กลายเป็นบอสของเกทซอมบี้ไปซะแล้ว

ตอนที่ 48

รถตู้กระจกทึบของสมาคมฮันเตอร์ขับเข้ามาจอดภายในบ้านหรูที่ถูกสร้างเอาไว้ภายในสวนขนาดใหญ่อย่างกับสร้างบ้านอยู่กลางสนามกอร์ฟไม่มีผิด ลำพังแค่จะมองหากำแพงบ้านจากหน้าประตูก็ต้องหรี่ตามองถึงจะเห็นขอบกำแพงอยู่ห่างๆซะแล้ว อย่างน้อยพวกจูนก็ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครจับตามองตอนที่ลุงฮิฟเดินลงมาจากรถตู้ แต่ความหรูหราของตัวบ้านและจำนวนฮันเตอร์ที่ยืนเฝ้าระวังอยู่รอบๆก็บอกถึงฐานะของคนที่พวกจูนกำลังเข้ามาพบได้เป็นอย่างดี

“ยินดีต้อนรับค่ะทุกคน กินข้าวกินปลากันมาหรือยังเอ่ย” ทันทีที่ประตูบ้านถูกเปิดออก คนที่เดินออกมาต้อนรับด้วยท่าทีกระดี๊กระด๊าอย่างกับคุณป้าที่ไม่ได้เจอหน้าหลานๆมานานก็คือ คุณหญิง วรฤทัย แก้วพิลัย หัวหน้าครอบครัวของตระกูลแก้วพิลัยในรุ่นปัจจุบัน

“เดินทางกันมาเหนื่อยๆคงจะหิวล่ะสิ ป้าเตรียมโต๊ะเอาไว้ให้แล้วทุกคนไม่ต้องเกรงใจนะเข้ามาได้เลย” ท่าทีสนิทสนมของคุณหญิงวรฤทัยทำเอาจูนและเหล่าคนของเกทเมืองรกร้างดูตื่นตกใจไม่ใช่น้อย แต่เกษมหรือคนที่เคยพบเธอมาก่อนแล้วอย่างรินรดากลับดูเคยชินกับท่าทีแบบนี้ของคุณหญิงท่านนี้เสียแล้ว

“เธอคงจะเป็นจูนสินะ ฉันอยากจะเจอเธอมาตั้งนานแล้ว ในที่สุดก็มีโอกาสได้พบกันสักที จริงสิเธอเรียกป้าว่าป้ารุ้งก็ได้นะ” คุณหญิงวรฤทัยบอกชื่อเล่นกับจูนอย่างสนิทสนม แถมเธอยังเข้าหาจูนก่อนโดยไม่ได้สนใจคนติดต่ออย่างแม็กเลยสักนิด ท่าทางเธอจะรู้อยู่แล้วว่าคนที่ควรเข้าหาเป็นคนแรกคือใคร แถมเธอก็ไม่มีท่าทีตกใจตอนที่ได้เห็นลุงฮิฟที่เดินตามจูนมาอีกต่างหาก ท่าทางข่าวสารของเธอจะรู้ถึงตัวตนของจูนแล้วด้วยซ้ำ

“จะให้เรียกคุณหญิงของตระกูลแก้วพิลัยแบบนั้นมันก็…” จูนเดินตามป้ารุ้งเข้าไปในห้องโถงก่อนที่เธอจะพาพวกจูนเดินผ่านประตูกระจกขนาดใหญ่ออกไปยังสระว่ายน้ำกลางแจ้งที่มีโต๊ะที่ถูกปูด้วยผ้าปูสีขาวและอาหารนานาชนิดเรียงรายกันอย่างสวยงาม แม้แต่พ่อบ้านแม่บ้านก็ยืนเตรียมพร้อมกันอย่างเป็นระเบียบราวกับจัดงานรอรับล่วงหน้ามาเป็นอย่างดีเลย

“ไม่เอาน่าหนูจูน ภาษีที่เธอจ่ายให้ประเทศมันก็ใกล้ๆกับที่ป้าจ่ายนั่นแหล่ะ หนูไม่มีอะไรต้องเกรงใจป้าสักหน่อย” ป้ารุ้งยิ้มกว้างก่อนจะพาจูนไปนั่งร่วมโต๊ะพร้อมๆกับเชิญแขกคนอื่นๆให้เข้าไปนั่งกินอาหารบนโต๊ะอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งๆที่พวกจูนเพิ่งจะเจอเธอเป็นครั้งแรกแต่ป้ารุ้งกลับพูดคุยกับพวกเธออย่างสนุกสนานอย่างกับรู้จักกันมานานเสียอย่างนั้น

“เอ่อ… คุณหญิงครับ เรื่องข้อตกลงที่เรายื่นมาก่อนหน้านี้…” คุยเล่นกันพักเดียวเวลาก็หมดไปชั่วโมงกว่าแล้ว คุณหญิงวรฤทัยพอได้พูดก็คุยเรื่อยเปื่อยได้อย่างน่าตกใจ แถมคนที่เผลอคุยกับเธออย่างออกรสกลับเป็นรินรดาเสียอย่างนั้น แต่อย่างน้อยภายในโต๊ะก็ยังมีแม็กที่ยังไม่ลืมว่าตอนนี้พวกตนมาที่นี่ทำไม

“เรื่องนั้นเหรอ พวกเราก็ตอบไปแล้วนี่นาว่ายินดีรับข้อเสนอทุกอย่าง หรือว่าพวกเธออยากจะเพิ่มเงื่อนไขล่ะ จะให้พวกเราออกทุนสำหรับการผลิตทั้งหมดเลยก็ได้นะ” ป้ารุ้งตอบกลับคำถามของแม็กด้วยท่าทีสบายๆอย่างกับไม่รู้เลยว่าค่าวัสดุที่เธอว่ามามันคือเงินเท่าไหร่

“ไม่สิ…วัสดุจากโลกของเราคงใช้ไม่ได้ เอาอย่างนี้ก็แล้วกันพวกเราจะรับผิดชอบค่าดำเนินการทั้งหมดเอง แล้วก็ไม่ต้องห่วงค่าแรงคนงานหรือค่าปรับปรุงโรงงานใหม่นะ เดี๋ยวป้าจะรับผิดชอบเองทั้งหมดเลย” คำตอบของป้ารุ้งทำเอาคนบนโต๊ะถึงกับพูดอะไรไม่ออก พวกเขาเข้าใจดีว่าตระกูลแก้วพิลัยเป็นตระกูลผู้ร่ำรวย แต่จำนวนเงินที่เธอพูดออกมาแม้แต่ตระกูลแก้วพิลัยก็ไม่น่าจะตัดสินใจได้ง่ายๆ นี่คุณหญิงท่านนี้ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน

“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พวกเราตัดสินใจเรื่องนี้กันมานานแล้ว การได้ร่วมมือกับคุณจูนถือเป็นภารกิจที่ตระกูลแก้วพิลัยต้องปฏิบัติให้ลุล่วงอยู่แล้ว ทั้งอำนาจ ทั้งเงินที่พวกเราสั่งสมมาก็เพื่อจะตอบรับความต้องการของคุณจูนทั้งนั้น” คำตอบก่อนหน้านี้ทำให้พวกจูนตกใจมากแล้ว แต่อยู่ๆคำพูดที่น่าตกใจมากกว่าก็หลุดออกมาจากปากของคุณหญิงเสียอย่างนั้น

“อะไรกันคะคุณป้า จูนเพิ่งจะกลับมาที่โลกได้ไม่นานเอง” คำพูดของคุณหญิงวรฤทัยมันแปลกเกินไป ถึงเธอจะต้องการร่วมมือกับจูนมากแค่ไหน แต่จูนเพิ่งจะกลับมาที่โลกได้ไม่นาน แล้วการร่วมมือของเธอมันจะไปเป็นภารกิจยิ่งใหญ่ของตระกูลแก้วพิลัยไปได้ยังไง

“คุณจูน คุณเคยผ่านการฝึกฝนของศูนย์ฝึกฮันเตอร์มาแล้วก็น่าจะทราบนะคะว่าพวกเราตระกูลแก้วพิลัยเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากท่านวีรชนผู้ปกป้องประเทศไทยจากการบุกของเกทครั้งแรก คุณจูนไม่เคยคิดสงสัยเลยเหรอว่าทำไมประเทศเล็กๆอย่างประเทศไทยในตอนนั้นถึงยืนหยัดเคียงคู่ประเทศมหาอำนาจในตอนนั้นมาได้” คำถามของคุณหญิงเป็นคำถามที่เหล่านักวิชาการต่างก็เรียกกันว่า ปาฏิหาริย์ กันทั้งนั้น สาเหตุที่เหล่าวีรชนสามารถปกป้องประเทศเอาไว้ได้ ว่ากันว่าเป็นเพราะความเก่งกาจของผู้นำของเหล่าวีรชนอย่างท่าน ชัยสิทธิ์ แก้วพิลัย ที่สามารถนำพาประเทศไทยในตอนนั้นให้แข็งแกร่งขึ้นจนสามารถกวาดล้างเกททั้งหมดในตอนนั้นได้สำเร็จ และกลายเป็นเพียงไม่กี่ประเทศที่ไม่มีพื้นที่สีดำเลยในยุคนั้น แถมการวางรากฐานของท่านยังทำให้ฮันเตอร์ของไทยแข็งแกร่งจนกลายเป็นหนึ่งในมหาอำนาจอย่างทุกวันนี้อีกต่างหาก

“นี่เป็นเรื่องที่สืบต่อกันมาภายในตระกูลแก้วพิลัยค่ะ ความจริงแล้วสาเหตุที่ประเทศของเราสามารถรอดพ้นวิกฤตมาได้ก็เป็นเพราะภรรยาของท่านต้นตระกูลค่ะ ภรรยาของท่านในตอนนั้นได้รับพลังในการอ่านอนาคตก่อนที่เกทบานแรกจะปรากฏเสียอีก และหนึ่งในคำทำนายที่ท่านทิ้งเอาไว้ก็คือ พวกเราตระกูลแก้วพิลัยจะต้องให้ความร่วมมือกับหญิงสาวที่กลับมาจากเกทด้วยทุกอย่างที่ตระกูลมีค่ะ” ถึงมันจะดูน่าเหลือเชื่อ แต่หากมองว่าตระกูลแก้วพิลัยสามารถมองเห็นอนาคตได้ สิ่งต่างๆที่ตระกูลแก้วพิลัยเคยทำมาในอดีตก็จะกลายเป็นเรื่องสมเหตุสมผลขึ้นมาเลย ในตอนที่โลกยังไม่มีเกทแห่งแรกปรากฏขึ้นมา ประเทศไทยก็เริ่มกักตุนเสบียงไปก่อนแล้ว ทำให้ตอนนั้นประเทศไทยแทบจะไม่ขาดแคลนอาหารและทรัพยากรสำหรับรับมือพวกมอนสเตอร์จากเกทเบรคเลย ไหนจะเรื่องของการควบคุมมานาอีก เหล่าวีรชนฝึกฝนการควบคุมมานาได้อย่างรวดเร็วจนประเทศอื่นๆยังหวาดกลัว หากเป็นเพราะความสามารถในการอ่านอนาคตของภรรยาท่านวีรชนทั้งหมด มันก็ฟังขึ้นพอตัวเลย

“ที่แท้ดาวดวงนี้ก็เป็นดวงดาวที่ได้รับตัวช่วยที่หายากนี่เอง” คนที่ดูจะนิ่งที่สุดหลังจากฟังเรื่องนี้แล้วกลับเป็นเมลล์เสียอย่างนั้น ท่าทีของเมลล์ดูสนใจมากก็จริงแต่กลับไม่ได้มีท่าทีแปลกใจเลยที่ได้ยินเรื่องของคนที่สามารถอ่านอนาคตได้

“คุณเมลล์ มันหมายความว่ายังไงเหรอครับ” ยูที่เพิ่งเริ่มศึกษาเรื่องระบบของมหาจักรวาลก็มีความสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ท่าทางตัวเมลล์จะมีข้อมูลอยู่แล้วสินะ

“ปกติแล้วก่อนที่ดวงดาวจะเข้าร่วมกับเกมของมหาจักรวาล ผู้ควบคุมระบบจะมอบโอกาสฝึกฝนให้กับเหล่าผู้อาศัยอยู่ในโลกเหล่านั้นก่อนค่ะ อย่างดวงดาวของฉันก็มีหอคอยยักษ์ที่มีความสูงหนึ่งร้อยชั้นโผล่ขึ้นมา พอพวกเราฝึกฝนจนพิชิตหอคอยได้พวกเราก็สามารถรับมือกับเกทที่เปิดออกได้ค่ะ และจากที่เคยได้ยินมาระบบช่วยเหลือพวกนี้ยังมีการคัดเลือกตัวแทนไปเข้าห้องฝึกฝนหรือการส่งไปร่วมภารกิจกับดวงดาวอื่นก่อนก็มีค่ะ แต่ของดาวดวงนี้เหมือนจะเป็นกรณีที่หายากมากอย่างการมอบความสามารถในการอ่านอนาคตหรือไม่ก็ความสามารถย้อนกลับให้กับคนที่เป็นตัวแทนค่ะ” เมลล์อธิบายเรื่องที่เป็นพื้นฐานของเกมในระบบมหาจักรวาลออกมาหน้าตาเฉยอย่างกับเป็นเรื่องที่ทุกคนก็น่าจะรู้อยู่แล้ว

“ตามนั้นแหล่ะค่ะ แหมนึกว่าทุกคนจะไม่ยอมเชื่อแล้วซะอีก แบบนี้พวกเราน่าจะตกลงกันง่ายขึ้นนะคะเนี่ย” คุณหญิงดูจะดีใจมากที่มีคนสนับสนุนเรื่องของผู้รู้อนาคตออกมา ตอนแรกเธอก็กังวลเหมือนกันว่าพวกจูนจะเชื่อสิ่งที่เธอบอกหรือไม่ เพราะถ้ามัวแต่ระแวงแล้วความร่วมมือระหว่างเธอและพวกจูนล่าช้าลง คำเตือนของท่านหัวหน้าตระกูลรุ่นแรกก็อาจจะเป็นจริงก็ได้

“หมายความว่าพวกคุณยินดีจะร่วมมือทุกอย่างไม่ว่าพวกเราจะขออะไรอย่างนั้นเหรอ แล้วถ้าพวกเราอยากจะขอวิธีผลิตแกนกลางตัวกักเก็บมานาของพวกคุณล่ะ พวกคุณจะว่ายังไง” ลุงฮิฟลองหยั่งเชิงดูเล็กน้อย แต่คำตอบที่ได้กลับมากลับเป็นรอยยิ้มอย่างร่าเริงของคุณป้ารุ้งเสียอย่างนั้น

“ได้แน่นอนค่ะ แกนกลางกักเก็บมานาที่ตระกูลเราสร้างขึ้นมาก็เป็นความรู้ที่ตกทอดมาจากท่านหัวหน้าตระกูลรุ่นแรกทั้งนั้น ท่านทิ้งคำสั่งเสียเอาไว้ว่าของทุกอย่างที่ท่านทิ้งเอาไว้สามารถนำมาใช้งานได้ทั้งหมดเลยค่ะ” ไม่ว่าจะยื่นข้อเสนออะไรไปคำตอบของป้ารุ้งก็มีแต่ยินยอมไปเสียหมด การพูดคุยเจรจาระหว่างราชินีของเกทเมืองรกร้างกับผู้นำตระกูลมหาอำนาจของประเทศเลยจบลงอย่างรวดเร็วอย่างกับนัดกินข้าวกันธรรมดาเลย แถมป้ารุ้งยังยินดีจะส่งฮันเตอร์ภายใต้สังกัดของตระกูลแก้วพิลัยให้มาช่วยเหลือกิลด์ดาราสมุทรอีกต่างหาก

.

.

.

ด้วยความร่วมมือของตระกูลแก้วพิลัย การจัดการเรื่องอุปกรณ์ของเหล่าฮันเตอร์ก็คืบหน้าไปอย่างรวดเร็ว การนำอุปกรณ์ที่เกทเมืองรกร้างผลิตเอาไว้แล้วออกมาแจกจ่ายให้กับเหล่าฮันเตอร์ของประเทศไทยดูแนบเนียนมาก ยิ่งเป็นสภาวะฉุกเฉินแบบนี้ด้วยแล้วยิ่งง่ายดายเข้าไปใหญ่ และผลจากความร่วมมือที่รวดเร็วครั้งนี้ก็เริ่มสำแดงผลจนได้

วูบ..

เหล่านักข่าวและประชาชนที่เฝ้าดูอยู่โดยรอบต่างก็ส่งเสียงเฮลั่นออกมาทันทีเมื่อเห็นเหล่าฮันเตอร์ของประเทศตัวเองเดินออกมาจากเกทขนาดใหญ่ก่อนที่เกทบานนั้นจะปิดตัวลงอย่างช้าๆอันเป็นสัญญาณว่าพวกเขาเพิ่งจะปิดเกทบานนั้นได้สำเร็จนั่นเอง

“ฮันเตอร์ของประเทศเราสุดยอดจริงๆ พวกเขาจัดการกับเกทพวกนั้นได้จริงๆ” เสียงตอบรับของประชาชนดูจะดีใจกันมากเพราะจำนวนเกทขนาดใหญ่ที่น่าจะสูงกว่าเกทแรงค์ S ที่เคยเห็นตามปกติเสียอีกนั้นมีจำนวนมากจนเกือบจะกลายเป็นความสิ้นหวัง ในช่วงที่เกทขนาดใหญ่ปรากฏออกมาพร้อมๆกัน ประชาชนส่วนหนึ่งก็เริ่มปลงและพากันคิดว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงอีกครั้งแล้วด้วยซ้ำ แต่ในช่วงเวลาไม่นานสมาคมฮันเตอร์และกิลด์ต่างๆของประเทศก็ร่วมมือกันจนสามารถปิดเกทพวกนั้นได้สำเร็จอย่างงดงาม ทั้งๆที่ฮันเตอร์ที่เข้าไปไม่ใช่ฮันเตอร์ของกิลด์ดาราสมุทรเสียด้วยซ้ำ นั่นก็ทำให้ประชาชนส่วนใหญ่เข้าใจว่าฮันเตอร์กลุ่มอื่นเองก็สามารถรับมือกับเกทขนาดใหญ่ได้แล้วนั่นเอง

“น่าตกใจจริงๆนะครับท่านผู้ชม เกทภายในประเทศของเราลดลงเรื่อยๆแล้ว แบบนี้ความเสียหายที่เคยคาดการณ์เอาไว้ก็จะลดลงมาก ต้องขอบคุณความพยายามของเหล่าฮันเตอร์และความช่วยเหลือจากผู้สนับสนุนทุกท่านจริงๆนะครับ” ภาพแผนที่ประเทศที่อยู่เบื้องหลังนักข่าวแสดงให้เห็นถึงจำนวนเกทที่กำลังลดลงไปเรื่อยๆพร้อมเสียงชื่นชมของเหล่าคนดูที่กำลังดีอกดีใจเหมือนคนเพิ่งหลุดพ้นจากความตายกันถ้วนหน้า และข่าวนี้ก็ทำเอาประเทศอื่นๆต่างก็ตื่นเต้นกันไปตามๆกัน ในตอนแรกพวกเขาที่ต้องขอความช่วยเหลือจากประเทศไทยอยู่แล้วย่อมต้องกังวลไปก่อนว่าถ้าแม้แต่ประเทศไทยยังปกป้องตัวเองไม่ได้ แล้วพวกเขาจะมาช่วยเหลือประเทศตนเองได้ยังไง แต่พอเห็นประเทศไทยเริ่มรับมือกับการเลื่อนระดับโลกได้ เหล่าประชาชนของประเทศอื่นก็เริ่มจะมีความหวังขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยถ้าความช่วยเหลือส่งมาถึง ประเทศของพวกเขาก็อาจจะรอดไปด้วยก็ได้

“ท่าทางพวกประเทศหัวแข็งพวกนั้นจะยอมรับความเป็นจริงแล้วนะครับคุณจูน ในที่สุดก็มีคำร้องขอความช่วยเหลือมาจากประเทศพวกนั้นแล้ว แถมพวกเขายังยอมจ่ายตามราคาที่คุณจูนตั้งเอาไว้อีกต่างหาก” แม็กยิ้มหน้าระรื่นหลังจากได้รับจดหมายขอความช่วยเหลือมาจากเหล่าประเทศที่เคยประกาศออกสื่อว่าจะไม่รับความช่วยเหลือจากประเทศไทยเป็นอันขาด พอเจอเกทระดับนั้นเข้าไปพวกเขาก็ต้องพึ่งพาความช่วยเหลืออยู่ดี เพียงแต่ราคาที่พวกเขาต้องจ่ายก็แพงมาก ถึงขนาดเงินสำรองที่ประเทศพวกเขามีไม่สามารถชำระได้ในครั้งเดียวด้วยซ้ำ

“บอกให้คนของเราถอนตัวออกมาจากจังหวัดที่ปลอดภัยแล้วได้เลย พวกเราจะเริ่มจัดการกับเกทนอกประเทศแล้ว” จูนเองก็ดูพึงพอใจมากกับผลลัพธ์ที่ออกมา ด้วยอุปกรณ์ที่เกทของจูนสร้างก็ทำให้เหล่าฮันเตอร์ปกติสามารถรับมือกับเกทที่เชื่อมต่อกับโลกระดับ 2 ได้แล้ว ยิ่งพวกเขาสามารถฆ่ามอนสเตอร์เลเวลสูงได้ด้วยตัวเอง พวกเขาก็จะได้รับค่าประสบการณ์ที่เยอะมากๆจนสามารถเพิ่มเลเวลได้อย่างรวดเร็ว บางทีฮันเตอร์ของโลกอาจจะสามารถรับมือกับเกทที่กำลังจะเชื่อมต่อมาได้โดยไม่ต้องพึ่งพาพวกจูนเลยมั้ง

“ท่านธิดาสวรรค์ ึคุณจูน ท่านรอง…แย่แล้วครับ” ระหว่างกำลังฝันหวานอยู่นั้น อยู่ๆก็มีเสียงรายงานจากสมาชิกของกิลด์ดาราสมุทรเข้ามาเสียอย่างนั้น

“สมาชิกกิลด์ของเราขาดการติดต่อไปที่เกทในจังหวัดเชียงใหม่ครับ” เสียงรายงานของภูมิฉุดกระชากจูนออกมาจากภาพในจินตนาการจนได้ ถึงจะมอบอุปกรณ์ให้กับเหล่าฮันเตอร์แต่พวกเขาก็ยังมีเลเวลที่น้อยมาก ถึงจะรับมือกับเกทของโลกระดับ 2 ได้ แต่ถ้าเจอกับเกทของโลกระดับ 3 เข้ามันก็เกิดเหตุการณ์เลวร้ายแบบนี้ขึ้นได้เหมือนกัน…