่างกาย เขารู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวในชั่วพริบตา เพียงแค่ออกแรงเล็กน้อยที่เท้า ทั้งร่างก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับลูกปืนใหญ่ เกือบชนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

        หนิวลี่ตกใจจนผงะ ถึงแม้จะเตรียมใจไว้แล้วก็ตาม เขารีบตั้งสติ ค่อย ๆ สัมผัสสภาวะหลังจากใช้ทักษะเหินเวหา ยิ่งได้รับคำแนะนำจากจิ้งจอกน้อยผู้เชี่ยวชาญการบิน หนิวลี่ก็เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ค่อย ๆ เพิ่มพลังเวทออกไป ทักษะเหินเวหาก็ยิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กระโดดขึ้นเป็นระยะ ๆ จิตใจขับเคลื่อนห้วงอวกาศ ท่าทางคล่องแคล่วว่องไวในการอาศัยกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่แต่ละต้นเพื่อเร่งความเร็วไปข้างหน้าอ่อนช้อยราวกับผีเสื้อที่โบยบินอยู่ในป่า

        หากคนทั่วไปได้เห็น คงคิดว่าเป็นยอดฝีมือผู้สันโดษ

        หากชาวอเมริกันได้เห็น คงคิดว่าสไปเดอร์แมนมาเที่ยวเล่นที่จีน