ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

"กูไม่ยอมหรอก ใครมันจะไปลาออกวะ ไอ้เหี้ยเอ้ยหลังจากนี้พวกกูเอามึงคืนแน่"

"อ๋อ ยังมีแรงนี่"

กรอบ อ้ากกกก

เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นจากการที่ออสจับมือของเอ็มขึ้นมาแล้วหักนิ้วของเขาทำให้เอ็มร้องลั่น

แน่นอนว่าไม่มีใครมาช่วยเอ็มอยู่แล้วไม่ว่าจะร้องดังแค่ไหนเพราะออสสั่งให้หอพักประกาศเคลียร์คนออกจากหอชั่วคราวไปแล้ว เดินทีตอนนี้ก็ยังเป็นช่วงบ่ายที่นักศึกษายังเรียนอยู่ แถมต่อให้ไม่มีเรียนนี่ก็เป็นวันเปิดเทอมวันแรกทำให้ไม่ค่อยมีใครอยากจะกลับมานั่งเบื่ออยู่ในหอมากนัก ทำให้ในหอเหลือคนไม่กี่คนการที่จะขอความร่วมมือจึงไม่ได้ยากนัก

"จะยอมรึยัง"

เอ็มหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นออสจับนิ้วที่สองของเขา

"อย่า ยอมแล้ว ยอมแล้ว"พอเห็นแบบนั้นเอ็มก็รีบตะโกนยอมแพ้

"ดีพรุ่งนี้ไปลาออกซะ แล้วถ้ามีใครรู้เรื่องนี้แม้แต่คนเดียว"

แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะสั่งให้เอ็มปิดปากให้สนิท เขาเองก็ไม่รู้ว่าถ้าเพื่อนๆในรุ่นรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วจะมีท่าทียังไง ออสไม่อยากให้คนอื่นกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้ เพราะงั้นไม่ว่าจะยังไงเอ็มต้องไม่พูดอะไรออกไปทั้งนั้น

"ไม่นะขอหละ ฉันจะไม่ไปหาเรื่องพวกนายอีกอย่าให้ต้องลาออกเลย"

เอ็มเปลี่ยนท่าทีมาขอร้องแทน บ้านเขาเป็นแค่ร้านขายก๋วยเตี๋ยวเล็กๆเท่านั้น เอ็มที่สอบได้ที่ครอสจึงเป็นความหวังของครอบครัว ถ้าเขาต้องมาลาออกไปทั้งๆแบบนี้เขาจะกลับไปสู้หน้าพ่อแม่ได้ยังไง

"เข้ามาหน่อย"

ออสไม่ได้สนใจเรื่องที่เอ็มขอเลยแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าคนแบบนี้ถ้าให้โอกาสก็พร้อมที่จะกลับมาแทงเขาได้ทุกเมื่อ

ชายร่างบึกบึนเปิดประตูก่อนจะเดินเข้ามาในห้อง เขาเป็นลูกน้องของอีฟในทีมรักษาความปล่อยภัยที่ออสยืมตัวมา

"คนนี้ชื่อจิม ถ้ามึงพูดเรื่องนี้กับใคร ถ้าพรุ่งนี้เพื่อนแม้แต่คนเดียวมองกูแปลกๆหมอนี่จะแวะไปเยี่ยมมึงถึงที่เข้าใจไหม"

เอ็มกัดฟันแน่นก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ เขาคิดว่าออสใจอ่อนยกเลิกเรื่องลาออกไปแล้ว เพราะงั้นตอนนี้ไม่ว่าออสพูดอะไรก็ต้องยอมไปก่อน

"อย่าลืมไปลาออกเข้าใจนะ"แน่นอนว่าออสไม่ได้คิดจะปล่อยให้เอ็มกลับไปเรียนเขาแค่ย้ำเรื่องที่ห้ามบอกใครก็เท่านั้น

"ไม่ ขอร้อง ฉันไม่อยากออก ฉันจะไม่บอกออะไรใครทั้งนั้น"

เอ็มคลานมาเกาะขาออส แต่ก็โดนเตะกลับไปอย่างไม่ปราณี

"ไปลาออกซะถ้าพรุ่งนี้มึงยังกล้าโผล่หน้ามามึงโดนหนักกว่านี้แน่"

พอขู่เสร็จออสก็เดินออกจากห้องไปพร้อมชายชื่อจิม เขาไม่ได้คิดว่าเอ็มจะทำตาม แต่ออสพอใจที่ได้เอาคืนด้วยตัวเองแล้วที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่คนอื่น

"ทำให้แน่ใจว่าหมอนี่จะลาออกและไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใคร"

แน่นอนว่าออสไม่ได้ประมาท เขาระแวงตลอดเพราะกลัวว่าเพื่อนๆจะรู้แล้วหวาดหลัวหรือรังเกียจไม่อยากจะยุ่งกับเขาแล้วมันจะซ้ำรอยกับตอนม.ปลายถึงแม้ว่ามันจะเป็นคนละเหตุผลก็ตาม

แน่นอนว่าทันทีที่เอ็มเห็นออสออสออกไปเขาก็โทรแจ้งความทันที เขาไม่กล้าออกจากห้องเพราะกลัวว่าออสจะยังดักอยู่ และผลก็คือ

คนที่มาคือตำรวจสองคนและชายที่ชื่อจิม เอ็มหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นจิมมากับตำรวจ

"เขาบอกแกแล้วว่าอย่าบอกใครไม่ใช่หรอ"

....

เช้าวันต่อมาข่าวก็กระจายไปทั่วว่าเอ็มนั้นเมาอาละวาดในหอพัก แม้แต่ผู้ดูแลหอก็เอาไม่อยู่ทำให้ตำรวจต้องมาลากตัวออกไป

ระหว่างที่เอ็มอาละวาดนั้นเกิดอุบัติเหตุขึ้นเล็กน้อยทำให้เขานิ้วหัก แต่โชคดีที่ช่วงเวลานั้นไม่มีคนอยู่ในหอทำให้ไม่มีคนบาดเจ็บไปด้วย แน่นอนว่าทั้งหมดคือการกลบเกลื่อนของอิกดราซิล ถึงแม้ว่าผู้ดูแลหอจะสงสัยว่าออสให้เขาไล่เด็กออกจากหอชั่วคราวทำไม แต่เงิน1แสนยูนิตกับการที่ตำรวจมาจริงๆก็มากพอที่จะทำให้เขาเงียบ

เพื่อนร่วมสาขาได้แต่ส่ายหน้ากับการกระทำ เนื่องจากนิสัยที่เอ็มแสดงออกมาเมื่อวานก็ทำให้ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นพวกนักเลง เพราะงั้นการที่เอ็มนั้นเมาอาละวาดเลยไม่มีใครแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

"ก็นะ สมน้ำหน้าแล้วหละ"

"นี่แล้วมันจะกลับมาเรียนรึเปล่าฉันบอกตรงๆว่าไม่อยากจะเรียนกับมันเลย"

พึ่งจะเริ่มเปิดเทอมคนส่วนใหญ่นั้นยังไม่สนิทกันมากทำให้ไม่มีใครไปตามหาเอ็มแล้วถามว่าจริงๆมันเกิดอะไรขึ้นอย่างมากก็แค่ไปถามที่หอหรือส่งข้อความไปถามเอ็ม แต่ก็ไม่มีการตอบกลับแต่อย่างใด

หลังจากที่ได้ยินออสก็สบายใจ

เอ็มมันน่าจะไม่ได้บอกใคร เพราะถ้ามันบอกเพื่อนในกลุ่มตอนนี้คงรู้กันไปทั่วแล้ว แต่ตอนนี้เพื่อนของเจ้านั่นก็ยังนั่งงงๆกันอยู่เลย

หลังจากนั้นไม่นานเอ็มก็ลาออกไปเงียบๆ

หลายวันผ่านไปในที่สุดพวกนิดก็เริ่มทนไม่ไหว ออสได้ยินหลายครั้งว่านิดกับตามนั้นพูดทำนองว่าไม่อยากให้มีการรับน้องแบบนี้อีกทำให้ออสเริ่มที่จะค่อยๆพูดกับเพื่อนในเรื่องที่อยากให้มีการเปลี่ยนแปลงในปีหน้า

"ถ้าไม่อยากให้มีก็ต้องทำเอง ถ้าปล่อยไว้เดี๋ยวพวกบ้านั่นก็เข้ามาทำแบบเดิม"ออสพูดพลางหันไปมอง พจน์ กับ แจ๊ค ที่ยังอยู่ แต่หลังจากที่เอ็มออกไปนั้น ทั้งกลุ่มก็สงบลงเยอะ

"ก็ยากอยู่นะเพราะพวกรุ่นพี่คงไม่ยอม"นิดพูด

"ก็เข้าไปทำ แล้วทำให้มันเบาลงสิ ระหว่างนั้นก็หารุ่นน้องที่จะทำต่อ แล้วคุยให้พวกเขาทำให้เบาลงอีกในปีต่อไป พอผ่านไปได้2-3ปีมันก็หายไปเองแหละ"แน่นอนว่าออสไม่ได้ต้องการรอนานขนาดนั้นเขาพูดเพื่อให้นิดนั้นพยายามผลักดันตัวเองเข้าไปรับผิดชอบการรับน้องต่างหาก ยังไงเธอก็เป็นประธานรุ่นอยู่แล้วเพราะงั้นถ้าเธอจะทำ คนที่คัดค้านก็คนมีไม่มากหรอก

"ฉันจะลองคิดดูแล้วกัน แต่ถ้ามีวิธีไม่ให้รุ่นพี่เข้ามายุ่งก็คงจะดี"

ออสฉีกยิ้มทันที นี่แหละคือสถานการณ์ที่เขารออยู่ พอมั่นใจแล้วว่ามีคนจะรับช่วงจัดการต่อในปีต่อไปที่เหลือก็ไม่ยากแล้ว

หลังจากออสก็ถามจากเพื่อนๆในกลุ่มว่าต่อไปพวกรุ่นพี่นัดเจอกันอีกครั้งตอนไหน แต่คำตอบก็ทำให้ผิดหวังเพราะกว่ารุ่นพี่จะนัดปี1ไปเจออีกครั้งก็สัปดาห์หน้า

ในวันเสาร์ที่ไม่มีเรียนออสกับแววที่อยู่บ้านว่างๆเลยตัดสินใจจับมือออกไปดูหนังกันสองคนโดยมีอีฟขับรถไปรับไปส่ง

หลังจากที่ดูจบพอออกจากห้างดัง อีฟขับรถมารับตามปกติ เธอไม่ได้ตามเข้าไปในห้างด้วยเนื่องจากออสนั้นบอกว่าอยากจะไปกับแววสองคน เธอเลยปล่อยในออสมีเวลาส่วนตัวบ้าง

"ไม่ค่อยน่ากลัวเลยอะเดี๋ยวพอฉันเรียนจบฉันว่าจะทำหนังผีบ้างนายคิดว่าไง"

ออสได้แค่ยิ้มเจื่อนๆ ตอนแรกที่แววชวนมาดูหนังเขาก็คิดว่าเธอน่าจะชวนมาดูหนังรักหรือถ้าดูจากนิสัยแววก็อาจจะเป็นหนังแอ็กชั่น แต่พอตอนซื้อตั๋วแววดันเลือกหนังผีซะงั้น เล่นเอาออสกุมขมับ ถึงจะไม่ได้กลัวจนเก็บไปหลอนแต่เขาก็ไม่ค่อยจะถูกกับหนังผีเท่าไหร่

"ตามสบายเถอะ"

ระหว่างที่กำลังคุยกับแววอยู่นั้นเอง อีฟก็เบรคหลังจากที่เห็นข้างหน้าเป็นไฟแดงแต่ทว่า..

ตูมม

อยู่ก็เหมือนมีอะไรมากระแทกทำให้รถสะเทือนไปทั้งคัน