กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

    บทที่135:จุดจบของตระกูลจิ้งจอกเก้าหาง

    หลังจากน้าของโรซาเรียปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาโรซาเรียกลับแสยะยิ้มที่โหดเหี้ยมขึ้นนางกำลังสะใจที่เห็นศัตรูกำลังบ้าคลั่งและเจ็บปวดกร๊อบ! เสียงแตกร้าวของกระดูกดังขึ้นเพราะโรซาเรียใช้พลังบีบอัดกระดูกลูกชายของน้าตนเองตูม! น้าของโรซาเรียไม่สามารถทนได้อีกต่อไปนางพุ่งเข้ามาหาโรซาเรียโดยไม่คิดหน้าคิดหลังแต่โรซาเรียกลับไม่ได้ป้องกันตัวเลยแม้แต่น้อย
    ''หากเข้ามาอีกแม้แต่นิดเดียวข้าจะฆ่าลูกชายของเจ้า''น้ำเสียงเย็นเยียบดังออกมาจากปากของโรซาเรียฉับพลันน้าของโรซาเรียรีบหยุดอยู่กับที่พร้อมกับอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วด้วยความโกรธแค้น
    ''ปล่อยลูกชายของข้าซะแล้วข้าจะทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ข้าและตระกูลจะไม่ตามล่าเจ้า''
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าบ้าหรือเปล่าทั้งๆที่ไม่รู้ว่าข้าแกร่งแค่ไหนแต่ก็ข่มขู่ข้าและทั้งๆที่ลูกของเจ้าอยู่ในมือข้าเจ้านึกว่าเจ้าควบคุมทุกอย่างเอาไว้ในมือได้หรือไง''โผล๊ะ! โรซาเรียเพิ่มพลังบีบอัดลงไปแบบฉับพลันนั่นทำให้ร่างลูกชายของน้าโรซาเรียระเบิดออกไปกลายเป็นละอองเลือด
    ''อ๊าก ข้าจะฆ่าเจ้า ฆ่า ฆ่า ฆ่า''น้าของโรซาเรียไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้วนางใช้ร่างจิ้งจอกเต็มร่างพลังของนางทะยานขึ้นเรื่อยๆแต่ก็แค่นั้นเมื่อพลังของโรซาเรียยังไงก็มากกว่า
    ''ใครกันแน่ที่จะตาย''โรซาเรียใช้ร่างครึ่งจิ้งจอกเก้าหางตามด้วยการสวมชุดเกราะพลังของนางจึงสูงขึ้นไปอีกและตอนนี้นางสามารถสร้างความเจ็บปวดได้โดยไม่ต้องกังวลว่าบรรพบุรุษของตระกูลจะเข้ามายุ่งเพราะกริมได้หายไปจากหลังของเสือขาวแล้วส่วนที่กริมทำแบบนั้นเป็นเพราะหลังจากที่กริมสำรวจดูแล้วโรซาเรียไม่สามารถรับมือกับบรรพบุรุษของตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลได้กริมจึงต้องลงมือด้วยตัวเองและนอกจากนั้นใกล้ๆตัวที่บรรพบุรุษของตระกูลจิ้งจอกเก้าหางอยู่มันมีบางสิ่งบางอย่างที่ดึงดูดกริม
    ''ทุกคนเข้าไปฆ่ามัน''เมื่อหัวหน้าตระกูลของพวกมันพุ่งออกไปแล้วคนที่มีพลังมากที่สุดเป็นอันดับ2สั่งการทั้งหมดพุ่งตามหัวหน้าตระกูลไปทันที โฮก! โฮก! โฮก! คำรามออกมาด้วยความอหังการตอนนี้ไม่มีใครในตระกูลที่ไม่ใช้ร่างจิ้งจอกเก้าหางแบบเต็มร่าง
    ''ฆ่า!!!''โรซาเรียเองก็สั่งการนักรบน้ำแข็งให้ออกไปโจมตีศัตรู ส่วนตัวนางเองก็ปลดปล่อยพลังออกมาเพราะบรรดาผู้มีพลังเป็นอันดับต้นๆของตระกูลและน้าของนาง นางต้องการฆ่าพวกมันทั้งหมดด้วยตัวเองโฮก! สงครามขนาดเล็กเริ่มเพียงไม่นานเสียงร้องของจิ้งจอกเก้าหางก็ดังระงมไปทั่วพวกมันพยายามทำลายนักรบน้ำแข็งอย่างต่อเนื่องแต่ดูเหมือนการฟื้นฟูมันจะไม่ยอมสิ้นสุดซักที
    ''พลังเวทย์ของข้ามีมากมายพอที่จะเล่นกับพวกเราได้หลายวัน ส่วนพวกเจ้าตาย!!!''โรซาเรียแสยะยิ้มออกมาพลังเวทย์ทั้งหมดในตอนนี้นางยกให้มหาเวทย์หมื่นน้ำแข็งส่วนการต่อสู้นางใช้พลังกายอย่างเดียวก็พอฉัวะ! ด้วยพลังที่มีบวกเข้ากับร่างครึ่งจิ้งจอกแถมยังมีชุดเกราะสีขาว แล้วอีกฝ่ายจะต่อต้านทานได้?ไม่มีทางเลย4คนที่มีพลังสูงสุดในตระกูลถูกผ่าร่างออกเป็น2ส่วน ฉัวะ! คนต่อไป ฉัวะ! คนต่อไปนี่คือการต่อสู้ที่ไม่เท่าเทียม
    ''ท่านบรรพบุรุษช่วยพวกข้าด้วย ตระกูลของเรากำลังจะสูญสิ้น''น้าของโรซาเรียในร่างจิ้งจอกตะโกนออกมาหากไม่ได้บรรพบุรุษของตระกูลออกมาช่วยทุกคนต้องถูกฆ่าตายแน่ๆ
    ''น่าสมเพช ข้าเพียงคนเดียวก็ยังจัดการไม่ได้ อายุก็มากขนาดนี้แต่ร้องหาคนช่วยยังกับเด็ก สวะ!!!''โรซาเรียพูดดูถูกขณะหยุดโจมตี นั่นทำให้น้าของโรซาเรียทั้งอับอายและโกรธแค้นแล้วใครมันจะไปคิดว่าเด็กอายุไม่กี่ขวบที่เคยโดนคำสาปมันจะรอดกลับมาพร้อมกับพลังที่มากมายขนาดนี้ต้องรู้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่สั้นมากๆเมื่อเทียบกับน้าของโรซาเรียที่ฝึกมาไม่รู้กี่ร้อยกี่พันปี
    ''ขอเพียงฆ่าคนสารเลวที่ฆ่าล้างคนในตระกูลอย่างเจ้าได้ก็พอ...''เสียงขาดหายเมื่อมีบางสิ่งลอยมาทางนี้สิ่งนั้นตกลงไปที่พื้นด้วยความรุนแรงจนหิมะสาดกระจายเกิดหลุมลึกมันคือร่างบรรพบุรุษของตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลที่อาบไปด้วยเลือดจนหมดสภาพการต่อสู้
    ''น้องหญิง ไอ้แก่นั่นมันก็ไม่เท่าไหร่...หากข้าต้องการแค่ลงมือครั้งเดียวมันก็ตายแล้ว''กริมปรากฎตัวข้างๆโรซาเรียสีหน้าของกริมเรียบเฉยๆไร้ความรู้สึกใดๆและนอกจากจะจัดการบรรพบุรุษแล้วกริมยังเจอห้องลับที่รวบรวมเด็กและคนอ่อนแอของตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลเอาไว้ด้วยซึ่งกริมถือโอกาสนั้นใช้พลังระเบิดคนและห้องลับทิ้งไปพร้อมๆกันโดยไม่ให้โรซาเรียต้องลงมือเอง
    ''ปะ...เป็นไปไม่ได้ ท่านบรรพบุรุษ...''
    ''อั่ก! เจ้าไปล่วงเกินตัวตนขนาดยี้ได้ยังไง เจ้า...เจ้ามันไร้หัวคิดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พรวด!''บรรพบุรุษของตระกูลจิ้งจอกเก้าหางพูดออกมาด้วยความยากลำบากตลอดมามันไม่เคยล่วงเกินใครก็ตามที่แข็งแกร่งกว่าตัวมันมากแต่นี่อยู่ดีๆกลับมีตัวตนขนาดนี้มากระทืบมัน
    ''มะ...ไม่ใช่ความผิดข้า เป็นนาง! นางคือลูกสาวของพี่สาวข้า นางกลับมาที่นี่เพื่อทำลายตระกูลของเรา''
    ''เจ้าว่าอะไรนะ นั่นคือลูกของพี่สาวเจ้า...''ดวงตาของบรรพบุรุษดูเหมือนจะเหม่อลอยและหมดหวังมากขึ้นหางเป็นเวลาปกติมันสามารถยังมีโอกาสใช้ทรัพยากรทั้งหมดเพื่อสลายความคับแค้นนี้แต่ตอนนี้มันไม่มีทางแล้วเพราะความแค้นรูปแบบนี้มันฝังเข้ากระดูกดำและเรื่องทั้งหมดเองมันก็รู้เห็นเพียงแต่มันไม่ได้สนใจตัวตนกระจ้อยร่อยในตระกูลเพราะยังไงผู้แข็งแกร่งย่อมกลืนกินผู้ที่อ่อนแอกว่า
    ''หึ! ตระกูลที่น่ารังเกียจ''โรซาเรียโบกมือฉับพลันนักรบน้ำแข็งถูกแปรเปลี่ยนไปเป็นหอกทั้งหมดแทนฉึก! ฉึก! ฉึก! แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก! คนทั้งหมดที่โดนหอกแทงใส่กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งโดยทันทีตูม! ตูม! ตูม! ตามมาด้วยรูปปั้นน้ำแข็งทั้งหมดระเบิดออกกลายเป็นสะเก็ดน้ำแข็งเล็กๆตอนนี้เหลือรอดเพียง2คนเท่านั้นมันคือน้าของโรซาเรียและบรรพบุรุษตระกูลจิ้งของเก้าหางบรรพกาล
    ''หยุดก่อน เรื่องนี้เราสามารถแก้ไขได้''บรรพบุรุษของตระกูลไม่ยินยอมจะตายไปง่ายๆแบบนี้มันมีชีวิตมานานมากเกินไปจึงหวาดกลัวความตายมากกว่าคนอื่นๆนัก
    ''ใช่ เจ้าพูดถูกเรื่องนี้มันสามารถแก้ไขได้''โรซาเรียฉีกยิ้มออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่บรรพบุรุษพูดแต่ไม่นานนางก็หันหน้าไปหากริม ซึ่งกริมรู้ดีว่าโรซาเรียจะขอให้ตนเองทำอะไร 'บทเวทย์สลายพลัง'ในตอนนี้ตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลได้จบสิ้นลงอย่างแท้จริง กริมและโรซาเรียได้จากไปแล้ว

    ทิ้งให้หญิงแแก่และชายแก่ร้องโหยหวนจากการโดนความเย็นสุดขั้วกัดกินเอาไว้เบื้องหลัง