หมอดูสาวพลิกชะตา

 หลังจากกลับจากไล่จับวิญญาณร้านในตลาด ข้านั่งนิ่งอยู่ริมโต๊ะไม้เล็ก ๆ ในห้องเงียบสงบ บรรยากาศมันเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นเลย ข้าคิดว่าควรจะมอบเครื่องรางอะไรสักอย่างให้เฉินอี้เฟิง ในฐานะเพื่อนร่วมฝึก จะได้ปกป้องเขาจากวิญญาณร้ายเวลาทำภารกิจ

 สายตาข้ามองไปที่ผ้าเช็ดหน้าผืนขาวที่วางอยู่ตรงหน้า เข็มด้ายในมือสั่นเล็กน้อย [>///<] 

 「ข้าควรเริ่มจากตรงไหนดี」

 ข้าสูดลมหายใจเบา ๆ ก่อนจะเริ่มปักลายมังกรตามที่ตั้งใจไว้ เข็มจิ้มลงบนผืนผ้าอย่างระวัง ด้ายสีทองค่อย ๆ ลากเป็นเส้นโค้งงอ ข้าพยายามนึกถึงมังกรที่สง่างามในตำรา แต่พอเห็นผลงานตัวเองแล้วก็อดภูมิใจไม่ได้ [^^] 

 ข้าเปิดตำราประจำตระกูล ข้าเคยเห็นมันอยู่นะ 

「ในที่สุดข้าก็พบแล้ว ยันต์ป้องกันสิ่งชั่วร้าย」

ข้าหยิบพู่กันขึ้นมา เขียนยันต์ป้องกันลงบนผ้าแบบตั้งใจสุด ๆ ลายมือยังไม่ค่อยมั่นคง เส้นยันต์บางช่วงก็เบี้ยวไปมา

 「หากท่านย่าเห็นคงตำหนิข้าแน่」 [ (￣ω￣;) ] 

 แต่ก็ยังเขียนต่อไปด้วยความมุ่งมั่น

 พอเสร็จ ข้าพลิกผ้าเช็ดหน้าดูอีกที รอยปักมังกรยังดูประหลาดเหมือนเดิม ขำตัวเองเบา ๆ แล้วพับผ้าอย่างบรรจง

 「ถึงจะไม่งดงาม แต่ข้าตั้งใจทำเพื่อท่าน」 [^///^] 

 ข้าลุกขึ้น เดินไปห้องฝึกที่เฉินอี้เฟิงกำลังจัดตำราอยู่

 "ท่าน"

 เขาหันมามอง ข้ายื่นผ้าเช็ดหน้าพร้อมยันต์ให้

 "ข้าทำสิ่งนี้ไว้ให้ท่าน เป็นยันต์ป้องกัน แม้จะดูแปลกตาไปบ้าง แต่ข้าตั้งใจทำเองทุกขั้นตอน" [>///<~] 

 เฉินอี้เฟิงรับผ้าเช็ดหน้าไป มองลายปักอย่างเงียบ ๆ ริมฝีปากเขาเม้มแน่นเหมือนจะกลั้นหัวเราะ ดวงตาเป็นประกายขบขัน

 “ท่าน...ตรงกลางภาพนี้คือสิ่งใด?” เฉินอี้เฟิงถามข้า

 เขาขมวดคิ้วถาม

 “ท่านลองเดาซิ”

 “กิ้งก่าตัวหนึ่งที่มีขาเก้งก้างกับหัวกลม ๆ คล้ายมีแมงมุมเกาะอยู่บนยอด

 ใช่หรือไม่ มันคือสัตว์เทพหรือนี่ ข้ามิเคยเห็นมาก่อน เป็นสัตว์เทพโบราณในตำราของท่ายาหรือ” 

“คำถามของเฉินอี้เฟิง ทำให้ข้าหมดแรง” [x_x] 

 ข้าเพิ่งรู้ว่าตัวเองปักออกมาเหมือนกิ้งก่าตัวหนึ่งที่มีขาเก้งก้างกับหัวกลม ๆ คล้ายมีแมงมุมเกาะอยู่บนยอด

 「เหตุใดมังกรของข้าจึงกลายเป็นเช่นนี้」 [O_o] 

 คำตอบของเฉินอี้เฟิงทำเอาความภูมิใจในฝีมือเย็บปักของข้าหายไปแทบหมด [T^T] 

 “ไม่ มันคือมังกร และรอบ ๆ คือยันต์กันสิ่งชั่วร้ายจ ความรู้จากในตำราของตระกูลเรา ที่ข้าตั้งใจทำให้ท่านเก็บไว้เพื่อป้องกันตัวตอนที่เราออกไปฝึก”

 "นี่คือ...มังกรหรือ"

 ข้ายิ้มบาง ๆ

 "ข้าตั้งใจปักเป็นมังกร แต่…ตอนนี้ข้าก็ไม่แน่ใจ" [^^’] 

 เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ

 "เจ้ามีพรสวรรค์ด้านนี้จริง ๆ"

 「ท่านหัวเราะข้าแน่แล้ว」 [-///-] 

 ข้าก้มหน้าลงนิด ๆ รู้สึกอายแต่ก็ขำตามไม่ได้

 "ข้าแค่อยากให้ท่านมีอะไรปกป้องตัวเองยามฝึก ถ้ามีสิ่งชั่วร้ายเข้ามา อย่างน้อยก็มียันต์นี้ช่วยไว้" [>w<] 

 เขามองผ้าเช็ดหน้าในมืออีกที สีหน้าอ่อนโยนขึ้น

 "ขอบใจเจ้า ข้าจะเก็บรักษาไว้ให้ดี"

 ข้ารู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย [ (๑˘︶˘๑) ] 

 「แม้จะไม่งดงาม แต่ท่านก็รับไว้โดยไม่ปฏิเสธ」 [TwT] 

 ขณะนั้นเอง ท่านย่าเดินเข้ามาในห้อง สายตาท่านย่ากวาดมองผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในมือเฉินอี้เฟิง

 "เจ้าทำสิ่งนี้เองหรือ เสี่ยวเหมย"

 ข้าพยักหน้า

 "เจ้าค่ะ ท่านย่า ข้าตั้งใจปักมังกรและเขียนยันต์ป้องกันไว้ให้ท่านอี้เฟิง"

 ท่านย่าหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาดูอย่างพินิจพิเคราะห์ ดวงตาท่านย่าฉายแววขบขัน

 "ลายปักนี้...ช่างแปลกตานัก แต่เจ้ารู้หรือไม่ ว่ายันต์ที่เจ้าทำนี้มีพลังงานแฝงอยู่จริง แม้จะดูประหลาด แต่สามารถปกป้องเจ้าของได้"

 ข้าตกใจเล็กน้อย [O_o] 

 「ข้าคิดว่าคงไม่มีผลอะไรเสียอีก」 [^^’] 

 ข้ายิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

 "ขอบพระคุณท่านย่าเจ้าค่ะ ข้าจะพยายามฝึกฝนให้ดีขึ้น" [ (´｡• ᵕ •｡') ] 

 ท่านย่าพยักหน้าอย่างเมตตา

 "ความตั้งใจของเจ้าสำคัญที่สุด"

 เฉินอี้เฟิงมองข้าด้วยสายตาอ่อนโยน

 "ข้าจะพกสิ่งนี้ติดตัวไว้เสมอ"

 ข้ารู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก [>O<] 

 「แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ข้าก็ได้ทำเพื่อท่านด้วยใจจริง」 [UwU] 

 ข้ายิ้มบางเบา พลางมองผลงานของตัวเองในมือเขา

 「ข้าจะพยายามให้มากขึ้นในวันหน้า」 [ (ง •̀_•́) ง]