“รู้อันใดหรือ… ข้าชวนอาเปามาตั้งหลายครั้งหลายคราเ้าก็ไม่มาเอง ผู้ใดก็ทราบดีว่านางเป็สหายคนสนิทไท่จื่อ” หลิวซีกล่าวอย่างไม่สนใจเท่าใดนัก แล้วรับสุราจากสตรีในอ้อมแขนขึ้นมาดื่ม
...นี่ข้ากำลังเมาสุรา หรือนารี เหตุใดโลกถึงเปลี่ยนแปลงเร็วเยี่ยงนี้ สตรีเพี้ยนที่ข้าคิดว่าไม่น่าคบหา นางกับเป็สหายคนสนิทของไท่จื่อ
คราแรกที่สังเกตบางครั้งบางคราวจากในงานเลี้ยง ว่านางคบหาคุณชายจิ้นฝานเป็สหายข้าก็แปลกใจอยู่มาก
คุณชายจิ้นฝานเป็บุรุษผู้สันโดษเงียบขรึม กับมีนางเป็สหายเพียงผู้เดียว ข้าเคยดูถูกเขาอยู่ในใจ แต่ครานี้ไท่จื่อก็เป็สหายของนาง นางมีอะไรดีกันถึงกับมีสหายเกินคาดได้
“เป็อย่างไรบ้าง..อึ้งจนใบหน้าซีดเชียว ฮ่าๆ” มู่เฉินตบเข่าหัวเราะเสียงดังในท่าทางของเยี่ยเปา
“น่าแปลกใจอันใดกัน สตรีเพี้ยนเช่นนาง ข้าหาได้สนใจไม่” ข้ากล่าวขึ้น
ตลอดมาก็ไม่เคยสนใจใคร่รู้ว่านางมีชีวิตอย่างไร เพียงแค่เห็นนางก็แทบอยากจะวิ่งหนีกลับจวนทันที หากต้องมาตามสืบ หรือสอดส่องชีวิตนาง ข้าคงจะอาเจียนออกมา
นางมักกระทำอะไรชวนกระอักกระอ่วนใจ อีกทั้งยังไม่มีกิริยามารยาทของสตรีควรมี
“คราวหน้าก็ออกมาร่ำสุรากับสหาย แล้ววันนี้นึกคึกอันใดถึงออกมาในรอบสี่ปี” หลิวซีกล่าวถามขึ้นต่อ
“ไม่ได้คึกอันใด .. มู่เฉินสู้อุตส่าห์ช่วยข้าแลกเวรมาได้ วันนี้แค่รู้สึกว่าหัวใจห่อเหี่ยวอยู่มาก จึงอยากให้สุรา กับสาวงามช่วยปลอมประโลมเสียหน่อย” ข้ากล่าว พลางก้มหอมสตรีงามที่ซบอกอยู่อย่างชื่นใจ
“หืม…ยินดีต้อนรับคุณชายเ้าสำราญเยี่ยเปา เปา เปา” หลิวซีกล่าวน้ำเสียงทะเล้น จนพวกเราทั้งสามคนหลุดหัวเราะออกมาเสียยกใหญ่
ณ เรือฮวงชั้นหนึ่ง
ไป๋ซิงหนี่ว์เดินตามหาพวกคุณชายเยี่ยตลอดทั้งบ่าย จนเรือฮวงลำสุดท้ายที่เข้ามาทันพอดีก่อนที่เรือจะแล่นออก
นางสาดส่องสายตาย่างกายช้าๆ กับสหายอีกสี่คนที่มีจุดหมายเดียวกันในคืนนี้ คือการอวดโฉมต่อหน้าพวกเขา ปีนี้นางจะมีอายุครบสิบเจ็ดดีสิ้นปีนี้
ถ้าอายุเท่าพี่สาวต่างมารดาคาดว่านางจะแต่งงานหาสามียาก และนางเองก็ต้องเป็ผู้เลือกบุรุษที่จะเเต่งเป็สามีเองกับมือเองอีกด้วย
“พวกเราลองขึ้นไปชั้นสองกันเถิด” นางกล่าวขึ้น กับสหายทั้งสี่คน เพราะยามนี้พวกนางเดินหาจนทั่วชั้นหนึ่งของเรือหมดแล้วก็ไม่พบวี่แวว
“เ้าว่าจะพบหรือไม่” คุณหนูหลิงจูกล่าวขึ้น
“ต้องพบเป็แน่ ข้าอุตส่าห์ไปซื้ออาภรณ์ชุดใหม่มาเชียว” คุณหนูหยวนเหยากล่าวขึ้น ด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
ส่วนไป๋มี่อิงที่อยู่ชั้นสองกำลังมึนเมาได้ที่ วันนี้นางดื่มสุราไปเกือบยี่สิบไห ปรกติสิบไหก็ถือมาเมาหัวราน้ำ ล้มฟุบลงกับโต๊ะแล้ว นี่นางดื่มไปเกือบยี่สิบไหถ้าไม่เรียกว่าคอทองแดงก็ไม่รู้ว่าจะเรียกอันใดได้อีก
“มี่เอ๋อร์สตรีนางนั้น ใช่น้องสาวเ้าหรือไม่” จิ้นฝานที่หันหน้าไปทางบันไดพอดิบพอดีกล่าวขึ้น
“ฮืมมม…ซิงหนี่ว์” ไป๋มี่อิงลากเสียงยาว หันไปมองน้องสาวของตนเองที่เดินขึ้นมา หันซ้ายหันขวาอยู่ในตอนนี้
ไป๋ซิงหนี่ว์ที่เยี่ยงย่างมาชั้นสองกับสหายสี่คน ช่วยกันกวาดตามองหาพวกเยี่ยเปา ก็พบว่าพวกเขานั่งกันอยู่โต๊ะน้ำชาหัวเรือฮวง กับสตรีที่แต่งกายค่อนข้างรัดรูปขับเน้น่หน้าอกล้นทะลักออกมาครึ่งเต้า
“เป็เช่นนี้ได้อย่างไรกัน…ครานี้ต่อให้ข้าแต่งหน้ามาสวยเช่นไรพวกเขาก็ไม่สนใจมอง ในเมื่อมีสตรีถวายกายอยู่ด้านข้างเช่นนั้น” คุณหนูหลิงจูกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ พลางจ้องมองสตรีทั้งสามที่โต๊ะพวกเขาด้วยแววตารังเกียจ
ไป๋ซิงหนี่ว์กัดฟันเข้าด้วยความอารมณ์คุกรุ่น นางจะทำเช่นไรดีอุตส่าห์แต่งกายมาอย่างประณีต ประทินโฉมมาอย่างงดงาม อีกทั้งนางยังเป็ลูกอนุภรรยาคนที่สอง ไม่อาจเข้าร่วมงานสังคมใหญ่ๆ ออกหน้าออกตาได้เหมือนไป๋มี่อิง
พอครานี้สบโอกาสพบเยี่ยเปาที่แทบไม่ได้ออกมาเที่ยวสำราญกลับโดนตัดโอกาสจากพวกนางโลมเสียได้ กว่าจะพบเขาได้ก็เป็เื่ยาก นางต้องครุ่นคิด เค้นหาวิธี ให้พวกเขาสนใจนางให้จงได้..
พลันสายตานางก็มองเห็นโต๊ะหัวเรือด้านในสุด ที่ค่อนข้างจะพิเศษอยู่กว่าโต๊ะอื่นๆ เพราะตัวโต๊ะมีขนาดใหญ่ และอยู่ด้านหน้าสุดชมทิวทัศน์สองฝั่งได้อย่างชัดเจน
ในโต๊ะมีบุรุษสองคนที่คุ้นตาอยู่มาก ดูท่าจะเป็สหายของพี่สาวต่างมารดา ส่วนสตรีที่ใส่เสื้อคุมขนสัตว์สีดำที่นางเห็นยามบ่ายคงจะเป็ไป๋มี่อิงเป็แน่
จะว่าไปมันเป็เหตุบังเอิญ หรือพี่สาวของนางจงใจมานั่งเที่ยวเรือเดียวกับคุณชายเยี่ยของนาง เห็นทึ่มทื่อเช่นนั้นก็ฉลาดเช่นกันที่รู้จักเข้าหาบุรุษได้
ไป๋ซิงหนี่ว์มองพี่สาวตนเองด้วยความดูแคลนครู่หนึ่ง ก็คิดหาวิธีเข้าใกล้พวกคุณชายเยี่ยขึ้นมาได้ ถึงแม้ว่าบนโต๊ะจะมีไท่จื่อก็ตามที แต่นางก็คุ้นชินกับเขา เพราะเขาเวียนไปเวียนมาที่คฤหาสน์ไป๋ั้แ่เด็ก จึงมีความสนิทชิดเชื้อ อีกทั้งเขาก็ไม่ถือตัวกับนางอีกด้วย ในเมื่อออกมาสนุกสังสรรค์ก็ใช้โอกาสนี้เสียเลย
“พวกเ้าตามข้ามา” นางกล่าวจบ เชิดหน้าแอ่นอกเล็กน้อย เดินช้าๆ ให้ดูสง่า
“คำนับไท่จื่อเพคะ คำนับคุณชายจิ้นฝานเ้าค่ะ” ไป๋ซิงหนี่ว์กล่าวเสียงหวานนุ่ม ไพเราะกังวาน เสียงดังให้มากพอที่โต๊ะด้านข้างที่ห่างออกไปสอง่แขนพอได้ยินชัดเจน
E-book : https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=98782
411
