ตำนานผู้วิเศษ

"...ทำไมท่านจึงสอนเด็กๆ ราวกับว่าพวกเข้าต้องออกไปรบอย่างงั้นล่ะท่านผู้วิเศษเคอซวน เด็กๆ เหล่านี้ไม่จำเป็นต้องศึกษาพลังวิเศษเพื่อไปต่อสู้กับปีศาจ พวกเข้าสามารถมีชีวิตที่ดีและเลือกอาชีพที่สนุกไปกับมันได้" เสียงเซี่ยซีหานอ่อนแรงมาก

เคอซวนขมวดคิ้ว เขาราวกับว่าได้ยินคนบ้าพูดกับตัวเอง ทุกวันนี้ บนโลกใบนี้ มีผู้วิเศษที่ไม่ฝึกพลังของตัวเองส่วนใหญ่ ไว้ใช้สำหรับการต่อสู้มันมีด้วยเหรอ ไอ้หนู เอ็งพูดเหมือนคนเมา

แต่เคอซวนก็ไม่แปลกใจนักที่เซี่ยซีหานจะเป็นแบบนี้ ตลอดหลายเดือนมานี้ เซี่ยซีหานได้เขาวงการเดียวกับเคอซวนแล้ว

"หยุดทำเป็นที่จะสอนข้าไอ้หนู พวกเราไม่มีเวลาแล้ว รีบไป"

"เอ่อ..." เซี่ยซีหานดูงงๆ ครู่สั้นๆ แต่เขาก็พยักหน้าเร็ว และรีบเดินตามเคอซวนไป โดยที่ตลอดทางเขาต้องโบกมือทักทายเหล่าเด็กๆ ที่ร้องเรียกเขาว่าพี่ชายบ้าง ท่านอาจารย์บ้างไม่หยุด

...

"ท่านอาจารย์..." จื้อเพ่ยเดินมาต้อนรับเซี่ยซีหาน ตอนนี้ทั้งตัวของเขาอัดแน่นด้วยกลิ่นยาสมุนไพรหลากหลายชนิด ผสมกับกลิ่นสาบของคนที่ไม่ได้อาบน้ำมาทั้งเดือน ดวงตาของเด็กชายดูอดเป็นห่วงเซี่ยซีหานไม่ได้

นั่นเพราะเซี่ยซีหานเขาไม่ได้นอนติดต่อกันมาหลายเดือนแล้ว การเป็นทั้งผู้วิเศษและผู้ฝึกปราณในเส้นทางนักรบ ทำให้เซี่ยซีหานแข็งแกร่งมาก ทั้งร่างกายและร่างวิญญาณ แต่ด้วยการทำงานหนักอย่างไม่ยอมหลับยอมนอน ทำให้เด็กชายเป็นห่วงสุขภาพเซี่ยซีหานสุดหัวใจ

ในห้องที่ใหญ่โตแต่ดูวุ่นวาย เซี่ยซีหานเดินเข้าไป เขาทำเพียงยกมือทักทายเด็กชายจื้อเพ่ย ก่อนที่จะเดินไปหยุดตรงหน้าอุปกรณ์สำหรับเล่นแร่แปรธาตุที่แสนมากมาย

"ข้าต้องทำให้ได้ ข้าต้องทำให้ได้..." คำพูดเหล่านี้ดังเบาๆ เอาจากปากเซี่ยซีหาน หลายเดือนมานี้นอกจากการแบ่งเวลาฝึกฝนพลังวิเศษ และการไปสอนหนังสือเด็กๆ เซี่ยซีหานเอาแต่หมกมุ่นอยู่แต่กับการเล่นแร่แปรธาตุ

เคอซวนส่ายหัว ก่อนจะถอนหายใจ นับจากวันนั้น ที่เกิดเรื่องวุ่นวาย เคอซวนเขาได้กลายมาเป็นอาจารย์สอนเซี่ยซีหาน ในเรื่องเกี่ยวกับวงจรเวทมนตร์และศาสตร์แห่งการเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งศาสตร์แห่งการเล่นแร่แปรธาตุที่เซี่ยซีหานเจ้าเด็กหนุ่มตัวแสบนั้นสนใจมากที่สุดคือหัวข้อของการทำยาวิเศษ 

มันฟังดูน่าตื้นตันใจดี ที่ชายหนุ่มเช่นเซี่ยซีหาน ต้องการทำยาวิเศษในการรักษาดวงตาและโรคแก่พ่อของตัวเอง 'เจียตัว'

หากแต่พอเคอซวนไอ้อ่านหนังสือของเด็กชายเสี่ยวหรุ่ย และรับรู้ว่าเซี่ยซีหานต้องการสร้างยาวิเศษแบบไหนออกมา เขาก็พบว่าเซี่ยซีหานนั้นบ้ามากๆ เพราะยาวิเศษที่เซี่ยซีหานต้องการสร้างนั้น คือยาวิเศษระดับกลาง ที่อย่างน้อยๆ ที่สุด ก็ต้องเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอย่างน้อยระดับสี่ขวดยาจึงจะมีโอกาสหลอมสร้างมันสำเร็จ

แต่นั่นก็เพียงแค่โอกาสเล็กน้อย

ถ้าคุณหลอมยาประเภท 'ก่อกำเนิดร่างกายใหม่' อย่างสมบูรณ์ ให้ดีที่สุดก็ควรเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับห้าขวดยาเป็นอย่างน้อย แต่ไอ้เด็กหนุ่มเซี่ยซีหานคนนี้ล่ะ มันมีศักยภาพของนักเล่นแร่แปรธาตุระดับอะไรกัน

เป็นที่รู้กันในวงการเล่นแร่แปรธาตุว่า กว่าคุณจะไปถึงระดับนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่หรือห้าขวดยานั้น คุณอาจจะต้องใช้เวลามากกว่า 10 ถึง 20 ปี

แต่ไอ้นี่กับคิดว่า ตัวเองจะเรียนรู้ได้ภายในไม่กี่วัน เคอซวนชายที่คิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะของวงการนี้ เขาเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอัจฉริยะตั้งแต่เยาว์วัย และมีศักยภาพเทียบเท่านักเล่นแร่แปรธาตุระดับสามขวดยาตอนอายุ 15 ปี และเขากลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่ขวดยาตอนอายุ 25 ปี

ส่วนระดับห้าขวดยา เคอซวนตัวเขาพึ่งบรรลุเมื่อไม่นานมานี้ จากความพยายามอันยิ่งยวด เพียงแต่เขายังไม่ได้ไปสอบเอาเข็มกลัดและโทเคนของนักเล่นแร่แปรธาตุมาก็เท่านั้น

แต่ตอนนี้เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ชายหนุ่มคนนี้ ชายที่ชื่อเซี่ยซีหานขอให้เขาสอนเรื่องการเล่นแร่แปรธาตุ

เคอซวนตกลง ด้วยข้อแลกเปลี่ยน คือการที่เซี่ยซีหานจะต้องให้เขายืมรูปปั้นนางเงือกขาว เมื่อมันกลับมาใช้งานได้

และเคอซวนก็ต้องตกตะลึง เขาพบว่าทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของเซี่ยซีหานนั้นประหลาดมาก

สิ่งที่นักเล่นแร่แปรธาตุควรจะรู้ แต่ไอ้เด็กเวรนี่ไม่รู้เลย

แต่สิ่งที่นักเล่นแร่แปรธาตุส่วนใหญ่ไม่รู้และมองว่าเป็นเรื่องลึกลับ ไอ้เด็กนี่กลับหาคำตอบได้ซะงั้น ราวกับว่าโลกใบนี้กลับด้าน ซ้ายเป็นขวา ขวาเป็นซ้าย

เคอซวนได้เป็นชายที่สอนการเล่นแร่แปรธาตุให้เซี่ยซีหานตั้งแต่พื้นฐาน และเขาก็ต้องตกตะลึง ด้วยทรัพยากรที่เพียงพอ ทักษะเล่นแร่แปรธาตุของเซี่ยซีหาน พุ่งกระฉูดราวกับโบยบิน

ตอนนี้เซี่ยซีหานได้กลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่แล้วในด้านทักษะ โดยที่เขาไม่เคยไปที่สมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุเพื่อสอบเลยสักครั้ง

และทั้งหมดที่เซี่ยซีหานทำคือ การไม่หลับไม่นอน ตลอดสามเดือน

ใช้ชีวิตวนลูปกับการเล่นแร่แปรธาตุ และการวิจัย

โดยตอนนี้ชายหนุ่มกำลังพยายามทำสิ่งที่เหลือเชื่อ... การคิดค้นสูตรยาวิเศษของตัวเอง

...

กริ๊งๆ ฟู เสียงของเซี่ยซีหานเขย่าหลอดวิจัยตัวยา แม้เขาจะดูเบลอๆ เหมือนคนอดนอน แต่สภาวะจิตใจของเซี่ยซีหานกลับเฉียบคมอย่างถึงที่สุด

ดวงตาแห่งวิหครุ่งอรุณถูกใช้ เพราะเซี่ยซีหานไม่อยากเสียเวลาเดินไปใช้อุปกรณ์เวทมนตร์ในการช่วยมองตัวยา เซี่ยซีหานพบว่าวิธีนี้ทุ่นแรงสุดๆ

ภายในหลอดเล็กๆ ดวงตาแห่งวิหครุ่งอรุณของเซี่ยซีหาน คล้ายมองเห็นสสารที่แตกตัวและสั่นระริก เขามองมันอย่างหลงใหล วันนี้หัวข้อวิจัยของเซี่ยซีหานคือการสกัดสสารปีศาจ ออกจากเลือดของสัตว์ปีศาจชั้นสูงที่เขาหาซื้อมา เซี่ยซีหานกำลังทำในสิ่งที่บ้าคลั่ง เขากำลังสร้างตัวยาใหม่ที่เกี่ยวกับเลือด

เขารู้สึกว่าสิ่งนี้จะเป็นตัวกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงของสูตรยาสร้างกายเนื้อของเขาใหม่ได้

89.99% คือการเปลี่ยนแปลงร่างกายของเซี่ยซีหาน ในผู้ฝึกปราณพลัง นี่เป็นขอบเขตที่ทุกคนแทบจะไม่เคยมาถึง แต่เซี่ยซีหานไม่ต้องการหยุดอยู่ที่ตรงนี้

แต่เซี่ยซีหานก็พบว่า เขาไม่สามารถผลักดันการเปลี่ยนแปลงมวลร่างกายไปได้มากกว่านี้ ด้วยสูตรยาระดับต่ำจากหนังสือเล่นแร่แปรธาตุของเด็กชาย และสูตรยาวิเศษเฉพาะที่ใช้หลอมสร้างกายเนื้อใหม่ของเจียตัว ที่เขาได้รับมาจากอาณาจักรชั้นสาม สูตรเฉพาะของผู้ฝึก 'กายอมตะ'

สุดท้ายเซี่ยซีหานก็พบว่า มีแต่ตัวเขาเองเท่านั้นที่จะพึ่งพาได้

ในตอนแรกเซี่ยซีหานไม่ต้องการที่จะพลังดันร่างกายของตัวเองมาถึงจุดนี้ จุดที่ต้องทนทรมานกับตัวยาและพัฒนาขอบเขตก่อร่างของผู้ฝึกปราณไปสู่ขั้นสูงสุดที่แท้จริง

แต่เพราะหลังจากวันนั้น วันที่ได้พบดวงวิญญาณนางเงือกขาว เซี่ยซีหานก็รับรู้ว่าตัวเองอ่อนแอขนาดไหน เพียงแค่การจ้องมองจากดวงวิญญาณของผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง ก็แทบจะทำให้เขาตาย สิ่งนี่น่ากลัวมากสำหรับเซี่ยซีหาน

เขาไม่อยากอยู่ในสภาพเช่นนั้นอีก ดังนั้นตอนนี้เขาจึงหมกมุ่นกับการพัฒนาตัวเอง อย่างน้อยๆ เขาก็เริ่มคิดที่จะทำตามที่ระบบแนะนำ

แต่ตอนนี้เขากับเริ่มติดปัญหาบางอย่าง

!!!ตู้ม

หลอดทดลองยาวิเศษระเบิดคามือเซี่ยซีหาน

"จื้อเพ่ยรีบช่วยจดให้อาจารย์ที การควบแน่นเลือดปีศาจด้วยการระเหิดจากความร้อน ด้วยพลังวิเศษไม่ได้ผล ปฏิกิริยาโดยทั่วไปของมันต่อต้านอย่างรุนแรงต่อความร้อนที่เกิดจากพลังวิเศษ และการบีบอัดจากเครื่องมือทั่วไป เราต้องหาทางทำให้การควบแน่นเกิดขึ้นระหว่างสสาร ที่เร่งปฏิกิริยาในเลือดปีศาจและการผลัดเปลี่ยนชีวิตจากเลือดสัตว์ปีศาจสู่มนุษย์ โดยสมุนไพรตั้งต้นที่ช่วยในการก่อร่างของผู้ฝึกปราณพื้นฐานนั้นมีโอกาสเข้ากันได้สูง แต่เรายังไม่สามารถมั่นใจได้ เรายังต้องทดสอบร่วมกับสูตรสมุนไพรอื่นๆ เพื่อที่จะได้มั่นใจเมื่อผู้ได้รับยาวิเศษที่เราสร้างขึ้น กายเนื้อของพวกเขาจะมีอัตราการพัฒนาตัวเองได้ในระดับสูง จนเกิดการควบแน่นและพัฒนาอย่างยิ่งยวดเกินขีดจำกัดทั่วไป"

"แต่ปัญหาตอนนี้ของเราคือถ้าเราไม่ใช้การระเหิด ปัญหาที่เลือดของปีศาจ จะมีสสารที่ทำให้เกิดความคลุ้มคลั่งจำนวนมาก ผสมไปด้วยนี่คือปัญหา ความคลุ้มคลั่งสิ่งเหล่านี้ พวกเราไม่ต้องการมัน ไม่งั้นยาวิเศษของเราจะกลายเป็นยาสำหรับสร้างปีศาจ เราต้องหาทางแยกส่วนประกอบที่ทำให้คลุ้มคลั่งออกให้หมดให้ได้ และเหลือไว้แต่ส่วนที่มีประโยชน์  จดเอาไว้การทดลองครั้ง 445 ล้มเหลว ครั้งหน้าเราจะเปลี่ยนไปใช้การสกัดเย็นหลากหลายประเภทแทนเพื่อแยกองค์ประกอบของมันแทน"

"ขอรับท่านอาจารย์" เสียงจื้อเพ่ยตะเบ็งดัง เขาทำตามที่เซี่ยซีหานบอกทุกอย่าง

สายตาเคอซวนมองเซี่ยซีหานราวกับมองคนบ้า

คนบ้าที่คลั่งการวิจัยมากกว่าชีวิตของตัวเขาเอง

...

'ไอ้เด็กนี่คือปีศาจ' เคอซวนบ่นในใจของตัวเองก่อนจะส่ายหน้า ในห้องวิจัยที่ใหญ่โต ที่สร้างด้วยเงินคนอื่น เคอซวนก้มหน้าก้มตาวิจัยการเล่นแร่แปรธาตุของตัวเองต่อ เซี่ยซีหานสนใจในการหลอมยาวิเศษ

แต่สำหรับเคอซวน ศาสตร์การเล่นแร่แปรธาตุของเขา คือการเอาไว้สร้างอาวุธทำลายร้ายที่แท้จริง 'ระเบิดเวทย์มนตร์ที่รุนแรง'

!!!ตู้ม เสียงระเบิดดัง ครั้งนี้เป็นเคอซวนที่สร้างความวุ่นวาย

แต่ในห้องที่ใหญ่โต ไม่มีใครบ่นหรือสนใจเรื่องการระเบิดเล็กน้อย ราวกับว่านี่เป็นเรื่องปกติของคนในห้องวิจัยแห่งนี้แล้ว