ปรมาจารย์หมัด ตะลุย แดนมังกร

ทั่วทั้งบริเวณป่าเขาอุดมสมบูรณ์ดูแล้วทำให้จิตใจสงบร่มเย็นมันกับมีเสียงหวีดร้องของผู้คนจำนวนนึงไม่ขาดสายด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสหยาดโลหิตไหลรินสีแดงฉานไปทั่วทั้งฝืนป่าผู้คุ้มกันนับสิบคนล้วนโดนสังหารจนสิ้นไม่ต่างอะไรกับซากหมูซากหมาเหลือเพียงแต่ชนชั้นเจ้าขุนมูลนาย พวกมันต่างก็มีหยาดน้ำตาอาบหน้าหลั่งไหลไม่ขาดสาย

              ความรู้สึกนึกคิดทั้งหวาดกลัวและเจ็บใจเหล่าบุรุษหนุ่มและชราพวกมันต่างโดนจับมัดมือและเท้าถูกขึงตึงมัดไว้กับต้นไม้นับ10 คนที่มันยังปล่อยให้มีชีวิตอยู่นั้นหาได้ด้วยความเมตตาสงสารเพียงแค่ต้องการสร้างความรื่นรมย์หรรษาตรงด้านหน้าของพวกมันนั้นมีหญิงสาวมากหน้าหลายตาบางคนเป็นมารดาบางคนเป็นน้องสาวและบางคนเป็นบุตรสาว

จิดใจของพวกมันทั้งหวาดกลัวและสั่นสะท้านเจ้าพวกเดรัจฉานพวกนั้นกำลังจะทำให้พวกนางต้องแปดเปื้อนสายตาท่าทางของมันหิวกระหายราวกับสุนัขพร้อมที่จะฉีกกระชากเสื้อผ้าของนางได้ทุกเมื่อลมหายใจของพวกมันกระเสาแววตาของมันเต็มไปด้วยกิเลสตัณหา

"ได้โปรดนายท่าน นั่นคือเมียของข้าอย่าทำอะไรนางนะไม่ว่าเท่าไรข้ายินดีจ่ายให้

"นั้นน้องสาวข้าอย่าทำอะไรนางนะข้าขอร้อง

                  เหล่าบุรุษหนุ่มและชราที่สุดแสนจะน่าเวชทนาพวกมันกับถูกมัดมือมัดเท้าและตอนนี้พวกมันกำลังจะได้ดูละครฉากเด็ดตรงหน้าน้ำตาไหลรินแหกปากตะโกนของร้องอย่างน่าสงสาร

"หุบปาก !!! เจ้าสวะ ตัวข้านั้นอดอยากมานานวันนี้ข้าจะได้ปลดปล่อยแล้ว เมียของเจ้าช่างงดงามนักวันนี้เจ้าจงดูลีลารักข้ากับเมียของเจ้าซ่ะว้าวๆๆๆ ดูนั้นซิรูปร่างของนางช่างไม่ธรรมดาเลยเจ้าช่างเป็นบุรุษที่น่าอิจฉานัก

"เฮ้ยข้าเอาคนนี้นางช่างขาวอวบนักข้าชอบ

"ส่วนข้าเอาคนนี้ ตัวข้านั้นชอบเด็กสาวแรกรุ่น

"จิ๊จิ๊ ฮ่าฮ่าส่วนข้าเอาฮูหยินท่านนี้เองถึงจะแก่ไปหน่อยแต่รูปร่างของนางนั้นไม่ธรรมดาเลย

พวกมันต่างเลือกจับจองหญิงสาวราวกับเป็นการเลือกซื้อสินค้า

อะ…ฮู๊…ฮ่า.... "ลูกพี่ขอรับ จะให้พวกข้าเผด็จศึกได้รึยังมังกรของข้ามันผงาดแล้ว…@@###$$$

          หัวหน้าโจรภูเขานั่งอยู่บริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ตัวมันนั้นนั่งสูบยาอย่างสบายอารมณ์ พร้อมทั้งสาวแหน่ด้วยความเคลิบเคลิ้มภาพตรงหน้าช่างมอมเมาจิตใจ ข่มขืนหญิงสาวต่อหน้าผู้เป็นพ่อและสามีความบันเทิงเช่นนี้ช่างหาได้ยากยิ่ง ตัวมันในยามนี้สีหน้าท่าทางลามกเป็นที่สุดยิ้มแย้มให้กับลูกน้องของตนอันเป็นสัญญาณ

"อ๊ายยยย อย่าทำข้า เหล่าหญิงสาวนับ 10 ส่งเสียงหวีดร้องด้วยความหวาดหวั่น

ฉั่ว ฉั่ว พรึบ พรึบ พรึบ !!!

                      เพียงพริบตาเดียวหัวของโจรภูเขาลอยหลุดออกจากร่างนับ10 หัวไม่ทันได้กรีดร้องไม่ทันได้หวาดกลัวบริเวณร่างของมันนั้นเลือดกระฉู๊ด…ราวกับเป็นน้ำพุร้อน

"หือ….หัวหาย!!   หน้าโจรภูเขาถึงกับหลุดร้องอุทานออกมาอยู่ๆลูกน้องของตนสิ้นชีพภายในพริบตาเป็นร่างที่ไร้ศีรษะมันสูดหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อรวบรวมสติกับมา แขนขาของมันสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวพร้อมทั้งมีของเหลวใสๆหลั่งไหลออกมา

"จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่าเจ้านี่มันชั่วได้ใจเลยนะ อู๋ซวงบอกกล่าวกับมันด้วยท่าทางยิ้มแย้ม

"นายท่านเป็นใคร โปรดบอกชื่อเสียงเรียงนามของท่านมา

"ข้าอู๋ซวงเป็นบุตรคนเล็กของตระกูลอู๋ เด็กหนุ่มบอกกล่าวอย่างใจเย็นพวกเจ้านี่มันไม่กลัวกฏหมายเลยนะทำตัวยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าดินเสียเหลือเกิน

ระหว่างที่เด็กหนุ่มพูดคุยกับหัวหน้าโจนภูเขาลูกน้องของอู๋ซวงก็ช่วยเหลือผู้ประสบเคราะห์คนอื่นๆ

"หือ…ตระกูล อู๋ร่างกายของมันนั้นสันเทาด้วยความหวาดกลัวมันย่อมรู้ว่าตระกลูนี้คือใครน่ากลัวขนาดไหน

"นายท่านได้โปรดไวชีวิตข้าข้าผิดไปแล้วได้โปรดได้โปรด

เด็กหนุ่มไม่พูดไม่จาให้เสียเวลาระเบิดทำรายเส้นลมปราณของมันในทันทียามนี้หัวหน้าโจนภูเขากลายเป็นคนพิการไปแล้ว

อ๊ากกกกกมันหวีดร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับเลือดที่ทะลักออกมา

"เจ้ารู้ไหมว่าข้าทำงานให้ใครหากนายท่านรู้จะต้องแก้แค้นให้กับข้าเป็นแน่

"ใครล่ะนายของเจ้าเด็กหนุ่มกล่าวถามด้วยความใคร่รู้

"แม่ทัพฟงหยาง เขาคือคนที่ดูแลเขตนี้ข้าคือคนที่ทำงานอย่างลับๆให้กับนายท่าน

"ฟงหยาง รึชื่อนี้คุ้นๆแหะเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

"เฮ้ย เด็กๆจับมันแก้กางเกงซ่ะ!! จินเฉิ่นอู่และลูกน้องจับมันถอดกางเกงในทันที

"อ่ะหือ….อู๋ซวงถึงกับเบิกตากลมโตด้วยความตกใจหลังจากได้เห็นเจ้ามังกรยักษ์ของหัวหน้าโจรที่กำลังผงาดตั้งชูชันอยู่ตรงหน้าเขาเห็นภาพนี้ถึงกับเจ็บปวดหัวใจอยู่นิดๆไม่ทราบเหมือนกันว่าเป็นเพราะเหตุใด

"ตัดไอ้จ้อนยักษ์ของมันซ่ะอู๋ซวงสั่งลูกน้องของมันด้วยท่าทางที่ดุร้าย…

"ม่าย….นะ นี่มันคือความภาคภูมิใจเพียงหนึ่งเดียวของข้า ได้โปรดได้โปรด

ชั๊ว…..

อ๊าก…..เลือดไหลรินที่ระหว่างขาของมัน พร้อมทั้งไอ้จ้อนยักษ์ที่ล่วงหล่นแววตาของมันนั้นอารัยอาวรณ์เป็นที่สุด

"หากจะฆ่าเจ้านั้นมันง่ายดายจนเกินไปข้าจะทำให้เจ้ารู้สึกตายเสียซะดีกว่าอยู่

"เด็กๆจับมันไปขายที่หอนางโลมซ่ะชอบข่มขืนดีนักก็ให้มันโดนพวกที่ชอบไม้ป่าเดียวกันรุมสกรัมเสียบ้างจะได้เข้าใจความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่มันก่อ

"ขอรับ

"ม่าย!!! ได้โปรดเมตตาข้าด้วยได้โปรดเมตตาข้าด้วย หัวหน้าโจรภูเขากรีดร้องราวกับหญิงสาวด้วยความหวาดกลัวด้วยร่างกายบึกบึนล้ำสันของมันนั้นคงจะโดนไม่ใช่น้อยเป็นแน่

"พวกเจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหมอู๋ซวงกล่าวถามผู้เคราะห์ด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นเป็นกันเองช่างแตกตางกับเวลาพูดคุยกับโจรผู้ร้ายเสียเหลือเกิน

"พวกข้าไม่เป็นอะไรแล้วชอบคุณนายท่านมากข้าจะไม่ลืมพระคุณของท่านเลย

พวกมันต่างคารวะอู๋ซวงด้วยความซาบซึงใจหากไม่ได้หนุ่มน้อยผู้นี้ชีวิตของพวกมันคงจะจบสิ้นแล้ว

หึหึ แม่ทัพฟง อย่างงั้นรึระแวกนี้คงจะมีเมืองที่อยู่ไม่ไกลนักและเขตนั้นคงอยู่ในความดูแลของมันเห็นทีข้าคงต้องไปเยี่ยมเยือนมันเสียแล้ว