ตอนที่ 6 มิติวิเศษ
“ยินดีต้อนรับนายหญิง”
“เอ๋ มีคนอยู่ด้วยเหรอ อยู่ไหนล่ะ ไม่เห็นมีใครเลย”
เยี่ยนฟางได้ยินเสียงคนพูดก็มองหาไปจนทั่วนางก็มองไม่เห็นใครเลย
“ข้าอยู่นี่ขอรับ”
“เอ๋ เ้าหมาป่า เ้าพูดกับข้าใช่หรือไม่”
“ใช่ขอรับ ข้าพูดกับนายหญิงขอรับ ข้าคือหมาป่าหิมะเป็สัตว์อสูรพลังธาตุระดับที่ 7 ขอรับนายหญิง”
“หมาป่าพูดได้ เ้าพูดภาษามนุษย์ได้ด้วยเหรอ ดีจังเลย”
“ข้าเป็สัตว์อสูรชั้นสูง ที่มีหน้าที่ดูแลมิติแห่งนี้ขอรับ”
“มิติ นี่ใช้มิติของข้าใช่หรือไม่ ที่ท่านเทพชะตามอบให้ข้า”
เยี่ยนฟางมองไปรอบๆ มิติของนาง พื้นที่น่าจะประมาณ 20 หมู่ ก็ถือว่าไม่เล็กเกินไป และไม่ใหญ่เกินไป ดูร่มรื่น ต้นไม้เขียวชอุ่ม มีลำธารน้ำใสไหลผ่านตรงกลาง มิติ มีสะพานข้ามไปอีกฝั่ง ทางฝั่งโน้นดูเหมือนจะเป็บ้านหรือกระท่อมหลังเล็กๆ อยู่ด้วย เหมือนบรรยากาศในฝันเลย
“แล้วในมิติมีอะไรบ้างเหรอ เ้าหมาป่า”
“ข้าชื่อเสี่ยวหลางขอรับนายหญิง เรียกข้าว่าเสี่ยวหลางก็ได้ขอรับ”
เสี่ยวหลางเป็หมาป่าที่มีขนสีเงินเงางามเป็ประกายระยิบระยับ ท่าทางเป็มิตร ดูเหมือนจะเป็หมาป่าเด็กอยู่ เพราะตัวไม่ใหญ่มาก
“เดี๋ยวข้าจะพานายหญิงเดินดูรอบๆ มิติขอรับ มิติแห่งนี้เดิมทีเป็มิติของท่านเทพชะตาซึ่งข้าเป็สัตว์เลี้ยงของท่านเทพ ท่านได้บอกกล่าวแก่ข้าให้ดูแลท่านให้ดี พื้นที่ในมิตินี้มีพื้นที่ประมาณ 25 หมู่ แบ่งออกเป็ส่วนสมุนไพร ทั้งสมุนไพรหายาก และสมุนไพรทั่วไป สวนผลไม้ กระท่อมฝึกวิชา และอ่านตำรา มีพื้นที่ว่างไว้สำหรับเพาะปลูกสิ่งที่ท่าน้า หรือท่านจะทำอะไรก็ได้ตามแต่ท่าน้าอยู่ทางฝั่งด้านซ้ายมือของกระท่อม
“แล้วน้ำพุล่ะเสี่ยวหลาง ในมิตินี้มีน้ำพุวิเศษหรือไม่”
“น้ำพุวิเศษเหรอขอรับ ย่อมมีแน่นอนขอรับ ท่านต้องเดินข้ามสะพานแม่น้ำนี้ไป แล้วท่านถึงจะเห็นลานน้ำพุวิเศษ ซึ่งน้ำพุวิเศษนี้มีสรรพคุณช่วยให้คนที่มีอาการเจ็บไข้ได้ป่วยไม่ว่าจะเป็โรคอะไร ได้รับพิษ หรือาเ็สาหัสแค่ใหน พอได้กินน้ำพุแล้วจะหายเป็ปลิดทิ้งทันทีที่กินเข้าไป และน้ำพุสามารถนำมารดพืช สมุนไพร ช่วยให้พืชผักสมุนไพรต่างๆ เจริญเติบโตได้ดี รวมถึงทำให้พืชผักมีพลังแฝงที่ช่วยให้คนที่ฝึกยุทธ หรือพลังธาตุถ้าได้กินผักผลไม้ที่ปลูกในมิติหรือรดน้ำด้วยน้ำพุวิเศษเข้าไปจะทำให้ลมปราณไหลเวียนสะดวกและรู้สึกมีพลังเพิ่มมากขึ้นทำให้การก้าวข้ามระดับได้ดียิ่งขึ้นขอรับ หรือคนทั่วไปได้กินจะทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรงแล้วพืชผักก็มีรสชาติที่ดีมากด้วยขอรับ”
“กระท่อมหลังนี้พอมองใกล้ๆ สวยจังเลย ข้าเข้าไปได้หรือไม่เสี่ยวหลาง”
“กระท่อมหลังนี้เป็กระท่อมที่มีไว้สำหรับเ้าของมิติ มีทั้งห้องสำหรับปรุงยา มีห้องตำราห้องฝึกวิชายุทธ ห้องฝึกพลังธาตุ มีตำราหลอมยารวมถึงเคล็ดลับวิชาต่างๆ ท่านสามารถเข้ามาอ่านตำราและฝึกวิชายุทธได้ขอรับ”
“ข้างในกระท่อมกว้างมากเลย มองจากข้างนอกเป็กระท่อมหลังนิดเดียว”
พอเข้าไปในกระท่อมแล้ว เยี่ยนฟางรู้สึกว่ากระท่อมที่ดูจากข้างนอกมีขนาดเล็กนิดเดียวแต่พอเดินเข้าไปแล้วข้างในกว้างขวางเป็อย่างมาก แบ่งเป็ห้องมีหลายห้องตามแต่วิชาที่้าฝึกฝน
“ตรงนี้ขอรับน้ำพุวิเศษ ที่ท่าน้า”
เยี่ยนฟางเดินออกจากกระท่อม ตามหลังเสี่ยวหลางออกไปทางด้านข้างของกระท่อมเป็สวนหย่อมที่สวยงามมีดอกไม้หลากหลายชนิดและสีสันงดงามมากจริงๆ ส่วนตรงกลางของสวนหย่อมมีแท่นน้ำพุที่กำลังมีน้ำพุพวยพุ่งออกมาจากแท่นหินตลอดเวลา
“ข้าสามารถดื่มน้ำพุวิเศษนี้ได้ไหมเสี่ยวหลาง”
“ดื่มได้ขอรับ แต่...............”
ยังไม่ทันที่เสี่ยวหลางจะพูดจบ เยี่ยนฟางได้ยินคำว่าดื่มได้ ก็ตื่นเต้นกับน้ำพุนี้มากนางก็ก้มลงดื่มน้ำพุเข้าไปอึกใหญ่ทันที
“อ้าาาาาา... สดชื่นจังเลยสมกับเป็น้ำผู้วิเศษ ข้ารู้สึกว่าร่างกายของข้ากระปรี้กระเปร่าขึ้นเยอะ”
ทันใดนั้นเยี่ยนฟางก็รู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปหมดทางร่างกาย ล้มลงดิ้นทุรนทุรายอยู่ตรงพื้น
“ข้าปวดเหลือเกินทำไมเป็แบบนี้ ปวด ปวดไปหมดทั้งร่างเลย เสี่ยวหลางช่วยข้าด้วย ข้าเป็อะไรไม่รู้”
“ข้าจะบอกท่านว่าควรนำน้ำพุไปเจือจางกับน้ำในปริมาณที่เหมาะสมก่อน ถึงจะดื่มได้แต่ท่านก็ดื่มเข้าไปก่อน ท่านไม่ต้องเป็ห่วงขอรับ ท่านดื่มน้ำพุเข้มข้นเกินไปสำหรับร่างกายท่านจะรับได้ ร่างกายของท่านเลยมีปฏิกิริยาเช่นนี้ รอสักพักอาการของท่านก็จะดีขึ้น”
เสี่ยวหลางได้แต่มองในนายหญิงของมันนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นอย่างช่วยอะไรไม่ได้
“ข้าปวดเหลือเกิน เหมือนร่างกายจะแตกออกเป็เสี่ยงๆ”
“นายหญิงอดทนไว้ขอรับ เดี๋ยวทุกอย่างจะดีขึ้น ข้าต้องขออภัยด้วยที่ไม่รีบบอกท่านให้เร็วกว่านี้”
เสี่ยวหลางนั่งสำนึกผิดอยู่ข้างๆ นายหญิงของมัน ถ้ามันบอกนายหญิงให้เร็วกว่านี้ก็จะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น
หลังจากเยี่ยนฟางดิ้นทุรนทุรายด้วยความเ็ปสักพักก็สลบไปด้วยทนต่อความเ็ปไม่ไหว
“อืม....อืม.........”
“นายหญิงท่านฟื้นแล้ว เป็อย่างไรบ้างขอรับ”
“ข้าไม่มีอาการเ็ปแล้วล่ะเสี่ยวหลาง แถมยังรู้สึกดีเหมือนร่างกายจะแข็งแรงขึ้นด้วย”
เมื่อเยี่ยนฟางฟื้นขึ้นมาก็รู้สึกว่าร่างกายไม่เ็ปเหมือนเดิม แถมขยับตัวแล้วเหมือนร่างกายจะแข็งแรงขึ้นอีกด้วย
“กลิ่นเหม็นอะไรเสี่ยวหลาง เ้าได้กลิ่นเหม็นๆ ไหม”
“ท่านลองมองดูที่ตัวท่านก่อนขอรับ น้ำพุได้ทำการชำระล้างไขกระดูกของท่านพิษในตัวท่านและโรคร้ายต่างๆ ถูกขับออกมาหมดแล้วขอรับมันถูกขับออกมาในรูปแบบของเหงื่อ เหงื่อมีพิษจึงเป็สีดำและส่งกลิ่นเหม็นติดอยู่กับตัวท่าน”
“จริงด้วยตามร่างกายข้ามีคราบสีดำเต็มไปหมด แถมเหม็นมากๆ ด้วย ข้าจะอาบน้ำได้ที่ไหนเสี่ยวหลาง”
“ในกระท่อมมีห้องอาบน้ำ ท่านสามารถไปชำระร่างกายได้ขอรับ”
หลังจากเยี่ยนฟางชำระล้างคราบไคลออกจนหมด ก็เปลี่ยนชุดที่มีสำรองไว้ในบ้านอยู่หลายชุด แล้วออกมาข้างนอกก็พบว่าเสี่ยวหลางนั่งรออยู่หน้ากระท่อมแล้ว
“เสี่ยวหลาง ข้าต้องออกจากมิติแล้ว ข้าเข้ามานานมาก เดี๋ยวลี่อินเป็ห่วงข้า”
“นายหญิงไม่ต้องห่วงขอรับ ในมิติแห่งนี้สามารถเร่งเวลาหรือย่นเวลาได้ท่านเข้ามาอยู่ที่นี่เป็เดือนแต่เวลาข้างนอกผ่านไปไม่ถึง 1 ชั่วยาม มิติแห่งนี้ก็สามารถทำได้ขอรับ”
“จริงเหรอเสี่ยวหลาง ดีมากเลยถ้างั้นข้าก็มาฝึกวิชาอยู่ในนี้ได้สบายเลยสิ”
“ขอรับ”
“มิติในฝันของข้าเลย”
“แต่..................”
“แต่อะไรเสี่ยวหลาง มีอะไรที่เ้าบอกข้าไม่หมดบ้าง”
“มิติแห่งนี้ จะยังคงอยู่ถ้าท่านสามารถทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายในแต่ละครั้งสำเร็จเท่านั้น”
“ทำภารกิจเหรอ มันยากไหมเสี่ยวหลาง ถ้าข้าไม่ทำล่ะ แล้วถ้าทำไม่สำเร็จล่ะ”
เยี่ยนฟางถามออกไปด้วยความไม่สบายใจ เพราะกลัวว่ามิตินี้เพิ่งจะได้รับมาจะหายไปซะแล้ว
“แย่แล้ว”
………………………………………………………………………………………………………………….
มิติของน้องวิเศษไปเลยนะ แต่ภารกิจที่น้องจะได้รับมันคืออะไรนะ
น้องจะทำได้หรือเปล่า ถ้าทำไม่สำเร็จมิติจะหายไปจริงๆ หรอ
ติดตามและให้กำลังใจน้องด้วยนะเ้าคะ
นิยายเื่นี้ไม่อิงประวัติศาสตร์ค่ะ เป็การแต่งตามจินตนาการของไรท์เองนะคะ ขอขอบคุณทุกคนขอให้อ่านให้สนุก
เป็กำลังใจให้หนูน้อยเยี่ยนฟางด้วยนะเ้าคะ
4K
