### **บทสนทนา 47: วิชาต้องห้าม – ศึกสุดท้ายของไป่เหยียน**
**ฉาก:** *กลางลานประลองโบราณบนยอดเขาหมื่นเงา สายลมพัดแรง เมฆดำปกคลุมทั่วฟ้า เศษซากของอารามเก่าถูกล้อมรอบด้วยเสาหินสูงตระหง่าน*
*ไป่เหยียนยืนประจันหน้ากับไป่เจียหลง ผู้นำพรรคเทพคราม ทั้งสองอยู่ในสภาพสะบักสะบอมจากศึกก่อนหน้า แต่สายตายังคมกริบ เต็มไปด้วยแรงต่อสู้*
---
**ไป่เจียหลง:** *(ปาดเลือดที่มุมปาก ยิ้มเยาะ)* ไป่เหยียน… เจ้าคิดหรือว่าความยุติธรรมของเจ้าจะเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้?
**ไป่เหยียน:** *(หอบเล็กน้อย แต่ยังจ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาแน่วแน่)* หากข้าไม่พยายามเปลี่ยนแปลง ก็ไม่มีใครทำมันได้!
**ไป่เจียหลง:** *(หัวเราะเบาๆ)* น่าสมเพชนัก เจ้ายังไม่เข้าใจเลยว่ายุทธภพนี้ถูกกำหนดมาให้เป็นเช่นไร ทุกสิ่งล้วนถูกขีดเส้นไว้แล้ว
**ไป่เหยียน:** ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำลายมัน!
**ไป่เจียหลง:** *(ยิ้มเย็นชา)* เช่นนั้นก็มาดูเถิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้หรือไม่!
*(ไป่เจียหลงร่ายกระบวนท่าวิชามรณะ **“เงาทมิฬกลืนภพ”** เงาดำกระจายออกจากร่างเขา แผ่พลังอำมหิตไปทั่วบริเวณ)*
**ไป่เหยียน:** *(กำดาบแน่น พึมพำกับตัวเอง)* ข้าสาบานว่าจะไม่ใช้วิชานี้… แต่หากข้าไม่ใช้ มันก็ไม่มีทางจบสิ้น!
*(สายลมรอบตัวไป่เหยียนเริ่มหมุนวน พลังภายในของเขาพุ่งสูงขึ้น ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีฟ้าสว่าง)*
**ไป่เจียหลง:** *(ชะงักไปเล็กน้อย มองอีกฝ่ายอย่างคาดไม่ถึง)* เจ้า… นี่มัน… วิชาต้องห้ามงั้นหรือ!?
**ไป่เหยียน:** *(เสียงเย็นชา)* **“มังกรล่องเมฆา ฝังเงาใต้สวรรค์”**!
*(พลังสีฟ้าเข้มพวยพุ่งออกจากร่างของไป่เหยียน แปรเปลี่ยนเป็นเงามังกรขนาดมหึมา คำรามสะท้านฟ้า!)*
**ไป่เจียหลง:** *(เบิกตากว้าง ตระหนักถึงอันตรายที่อยู่ตรงหน้า)* นี่มันพลังของอาจารย์เจ้า… ไม่สิ… มันยิ่งใหญ่กว่านั้น!
**ไป่เหยียน:** *(เสียงก้องกังวานราวกับมังกรคำราม)* เจ้าเลือกทางเดินนี้เอง ไป่เจียหลง! จงเตรียมตัวเผชิญหน้ากับจุดจบของเจ้า!
*(ไป่เหยียนพุ่งเข้าใส่ พลังมหาศาลพัดกระจาย เงามังกรฟาดลงใส่ไป่เจียหลง!)
**ไป่เจียหลง:** *(กัดฟัน ตะโกนสุดเสียง)* ข้าจะไม่ยอมแพ้!
*(ไป่เจียหลงระเบิดพลังเงาทมิฬเข้าปะทะ ศึกสุดท้ายของทั้งสองปะทุขึ้น! เสียงดาบกระทบกันก้องทั่วภูเขา แสงสีดำและสีน้ำเงินพวยพุ่งกระทบกันกลางอากาศ!)*
---
**ฉากจบ:** *ฟ้าคำรามสะท้าน ผืนดินสั่นไหว ศึกนี้จะเป็นบทสรุปของยุทธภพ และของไป่เหยียน!*