ตอนที่สิบห้า หมัดมวยพื้นฐานจริงๆ
เมื่อพอมีเวลาพอสมควรก่อนนอน ผมจึงจะสอนกระบวนท่าการชกมวยง่ายๆให้เพื่อ จะได้ไม่มีมุกว่า”มีกำลังไม่สามารถใช้ออก” อย่างบรรดาพระเอกในนิยายที่มีกำลังมหาศาลเหนือชาวบ้านแต่กระบวนท่าไม่เป็
“แย็บซ้าย ตรงขวา ฮุก และอัปเปอร์คัต สี่หมัดที่รวดเร็วที่สุดในแผ่นดิน..”
ผมอธิบายการชกมวยสากลเท่าที่เคยเรียนมาแก่อี้จิง
ด้วยความที่สมองของผมได้ขับของเหลวสีดำออกมา ความทรงจำนั้นแจ่มชัดขึ้นกว่าเดิม
อะไรที่เคยพร่าเลือนก็กลับจำได้ดีขึ้น แม้แต่กระทั่งความทรงจำของชาติก่อน
ที่สมองของคนเรามักจะลดรายละเอียดของความทรงจำเพื่อให้สามารถลดพลังงานที่จะจำภาพต่างๆ
ในทางเทคนิค สมองที่ผมใช้อยู่นี้ควรจะเป็คนละสมองกับในอดีตชาติ แต่ด้วยเหตุผลประการใดไม่ทราบ ก็ยังมีความทรงจำของอดีตชาติอยู่ แสดงว่าความทรงจำของเรานั้นน่าจะบันทึกในิญญามากกว่าที่สมองที่เป็วัตถุทางกายภาพ
เป็เื่ที่ผมเก็บไว้เป็ประเด็นน่าสนใจที่จะทดลบองมากขึ้นในภายหลัง
แต่การขับของเหลวสีดำหรือการขับของเสียออกตามแนวปราณยุทธ ทำให้ผมสามารถมีหัวคิดที่ฉับไวได้มากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ที่แม้แต่การกินกาแฟหรือแอมเฟตามีนในโลกก่อนก็ไม่น่าทำให้ผมสามารถมีสมองที่เฉียบคมนึกภาพการชกต่อยของไมค์ไทสันในหัวได้อย่างชัดเจนถึงเพียงนี้
“แย็บซ้ายไว้ก่อกวน”
หมัดซ้ายของผมพุ่งด้วยความรวดเร็ว ในหัวของจินตนาการถึงแมนนี่ ปาเกียวที่เคยดูการชกของพวกเขามา
“ตรงขวาไว้พิฆาตศัตรูเมื่อเปิดโอกาสให้เรา”
จากแย็บซ้ายก็เป็ตรงขวา
“อัปเปอร์คัต ชกเสยขึ้นเมื่ออยู่ในระยะประชิด”
แขวนขวาของผมขยับด้วยความรวดเร็ว
และ
“ฮุก สวนทะลวงเข้าที่ใบหน้าของคู่ต่อสู้เมื่อบุกเข้ามา พิฆาตศัตรูในคราเดียว”
ผมหันมามองอี้จิงที่ดวงตาสีน้ำเงินวาววับน่าจะจำการเคลื่อนไหวพวกนี้ได้หมดในครั้งเดียวแบบพระเอกโชวเน็น
“ทั้งสี่ท่านี่คือพื้นฐาน ใช้ประกอบกับกำลังภายในจะรับมือได้กับทุกกระบวนท่าที่พบเจอ”
“เอ้าลองทำตามดูสิ”
อี้จิงรับคำ
“ค่ะท่านพี่”
จากนั้นเธอก็ฝึกแย็บด้วยความเร็วสูง ฮุกซ้าย ตรงขวา อัปเปอร์คัตสลับกันไปราวกับผมเห็นไมค์ไทสันฝึกซ้อม
ผมจึงสอนเธอเื่การวางเท้า การถ่ายเทน้ำหนักพื้นฐานของการชกมวยด้วย
ผมน่าจะสามารถอธิบายต่อทุกคนที่เห็นเราฝึกวิชาหรือต่อสู้ว่า นี่คือท่าพื้นฐานที่สุดไม่ซับซ้อนอะไรจึงไม่ใช่วิชาของฝ่ายอธรรม
พลังที่มากผสมกับกระบวนท่าที่ตรงไปตรงมา น่าจะป้องกันมุก”มีพลังแต่ไม่อาจใช้ออก”ได้แล้วล่ะ
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
อี้จิงรัวหมัดซ้ายเป็ปืนกลราวกับในหนัง
แถมการเดินเท้าก็หมุนตัวไปมาผสมกับหลักการหยินหยาง
ยักย้ายถ่ายแรงชกหมักฮุก ขวาตรง อัปเปอร์คัต ที่ซับซ้อนและรุนแรงมากขึ้นได้มากกว่าที่ผมสอน
ผมทำสีหน้าเข้าใจและพยักหน้า
“ถูกต้องแล้ว กระบวนท่าทั้งสี่นี้เรียบง่ายแต่พัฒนาต่อยอดได้หลากหลาย แต่ละคนสามารถพัฒนาวิชากระบวนยุทธของตนเองได้ไม่มีที่สิ้นสุดก็ด้วยกระบวนยุทธทั้งสี่นี้”
ผมรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อยที่ตนเองตอนเด็กๆตอนฝึกมวยสากลกว่าจะจัดวางกระบวนท่า การวางเท้า ฟุตเวิร์ค ให้ถูกต้องได้ก็ร่วมเดือน
แต่สำหรับพวกอัจฉริยะในเื่แล้ว กระบวนท่าเรียบง่ายนี้สามารถทำได้ในที่เรียกว่าพริบตาเดียว
เฮ้ย พวกเอ็งจะเก่งไปไหนนี่
“แต่เหนืออื่นใด อย่าได้ลืมพื้นฐานเื่การป้องกันและการชกไปมา เราต้องปรับพื้นฐานอย่างหนักแน่นในเื่ของการป้องกันและการชก”
ผมค่อยๆทำท่าป้องกันและการชกช้าๆเพราะเขินต่อหน้าอี้จิง ใครจะอยากควงขวานต่อหน้าหลูปัง?
อี้จิงมองแต่ทำสีหน้าไม่พอใจบางอย่าง
“ไม่พอใจเื่วิชาหรือ งั้นบอกให้พี่เข้าใจถึงสิ่งที่อี้จิงไม่พอใจสิ”
“อ๊ะ..เอ่อ..ค่ะ”
อี้จิงพยักหน้าและทำการเดินเท้าไปมาด้วยในหลักหยินหยางสมดุลย์ที่ยักย้ายถ่ายแรงซ้ายขวาไปมา
“หากเรามีความเร็วหรือมองกระบวนท่าของฝั่งตรงข้ามมองไม่ออก ทำไมต้องป้องกันที่จะทำให้เราาเ็ด้วยล่ะคะ โจมตีสวนกลับไปเลยจะปลอดภัยกว่า และพิฆาตศัตรูได้ด้วยความรวดเร็วกว่าด้วยค่ะ”
วินาทีแรกผมคิดว่านี่แม่คุณ ไม่ใช่ทุกคนจะอัจฉริยะเหมือนเธอนะที่สามารถมองกระบวนท่าออกและปฏิกิริยาตอบสนองว่องไวขนาดมองการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามออกและสวนกลับได้ภายในพริบตาเดียว
แต่ผมก็ทำท่ายิ้มมุมปาก
“อืม ท่าทางอี้จิงจะเป็แนวนักหมัดมวยสายวงนอกสินะ”ผมทำท่าครุ่นคิด
“สายวงนอกหรือคะ?”
“ใช่แล้ว ผู้ที่ถนัดไปทางประสาทััและพิชิตศัตรูภายในพริบตามากกว่าจะเป็ผู้หักหาญกันซึ่งหน้ากับศัตรู ทำให้ละเลยพื้นฐานไป”
อี้จิงคุกเข่าลงกับพื้น
“อี้จิงขออภัยด้วยค่ะ อี้จิงไม่กล้าละเลยพื้นฐานแล้ว”
ผมประคองเธอขึ้นมา
“อย่าเข้าใจผิดอี้จิง ที่อี้จิงคิดนั้นถูกต้องแล้ว” อย่างน้อยพวกอัจฉริยะก็มีสัญชาตญาณต่อสู้ดีกว่าผมล่ะ
คนธรรมดาจะกล้าบอกว่าอัจฉริยะตีความผิดหรือ?
ผมคิดถึงคนคนหนึ่งขณะกำลังอธิบายฝึกสอนเธอ
“มีอัจฉริยะคนหนึ่งก็คิดแบบอี้จิงเช่นกัน พี่ได้เคล็ดวิชาจากอัจฉริยะคนนี้มาบ้างขอให้อี้จิงตั้งท่าและร่ายรำตามที่อี้จิงคิดและตีความตามเคล็ดวิชาของอัจฉริยะผู้นี้ดูนะ
อี้จิงจะได้ทำความเข้าใจกับแนวความคิดของตนเองได้มากขึ้นได้”
“ค่ะท่านพี่”
อี้จิงกลับมาทำท่าชกมวยไปมาด้วยความเร็วเหนืุ์อีกครั้ง จนผมเห็นราวกับเป็ภาพติดตาสีขาวของหมัดนับไม่ถ้วน
แม้แต่สมองและสายตาของผมที่คิดว่าพัฒนามามากขึ้นหลังจากการฝึกปราณยุทธก็ยังมองตามแทบไม่ทัน
หรือที่เราเผลอพูดว่ารวดเร็วที่สุดในแผ่นดิน มันจะกลายเป็เื่จริงขึ้นมาจริงๆ?
...