กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

จากอาการที่อีกฝ่ายแสดงออกมานั้นมันทำให้หลินเฟยรู้ได้ว่าเม็ดโอสถเสริมทองคำมันไม่ได้อยู่ในการทดสอบแต่นั่นเป็นสิ่งที่หลินเฟยยอมรับได้
''ไม่เป็นไรผู้อาวุโส ข้าสามารถหลอมมันได้แต่ข้ามีข้อแม้เม็ดโอสถทั้งหมดที่ข้าหลอมได้จะต้องเป็นของข้า''หลินเฟยต้องการฉกฉวยโอกาสเพราะจากการคาดเดานักหลอมโอสถระดับ3คนนี้คงกำลังศึกษาโอสถชนิดนี้อยู่และที่ต้องให้หลินเฟยหลอมมันขึ้นมาก็เพื่อวิเคราะห์แล้วนำไปปรับใช้
''ไม่มีปัญหา...ข้าตกลง''ถึงราคาสมุนไพรจะแพงถึงต้นละ200,000เหรียญทองเป็นอย่างต่ำแต่มันก็ยินดีที่จะเสียเพราะถ้าหากมันได้ประสบการณ์ที่ต้องการมามันก็ถือว่าคุ้มค่า
''งั้นข้าต้องการสมุนไพรเพิ่มอีก1ชนิด ข้าต้องการสมุนไพรดอกแสงจันทร์อายุ300ปีเป็นอย่างต่ำ2ดอก''
''รอข้าสักครู่''นักหลอมโอสถไม่รู้ว่าทำไมหลินเฟยถึงต้องการสมุนไพรชนิดนี้เพราะมันสร้างแค่กลิ่นหอมเท่านั้นหากพูดถึงสรรพคุณแล้วมันเรียกได้ว่าไร้ค่า
''ตรวจดูว่าตรงกับความต้องการของเจ้าหรือไม่''หลินเฟยรับสมุนไพรมาจากนั้นจึงพยักหน้าด้วยความพอใจต่อมาการหลอมโอสถเสริมทองคำก็เริ่มขึ้น ครั้งนี้หลินเฟยไม่ได้โยนสมุนไพรทั้งหมดเข้าไปพร้อมกันแต่หลินเฟยเลือกโยนเข้าไปทีละ1ชนิดและสิ่งที่โยนลงไปเป็นอันดับแรกก็คือสมุนไพรดอกแสงจันทร์ทั้ง2ดอกผ่านไป2ชั่วยามการหลอมโอสถของหลินเฟยก็จบลงพร้อมกับนักหลอมโอสถระดับ3รีบวิ่งเข้ามาดูผลงาน
''10เม็ดความบริสุทธิ์10ส่วน เจ้าคือปีศาจ เจ้าคือปีศาจแน่ๆ''นักหลอมโอสถถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จากนั้นมันก็นำป้ายเหล็กออกมา วูบ! มันอัดลมปราณเข้าไปจากนั้นเส้นสีทองก็เด่นชัดขึ้นมา4เส้น
''รับไปแล้วหยดเลือดต่อจากนี้มันคือสัญลักษณ์ของเจ้าหากเจ้าอัดลมปราณ...''วิธีใช้เหมือนสัญลักษณ์ของนักอาคม
''ผู้อาวุโส ตอนนี้คงไม่มีอะไรแล้วงั้นข้า...''
''เดี๋ยวก่อน ข้ามีอะไรอยากจะพูดกับเจ้าเล็กน้อย ตอนนี้เจ้าช่วยอยู่ที่ชั้น3นี่ก่อนส่วนห้องนี้เจ้าใช้มันได้ตามใจชอบ''นักหลอมโอสถระดับ3คนนั้นรู้ว่าหลินเฟยต้องการหลอมเม็ดโอสถ9สุริยันจึงให้หลินเฟยใช้ที่นี่ได้ส่วนตัวมันเองกลับวิ่งออกไปด้วยความรีบร้อน
''เอาสมุนไพรสุริยามาให้ข้า ส่วนเจ้าไปเตรียมของทั้งหมดในนี้มา''หลินเฟยส่งกระดาษที่เขียนขึ้นให้ลู่หลินจากนั้นจึงนั่งลงตรงกันข้ามกับพ่อของลู่หลิน
''เจ้ามั่นใจว่ารักษาข้าได้? แต่ข้าไม่คิดแบบนั้น ข้าชื่อลู่เหวินเป็นเจ้าสำนักกระบี่พิรุณ ข้ามีอะไรจะบอกเจ้าลูกสาวของข้าดูเหมือนว่านางเริ่มจะมีความรักและข้าเองก็เชื่อในการตัดสินใจของลูกสาวเพราะฉะนั้น...''คลื่น!ลมปราณขั้นก่อเกิดได้ไหลออกมากดดันหลินเฟยแต่หลินเฟยกลับไม่ได้รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย
''เพราะฉะนั้นเจ้าต้องดูแลลูกสาวของข้าให้ดีและในอนาคตเจ้าจะได้เป็นเจ้าสำนักกระบี่พิรุณ จนกว่า....''ถึงตรงนี้หลินเฟยที่เงียบฟังมาตลอดได้ยกมือขึ้นมาเพื่อหยุดไม่ให้อีกฝ่ายพูดต่อ
''ลูกของท่าน ท่านก็ดูแลเองสิแล้วสำนักของท่านข้าไม่ได้สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว ส่วนเรื่องการรักษานั้น...เดี๋ยวท่านจะได้รู้เองว่ามันได้หรือไม่ได้''ทั้งคู่เงียบลงจนเวลาผ่านไป3ชั่วยามลู่หลินจึงวิ่งกลับมานางยื่นแหวนมิติของนางให้หลินเฟย
''อืม...รอข้าอยู่ที่นี่ก่อนเมื่อข้าเรียกท่านค่อยตามข้ามา''หลินเฟยต้องใช้เปลวเพลิงที่แท้จริงหลอมโอสถ9สุริยันเพราะโอสถชนิดนี้จัดอยู่ในระดับนภาจนเกือบๆจะถึงระดับจักรพรรดิแน่นอนว่าการควบคุมด้วยเตาหลอมมันทำได้ไม่ดีพอ
''ท่านพ่ออีกเดี๋ยวท่านก็จะหายดีแล้ว''ลู่หลินที่อยู่ด้านนอกกำลังเต็มไปด้วยความหวังผิดกับลู่เหวินที่ส่ายหน้าไปมามันไม่เชื่อว่าหลินเฟยจะรักษามันได้
''เจ้าชอบมันใช่มั้ย''ลู่เหวินถามลู่หลินถึงแม้ว่าตนจะรู้คำตอบอยู่แล้วก็ตาม
''ขะ...ข้า คือข้า...''
''เข้ามาได้แล้ว''ก่อนที่ลู่หลินจะตอบคำถามของลู่เหวินเสียงของหลินเฟยกลับดังขึ้นมาก่อน ตึ่ก! ตึ่ก! ตึ่ก!ลู่เหวินเดินเข้าไปในห้องด้วยสีหน้าไร้อารมณ์และเมื่อเจอหลินเฟยมันก็พ่นลมหายใจออกมา
''เจ้าไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก''
''เงียบแล้วกินนี่เข้าไปซะ จากนั้นนั่งลงแล้วโคจรลมปราณไปยังจุดต่างๆ''หลินเฟยไม่สนใจพลางสั่งให้ทำตามทันทีตอนนี้น้ำเสียงของหลินเฟยไม่ใช่น้ำเสียงปกติแต่เป็นน้ำเสียงของการบังคับ
''ก็ได้จะทำอะไรก็ทำ แต่ต่อจากนี้เจ้าต้องดูแลลูกสาวของข้าให้ดี''ลู่เหวินนั่งลงแล้วทำตามที่หลินเฟยบอกทุกอย่างฉึก! ฉึก! ฉึก! เมื่อลู่เหวินเริ่มโคจรลมปราณหลินเฟยจึงเริ่มปักเข็มเงินและเข็มทองรวม20เล่มลงไปบนร่างของลู่เหวินจากนั้นจึงถ่ายเปลวเพลิงที่แท้จริงลงไปในเข็มแต่ละเล่ม ทั้งหมดก็เพื่อดึงเอาความเย็นออกมาอีกทางฟู่! ในห้องตอนนี้เกิดหมอกที่เกิดจากความหนาวเย็นและมีไอน้ำปะปนไปด้วย จากนั้น1ชั่วยามได้ผ่านไปหลินเฟยเก็บเข็มทั้งหมดพร้อมเดินออกจากห้องโดยไม่สนใจลู่เหวินอีก
''คุณชายท่านพ่อของข้าเป็นยังไงบ้าง''ลู่หลินถามอาการของลู่เหวินทันที่ที่เห็นหลินเฟยเดินออกมาจากห้อง
''ไม่มีอะไรมาก อีกเดี๋ยวก็คงร้องโวยวายแล้วพุ่งออกมาจากห้องเองนั่น...''
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าหายแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า บัดซบ! ข้าหายแล้วจริงๆ ลูกเขยของข้านี่มันสุดยอดจริงๆเลยให้ตายสิแต่ง! อย่างนี้ต้องจัดงานแต่งไปเลย''ฟุ่บ! ร่างของลู่เหวินมาปรากฎตัวข้างๆหลินเฟยขณะที่สีหน้าของหลินเฟยกลับบิดเบี้ยว แค่รักษาพิษแต่จะให้แต่งงานเลยแถมยังเรียกว่าตนเองลูกเขยอีก?ส่วนลู่หลินกลับไม่มีอาการโกรธนางแสดงอาการเขินอายพร้อมใช้มือทั้ง2ของนางปิดบังใบหน้าเอาไว้
''ท่านผู้อาวุโส ท่านอย่าพูดอะไรแบบนั้นลูกท่านไม่ได้ชอบข้าเสียหน่อยส่วนท่านยังต้องฟื้นลมปราณอีกสักพักซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาสัก1-2เดือนกว่าที่ลมปราณของท่านจะกลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง''เพราะโดนพิษเยือกแข็งมานานทำให้การพักฟื้นล่าช้ากว่าปกติมาก
''หืม...เจ้าแน่ใจนะว่าลูกของข้าไม่ได้ชอบเจ้า ทำไมเจ้าไม่ถามลูกของข้าเองหละ เจ้าว่ายังไงลู่หลินลูกพ่อ''
''ทะ...ท่านพ่อ ทะ...ท่าน ข้าไม่พูดกับท่านแล้ว''ลู่หลินเขินอายจนไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกจนนางวิ่งออกไปนั่นทำให้ลู่เหวินหัวเราะออกมาเบาๆส่วนหลินเฟยได้แต่กุมขมับให้กับนิสัยของลู่เหวินที่แสดงออกมาในตอนนี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่57:นักหลอมโอสถระดับ4/ลูกเขย?

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่57:นักหลอมโอสถระดับ4/ลูกเขย?

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้