เหยียบย่ำสวรรค์ (จบ)

         หึ! เฉินหนานแค่นเสียงขึ้นจมูก เขาก็คำรามออกมาอย่างมั่นใจ “จงเปิด!” เมื่อวิชาสลักค่ายกลถูกสำแดง ปราณพลังของเฉินหนานที่ไม่มีอยู่แล้ว ก็ถูกปิดผนึกอย่างสมบูรณ์ 

ทว่าก็แลกมาด้วยพละกำลังกายของเขาพุ่งพรวดพราด ขึ้นมาอย่างน่าหวาดกลัว 

          แม้แต่คนที่หลับตาพริ้ม พลันต้องลืมตาตื่นขึ้นมามอง เมื่อสัมผัสพลังแรงคุกคาม จากตัวเฉินหนานได้ “หืม! กำลังกายสูงสุด ในขั้นขัดเกลากายางั้นหรือ?”

          แม้แต่เหยาหนิง เผยความตระหนกทำอะไรไม่ถูกไปชั่วครู่ ครั้นเห็นกายาเฉินหนาน ร่างบาง ส่งเสียงครืดคราด เนื้อตัวเต็มไปด้วย อักขระอักษรรูนสีแดง คล้ายอักขระต้องสาป 

          ปะทะหมัดเข้ากับอสุรกาย6แขน อย่างไม่มีสะเทือน เปรี้ยง! แขนของมันที่โดนหมัดกำปั้นของเฉินหนาน ถึงกับบิดงอเลือดสาด ราวกับมองเห็นอสุรกายบ้า2ตัวเข้าปะทะกัน 

          “อ๊าก เจ้าเป็นไปได้อย่างไร วิชาบ้าอะไรของเจ้ากัน” เมื่อรับรู้พลังหมัดของไอ้เวรสวมหน้ากากต่ำๆ ก็ระดับ3000จิน ไม่ใช่เรื่องปกติที่ขั้นกายละเอียด จะรีดเค้นออกมาได้แล้ว

“พวกเจ้า รีบมาช่วยข้าเร็วเข้า!”

เฉินหนานฉีกแขนข้างหนึ่งของเถียนหาญ ออก แกรก! “แขนเจ้ามีตั้งเยอะ ขาดไปข้างหนึ่ง คงไม่เป็นอะไรหรอกกระมัง” 

ร่างมันที่ถอยฝีเท้าออกไปกุมแขนขาดตนเอง ด้วยความไม่อยากเชื่อ 

           แม้แต่อีกสองคนยังแค่นเสียง “สามหาวนัก!” ออกมาพร้อมดวงตาบ้าเลือด เมื่อได้ยินคำพูดเฉินหนาน ต้องรีบเคลื่อนไหว เข้ามาช่วยเหลือเถียนหาญ 

          “งั้นข้าจะตัดแขนเจ้าออกทั้งหมด รวมถึงหัวตรงกลางเจ้าด้วย” ฝ่ามือกลายเป็นสีม่วง รวมพลังโกลาหล เฉินหนาน ก็ปา กรงเล็บใบมีดที่เป็นเหมือนไม้ตาย ตอนนี้สร้างได้9ใบมีด ออกไปอย่างรวดเร็ว 

ฟิ้ว!

          เถียนหาญ อสุรกาย6แขน คำรามออกมาก้อง เมื่อหลบประกายแสงพาดผ่านตัวมันไปในเสี้ยวขณะ “ฮ่าๆ ข้าหลบมันได้ไอ้เวร” พร้อมตบฝ่ามือ สร้างแรงกดดันไปที่เฉินหนาน 

เท้าสองข้าของเฉินหนานคล้ายถูกตรอกตึงไว้กับพื้นทันใด ทว่าเฉินหนานกลับคลี่ยิ้ม ออกมาในตอนท้าย 

          เสี้ยวขณะใบมีดทั้ง9ที่เฉินหนาน พุ่งปาออกไป เลี้ยวโค้งออกเป็นเส้นตรง เข้าหาคุณชาย ฟ่านหลงแห่งตระกูล ดวงตาฆ่าสังหาร ในแนวระนาบเดียวกัน

วูม! ชายหนุ่มถือกระบี่กอดอกต้องกล่าวเตือนอย่างเร็ว “ฟ่านหลงระวัง!”

เมื่ออีกฝ่ายสำแดงเบิกดวงตา ส่งลำแสง ทำลาย กลงเล็บใบมีดที่พุ่งเข้ามา อย่างกราดเกรี้ยว ฉุนเฉียว

เคร่ง! เคร่ง! พลันดังขึ้นมาไม่ขาด คุณชาย ฟ่านหลง สบถด่าขึ้นมาโดยพลัน “บัดซบ! บัดซบ! กล้าลอบโจมตีข้างั้นหรือ?”

          ฉัวะ! ชายหนุ่มถือกระบี่ที่คิดว่าการโจมตีจบลงแล้ว จู่ๆ คอเขา ก็ปรากฏรอยเลือด พร้อมได้ยินเสียงหวีดแหลม ฟิ้ว! รีบยกมือ กุมคอถูกสะบั้น ด้วยความไม่อยากเชื่อ “เจ้า! เจ้า! เล็งข้าเป็นเป้าหมาย ตั้งแต่แรก เริ่ม แล้วซินะ!” 

ครั้นใบมีดที่พุ่งปาสุดท้ายรอดพ้นการโจมตี คุณชาย ฟ่านหลง เข้าไปจัดการชายหนุ่มถือกระบี่ ที่น่าจะเป็นตัวปัญหา

ก่อนร่างเขาจะตายตกลง ไปด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ภาพเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเร็วมาก แค่สี้ยวพริบตาเท่านั้นเอง 

           แม้แต่องค์หญิงเหยาหนิง ยังมือไม้สั่นด้วยความไม่อยากเชื่อ ว่าเฉินหนานจะเก็บซ่อนวิชาลอบสังหารไว้ ลึกล้ำมากขนาดนี้ ‘แบบนี้ก็ไม่ต่างจากข้า เต้นอยู่บนฝ่ามือของเจ้า เลยไม่ใช่หรือ ไอ้งั่งเฉินหนาน ลูกแกะ ในคราบหมาป่าเจ้าเล่ห์’ 

          ทว่าก็ต้องยอมรับว่าเหยาหนิง นางไม่เคยเจอใคร ต่อสู้เด็ดขาด โหดเหี้ยมได้น่ากลัวเท่าเฉินหนาน วิธีการทำให้สตรีประทับใจ กลายเป็น0เมื่อเหยาหนิงเผยสีหน้าจริงจัง

          “อ๊ากกกก! เจ้ากล้าสังหารเหยียนหรู ผู้ติดตามของข้า งั้นก็ตายไปเสีย!” คุณชาย ฟ่านหลงถึงกับ แผดเสียงคำรามดังออกมาก้อง ดวงตาประหลาดประกายแสงวูบวาบ ปลดปล่อยคลื่นลำแสงเฉียบคม ออกมาตัดผ่าร่างเฉินหนาน ที่ถูกตอกตรึง

เคร้ง! กลับถูกมือสีม่วงเฉินหนาน สะบัดออกไปได้ในเสี้ยวขณะ 

           เถียนหาญ อสุรกาย6แขน ผสมโรง เข้าโจมตีออกมาด้วยเช่นกัน “เจ้าอย่าให้มันได้ใจไปนัก!” เมื่อรวบรวมรีดเค้นปราณพลังทั้งหมด แม้แต่เผาผลาญ หยดเลือดอสุรกาย6แขน กายาแผ่ขยายแสงที่แดง แตกร้าวออกเป็นทางยาว ปล่อยไว้อีกฝ่ายก็น่าจะตายตกไปเอง

ทว่าก็แลกมาด้วยพลังหมัดที่น่าหวาดกลัว ต่อยกำปั้นเข้าใส่เฉินหนาน ด้วยพลังกล้าแกร่ง ราวกับเป็นหมัดสั่งตาย 

เฉินหนานร่างถูกตอกตรึงจากแรงกดดัน ก้าวเท้าออกมาเหยียบพื้น เป็นหลุมลึก ปัง! 

           กำปั้นสลักอักขระคำว่าแข็งแกร่ง เปล่งแสงยาวไปถึงปลายนิ้วมือทุกข้อ สำแดงพลังขีดสุด ของวิชาสลักค่ายกลไว้ภายในกาย สวนหมัดเขย่าภูผาออกไป 

เปรี้ยง! ตู้ม! เมื่อเหวี่ยงหมัดออกไปสุดแขน กล้ามเนื้อเส้น เอ็นแตกเหมือนแซ่สะบัด

ร่างเถียนหาญ อสุรกาย6แขนช่วงบน ถึงกับระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด 

เมื่อคลื่นลมสาดกระแทก ใบหน้าผู้คนภายในมิติส่วนตัวให้ชาสะเทือน 

           เหยาหนิง ตวัดกระบี่สำแดงตัดเมฆาเคลื่อน ขัดขวางคุณชายฟ่านหลง ยังไม่รุนแรงเท่าหนึ่งกำปั้นของเฉินหนาน รวบรวมปลดปล่อยพลังหมัดออกมาหนึ่งครั้งเสียด้วยซ้ำ

           คุณชายฟ่านหลง ถึงกับบ้าคลั่ง “เจ้าสังหาร เถียนหาญ ไปอีกคนแล้วงั้นหรือ งั้นก็ตายตกไปพร้อมกันเสีย” เมื่อพลังบรรพกาลปลดปล่อยจากตัวอีกฝ่าย ส่งคลื่นลำแสงจากลูกตา สะบัดออกมา อย่างน่าหวาดกลัว 

วูม! 

กายาเฉินหนานที่ว่าแข็งแกร่ง ยังปรากฏแผลลึกไปถึงกระดูก ซึ่งไม่ต่างอะไรไปจากเหยาหนิง รับการโจมตีเมื่อครู่ 

ร่างนางถอยกรูดกระเด็น มีร่างเฉินหนานมาขวางกั้น พลังโจมตีลำแสงรุนแรงของอีกฝ่ายไว้

            “ข้าสังหารเขาได้หรือไม่?” เฉินหนานที่เอาฝ่ามือ บังพลังลำแสงรุนแรงของอีกฝ่าย จนเกิดสะเก็ดไฟแลบแปลบปลาบ กล่าวถาม ยิ่งทำให้คุณชายฟ่านหลง ตระกูลดวงตาฆ่าสังหาร ยิ่งเดือดดาล บ้าเลือด

เหยาหนิง พยักหน้า “อืมๆ” เมื่อมองการต่อสู้ที่รุนแรง ต้องยอมรับว่าเฉินหนาน เหนือกว่านางจริงๆ 

            เสียง เปรี้ยง! แกรก! หมัดกำปั้นเฉินหนาน กระแทก ลำแสง พลังอีกฝ่ายจนคดงอ แม้แต่แขนของเขากระดูกยังเกิดการแตกร้าว เมื่อดีดร่างพุ่งเหยียบขึ้น ไปหาคุณชายฟ่านหลง

            อีกฝ่ายก็แค่นเสียงกล่าวออกมาเช่นกัน “เจ้าอย่าประเมินข้าต่ำไป จงสำแดงคลื่นแสงสาดกระจาย” แสงวาบสีขาวนั้น พลันให้เฉินหนาน ต้องแสบตากับแสงสว่าง

           ฟ่านหลงเร่งขับเคลื่อนวิชาเคลื่อนที่ ในเสี้ยวขณะโจมตีเฉินหนาน ระยะใกล้ที่สุด ชนิดไม่ให้อีกฝ่ายหลบพ้น “จงปลดปล่อย ดวงตาสะบั้นวิญญาณ” 

แม้แต่เหยาหนิง นางยังรับรู้ความตายขึ้นมาอย่างหนักหน่วง จากวิชาของคุณชายฟ่านหลงสำแดง ครั้นคิดจะเอ่ยเตือน “ระวัง!”

           เฉินหนานก็หมุนตัวกลางอากาศในจังหวะคลื่นดวงตากำลังเปล่งแสง เขาพลันระเบิดเผาผลาญ หยดเลือดคุ้มกันกาย เข้าหาคุณชายฟ่านหลง…บิดคออีกฝ่ายจนคอหมุนสะบัด กลับด้านไปเสียแล้ว 

แกรก! เสียงนั้นดังสะท้านใจเหยาหนิง ให้ต้องอึ้งงันไปเล็กน้อย ครั้นลืมไปเสียสนิทว่าเฉินหนาน มีวิชาคุ้มกันกายประหลาด ที่ยังไม่ได้ใช้

“เจ้า! เจ้า!” นางแทบไม่อยากเชื่อว่าเฉินหนาน จะจัดการคุณชาย ฟ่านหลงได้จริงๆ

ด้านเฉินหนานบาดเจ็บ ร่อนทะยานลงมา หอบหายใจแรง ยิ้มขึ้นมาน้อยๆ เมื่อการควบคุมโลงหยก พลันตกมาเป็นของเขา 

รอยยิ้มประหลาดเฉินหนาน แค่นเสียง หึ! ส่งร่างพวกเขา ออกไปด้านนอกโลงหยกทันที 

วูม!