Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่ห้าสิบแปด Cooked Rice

โอเคผมอาจจะเข้มงวดกับพวกเขามากไปหน่อย จะคาดหวังให้พวกเขาคิดเป็นอย่างอื่นนอกเหนือจากความเข้าใจของพวกเขาก็คงไม่ได้

ในสายตาของพวกเขาที่คิดอย่างนี้การที่โดนคนที่กลับมาจากโลกเซียนพลังต่ำกว่ากระทืบจนตาย คงเป็นเรื่องที่พวกเขาคิดฝันถึงก็ยังคิดฝันไม่ถึงมาก่อน

และทางเทคนิค ระกาเหล็ก มีจุดอ่อนที่เหนื่อยง่ายเวลากลางคืนและแข็งแรงในตอนเช้าแบบไก่ตามลักษณะของนักษัตรนั่นเอง

จะไปโทษว่าเขาที่ต้องการพักผ่อนตอนกลางคืนก็คงจะไม่ได้

ที่สำคัญพวกนี้มันเป็นลูกน้องตัวร้ายของแท้ที่ออกแนวไปจับตัวนางเอกมาไว้ในห้องของตัวร้ายและพูดกันอยู่นอกห้องว่า

“หุหุหุหุ ตอนนี้นายน้อยกับนางงามหยกที่อยู่ในห้องคงจะกำลังหุหุหุหุงข้าวสารเป็นข้าวสุกแล้ว หุหุหุ”

เช่นนั้นเอง

Cooked Rice กลยุทธหุงข้าวสารเป็นข้าวสุก

นั้นได้ผลมากกับแนวจงหยวนเอ๊ยตะวันออก

หากเอามาใช้กับนางเอกอเมริกันนางเอกอเมริกันที่มีอะไรกับผู้ชายมากกว่าสิบคนตลอดการเดินเรื่องนางเอกอเมริกันคงจะงงนั่นเอง

ผมนั่งสมาธิกลางอากาศตอนที่นามูกำลังร่ายพระเวทย์

ให้เสี่ยวชุ่ยฟื้นอยู่

..

เสี่ยวชุ่ยฝันถึงโลกที่เธอใช้ปืนไรเฟิลยิงเป้าหมายคนสำคัญของแก๊งค้ายาที่ปกครองภูมิภาคตะวันออกนี้นับเป็นงานที่ทำให้ทุกคนในโลกมืด ยอมรับเธอเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งอย่างไร้ข้อกังขาและได้ดื่มฉลองกับซีอีโอหนนุ่มคู่หมั้นคนรัก

“หึหึหึ ชั้นไม่ได้รักเธอเลย”

และซีอีโอหนุ่มก็กอดกับน้องสาวที่สนิทที่สุดของเธอ

“ต่อไปนี้ผู้ชายคนนี้และตำแหน่งนักฆ่าอันดับหนึ่งก็จะตกเป็นของชั้น”

ไม่ชั้นทำผิดอะไรชั้นจะต้องล้างแค้นพวกเธอให้ได้!!!

...

“ม่ายยยยย”

เสี่ยวชุ่ยฟื้นคืนสติมาและในสายตาของเธอที่เห็นอย่างแรกคือหัวกระโหลกเด็กที่นามูห้อยคออยู่

“อีนางเอ๋ยใจเย็นๆฉานจะช่วยให้นางสงบมากขึ้นนะนางเอ๋ย”

นามูยิ้มอย่างอ่อนโยนพยายามเป่าอาคมทำให้เสี่ยวชุ่ยสงบสติแต่ท่าทางเสี่ยวชุ่ยไม่ชอบเครื่องประดับที่ห้อยคออยู่ของนามูสักเท่าไรจนพอนามูขยับเข้าใกล้ เธอก็ขยับถอยห่าง

แย่จริงๆ เสี่ยวชุ่ยเป็นคนเรซิสม์ไปเสียได้เราต้องเข้าใจความแตกต่างทางวัฒนธรรมสิ แม้อีกฝ่ายจะเอาหัวกระโหลกเด็กห้อยคอ เขาก็เป็นคนแบบเดียวกับเรา

“ไม่ต้องห่วงหรอกเสี่ยวชุ่ยที่นี้มีแต่เพื่อนกันทั้งนั้นล่ะ”

ในโลกใบนี้ เราคงไม่สามารถหาเพื่อนได้หากไม่นับเอาคนที่ฆ่าเราหรือเป็นอาชญากรมาเป็นเพื่อน

ครับมาตรฐานผมตกต่ำลงเมื่อมาอยู่ในโลกบ้าๆใบนี้ล่ะครับ

“อ้าวป้าหม่าอย่าคิดนะว่าไว้ชีวิตชั้นแล้วชั้นจะยอมแพ้ไม่ขัดขวางการแต่งงานของเธอกับบคุณหนูอีก”

อือฮึ

ก็คงอย่างนั้นล่ะนะ

“ไม่ว่าจะต้องทำอะไรชั้นจะขัดขวางนายให้ได้”

อือฮึ

“เพราะอย่างนั้นเธอจึงมาลอบฆ่าชั้นหรือ?”

“ใช่แล้วไม่ว่าอย่างไรชั้นไม่ยอมให้นายแต่งงานกับคุณหนูเด็ดขาด”

อือฮึ

ผมดีดนิ้วส่งสัญญาณ

อาหู่เปิดโทรศัพท์กระเป๋าที่สัญญาณแรงดีไม่มีตก

เผยให้เห็นภาพของประมุขสกุลไป่อีกทางด้านหนึ่งของทางโทรศัพท์

“เสี่ยวชุ่ยเธอว่าอย่างนั้นน่ะครับคุณลุงไป่เห็นว่าอย่างไรครับ?”

ผมใช้วิธีเข้าตามตรอกออกตาปมระตูโยนปัญหาให้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่และคนอื่นนั่นเอง

โดยประมุขสกุลไป่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดแล้ว!!!