เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

“ บังอาจกล้าท้าทายอาจารย์ข้าเชียวรึ” อัศวินแดง ไจ้อู่ ชี้ดาบเพลิงสีแดงมาที่เสี่ยวเทียน แสงของดาบเพลิงพุ่งเข้ามาคล้ายแสงเลเซอร์ เสี่ยวเทียน เรียกดาบเทพเจ้าออกมา ต้านเอาไว้ แล้วใช้พลังจากเกราะเทพเจ้าบวกกับพลังเซียนจักรพรรดิเข้าต้าน แล้ว ฟาดฟัดกลับไปด้วย ดาบเทพเจ้า  เปรี้ยง ! พลังดาบของทั้งสองปะทะกัน  ไจ้อู่ถึงกับกระเด็นถอยไปนั่ง จ้ำเบ้าทันที   พอลุกขึ้นมาได้ ก็ใช้มือส่องมาที่เสี่ยวเทียน เกิดมวลอากาศรอบๆ ตัว กลายเป็นกลุ่มควันสีขาวคล้ายคน

เข้ามาจับตัวเสี่ยวเทียนเอาไว้ แล้วไจ้อู่ ก็เคลื่อนไหวอย่างฉับพลันมายืนตรงหน้าเสี่ยวเทียนพร้อม ดาบสีแดงที่แทงเข้ามาด้วยความเร็วเหนือแสง

เสี่ยวเทียนแค่ขยับไม่ได้ครู่เดียว ก็กระแทกกลุ่นควันนั้นออกไปได้ แต่ดาบสีแดงก็พุ่งเข้ามาแล้ว  ดาบแหวกอากาศเข้ามาอย่างรวดเร็ว  ร่างของเสี่ยวเทียนก็สลายกลายเป็นลมหายวับไป ปรากฏบนอากาศเหนือศรีษะไจ้อู่  แล้วก็มีฝ่าเท้าของมังกรเหยียบโลกาก็ร่วงหล่นลงมาทับ ร่างของไจ้อู่เต็ม ๆ    ตูม !!

ร่างของไจ้อู่ จมไปกับพื้นดินหายไปเลย จ้าวอัศวินม่วงอ้าวเกิง เห็นลูกศิษย์พลาดท่า ถูกเหยียบแบน โมโหยิ่งนัก เลยตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดังว่า

“ บังอาจเกินไปแล้ว แม้ว่าเจ้าไม่ผิด แต่ก็ยะโสโอหังมากไป วันนี้ข้าจะเป็นคนสั่งสอนเจ้าเอง”   จากนั้น ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วง บรรยากาศโดยรอบคล้ายกับมีคลื่นอากาศ เคลื่อนไหว ตึกที่เสียหายเหลือแค่ครึ่งเดียว กลับเอนไปมาคล้ายกับว่ามันยืดหยุ่นไปมาได้ แผ่นดินเริ่มเป็นคลื่นเช่นเดียวกัน  มีเศษซากร่องลอย ขึ้นมาเต็มไปทั่ว

จ้าวอัศวินอ้าวเกิง ยกมือสะบัดเข้าใส่เสี่ยวเทียน เกิดคลื่นสีม่วงม้วนกันเป็นพายุ

พุ่งเข้ามาโจมตีโอบรัดเสี่ยวเทียน  พอเสี่ยวเทียนจะแปลงร่างกายเป็นลมวายุเพื่อหลบแต่ไม่สามารถใช้พลังวายุ เปลียนร่างได้ก็ตกใจยิ่ง

“ อาจารย์ทำไมข้า ใช้พลังวายุไม่ได้?”

“ มันสร้างอาณาเขตโลกมายาของมัน ทำให้พลังของเจ้าถูกระงับเอาไว้ พลังของมันถึงระดับ เทียนจุนแล้ว เจ้าต้านมันไม่ไหวแน่ ระดับพลังของเจ้ายังห่างไกลกับมัน ปล่อยข้าจัดการเอง”  อาจารย์ลู่เอิน ยกมือสะบัดคลื่นสีม่วงทีเดียว พลังคลื่นสีม่วงก็กระจายหายไปในทันที อ้าวเกิงเห็นแล้วตกใจ ที่เสี่ยวเทียนสามารถทำลายคลื่นสีม่วง ในเขตแดนโลกมายาของเขาได้อย่างไร !

“ คิดใช้วิชาอ่อนหัดเช่นนี้มาใช้กับข้า ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”  เสี่ยวเทียนเห็นอาจารย์ลู่เอินมาช่วยแล้ว เลยพูดเกทับออกไป

“ ไอ้หนู เจ้านี่ช่างโอหังจริงๆ ข้าจะให้เจ้ารู้ว่าโลกใบนี้ เหนือฟ้ายังมีฟ้าอยู่” จ้าวอัศวินอ้าวเกิง เรียกดาบสีม่วงออกมา ดาบสีม่วงพอถูกเรียกใช้งาน มันคล้ายส่งเสียงคำรามลั่นไปทั่ว พอมันถูกชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้าสีม่วง กระบี่ก็กลายร่างเป็นนกฟินิกซ์โลหะเงินมันวาว  กระพรือปีกส่งเสียงร้องฟังดังก้องกังวานไปทั่ว

“ จัดการมันซะ” อ้าวเกิงออกคำสั่ง  นกฟีนิกซ์โลหะ สะบัดปีกเข้าหาเป้าหมายทันที  แสงสีเงินพุ่งฉิว เข้าใส่ร่างของเสี่ยวเทียนที่ยืนอย่างสงบนิ่ง

“ อาวุธกระจอกเช่นนี้ ยังหาญกล้าเอาออกมาใช้กับข้า !“  อาจารย์ลู่เอินเอ่ยเย้ยหยันออกมา แล้ว ใช้ฝ่ามือปล่อย แสงสีขาวออกไป   ตูม !  แสงสีขาวคือพลังนพเก้าที่แม้แต่เพชรที่ว่าเป็นสสารที่แข็งที่สุด ยังสามารถละลายได้ มีหรือ ที่นกฟินิกซ์โลหะ ตัวนี้จะเหลือรอด  พอโดนแสงนพเก้าสีขาว ก็ละลายหายไปในทันที!

“ อาจารย์  !  นี่พลังอะไรนี่ ทำไมท่านไม่เห็นสอนข้าเลย  สุดยอดจริงๆ”

เสี่ยวเทียนร้องเสียงหลง ไม่คิดว่าอาจารย์ลู่เอินจะปล่อยแสงที่น่ามหัศจรรย์เช่นนี้ออกมาได้

“ พลังแสงนพเก้า ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ ว่าก็มีพลังเช่นนี้เหมือนกัน” ที่แท้อาจารย์ลู่เอินเพิ่งจำได้ 

“....”  เสี่ยวเทียนได้แต่อึ้งพูดไม่ออก

จ้าวอัศวินอ้าวเกิง เห็นแล้วก็ตกใจ ไม่คิดว่าจะมีคนทำลาย ดาบฟินิกซ์ม่วงของเขาได้เช่นนี้

“ เจ้าแน่มาก คราวนี้ข้าจะให้เจ้าพบพลังขั้นสูงสุดของข้า หากเจ้าชนะ ข้าได้อีก ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเจ้าอีกเลย”   จ้าวอัศวินอ้าวเกิง แยกเท้าออกสองข้าง อ้าปากดูดอากาศเข้ามาใน ร่างกาย แล้วยกมือทั้งสองข้าง ขึ้นไปบนท้องฟ้า พอได้รับอากาศธาตุที่ต้องการจนเต็ม ร่างกายก็ขยายใหญ่ คล้ายกับลูกโป่ง ร่างเริ่มลอยขึ้นไปในอากาศ แล้วทำมือขยับไปมา แล้วตะโกนออกมาสุดเสียงว่า

“ พลังหมัดมังกรคลื่นสมุทรพิโรธ สะท้านฟ้า ย้ากกกกกกกกกกกกก !”

ก่อกำเนิดมังกรสีม่วงตัวน้อยๆ ออกมาจากปากของ อัศวินอ้าวเกิง นับหมื่นตัว เป็นรูปหมัด พุ่งเข้าใส่ร่างของเสี่ยวเทียน ที่ยืนมองอย่างสงสัย ว่ามันคือวิชาอะไร

แล้วทันใดนั้น อาจารย์ลู่เอินก็ยกมือขึ้นฟ้าเช่นเดียวกัน อากาศในท้องฟ้าเกิดเป็นหลุมดำขึ้นมา แล้วก็มีกลุ่มพลังจากทั่วจักรวาลม้วนตัวเข้าสู่ร่างของเสี่ยวเทียน เป็นจำนวนมากมายมหาศาล แล้วอาจารย์ลู่เอิน ก็ส่งเสียงออกมาเช่นกันว่า

“ พลังหมัดสยบฟ้าพิชิตจักรวาล ย้ากกกกกกกก  !”   

แล้วพลังหมัดของทั้งสองก็เข้าปะทะกันทันที  ตูม !!!! ตูม !!!!!!

สิ่งก่อสร้างรอบๆ ที่ยังคงเหลือเศษซากปรักหักพัง คราวนี้กลับราบเรียบหายไปเป็นวงกว้าง  เงาหมัดมังกรสีม่วง ล้วนแตกสลายหายไปสิ้น   เสื้อผ้าของจ้าวอัศวินค่อยๆฉีกขาดสลายหายไปจนหมด เหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าของ จ้าวอัศวินที่ถูกพลังอัดเข้าไปเต็มร่าง ลอยลิ่วหายไปในอากาศ จนลับตาไปไม่รู้ชะตากรรม !

“ สุดยอด สุดยอด อาจารย์วิชาหมัดแบบนี้ ทำไมท่านไม่สอนข้าเลย” เสี่ยวเทียนตกใจยิ่งนัก ที่เห็นพลังอันเด็ดขาดของวิชาหมัดชุดนี้

“ ข้าก็เพิ่งจำได้ ว่าข้าก็มีวิชาหมัดแบบนี้กับเขาด้วย”

“ ...” เสี่ยวเทียนได้แต่อึ้งไม่รู้จะถามอะไรต่อดี

“ เจ้าไปจัดระเบียบพวก สหพันธรัฐทวีปโลกเหนือให้เรียบร้อย ต่อไปจะได้ไม่มีเรื่องมาเป็นปัญหากวนใจอีก” อาจารย์ลู่เอินสั่งเสี่ยวเทียน

“ ขอรับท่านอาจารย์”

เสี่ยวเทียนกล่าวจบ ก็หันมองหน้า จ้าวสหพันธรัฐ ที่ตกใจกับพลังของเสี่ยวเทียน

“ เจ้าใหญ่ที่สุดใน สหพันธรัฐนี้ใช่ไหม” เสี่ยวเทียนกล่าวกับจ้าวสหัพันธรัฐที่ถูกมัดด้วยสายฟ้าเอาไว้

“ ใช่แล้ว ข้านี่แหละ จ้าวสหพันธรัฐ  เจ้า...เจ้าต้องการอะไร?” 

“ ถ้าเช่นนั้นข้าขอถาม  ข้าเป็นผู้ถูกรังแก  โดนศาลยุติธรรมที่ไม่ยุติธรรม ท่านผู้เป็นใหญ่ที่สุดในแผ่นดินทวีปนี้จะจัดการอย่างไร?” เสี่ยวเทียนเอ่ยจบก็หันไปมองผู้พิพากษาหยางเยี่ย ด้วยสายตาฉายแววอัมหิต

“ ข้าจะหาผู้พิพากษาตัดสินให้เจ้าใหม่ก็แล้วกัน” จ้าวสหพันธรัฐเอ่ยออกมาเช่นนี้

เสี่ยวเทียนได้แต่ส่ายหัว แล้วใช้มือซ้าย ปล่อยพลังหมัดเงาสังหารใส่หัว ผู้พิพากษาหยางเยี่ย    ตูม ! หัวของผู้พิพากษา หยางเยี่ย ระเบิดกระจายลงทันที  สร้างความแตกตื่นให้กับทุกคน และ จ้าวสหพันธรัฐยิ่งนัก

“ นี่เจ้ากล้าทำร้ายผู้พิพากษาเชียวหรือนี่?” จ้าวสหพันธรัฐตกใจยิ่ง

“ คำตอบของท่านทำให้ข้าไม่พอใจ ขอถามอีกครั้ง ท่านควรจะแก้ปัญหาให้ข้าอย่างไร?”  เสี่ยวเทียนเอ่ยเสียงแข็ง

“ ข้า…ข้าจะประกาศออกไป ว่าเจ้าไม่ผิดใดใด เป็นเพราะเจ้าต้องป้องกันตัว พอใจหรือยัง?”   จ้าวสหพันธ์เอ่ยจบ  ร่างของ ผู้ตรวจการจางซื่อชงกับลูกชาย ก็ระเบิดออกมาพร้อมกัน !

“ นี่...เจ้าฆ่าพวกเขาทำไมอีกเนี่ย ?”  จ้าวสหพันธรัฐแตกตื่นตกใจ ที่เสี่ยวเทียนยังไม่พอใจในคำตอบของเขา ถึงกับฆ่าคนไปอีก สองคน

“ ข้าพอใจในคำตอบของท่านระดับหนึ่ง แต่ข้าต้องบอกให้ท่านได้รับรู้เอาไว้ 

ข้าคือตัวแทนสวรรรค์ที่ถูกส่งมาจัดการจัดระเบียบ โลกใบนี้ ดังนั้นข้ากำลังคิดว่า บนทวีปเหนือในตอนนี้ มีความชั่วร้าย สะสมอยู่มากมาย น่าจะล้างทวีปนี้ออกจากโลกนี้ไปเสียดีไปไหม เสี่ยวเทียนเอ่ยจบ ก็ใช้ฝ่ามือสุญญตายิงไปที่ หัวของคนจากหน่วยหมาป่าโลกันต์ ที่มาสืบข่าว อยู่สี่คน  ตูม ๆ ๆ ๆ !!!  หัวของทั้งสี่คนระเบิดตายไปทั้งหมด ทุกคนเริ่มแตกตื่นกันไปหมด ไม่คิดว่า เสี่ยวเทียนจะโหดเหี้ยม เช่นนี้ !

“ เจ้า..เจ้าต้องการอะไรอีก”   จ้าวสหพันธรัฐเอ่ยปากคอสั่น

เสี่ยวเทียนยังมองไปที่พายุสายฟ้า ที่ยังกระหน่ำฟาด จนบ้านเมืองเสียหายไปกว่าครึ่ง แล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

“ ท่านเป็นผู้นำ ต้องได้รับการลงโทษด้วย” เสี่ยวเทียนเอ่ยเช่นนี้ จ้าวสหพันธรัฐถึงกับหน้าซีด เมื่อมือของเสี่ยวเทียนมาสัมผัสที่ศรีษะของเขาแล้ว !

“ พอได้แล้ว”  เสียงตะโกนลอยมาจากบนฟ้า บนเรือเหาะที่กำลังเคลื่อนตัวมาหาอย่างรวดเร็ว  เสี่ยวเทียนถึงกับถอนฝ่ามือออกทันที เพราะเสียงที่ได้ยินคือ เสียงพ่อของเขา เฉินคุน !

พอเรือเหาะมาถึง เฉินคุนเดินนำหน้าออกมา โดยมีวุฒิสภาสูงของสหพันธรัฐอีกหลายคนเดินตามมาด้วย ทุกคนพอมองเห็นเมืองศูนย์กลางของทวีปเหนือกลายสภาพถูกทำลายไปราบเรียบกว่าครึ่ง เห็นจ้าวสหพันธ์นอนหมดสภาพ เห็นอัศวินผู้พิทักษ์ นอนสลบไสล ซากศพผู้พากษา และ ผู้ตรวจการ ก็ได้แต่สังเวชใจ ไม่มีอะไรจะพูดออกมา

“ ท่านพ่อ ห้ามข้าทำไม พวกมันกล้าคิดประหารลูก ต่อไปมันต้องหาเรื่องท่านพ่อและยึดทรัพย์ไปจนหมดแน่ ชั่วร้ายทั้งเมืองเช่นนี้ ข้าจะลบมันออกไปจากทวีปเหนือให้หมดเลย !”  เสี่ยวเทียนพูดด้วยความโมโห  แต่ทุกคนถึงกับตัวสั่นเทาไปด้วยความหวาดกลัว นี่มันจะลบเมืองศูนย์กลางออกไปจากทวีปเลยหรือนี่?

“ คุณชายน้อย เรื่องนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทุกอย่างเราเจรจากันได้ อย่าทำอะไรรุนแรงไปกว่านี้เลย พวกเราจะหาวิธีชดเชยให้ท่านกับครอบครัวเอง” วุฒิสภาสูง ที่มากับเฉินคุนรีบเอ่ยขึ้นมา  ก่อนที่เสี่ยวเทียนจะทำเรื่องแบบนั้นขึ้นมา

“ นั่นซิ ฟังพวกเขาก่อน สั่งให้พายุสายฟ้าของลูก หยุดก่อนได้ไหม”  เฉินคุนเห็นสภาพบ้านเมืองที่พังราบไปแบบนี้ ก็เศร้าใจ ไม่คิดว่าเสี่ยวเทียนจะทำเรื่องแบบนี้ได้

“ ข้ากำลังรอฟังอยู่”  เสี่ยวเทียนไม่หยุดพายุสายฟ้า แต่สนใจว่า พวกวุฒิสภาสูงจะพูดเช่นไร

“ ทางเราคุยกันแล้ว จะประกาศว่าท่านถูกใส่ร้าย จากผู้ตรวจการจางซื่อชง แล้วจะจ่ายค่าชดเชยให้ หนึ่งหมื่นล้านเหรียญทอง แล้วจะไม่เก็บภาษีเขตปกครองที่สิบตลอดไป คุณชายน้อยเห็นด้วยหรือไม่” วุฒิสภาเอ่ยออกมาอย่างรวดเร็ว คนที่เหลือก็พยักหน้า รอฟังคำตอบจากเสี่ยวเทียน

“ เชอะ นี่เรียกว่าตบหัวแล้วลูบหลังข้า ใช่หรือไม่” เสี่ยวเทียนยังไม่ยอมง่ายๆ แต่ในใจพอรู้ว่าได้เงินชดเชยหมื่นล้านเหรียญทอง  ก็จะยอมอยู่แล้ว

“ พอเถอะลูก ท่านวุฒิสภาสูงเหล่านี้ท่านเป็นผู้ที่เคยช่วยพ่อเอาไว้ อย่าให้เรื่องราวมันบานปลายไปกว่านี้เลย” เฉินคุนปรามลูกชายของเขา เสี่ยวเทียนไม่ได้พูดอะไร ใช้มือขวาหมุนไปทาง พายุสายฟ้า ที่กำลังฟาดใส่บ้านเรืองอย่างบ้าคลั่ง แล้วพายุสายฟ้าก็สลายหายไปในทันที เหลือแต่ภาพบ้านเรือนที่พังยับไปหมดกว่าครึ่งเมือง

“ พวกท่านโชคดีที่ ท่านพ่อข้าอยู่ที่นี่ ไม่เช่นนั้น สหพันธรัฐทวีปเหนือ ได้หายไปจากแผนที่โลกแน่”  เสี่ยวเทียนเอ่ยจบ ก็เรียกปราสาทเทพเซียน กับ เทพอินทรีกลบมา แล้วก็ลอยตัวขึ้นไปบนเรือเหาะทันที

“ ต้องขออภัยแทนบุตรชายของข้าด้วย ข้าไม่ได้อบรมเขาตั้งแต่เกิด ไม่คิดว่าเขาจะมีอารมณ์รุนแรงขนาดนี้ เมื่อเดือนก่อน เขาเพิ่งจะทำลายล้างสำนักงานฝ่ายมั่นคงของทวีปกลาง เสียราบเรียบ เพียงเพราะว่าฝ่ายความมั่นคงออกประกาศจับเขาเช่นกัน ดีที่ข้าไปรับตัวกลับมาก่อน มิเช่นนั้น เกรงว่า เมืองหลวงทวีปกลางคงมีสภาพไม่ต่างจากที่นี่เท่าไร ข้าต้องขอตัวลาก่อน” เฉินคุนเอ่ยจบก็กลับขึ้นเรือเหาะ เดินทางกลับไปในทันที

“ นี่พวกเจ้า ไม่เคยสืบประวัติเฉินเสี่ยวเทียนมาก่อนเลยหรือไง?”  จ้าวสหพันธรัฐที่รอดตายหวุดหวิด ยืนขึ้นมา แล้วเอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิด

“ พวกเราก็เพิ่งทราบนี่เอง”

“ ตัวตนระดับนี้ หากมันคิดทำลายล้างโลกจริง โลกนี้คงไม่เหลือซากแน่ๆ”

จ้าวสหพันธรัฐ เหม่อมองสภาพ เมืองศูนย์กลางที่พังยับต่อหน้าต่อตาตนเองด้วยความรู้สึกหดหู่ใจ...