บทที่ 11
เปิดตัวนางเอก(มั้ง)
วันรับน้อง
หอประชุมคณะบริหาร
"ปี1 ทั้งหมดจัดแถว" เสียงพี่ว้ากปี 3 สั่งเด็กนักศึกษาชั้นปีที่1ที่รวมตัวกันเต็มหอประชุม
"นั่งแถวเรียงตามรหัสนักศึกษาแถวไหนช้าจะโดนทำโทษ"
เมื่อนั่งกันเรียบร้อยดี ฉันสังเกตเห็นว่าไม่มี"น้องเดียร์"นางเอกของเรา อ่อพอคิดได้ละว่านางเอกต้องมาสายและโดนพระเอกทำโทษสินะ
"ขอโทษค่ะที่มาสาย"นั้นไงพูดไม่ทันขาดคำ
น้องเดียร์ ดาริกา พิพัฒน์ชัย เด็กสาวน่าตาจิ้มลิ้ม ที่แสนเรียบร้อย น่ารักใสๆ ก็รีบวิ่งเข้ามาในหอประชุมด้วยหน้าตาที่ใ
"ทำไมคุณมาสายครับ"พี่วินที่เป็เฮดว้ากถามขึ้นเสียงดัง จนน้องเดียร์สะดุ้งด้วยความใ
"หาหอประชุมไม่เจอค่ะ"โอ้ยพูดมาได้น้องค่ะหอประชุมตั้งเด่นเป็สง่าแบบบี้ยังหาไม่เจอ ใครเชื่อก็โง่แล้วละอยากได้ซีนแหล่ะดูออก
"งั้นไม่เป็ไรนี้ถือว่าครั้งแรกพี่จะอนุโลมให้ ไปนั่งที่ได้"พี่วินสั่งให้น้องเดียร์ไปหาที่นั่งนั่นไงคนโง่หนึ่งอัตรา น้องเดียร์จึงเดินมานั่งท้ายแถวซึ่งตรงกับที่จุดพยาบาลอยู่
"ต่อไปจะแนะนำตัวพี่ว้ากกันนะครับ"
"พี่ชื่อพี่ซันนะครับเป็พี่ว้ากอยู่ปี3"
"พี่ชื่อพี่เอ็มนะครับเป็พี่ว้ากอยู่ปี3"
จากนั้นคนอื่นๆก็ทยอยแนะนำตัวไปเรื่อยๆจนคนสุดท้าย
"พี่ชื่อพี่วินนะครับเป็เฮดว้ากอยู่ปี3"พอพี่วินแนะนำตัวเสร็จก็มีเสียงฮือฮาของเด็กปี1ดังขึ้น
"แกหล่ออ่ะ ฉันอยากได้"
"หน้านิ่งๆแบดๆกร้าวใจฉันมาก"
"พ่อของลูกที่แท้ทรู"
“ฉันจะเอาพี่คนนี้มาเป็แฟนให้ได้”
ฉันได้ยินน้องๆพูดแบบนั้นก็แอบเบะปากใส่เล็กน้อยแต่ต้องชะงักเมื่อเจอสายตาพี่วินพอดี น่าจะมองน้องเดียร์แหล่ะ เพราะน้องเขานั่งอยู่ตรงกับฉันพอดี
"มีใครจะถามอะไรไหมครับถ้าไม่มีพี่จะปล่อยให้กลับบ้านแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาเจอกันที่นี้เวลาเดิม"พี่วินถามหลังจากฝึกซ้อมร้องเพลงได้พักใหญ่ก็ถึงเวลาปล่อยน้องกลับบ้าน
"ขอนุญาตค่ะ"น้องเดียร์ยกมือขึ้นถาม
"ว่ามาครับ" พี่วินบอกเสียงเรียบ
"พี่วินมีแฟนยังคะ"
เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกรอบ ปี1 ทุกคนจ้องพี่วินลุ้นคำตอบ ส่วนพวกปี 2,3 หันมามองฉันสลับกับพี่วินส่วนพี่วินจ้องหน้าฉันแล้วพูดว่า
"พี่ไม่มีแฟน"พอพี่วินพูดได้แค่นั้น โทรศัพท์ฉันก็มีสายเรียกเข้าจากพี่เกียร์จึงรีบเดินออกมารับโทรศัพท์ข้างนอก
"ฮัลโหลค่ะพี่เกียร์" ฉันรับสายพร้อมกับอาการหน่วงๆตรงตาทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วก็ยังแอบเจ็บอยู่นะเนี่ย
"น้องพริกอยู่คณะรึเปล่าคะพี่ผ่านมาแถวนี้เลยชื้อขนมมาฝาก"
"อยู่หอประชุมนะค่ะ ขับตรงเข้ามาเลย"ดีเหมือนกันกินของหวานเผื่อจะหายเศร้าได้บ้าง
มาร์วิน
"พี่ไม่มีแฟน"ผมพูดพร้อมจ้องหน้าคู่หมั้นตัวร้ายไปด้วยแต่เธอกลับเดินออกไปคุยโทรศัพท์ทั้งๆที่ยังฟังผมพูดไม่จบ
"แต่พี่มีคู่หมั้นแล้วต่อไปนี้ห้ามถามถึงเื่ส่วนตัวอีกนะครับ เชิญเลิกแถวกลับบ้านได้ครับ"ผมพูดเสียงเข้ม น้องคนที่มาสายถึงกับหน้าถอดสีเลยทีเดียว
"มึงหงุดหงิดอะไรใส่น้องเขาวะ"ไอ้ซันถาม
"ออน้องคนน่ารักของกูหน้าซีดเป็ไก่ต้มเลย" ไอ้เอ็มก็อีกคนเซ้าซี้กูจัง
"ช่างกูเหอะรีบเก็บของจะรีบกลับคอนโด"
"รีบไปหาเมียมึงรึไงประกาศขนาดนั้นเด็กปี1 อกหักเป็แถวเสือมันจะถอดเขี้ยวเล็บแล้วหรอว่ะ " ไอ้เอ็มแซวผมเสียงดัง
ผมกำลังเก็บของอยู่ก็มีคนวิ่งมาตามผมจำได้น่าจะเป็เพื่อนคู่หมั้นผมที่ชื่อก้อย
"พี่วินค่ะเกิดเื่แล้วค่ะ น้ำพริกจะตบน้องปี1 ที่ถามพี่วินว่ามีแฟนรึยัง"ผมรีบเก็บของแล้วรีบวิ่งออกไปทันที คู่หมั้นผมแผลงฤทธิ์อีกแล้วสินะ
30K
