ลมทะเลพัทยายามดึกสงัดพัดกระโชกแรงหอบเอาละอองไอเกลือเค็มและความเย็นเยียบมาปะทะผิวตัว ทว่าความเย็นของลมฟ้าภายนอกกลับเทียบไม่ได้เลยกับความเย็นเฉียบของผิวกายครูอัญชลีที่ผมกำลังโอบกอดประคองไว้ข้างกาย ร่างอวบอัดสะพรั่งในชุดกึ่งเปลือยที่สวมเสื้อคลุมสลัวสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ มืออุ่นที่เคยลูบไล้แก่นกายของผมในวิหารราคะสมาคม Eclipse บัดนี้กลับเกร็งแน่นกุมท่อนแขนของผมไว้จนข้อนิ้วขาวซีด หยาดน้ำตาอุ่น ๆ ไหลรินอาบสองแก้มที่เคยแดงปลั่งด้วยไฟราคะ บ่งบอกถึงความตื่นตระหนกขวัญเสียถึงขีดสุดหลังจากถูกคำขู่ทวงเงินสิบล้านบาทของชายหน้ากากสิงโตทองคำบีบคั้นประสาท
เราสามคน—ผม คุณมุก และครูอัญชลี—ก้าวผ่านประตูลับด้านหลังของคลับ Eclipse ออกมาสู่ลานจอดรถส่วนตัวที่เงียบสงัดและมืดมิด เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ต่ำกระหึ่มจากใต้ดินยังคงแว่วดังสะเทือนพสุธาตามหลังมาราวกับเสียงหัวเราะเยาะของปีศาจราคะ ที่พร้อมจะลอกคราบเกียรติยศและชื่อเสียงของพวกเราไปประจานต่อหน้าสายตาคนทั้งประเทศในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า
"ครูอัญ... ตั้งสติก่อนนะครับ ผมจะไม่ยอมให้รูปหรือคลิปพวกนั้นหลุดออกไปเด็ดขาด" ผมกระซิบปลอบโยนน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวสบตาเธอผ่านความสลัว
"วิน... ฮึก... ครูจะทำยังไงดีคะ ถ้ารูปพวกนั้นหลุดไป ชีวิตข้าราชการครูของอัญ... เกียรติยศที่สร้างมาทั้งหมดคงต้องจบสิ้นกันคราวนี้ ฮือ..." ครูอัญชลีซบหน้าลงกับอกของผม สะอื้นฮักจนไหล่บางสั่นระริก สองเต้าคัพ D-E ขาวสล้างที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมบดเบียดกับแผงอกของผมจนผมสัมผัสได้ถึงความหนุ่มแน่นปะทะความอ่อนนุ่มที่แฝงความตระหนก
คุณมุกในชุดบอดี้สูทลูกไม้สีดำรัดรูป อวดเนื้อหนังสีน้ำผึ้งแน่นตรึงก้าวเท้าตามมาติด ๆ ใบหน้าเฉี่ยวคมสลัวภายใต้แสงจันทร์ดูเครียดขึง ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายคมปลาบจับจ้องไปที่รถยนต์หรูอเนกประสงค์คันโตสีดำสนิทที่จอดติดเครื่องทิ้งไว้ในเงามืดใต้ร่มไม้ใหญ่ ซึ่งมี น้าเกด แพรภรรยาสุดที่รักของผม และโบว์รุ่นน้องสาวคัพ D นั่งรอคอยข่าวสารอยู่ด้วยใจระทึก
ทันทีที่ผมเปิดประตูรถพาครูอัญชลีขยับตัวขึ้นมานั่งที่เบาะหลัง แพรก็โผเข้ามากุมมือผมไว้ทันที ใบหน้าของภรรยาผมซีดเผือดด้วยความกังวล ขณะที่น้าเกดในชุดกระโปรงเว้าอกลึกคัพ E ก้าวเข้ามารับช่วงประคองครูอัญชลีเข้าไปกอดปลอบใจ ส่วนโบว์รุ่นน้องสาวคนสวยที่นั่งเบาะข้าง ๆ ก็มองสบตาผมด้วยแววตาหวั่นไหวระคนรู้สึกผิด
"เป็นยังไงบ้างวิน? เจอมันไหม? ชายหน้ากากทองคำเป็นใคร?" น้าเกดกระซิบถามรัวเร็ว น้ำเสียงปนความโกรธแค้น
ผมสูดลมหายใจลึกรวบรวมคำพูดเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดในคลับ Eclipse ให้ทุกคนฟังอย่างกระชับขึงขัง ตั้งแต่พิธีร่วมรักพิสูจน์ตนเองกับคุณมุกและครูอัญชลีต่อสายตาคนถ้ำมอง ไปจนถึงวินาทีที่ชายหน้ากากสิงโตทองคำเดินเข้ามาขู่กรรโชกทรัพย์สิบล้านบาทพร้อมหลักฐานในแท็บเล็ตและเวลาเคาท์ดาวน์สีแดงเด่นชัดที่ลดลงทุกลมหายใจ
"สิบล้าน!... มันเล่นสกปรกข่มขู่กันหน้าด้าน ๆ เลยเหรอเนี่ย!" เกดสบถคำรามอารมณ์ขึ้นหน้าอกคัพ E กระเพื่อมโยนตามแรงอารมณ์ฉุนเฉียว
"วินคะ... แพรกลัวจังเลยค่ะ... ฮึก... ถ้าข่าวนี้หลุดไป มล (แม่ยาย) ก็ต้องเดือดร้อนไปด้วย แพรไม่อยากให้แม่ต้องมาแปดเปื้อนเพราะความร่านรักของพวกเราเลย..." แพรซบไหล่ผม ร่ำไห้กระซิก กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของภรรยาปนกลิ่นเหงื่อบางเบากระตุ้นใจ
ผมดึงตัวแพรเข้ามากอดแนบแน่น มือซ้ายโอบประคองสะโพกผายกลมตึงของเธอไว้แน่นเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและมั่นคง ส่วนมือขวาเอื้อมไปกุมมือของโบว์ที่นั่งตัวสั่นอยู่ข้าง ๆ โบว์ช้อนสายตาชุ่มน้ำตาขึ้นมองผมอย่างสวามิภักดิ์
"พี่วิน... โบว์ขอโทษนะคะ โบว์เป็นคนดึงไอ้เดชาเข้ามาจนเรื่องมันบานปลายขนาดนี้... ถ้าโบว์ไม่..." โบว์เสียงสั่นพร่าหยดน้ำตาร่วงเผาะลงบนตักขาวเนียน
"ไม่ใช่ความผิดของโบว์หรอกครับ... ชายหน้ากากทองคำคนนี้มันวางแผนไว้ตั้งแต่แรกแล้ว เดชาก็แค่เบี้ยตัวหนึ่งที่มันใช้สอยเพื่อบังหน้า" ผมพูดเสียงอ่อนโยนพลางกระชับมือโบว์แน่นขึ้น ลูบไล้นิ้วมือเรียวของเธออย่างเบามือเพื่อปลอบประโลม
ท่ามกลางบรรยากาศอันรุ่มร้อนและตึงเครียดภายในห้องโดยสารรถยนต์คันหรู แสงไฟสลัวสีส้มจากคอนโซลหน้ารถขับเน้นให้เห็นเรือนร่างสะพรั่งของสาว ๆ ทั้งห้าคนที่ห้อมล้อมผมอยู่ กลิ่นกายน้ำหอมหลากหลายแบรนด์ปะปนกับกลิ่นสาบสาวรัญจวนบางเบาที่ค้างคาจากการร่วมรักก่อนหน้าสร้างบรรยากาศกิเลสตัณหาปนความหวาดเสียวลุ้นระทึก
เพื่อชะล้างความตระหนกตกใจและเรียกขวัญกำลังใจของแพรและโบว์คืนมา ผมตัดสินใจโน้มใบหน้าลงไปซุกไซร้จูบปลอบขวัญภรรยาสุดที่รักริมฝีปากอุ่นร้อนของผมประกบเบียดริมฝีปากนุ่มของแพร บดเบียดแลกลิ้นร้อนชื้นช้า ๆ อย่างอ่อนโยนแต่แฝงแรงอารมณ์บีบคั้น แพรครางเครือในลำคอเบา ๆ สองแขนโอบรอบคอผมแน่นขึ้น เบียดอกเต่งตึงคัพ C-D เข้าหาอกผมเพื่อหาที่พึ่งพิงใจ
ขณะที่ผมยังจูบนัวเนียกับแพร มือของผมก็ขยับไปลูบไล้ต้นขาอ่อนนุ่มเนียนของโบว์ใต้กระโปรงนอนผ้าลื่นลูบสูงขึ้นไปผ่านกางเกงในผ้าซาตินเนื้อบางลื่นมือลื่นนิ้วหัวใจของโบว์เต้นแรงระทึกขวัญ โบว์พิงศีรษะลงบนตักของผมหายใจหอบสะท้านปนครางแผ่วเบา ร่างกายของเด็กสาวตื่นตัวตอบสนองสัมผัสเร่าร้อนของผมเงียบ ๆ เป็นการปลอบประโลมความตึงเครียดด้วยกามารมณ์ที่แฝงความตื่นเต้นเร้าใจ
"ซี้ด... พี่วินขา... เสียวจังเลยค่ะ... ช่วยโบว์ด้วยนะคะ..." โบว์กระซิบข้างหูน้ำเสียงพร่าสั่นสู้ลมหายใจร้อน
ผมถอนจูบจากแพรหันมาลูบแก้มโบว์อย่างเบามือ สบสายตากับสาว ๆ ทุกคนที่เฝ้ามองผมเป็นตาเดียว แม้แต่ครูอัญชลีที่พิงซบเกดอยู่ก็เริ่มมีสีหน้าดีขึ้นเมื่อเห็นความเด็ดเดี่ยวในดวงตาของผม
"มุกตั้งสติแล้วค่ะ" มุกที่นั่งเบาะคนขับหมุนตัวกลับมาคุย น้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง หน้าอกคัพ E อวบใหญ่ขยับโยนตามท่าทาง "เวลาเราเหลือไม่ถึงสองชั่วโมง การจะหาเงินสดสิบล้านบาทมาโอนในเวลานี้เป็นไปไม่ได้ และถึงโอนไป คนชั่วระดับเจ้าของ Eclipse มันก็ไม่ลบวิดีโอแบล็กเมล์ต้นฉบับแน่ ๆ มันต้องเก็บไว้ขู่กินพวกรวย ๆ แบบเราตลอดชีวิต"
"ใช่ครับ... ทางเดียวที่เราจะรอดพ้นจากนรกขุมนี้คือต้องทำลายไฟล์ต้นฉบับทั้งหมดจากเซิร์ฟเวอร์หลักของมัน" ผมกล่าวสมทบพลางปล่อยมือจากโบว์ขยับตัวนั่งตัวตรงเพื่อเริ่มวางแผนงานสู้ศึก
โบว์สูดน้ำตาและใช้หลังมือเช็ดแก้ม ปรับโหมดเป็นนักการตลาดไอทีสาวแสนฉลาด "พี่วินคะ... คลับ Eclipse เป็นระบบปิดออนไลน์ VIP ระดับสูง โบว์เคยศึกษาข้อมูลโครงสร้างดิจิตอลของคลับพวกนี้ ระบบจัดการภาพและวิดีโอแบล็กเมล์สตรีมมิ่งจะถูกเข้ารหัสระดับทหาร ไฟล์วิดีโอสดที่มันแอบถ่ายดาดฟ้าเรือและห้อง VIP คืนนี้จะถูกอัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์แม่ข่าย ที่ตั้งอยู่ในตัวคลับก่อนจะส่งสตรีมมิ่งผ่านคลาวด์ดาวเทียมไปนอกประเทศ... ซึ่งหมายความว่า ตัวไฟล์ต้นฉบับและคีย์เข้ารหัสทั้งหมดจะเก็บอยู่ในเครื่อง Server Storage ในห้องนิรภัยของคลับนั่นเองค่ะ!"
"แล้วถ้าเราแฮกเจาะระบบจากระยะไกลล่ะโบว์? มุกมีรหัสสมาชิกผ่านทางและพิกัด URL ของคลับนะ" มุกถามอย่างมีความหวัง
โบว์ส่ายหน้าสีหน้าเครียด "ไม่ได้ค่ะคุณมุก คอนโทรลเซิร์ฟเวอร์หลักของ Eclipse เป็นระบบ Air-gapped Connection คือไม่มีการเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตสาธารณะภายนอกเพื่อป้องกันการเจาะข้อมูลระยะไกลจากเจ้าหน้าที่ตำรวจและหน่วยงานไอทีแฮกเกอร์ ทางเดียวที่จะลบหรือทำลายคีย์ระบบได้... คือต้องมีคนแฝงตัวเข้าไปเสียบไดรฟ์เจาะระบบ ที่มีโปรแกรมลบไฟล์ถาวร เข้ากับพอร์ตเซิร์ฟเวอร์เครื่องแม่โดยตรงในห้องควบคุมระบบไอทีเท่านั้นค่ะ!"
คำอธิบายของโบว์ทำเอาเกิดความเงียบกริบขึ้นในห้องโดยสารรถยนต์คันหรูกลางความสลัว
"แฝงตัวเข้าไปงั้นเหรอ?... คลับ Eclipse มีคนเฝ้าแน่นหนาขนาดนั้น แถมผู้ชายหน้ากากทองคำเพิ่งจะขู่แกหมาด ๆ นะวิน ถ้าก้าวเข้าไปอีกรอบมันไม่จับได้เหรอ?" เกดแย้งขึ้น น้ำเสียงกังวลสุดขีด มือเรียวบีบแกนพวงมาลัยรถจนสั่นระริก
"มันจำเป็นต้องเสี่ยงครับเกด... เพื่อคุณมุก ครูอัญ แพร แม่มล โบว์ และทุกคน ผมยอมลุยไฟอีกรอบ" ผมยืนยันหนักแน่นแววตาดุเด็ดเผ็ดร้อนจนสาว ๆ ทุกคนสัมผัสได้ถึงความองอาจของผู้ชายเพียงคนเดียวที่เป็นที่พึ่ง
"มุกจะช่วยด้วยค่ะ!" มุกเอ่ยขึ้น ใบหน้าสวยคมแสดงความกล้าหาญสะพรั่งหน้าอกคัพ E โยนตัว "มุกรู้จักผังอาคารใต้ดินของโรงแรมร้างที่เป็นที่ตั้งคลับ Eclipse ดี เพราะมุกร่วมก่อตั้งและเป็นเมมเบอร์ระดับสูง มุกรู้ว่าห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์หลักอยู่ชั้นล่างสุดใต้โซน VIP มุกสามารถใช้สถานะสมาชิกผ่านทางเบี่ยงเบนความสนใจของการ์ดเฝ้าประตูได้จ้ะ"
แพรกุมมือผมแน่นดวงตาแสดงความห่วงใย "วินคะ... ระวังตัวด้วยนะจ๊ะ แพรจะคอยคุมระบบสื่อสารและสัญญาณไฟภายนอกร่วมกับน้าเกดและโบว์ในรถคันนี้เอง โบว์เตรียมโปรแกรมเจาะระบบลง USB Payload เรียบร้อยแล้วใช่ไหมจ๊ะ?"
"เรียบร้อยค่ะพี่แพร... โบว์เขียนสคริปต์ลบไฟล์ถาวรลงในแฟลชไดรฟ์จิ๋วแล้ว ทันทีที่เสียบเข้าพอร์ตเซิร์ฟเวอร์หลัก สคริปต์จะทำงานลบวิดีโอแบล็กเมล์ทั้งหมดรวมถึงระบบสำรองข้อมูล ในคลับและสั่งทำลายการเข้ารหัสในเวลาไม่เกินสองนาทีค่ะ แต่มีข้อจำกัดนะคะ... สคริปต์จะใช้เวลาแรนดอมพอร์ตประมาณสองนาที ระหว่างนั้นพี่วินต้องเฝ้าเครื่องห้ามให้ใครดึงไดรฟ์ออกเด็ดขาดค่ะ!" โบว์อธิบายอย่างละเอียดพลางยื่นแฟลชไดรฟ์จิ๋วสีดำสนิทให้ผม
ผมรับแฟลชไดรฟ์มาเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมอย่างทะนุถนอม สูดลมหายใจยาวลึกจับจ้องเวลาในข้อมือเรือนหรูที่ถอยร่นสลัวลงไปทุกลมหายใจ ตอนนี้เวลาสี่ทุ่มสี่สิบห้านาที... เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งชั่วโมงกับสิบห้านาทีก่อนจะถึงเส้นตายเที่ยงคืนตรงที่เวลาสีแดงในแท็บเล็ตของคนร้ายจะแตะระดับศูนย์และส่งชีวิตพวกเราไปสู่ความฉิบหายแตกดับต่อหน้าตำรวจและสังคมออนไลน์
"เอาล่ะครับ... ทุกคนเตรียมพร้อม แผนงานล้างหนี้แค้นกู้วิกฤตชีวิตของพวกเรากำลังจะเริ่มต้นขึ้น" ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังปนเร้าใจเด็ดเดี่ยว สะกดกลั้นความกังวลเรื่องความลับราคะแตก และรวมตัวเฉพาะกิจเพื่อต่อสู้ภัยพาล
มุกต่อโทรศัพท์หาทีมงานแฮกเกอร์สายเทาของเธอทันทีเพื่อตรวจสอบการสแกนคลื่นวิทยุรอบโรงแรมร้าง ขณะที่คุณมุกก้มหน้าลงฟังพิกัดเสียงกระซิบจากปลายสาย สีหน้าของเศรษฐีนีสาวใหญ่คัพ E เครียดขรึมลงหนักหน่วงกว่าเดิม ใบหน้าของเธอมีเหงื่อเม็ดบางผุดพรายไรผม สองมือพยายามประคองอุปกรณ์ไอทีบีบกระชับแน่นขวัญผวา
ทันใดนั้น มุกวางโทรศัพท์และหันมาสบตากับผมผ่านความมืดสลัว แววตาสั่นระริกแฝงความตื่นเต้นระทึกใจสุดชีด
"วินคะ... ทีมงานแฮกเกอร์แจ้งข่าวร้ายปะทะเข้ามาอีกรอบค่ะ... ระบบรักษาความปลอดภัยของ Eclipse กำลังตรวจพบการเคลื่อนไหวผิดปกติรอบอาคาร และชายหน้ากากทองคำสั่งให้เพิ่มกำลังการ์ดเฝ้าห้องเซิร์ฟเวอร์ใต้ดินขึ้นเป็นสามเท่าตัว! แถมปิดกั้นระบบลิฟต์ทางเชื่อมทั้งหมด เหลือเพียงบันไดลับด้านในโซน VIP เท่านั้นที่ลงไปได้... และเวลาในการปฏิบัติภารกิจแฝงตัวเจาะระบบตอนนี้ลดเหลือเพียง 30 นาทีทองสุดท้ายก่อนที่มันจะปิดล็อคดาวน์เซิร์ฟเวอร์ตัดสัญญาณทำลายเครื่องมือเจาะระบบภายนอกทั้งหมดชั่วนิรันดร์!"
สิ้นเสียงคุณมุก หัวใจของผมกระตุกเกร็งบีบคั้นรวดร้าว ความกดดันจากมหันตภัยที่คืบคลานเข้าใกล้ และเวลานับถอยหลังแห่งความพินาศเริ่มสับเวลาถอยรัวเร็ว บีบหัวใจให้ลุ้นระทึกและตื่นเต้นสะท้านไปกับเกมลวงตาทั้งบนดินและใต้ดินเลยทีเดียว!