Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่สี่สิบเก้า นามูแห่งชมพูทวีป

ในขณะที่ไป่มู่หลิงกำลังมีเรื่องราวตำนานรักดอกเหมยความพลัดพราก การทรยศความไว้วางใจในคฤหาสน์สกุลไป่ ดราม่าเรื่องราวมากมายนั้นเอง

อ้าวป้าหม่าก็มีชีวิตชิลๆกับเพื่อนร่วมสำนักและลูกน้องของตนเอง

เปิดช่องปราณที่ท้องทำให้อาหารที่กินไปย่อยสลายอย่างรวดเร็วและกลับมาหิวอีกครั้ง

แทบจะสามารถทานได้แบบไม่มีจำกัดและไม่มีกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นด้วย

“กล้ามเนื้อเรียบเนียนแสดงถึงการฝึกถึงขั้นสูงคร่อกส่วนพวกข้ากล้ามใหญ่แสดงว่ายังฝึกไม่สำเร็จ นายท่านช่างเปี่ยมพรสวรรค์ยิ่งนัก”

คิงคองเงินกล่าวกับผม

ที่ทำให้คนที่เคร่งครัดกับวิทยาศาสตร์การกีฬาอย่างผมปวดหัวมาก

ตกลงหมายความว่าที่กล้ามใหญ่นี่ก็ยอมรับว่าตนเองฝึกไม่สำเร็จหรอกเรอะ?

อย่างนี้แผนการของผมที่จะจ้างจ้าวภูผา(The Rock) จากอเมริกามาก็อาจจะต้องคิดอีกทีน่ะสิ?

แต่ผมกำลังควานหาคนอาจารย์ที่พร้อมจะมีเงินซื้อได้

คนบางคนที่ผมกลัวเกินกว่าจะติดต่อเวลานี้เพราพลังค่อนข้างสูงประกอบกับนิสัยดูชั่วร้ายเกินไป

อย่าง

”มารสมอง”

ที่มีพลังจิตสามารถโจมตีคนมาจากโลกเซียนที่มีพลังระดับกลั่นวิญญาณแล้วได้

แน่นอน

“มารสมอง”โดนคนกลับมาจากโลกเซียนกระทืบจนสมองแตกตายแต่เราจะเอาแนวคิดว่าคนที่โดนเซียนกระทืบตายนั้นกระจอกมาคิดไม่ได้

ผมจึงคิดว่าเราควรจะเจรจากับพวกนี้ตอนที่มีสถานะสูงกว่าแล้ว

และคนที่พอคุยกันได้ง่ายก็มีอยู่แล้วคือพวกในสำนักประมูลสินค้าต่างๆนั่นเอง

สำนักประมูลนั้นค่อนข้างคุยด้วยง่ายมาก

ว่าขอเพียงเงินถึงพวกเขาจะจัดหาสินค้าหรือติดต่อคนที่ผมต้องการให้นั่นเอง

ทำให้อ้าวป้าหม่าเริ่มจ้างได้ตั้งแต่กุ๊ยปากซอยไปจนถึงท่านเซียนที่อยู่เหนือโลกและท่านเซียนที่หนุนหลังสำนักประมูลอีกทีนั่นเอง

ถึงผมจะรู้สึกในใจว่า เซียนที่อยู่เหนือโลกจะเอาเงินไปทำไมหรือสำนักประมูลทำไมเอาของหายากมาประมูลแทนที่จะเก็บเอาไว้ใช้เองเป็นปริศนาที่ผมสงสัยมาจนถึงทุกวันนี้

แต่ปริศนาอะไรก็ไม่ใช่เรื่องจำเป็นเพราะโดนคนกลับมาจากโลกเซียนกระทืบไปทั้งสำนักประมูลนั้นเองและคนจัดการประมูลผู้จัดการสาวก็กลายเป็นหนึ่งในฮาเร็มของคนกลับมาจากโลกเซียนตามสไตล์สำนักประมูล

ที่ต้องมีผู้จัดการสาว หลานของเจ้าสำนักประมูลดาวรุ่งที่โดนผู้อาวุโสในสำนักคอยขัดขวางและคนกลับมาจากโลกเซียนคอยหนุนหลังทำให้กระทืบทุกคนที่ขัดขวางเธอในการครองตำแหน่งชั้นสูงของสำนักประมูลได้ทั้งที่ฝึกตนมาแค่ไม่กี่ปี

สำนักประมูลที่เหลือแค่ผู้จัดการสาวและคนรุ่นเยาว์ไม่กี่คนยังรอดอยู่ได้อย่างไรผมก็ยังงงอีกเหมือนกัน

แต่มีคนกลับมาจากโลกเซียนคอยปกป้องก็น่าจะยังคงอยู่ได้นั่นล่ะนะ

ผมเลยเลือกอีกคนที่น่าจะคุยด้วยง่าย

นามูแห่งอิ่นตู้ เอ้ย อินเดีย

ผู้ที่มีวิชาโยคะ สามารถหยดุเลือดที่ไหลออกจากบาดแผล ย้ายจุดชีพจร ทำให้แม้แต่คนกลับจากโลกเซียนที่เชี่ยวชาญการสกัดจุดยังสกัดจุดเขาไม่สำเร็จ

แต่โดนฝ่ามือจับบิดตัวปั้นเป็นก้อนๆและบีบจนแหลกสลายไปตายอนาถด้วยฝีมือของคนกลับจากโลกเซียนในขั้นกลั่นวิญญาณ

แน่นอน

เหมือนผมจะบรรยายซ้ำๆว่าแต่ละคนตายอนาถแค่ไหนจากมือของคนกลับจากโลกเซียนแต่ในขณะที่กลายเป็นก้อนกลมๆ

นามูก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อปากต่อคำสาปแช่งคนกลับจากโลกเซียนได้ก่อนตาย

ทำให้ผมคิดว่าวิชาโยคะนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ

“ฉานมาตามคำเรียกร้องจ้านายจ๋าหวังว่านายจะจ่ายค่าจ้างให้ฉานตามสานญา”

นามูในสภาพมัดมวยผมตรงหน้าผากมีอุณาโลมผิวดำแดง ชุดโยคี ห้อยกะโหลกศีรษะขนาดเล็กเป็นเครื่องประดับพร็อพของตนเองมีเอกลักษณ์มาก