เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        นอกจากนั้นแล้ว นางเทวีอสูรฯ ที่อยู่ในคราบของขุนนางในตระกูลฟูจิวาระนั้นยังได้มีการใช้พลังปีศาจในการสะกดจิตให้องค์จักรพรรดิในยุคสมัยนั้นเข้าข้างฝ่ายขุนนางในตระกูลฟูจิวาระด้วย แล้วยิ่งตระกูลฟูจิวาระมีทั้งอำนาจอิทธิพลและเส้นสายในราชสำนักเป็นทุนเดิมอยู่ด้วยแล้ว จึงทำให้ทุกอย่างดูเหมาะเจาะ และเข้าทางกันอย่างสุดๆ และนั่นจึงเป็นสาเหตุสำ คัญที่ทำให้ตัวมาซาคาโดะนั้นถูกเรียกตัวไปยังราชสำนักเพื่อเข้ารับการไต่สวนเกี่ยวกับมรดกที่ดิน

        แต่ด้วยความโชคดี มาซาคาโดะจึงสามารถแก้ต่างให้กับตัวเองได้อย่างชาญฉลาด และพิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเขานั้นมีเหตุจำเป็นที่จะต้องแย่งชิงดินแดนของตัวเองกลับคืนมา จนกระทั่งตัวเขานั้นได้รับพระราชทานอภัยโทษ พร้อมกับได้รับการนิรโทษกรรมจากทางราชสำนักในเวลาต่อมา

        และที่สำคัญ นางเทวีอสูรฯ ที่อยู่ในคราบของขุนนางในตระกูลฟูจิวาระนั้นยังได้ใช้พลังปีศาจในการสะกดจิต และคอยบงการเหล่าบรรดาญาติพี่น้องของมาซาคาโดะ และบุตรทั้งสองของเขาอย่างโยชิคาโดะกับซาสึกิให้ลอบทำร้ายพวกเขาด้วย เพื่อหวังที่จะหลอกให้มาซาคาโดะลงมือสังหารเหล่าญาติพี่น้องด้วยน้ำมือของตัวเอง

        แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีขุนนางในตระกูลฟูจิวาระอยู่ส่วนหนึ่งที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้ามาซาคาโดะเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้ถูกนางเทวีอสูรฯ สะกดจิตก็ตามที และนั่นจึงทำให้ทุกอย่างดูเข้าทาง และเหมาะเหม็งกันไปหมด

        และในเวลาต่อมา กลุ่มขุนนางในตระกูลฟูจิวาระที่นำโดยนางเทวีอสูรฯ ที่อยู่ในคราบของขุนนางในตระกูลฟูจิวาระนั้นก็ได้ร่วมกันสมคบคิดกับเหล่าขุนนางในตระกูลฟูจิวาระคนอื่นๆ ในการจัดฉากเพื่อใส่ความมาซาคาโดะ ว่าตัวเขานั้นคิดจะล้มล้างรัฐบาล และตั้งตนเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่...

        โดยที่นางเทวีอสูรฯ นั้นได้ใช้พลังปีศาจในการสะกดจิตให้องค์จักรพรรดินั้นคล้อยไปตามคำพูดของเหล่าขุนนางในตระกูลฟูจิวาระ และนั่น...จึงเป็นเหตุที่ทำให้มาซาคาโดะถูกประกาศว่าเป็นกบฏต่อแผ่นดิน จนนำไปสู่การทำศึกสงครามระ หว่างกองกำลังฝ่ายมาซาคาโดะ และกองกำลังปราบปรามกบฏที่นำโดยฟูจิวาระ โนะ ฮิเดซาโตะที่เมืองชิโมสะ

        แต่อย่างไรก็ตาม นางเทวีอสูรฯ นั้นก็ยังได้มีการสร้างกองทัพอสูรโยไคขึ้น เพื่อใช้ในการซุ่มโจมตีกองกำลังฝ่ายมาซาคาโดะอย่างลับๆ ในตอนกลางคืนด้วย จนทำให้มาซาคาโดะนั้นตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในศึกสงครามครั้งนี้ไปโดยปริยาย และในขณะเดียวกัน นางเทวีอสูรฯ ยังได้มีการสะกดจิตให้เหล่าเพื่อนพ้อง คนในครอบครัว และก็คนรอบข้างของมาซาคาโดะให้หักหลังเขาด้วย และแล้ว มาซาคาโดะถูกตัดสินโทษประหารตัดคอในเวลาต่อมา

        หลังจากที่มาซาคาโดะนั้นได้สิ้นใจลง นางเทวีอสูรฯ ก็ได้มีการใช้พลังปีศาจในการสะกดจิตให้องค์จักรพรรดิคล้อยไปตามคำพูดโน้มน้าวของเหล่าขุนนางในตระกูลฟูจิวาระด้วย และนั่น จึงเป็นเหตุที่ทำให้โยชิคาโดะกับซาสึกิถูกตัดสินว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการก่อกบฏต่อราชสำนัก และถูกตัดสินโทษประหารชีวิตในเวลาต่อมา

        หลังจากนั้น โยชิคาโดะกับซาสึกินั้นก็ได้ถูกไล่ล่าโดยกลุ่มกองกำลังปราบกบฏที่นำโดยฮิเดซาโตะ และนั่น จึงเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้พวกเขาทั้งสองนั้นต้องหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่วัดร้างแห่งหนึ่งบนภูเขาสึคุบะมาเป็นเวลาเกือบปี ซึ่งในภาย หลังต่อมา โยชิคาโดะกับซาสึกิต่างก็ได้พลัดพรากจากกัน และได้กลายมาเป็นสองพี่น้ององเมียวจิแห่งศาสตร์มืดที่มีนามว่าคาชิน โคจิ กับทาคิยาฉะ-ฮิเมะในเวลาต่อมา

        “ข้าได้เล่าเรื่องทุกอย่างจนจบแล้ว ทีนี้...ก็ได้เวลาตายของเจ้าแล้ว”

        “คิดจะฆ่าข้าอย่างงั้นหรือ ไม่มีวันเสียหรอก”

        นางเทวีอสูรฯ อิซานามิรีบใช้ง้าวโลกันตร์พุ่งเข้าไปฟันใส่คาชินด้วยความเร็วสูงอย่างต่อเนื่อง แต่คาชินนั้นก็สามารถรับการโจมตีของอีกฝ่ายไว้ได้ทั้งหมดด้วยไม้เท้าไสยเวทย์ ก่อนที่เขานั้นจะรีบทำการตอบโต้อีกฝ่ายด้วยการฟันด้วยคมดาบที่ถูกเก็บซ่อนอยู่ในไม้เท้าอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว

        หลังจากที่ต่อสู้กันมาได้สักพัก นางเทวีอสูรฯ ก็ได้หนีหายไปในช่องว่างแห่งมิติทันที หลังจากนั้นไม่นาน เหล่ากอง ทัพอสูรโยไคของฮิเดโยชิก็ได้ออกตามล่าคาชินจนมาถึงที่

        เมื่อถูกต้อนไปจนมุม คาชินจึงไม่มีทางเลือก เขาได้ทำการชักดาบออกมาจากไม้เท้า แล้วตวัดเป็นรูปกากบาทเพื่อที่จะทำการเปิดประตูมิติออกมา จากนั้น เขาก็รีบวิ่งเข้าไปในประตูมิติ ก่อนที่ประตูมิตินั้นจะเลือนหายไปในทันที หลังจากนั้น คาชินก็ได้ถูกพาตัวมายังช่วงปี 1600 ซึ่งจะอยู่ในช่วงก่อนที่มหาศึกครั้งใหญ่จะปะทุขึ้นที่ทุ่งเซกิงาฮาระอันกว้างใหญ่

        หลังจากนั้นเป็นต้นมา เขาก็พยายามที่จะออกตามหาซาสึกิ ผู้เป็นน้องสาวของเขาไปพร้อมๆ กับคอยจัดการกับเหล่าอสูรโยไคชนิดต่างๆ ที่อยู่ล้อมรอบตัวเขาด้วย โดยที่ตัวเขาเองนั้นแทบจะไม่รู้เลยว่าซาสึกินั้นก็คือทาคิยาฉะ-ฮิเมะ และแล้วภาพเหตุการณ์ก็ได้ตัดกลับมายังช่วงปัจจุบัน

        “เรื่องมันเป็นแบบนี้เองหรือเจ้าคะ ท่านพี่”

        ทาคิยาฉะ-ฮิเมะเอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าที่ตกใจอย่างสุดขีด ดวงตาคู่งามสีน้ำตาลนั้นพลางเบิกกว้างออกมาเพียงเล็ก น้อย เธอได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้วว่า เรื่องราวทุกอย่างที่ได้เกิดขึ้นกับมาซาคาโดะ ผู้เป็นพ่อของทาคิยาฉะ-ฮิเมะกับคาชิน โคจินั้น ล้วนมาจากฝีมือของนางเทวีอสูรฯ อิซานามิทั้งสิ้น

        ทั้งในเรื่องของการแย่งชิงมรดกที่ดินโดยเหล่าผู้คนในตระกูลไทระ เรื่องของการกลั่นแกล้งโดยเหล่าขุนนางในตระ กูลฟูจิวาระ เรื่องของการลอบทำร้ายโดยเหล่าบรรดาญาติพี่น้องของมาซาคาโดะกับพวกเขาทั้งสอง (ซาสึกิกับโยชิคาโดะ) จนทำให้ผู้เป็นพ่อของพวกเขาต้องลงมือสังหารเหล่าญาติพี่น้องของตัวเอง...

        เรื่องของการใส่ความมาซาคาโดะ ว่าคิดจะล้มล้างรัฐบาล และตั้งตนเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ จนถูกประกาศว่าเป็นกบฏต่อแผ่นดินและถูกตัดสินโทษประหารตัดคอเสียบประจาน และเรื่องของการใส่ร้ายพวกเขาว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับมาซาคาโดะ ผู้เป็นพ่อในการก่อกบฏต่อราชสำนัก จนทำให้พวกเขาทั้งสองนั้นถูกไล่ล่า และต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ด้วยความยากลำบาก ส่วนทางด้านคาชินนั้นก็ได้พยักหน้าเพียงเล็กน้อย เป็นการยืนยันในคำตอบ

        “แล้วตอนนี้...นางเทวีอสูรฯ นั่นมันอยู่ที่ไหน” ทาคิยาฉะ-ฮิเมะเอ่ยถามหานางเทวีอสูรฯ อิซานามิ ด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา แต่แอบแฝงไปด้วยความขุ่นเคืองอย่างสุดๆ แต่ด้วยความที่ไม่รู้ คาชินจึงได้แต่ยืนเงียบโดยที่ไม่ได้เอ่ยตอบใดๆ ออกมา

        “ท่านพี่ตอบข้ามา ว่านางเทวีอสูรฯ นั่นมันอยู่ที่ไหน”

        ทาคิยาฉะ-ฮิเมะตะโกนเอ่ยถามออกมาทั้งน้ำตา ด้วยน้ำเสียงอันโกรธเกรี้ยวที่ดังสนั่นเป็นวงกว้าง ซึ่งเต็มไปด้วยความเคียดแค้นอย่างสุดขีด พร้อมกับร้องไห้สะอื้นออกมาด้วยความโศกเศร้า และความเคียดแค้นในเวลาเดียวกัน เธอค่อยๆ ทรุดเข่าลงกับพื้น ก่อนที่เธอนั้นจะยกมือเรียวงามทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหน้า แล้วร้องไห้สะอื้นออกมาในท่ามกลางสายฝนอันเย็นเฉียบที่สาดลงมาอย่างไม่ขาดสาย

        ทางด้านคาชินนั้นก็ทำอะไรไม่ได้มาก จึงได้แต่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าทาคิยาฉะ-ฮิเมะ พลางยกมือหนาขึ้นมาลูบไล้ที่บนหัวอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล เป็นการปลอบประโลมผู้เป็นน้องสาวที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งคาชินเองนั้นก็ยอมรับว่า ตัวเขาเองนั้นก็มีความโกรธแค้นต่อนางเทวีอสูรฯ ไม่น้อยไปกว่าทาคิยาฉะ-ฮิเมะ ผู้เป็นน้องสาวของเขาเลย