ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

       ดวงตาที่ฉายวาบ หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ เปล่งประกาย อายความชั่วร้ายดำมืดออกมา พร้อมเสียงแค่น ฆ่า!! ถูกคำรามออกมาดังกู่ก้อง ส่งการโจมตีอสรพิษ ทั้ง10หัวพุ่งปราด พร้อมกลุ่มควันขมุกขมัว เข้าไล่ล่า ฆ่าสังหารอี้เฉิน อย่างบ้าคลั่งราวกับอสูรร้าย ที่หลุดออกจากกรงขัง 
 

       ทว่ายิ่งอี้เฉินต่อสู้ก็ยิ่งเหมือนว่า ศักยภาพของเขาไม่มี ทีท่าว่าจะสิ้นสุดลงแม้แต่น้อย แม้ตัวอี้เฉินจะบาดเจ็บ อาภรณ์เริ่มขาดลุ่ย ผมสีขาวโพลน ราวกับคนแก่ เริ่มแต่งแต้มไปด้วยสีแดงฉาน โบกสะบัด โยกไหวไปกับสายลม อย่างบ้าคลั่ง เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนแรงลงแม้แต่น้อย

       ...เวลาที่ไหลผ่านไปร่วมชั่วยาม หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ ก็ไม่อาจไล่ต้อนจนอี้เฉินจนมุมได้ กลับกลายเป็นตัวเขาเอง ที่หอบเหนื่อยออกมาน้อยๆ จากการเข่นฆ่าอี้เฉิน

       ก่อนน้ำเสียงชายแก่ขี่วัว ซวนซี แห่งตำหนักเทพ จะแค่นเสียงออกมาดังก้อง พร้อมริมฝีปากที่กระอักเลือด ออกมาไม่หยุด “หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ เจ้ามัวทำอะไรอยู่ รีบจัดการไอ้เวรอี้เฉินเร็วเข้า”

       ตัวชายแก่ที่ติดอยู่ใน ม่านพลังห้ามแทรกแซง ในลักษณะถ้วยชามคว่ำ บัดนี้มันได้กลายเป็นดาบสองคมไปแล้ว เขาที่ต่อสู้พัวพัน อยู่กับชายชรามู่ไป๋ ถูกร่างแปลง พยัคฆ์ขาว ไล่ต้อนจนเริ่มบาดเจ็บหนัก คิดจะหนีจากไป ทว่าก็ไม่อาจทำได้ หากอี้เฉินไม่ตายตกหรือบาดเจ็บหนัก เสียงกัดกรามกรอด จึงดังเล็ดลอดออกมา ด้วยความเจ็บแค้น พร้อมกับการต่อสู้ ของเหล่าราชาอมตะ ที่ยิ่งทวีความรุนแรง

       แม้แต่สัตว์อสูรรอบบึงน้ำ ยังเริ่มแตกตื่น ต่างก็พากันถอยห่างจากสถานที่ต่อสู้ ภาพที่หมู่ชนภายนอก รับรู้ถึงแรงสั่นไหวเกิดขึ้นไม่หยุด ตลอดร่วมชั่วยาม ต่างก็ไม่อยากเชื่อสายตา ว่าการต่อสู้จะยังไม่จบลง

        “จักรพรรดิอี้เฉินหรือว่า เขาจะมีผู้ยิ่งใหญ่ คอยช่วยเหลืออยู่ลับๆ” เสียงผู้คนเอ่ยพูดขึ้นมา เสียงดังอึกทึกครึกโครมไม่น้อย ต่างก็พาให้พวกเขา หัวใจสั่นสะท้านไปตามๆ กัน

        ด้านหัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ ใบหน้าเขาดำมืดลงไปไม่น้อย เกรงว่าหากเขาไม่สำแดง ญาณวิเศษ ออกมาทั้งหมด เขาจะไม่สามารถจัดการอี้เฉินได้ ครั้นชูกริชสีดำสนิทดุจหมึก ในฝ่ามือขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่งแสงอันมืดมิดฉายขึ้นสวรรค์สุราลัย แค่นเสียงคำรามดังออกมาก้อง “จงสำแดง วิถีทลายสวรรค์” พร้อมขับเคลื่อนญาณวิเศษ วิถีธรรมทุกชนิดขึ้นมาสู่ พลานุภาพจุดสูงสุดของเขา

        ส่งให้รอบตัว หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ เต็มไปด้วยปราณพลัง ที่น่าคร้ามเกรง ปะทุขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง กายาสวมใส่ชุดเกาะสงครามสีดำ ด้านหลังมีวงแหวนขนาดใหญ่ ขับเคลื่อนส่งกลิ่นอายน่าหวาดกลัว ออกมาไม่ขาดสาย จากวงแหวนสีดำขนาดใหญ่นั้น ราวกับจะมีบางสิ่งน่าพรั่นพรึง คืบคลานออกมา

        ก่อนหัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อที่สวมใส่ชุดเกาะ สงครามน่าคร้ามเกรง จะโบกสะบัดฝ่ามือ ออกมาด้านหน้าอย่างรุนแรง พร้อมเสียง ฆ่า!!ที่คำรามออกมาดังกู่ก้อง ส่งตรงเข้าหาอี้เฉิน

       ภาพที่วงแหวนด้านหลัง หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ ปลดปล่อย งูแผดเผาดวงตะวันสีดำ ออกมาพุ่งปราดเข้าโจมตีอี้เฉิน มันก็ทำให้อี้เฉิน ต้องหดดวงตาจนเล็บแคบ จากความใหญ่โตดุร้ายของมัน แถมมันยังขึ้นชื่อเป็นงูเพลิง ที่อันตรายที่สุด ส่งให้อุณหภูมิโดยรอบพุ่งสูง พรวดพราดอย่างฉับพลัน

      แม้แต่เหล่าราชาอมตะ ยังหยุดชะงักฝีเท้าไปชั่วครู่ ครั้นพวกเขาเห็นงูเพลิงสีดำน่าคร้ามเกรง เลื้อยพัน ไปรอบๆสนามประลอง ส่งปากอันใหญ่โต ขย้ำอี้เฉินอย่างบ้าคลั่ง จนสนามประลองพังไม่มีชิ้นดี

ปัง! ปัง! ดังก้องขึ้นมาไม่ขาด

       อี้เฉินแม้จะสำแดง ญาณวิเศษส่งให้พลานุภาพ ของเขาพุ่งพรวดพราด ไปอย่างมากมาย ทว่าก็ไม่อาจทำลาย งูแผดเผาดวงตะวันสีดำได้ ส่งให้เขาต้องหนีหัวซุกหัวซุน ไปรอบสนามประลอง พร้อมหอกเลือดในฝ่ามือ ที่หวดฟาดส่งริ้วคลื่นปราณพลัง สร้างรอยปริแตกให้งูแผดเผา ดวงตะวันออกมาได้

        หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ เขาแค่นเสียงเหี้ยม ออกมาทันที ครั้นเห็นใบหน้าอี้เฉิน มีสีหน้าของความปีติ ยินดี “เจ้าจะดีใจอะไรอี้เฉิน เจ้าก็แค่ทำให้เกล็ดงูแผดเผาดวงตะวัน หลุดร่วงไม่กี่แผ่นเอง มีอะไรให้ภูมิใจเช่นนั้นหรือ?”

       ครั้นน้ำเสียงนั้นเอ่ยพูดออกมาเสร็จสิ้น เขาโบกฝ่ามือ ออกมาเบื้องหน้าอีกครา พร้อมกับงูแผดเผาดวงตะวันตัวใหญ่โต ตัวที่สองปรากฏออกมา จากวงแหวน สู่ครรลองสายตาหมู่ชน

        ก่อนงูแผดเผาดวงตะวัน จะพุ่งปราดเข้าไล่ล่า ฆ่าสังหารอี้เฉิน  แม้แต่เหล่าผู้พิทักษ์ชรา ยังหน้ามืดทะมึน กัดกรามกรอดเอาไว้แน่น อยากจะสลัดให้หลุด จากเหล่าราชาอมตะ ไปช่วยจักรพรรดิอี้เฉินเสียบัดนี้

        ชายแก่ซวนซี เขาคลี่ยิ้ม ออกมาด้วยความชื่นบาน พร้อมเสียงคำรามออกมาดังก้อง ครั้นเห็นสถานการณ์ ของอี้เฉินไม่ค่อยสู้ดีนัก ซึ่งไม่ต่างจากตัวเขา ที่เข้าใกล้ความตาย ไปทุกที “ฮ่าๆ ไอ้เวรอี้เฉิน เจ้าตายแน่ ข้าเองก็อยากจะเห็น ยามที่เจ้าตายตก ต่อหน้าข้าเช่นกัน”

       ก่อนเสียงฉัวะ!!จะดังออกมาก้อง พร้อมเสียงกระดูกแตกหัก ดังออกมาลั่น เมื่อชายชรามู่ไป๋ ในร่างพยัคฆ์ขาว กัดเข้าใส่ร่างชายแก่ซวนซี อย่างรุนแรง พร้อมลมหายใจที่แผดเผา ส่งให้ บรรพบุรุษชรา ซวนซี แห่งตำหนักเทพ ตายตกลงไปทันที ดับสูญทั้งกายและจิต  ภาพนั้นก่อให้เกิดสวรรค์ร่ำไห้ ร้องโหยหวน เศร้าโศกเสียใจ เมื่อมีราชันสวรรค์ผู้หนึ่งตายตก

       ด้านหัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ เขาแค่นคำราม ออกมาด้วยความเดือดดาล อ๊าก!! เมื่อเห็นราชาอมตะ ผู้หนึ่งตายตกลงไปต่อหน้าต่อตาเขา “เจ้าฆ่าราชาอมตะหนึ่งคน ตัวข้าก็จะฆ่าหนึ่งคนเช่นกัน” ฉับพลันฝ่ามือที่ยืนมือไพล่หลัง ชี้นิ้วออกไปเบื้องหน้าสั่งการ งูแผดเผาดวงตะวัน ให้รุมทึ้งสังหารอี้เฉินในทันที

เสียง ตู้ม!! ตู้ม!! ดังออกมาก้อง

        ส่งให้กายาอี้เฉินในยามนี้ แดงฉานกลายเป็นเถ้าธุลีลอยล่อง ติดอยู่บริเวณปากคมเขี้ยวใหญ่ ของงูเพลิงยักษ์ทั้งสอง ที่พยายามจะเขมือบตัวเขาไปทั้งตัว จวนกระดูกภายในร่างลั่นไปทั่ว จากแรงกอดรัดฟัดเหวี่ยงอันบ้าคลั่ง “อ๊าก!! บัดซบเอ๊ย” จนอี้เฉินต้องคำรามออกมาก้อง ด้วยความเจ็บปวด

แม้แต่สงครามน้อย ที่ได้สติอยู่เพียงคนเดียว ภายในลูกบาศก์มิติ ยังอดไม่ได้ ที่จะเป็นห่วงอาจารย์ของเขาขึ้นมา

       วัฏจักรแห่งความตาย ด้านหลังอี้เฉิน ค่อยๆ ก่อร่างวัฏจักรขึ้นมาจนเด่นชัด ครั้นเมื่อมันรับรู้ถึงความตายของอี้เฉิน เท้าข้างหนึ่งเหยียบลงไป ยังปากหุบเหวอเวจีอีกครา

       กายาอี้เฉินที่เริ่ม ต้านทานการโจมตีไม่ไหว จู่ๆ เขาก็เหมือนบรรลุ วิถีธรรมของเขาเองขึ้นมาได้ ฉับพลันปราณพลัง วัฏจักรแห่งความตาย ด้านหลังอี้เฉิน แพร่ขยายออกมากว้างใหญ่ ในทันใด

        แม้แต่ปากของงูแผดเผาดวงตะวันที่ใหญ่โต ยังถูกวัฏจักรด้านหลังอี้เฉิน เฉือนปาก งูแผดเผาดวงตะวัน จนขาดสะบั้น ตัดผ่านเต๋า วิถีธรรมทั้งหมดอย่างง่ายดาย

      เสียงฉัวะ!! ดังออกมาก้อง ผู้คนต่างก็ไม่อยากเชื่อกับภาพที่เห็น พวกเขาต่างก็ไม่เคยเห็น วัฏจักรของผู้ใด ที่ก่อร่างขึ้นมา สามารถตัดผ่าวิถีธรรม ของผู้อื่นได้มาก่อน

       “ไม่! ไม่!เป็นไปไม่ได้!!” หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อใบหน้าเขา เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ครั้นหมุนวาดฝ่ามือ ส่งงูแผดเผาดวงตะวัน ออกมาจากวงแหวนด้านหลัง เข้าสังหารอี้เฉิน หลาย10ตัวจนทั่วสนามประลอง มืดฟ้ามัวดินเต็มไปด้วย อสรพิษเลื้อยพัน ก่อนมันจะเผยคมเขี้ยว พุ่งเข้าเขมือบอี้เฉิน พร้อมเสียงแค่นฆ่า!!คำรามดังออกมาก้อง ของหัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อ

        อี้เฉินเขาคลี่ยิ้มเย็น เหยียบออกมาทันที ครั้นเรียกวัฏจักรชีวิต และความตายออกมาภายในฝ่ามือ ส่งริ้วคลื่นวัฏจักร หมุนวนอย่างเร็วจี๋ ราวกับเป็นหยินและหยาง แผ่ซ่านปราณพลังความตาย และชีวิตออกมาทั่ว ก่อนจะถูกอี้เฉินขับเคลื่อน วงแหวนวัฏจักร แค่นเสียงฆ่า!!ดังออกมาก้อง ส่งวงแหวนวัฏจักร ตัดขาดร่าง อสรพิษที่เลื้อยพัน จนขาดสะบั้น เลือดสีดำ สาดกระเซ็นออกไปทั่ว ราวกับเห็น กงจักรแห่งโชคชะตา ตัดขาดกรรมที่มีต่อกัน

ฉัวะ!!

       ภาพนั้นต่างก็ทำให้ราชาอมตะ เม็ดเหงื่อผุดพราย ขึ้นมาเต็มแผ่นหลัง แม้แต่หัวหน้าองครักษ์ หยุนฟ่านซื่อเองก็ตาม เมื่อเห็นวิถีธรรมต่างๆ ถูกอี้เฉินตัดขาด ราวกับเป็นเศษกระดาษ กระจัดกระจายออกไปทั่ว