Secret Dungeon

    ดันเจี้ยนอีกครั้ง #4

    หลังจากดูแลเจ้ามังกน้อยเสร็จ ก็ถึงเวลาที่หลินจะกลับเข้าสู่ดันเจี้ยนอีกครั้ง
    พอมีเวลาให้เขาได้ลงอีก 2-3 ชั่วโมงก่อนถึงเวลานอนประจำของเขา ถ้าบอสอยู่ไม่ไกลมากนักมีความเป็นไปได้ว่าเวลาประมาณนี้ จะทำให้เขาผ่านไปถึงดันเจี้ยนที่ 206
    ประตูห้องนอนถูกเปิดออกมา ที่ห้องรับแขกมีหญิงสาวกำลังนั่งอยู่ที่โซฟ้าตัวใหญ่ที่หันหน้าเข้าหาจอทีวี ห้องที่หลินเลือกเป็นห้องที่อยู่ใกล้ห้องรับแขกและทางเข้ามากที่สุด อาจจะดูไม่ส่วนตัวเท่ากับห้องอื่นๆ
    ห้องนอนย่อยเองก็ไม่ได้มีขนาดเล็กกว่าห้องรับแขกมากนัก และแต่ละห้องก็มีห้องน้ำรวมไปถึงโซฟาและทีวีภายใน จึงเป็นเรื่องแปลกที่จะมีคนมาใช้ห้องรับแขกในช่วงเวลานี้
    คนนี่นั่งอยู่ก็คือหญิงสาวที่มีชื่อว่า เรเชล ความจริงเธอมีเรื่องจะบอกกับชายหนุ่ม เพียงแต่ไม่กล้าเคาะเรียกเหมือนก่อนหน้า
    หญิงสาวปิดทีวีและลุกขึ้น พูดกับชายหนุ่มระหว่างนั้นว่า "พรุ่งนี้มีคลาสเรียนในช่วงเย็น"
    การพูดที่ดูแปลกไปของหญิงสาวระหว่างที่เดินผ่านไป อาจเป็นเพราะเรื่องที่เขาได้บอกเธอไปก่อนหน้านี้ แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เขาบอกให้เธอทำ แต่พอได้เจอจริงๆแล้วกับรู้สึกไม่ดีเลย บางทีอาจจะต้องใช้เวลาจนกว่าจะเคยชิน
    ดันเจี้ยนชั้นที่ 203 สถานที่ในดันเจี้ยนนี้เป็นป่าและภูเขาสูง ปีกสีเหลืองถูกสร้างขึ้นมาและนำพาชายหนุ่มขึ้นไปบนท้องฟ้า ออกบินตามแรงกดดัน ซึ่งเป็นทิศทางที่จะได้เจอกับบอสดันเจี้ยน
    บอสในดันเจี้ยนชั้นนี้จะต้องมีด้วยกันทั้งหมด 3 ตัว มีความเป็นไปได้ที่มันจะอยู่ด้วยกันและอยู่แยกกันไป จากประสบการณ์ส่วนตัวน้อยครั้งที่บอสจะอยู่รวมกัน ส่วนใหญ่จะมีสถานที่และถิ่นฐานของตนเอง
    ใช้เวลาหลายสิบนาทีในที่สุดก็เจอกับบอสตัวแรก มันมีลักษณะเหมือนกับมนุษย์เพียงแต่หลังของมันโค้งงอ ไม่ตั้งตรงเหมือนกับมนุษย์
    คดาบมาวันถูกเรียกออกมา หลินกำชับดาบในมือให้มั่นคง ก่อนที่จะดิ่งลงไปด้านล่าง
    ! ฟับ
    ดาบเล่มสีฟ้าฟันผ่าร่างของบอสออกเป็นสองท่อน ครึ่งบนและครึ่งล่าง น่าแปลกที่ดาบเล่มสีฟ้ากับไม่เปื้อนเลือดแม้แต่หยดเดียว
    ครึ่งล่างที่เป็นส่วนขายังสามารถขยับได้ เช่นเดียวกับศีรษะในส่วนของครึ่งบนที่หันมามองชายหนุ่ม
    หลินเข้าใจความสามารถของบอสได้ในทันที ดาบมาวันถูกเก็บไปอย่างรวดเร็ว ที่มือของชายหนุ่มปรากฏเปลวไฟสีฟ้า
    ! ซู้ม ซู้ม
    ชายหนุ่มใช้เปลวไฟสีฟ้าโจมตีต่อเนื่องทันที ประสบการณ์ในอดีตที่แสนเจ็บปวดได้สอนให้เขาเป็นคนที่เด็ดขาด
    ร่างของบอสสลายไปพร้อมกับเปลวไฟสีฟ้า มันดรอปทักษะระดับซิลเวอร์ออกมาเล่มหนึ่ง
    แรงกดดันของบอสตัวต่อไปอยู่ไม่ไกลมากนักใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที บอสตัวที่สองเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับบอสตัวแรกลักษณะของมันเหมือนกันอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ถ้าเป็นเช่นนี้หมายความว่าบอสตัวที่สามก็อาจจะเป็นเช่นเดียวกัน
    ดาบมาวันถูกเรียกออกมาอีกครั้ง หลินใช้เปลวไฟสีเหลืองเคลือบดาบเล่มสีฟ้าเอาไว้ และพุ่งลงไปทันที
    ! ฟับ
    ร่างของบอสตัวที่สองถูกฟันครึ่งเช่นเดียวกับบอสตัวแรก ที่ต่างกันคือร่างที่ถูกฟันปรากฏเลือดแดงสดติดมากับดาบเล่มสีฟ้า ร่างของบอสตัวที่สองแน่นิ่งไม่เคลื่อนไหว ก่อนที่จะสลายไป ดรอปทักษะระดับซิลเวอร์ออกมาเช่นเดียวกัน
    หลินนำผ้าสีขาวที่เขาเตรียมเอาไว้สำหรับใช้และทิ้งออกมา เช็ดดาบเล่มสีฟ้าให้กับมาสะอาดอีกครั้ง
    แรงกดดันของบอสตัวที่สามอยู่ห่างจากสองตัวแรกออกไปค่อนข้างไกล เปลวไฟสีเหลืองที่เท้าเสริมแรงให้ชายหนุ่มลอยขึ้นไป
    ! ฟับ
    บอสตัวที่สามถูกจู่โจมทันทีที่ถูกพบตัว แต่มันสามารถหลบการฟันด้วยดาบของหลินได้ทัน โดยเฉือนไปเพียงเล็กน้อย เกิดเป็นบาดแผลจนส่งเสียงร้องออกมา
    หลินกับเข้าไปฟันด้วยดาบอีกครั้ง การใช้ดาบของเขาเป็นการถือดาบด้วยสองมือ การใช้ดาบด้วยมือเดียวจะมีความคล่องแคล่วที่มากกว่า แต่การใช้ดาบด้วยสองมือจะมีพละกำลังที่มากกว่า
    ท่วงท่าการใช้ดาบของหลินหากมองดูอาจเป็นเพียงการใช้ดาบธรรมดาทั่วไป สิ่งที่แตกต่างคือความหนักแน่น และการฟันที่คาดเดาการเคลื่อนไหวต่อไปของเป้าหมาย
    สิ่งที่หลินคิดระหว่างที่ฟันออกไปคือดาบแรกมีโอกาสที่เป้าหมายจะหลบได้มากถึง 60% ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี เพราะมันจะทำให้ดาบที่สองของเขามีโอกาสโดนเป้าหมายมากถึง 90%
    ! วืดด
    ! ฟับ
    และเป็นเช่นนั้นจริงๆ สิ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่ดาบที่เขาฟันลงมาจนดาบสุดท้าย เวลาได้ผ่านไปไม่ถึง 10 ลมหายใจ
    ! ชิ้นส่วนที่ขาดหาย [1/10]
    รวบรวมชิ้นส่วนที่ขาดหายทั้งสิบชิ้นเพื่อเปิดหนทางสู่ดันเจี้ยนแห่งความลับ
    หลินหยิบเศษชิ้นส่วนของกระดาษที่ถูกฉีกขาดขึ้นมา มองเห็นเพียงภาพลางๆแต่ไม่สามารถเข้าใจได้ว่ามันคือภาพของอะไร
    เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับสิ่งอื่นนอกจากทักษะและอุปกรณ์ หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงสงสัยเกี่ยวกับมันและพยายามที่จะหาข้อมูล
    แต่เขาในตอนนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว เพียงหาอีก 9 ส่วน เขาก็จะได้คำตอบเอง
    ในขณะที่เขาต้องการจะเก็บชิ้นส่วนเข้าไปในสร้อยคอ ปกติแล้วเพียงส่งพลังงานไปที่สร้อยคอ สิ่งของต่างๆที่เขาต้องการจะเก็บก็จะหายไปแทบจะทันที ดาบมาวันก็ไม่มีข้อยกเว้น
    เศษชิ้นส่วนของกระดาษแผ่นเล็กๆกับไม่สามารถเก็บลงไปได้ แม้ว่าเขาจะส่งพลังงานไปมากเท่าไหร่ก็ตาม