ศึกสาวบุก
และอีกสองวันต่อมานางแบบสาว ก็กำลังยิ้มด้วยความชอบใจเมื่อข่าวซุบซิบบนหน้าหนังสือพิมพ์เป็ไปตาม้า หลังจากสายสืบยืนยันมาแล้วว่าจิณณวัตรหอบหิ้วสาวร่างเล็กไปคอนโด โดยไม่สนใจจะง้องอนตัวเองเลย นับั้แ่แยกกันคืนนั้น
“คุณบังคับฉันเองนะคะจิณ บทเรียนแรกสำหรับคุณที่ริมายุ่งกับสาวแคตวอล์กอย่างริซ่าค่ะ แค่เบาะๆ เท่านั้นนะ”
ดวงหน้าสวยเก๋พูดอยู่คนเดียวอย่างสะใจ ก่อนจะรีบออกจากคอนโดหรูหรา ควบมินิคันงามไปโดยเร็ว ไม่ถึงชั่วโมงก็เข้าไปจอดในคฤหาสน์วัชราเวโรจน์แล้ว นางแบบสาวพาร่างเพรียวกับส้นสูงสี่นิ้ว กางเกงสั้นจู๋ ก้าวฉับๆ เข้าไปบอกเด็กรับใช้ที่เดินออกมาพอดี
“ฉันมาหาคุณชมจันทร์ช่วยไปบอกที อ้อ! ขอน้ำมะนาวเย็นๆ นะ ใส่น้ำเชื่อมนิดเดียวพอ ห้ามหวาน”
ว่าแล้วนางแบบสาวก็นั่งไขว่ห้างรอในห้องรับแขกโดยไม่สนใจสายตาแหม่มที่มองมาด้วยความฉงน แต่ก็ขึ้นไปตามคุณผู้หญิงมาให้อยู่ดี ก่อนจะเดินเข้าไปในครัวเตรียมเครื่องดื่มด้วยท่าทีเซ็งไม่น้อย
ไม่นานเ้าของบ้านพร้อมลูกสาวคนสวยก็เดินนวยนาดลงมาตามบันได สีหน้าบ่งบอกความไม่พอใจอย่างไม่คิดจะปิดบัง ยิ่งจิรนันท์ด้วยแล้วยิ่งไม่ชอบใจนางแบบรุ่นพี่เอามากๆ โดยเฉพาะเวลาแม่คุณตอหลดตอแหลใส่ตอนอยู่ต่อหน้าพี่ชายสุดหล่อ
“หล่อนมีธุระอะไรกับฉันไม่ทราบ เพราะเท่าที่จำได้ เราไม่เคยต้องเกี่ยวข้องกันเลยนี่”
่ขายาวที่พาดกันอยู่รีบแยกออกจากกันเพื่อลุกขึ้นยืนยกมือไหว้อย่างสวยงาม
“สวัสดีค่ะคุณแม่ แหม! ทำหน้าไม่ดีใจเลยนะคะเวลาเจอริซ่าน่ะ”
ชมจันทร์หันขวับไปมองทันที
“ใครเป็แม่หล่อนยะ เท่าที่จำได้ฉันมีลูกแค่สี่ ชายสองหญิงสองเท่านั้น รีบๆ พูดธุระของหล่อนมา ฉันมีเวลาไม่มาก”
เลยรีบตัดบท จนคนเป็ลูกสาวถูกใจในลีลาการไล่แขกของแม่ไม่น้อย จึงส่งยิ้มอย่างคนชนะไปหารุ่นพี่สุดกร่าง
“อุ๊ย!!! ต่อไปคงจะต้องมีลูกสาวเพิ่มอีกแล้วมั้งคะ ถ้าคุณแม่ได้เห็นข่าวนี้”
ว่าแล้วนางแบบสาวก็ล้วงเอาหนังสือพิมพ์ในกระเป๋าส่งให้เ้าของบ้านดู พร้อมกับยิ้มอย่างผู้ชนะ สองแม่ลูกไม่รอช้ารีบคว้ามาอ่านด้วยความงวยงง ชมจันทร์โกรธจนเืขึ้นหน้า
เมื่อเห็นภาพลูกชายกำลังกอดกันนัวเนียกับแม่นางแบบในผับ จนถูกปาปารัสซีเอาไปลงข่าวซุบซิบดารา มีชื่อกับนามสกุลลูกชายหราด้วย
“แล้วไงล่ะ ก็แค่ข่าวซุบซิบของพวกนักข่าวว่างงาน ฉันไม่สนหรอก”
ชมจันทร์ทำใจดีสู้เสือ แม้จะโกรธลูกไม่น้อย ที่ไม่ยอมระมัดระวังตัวจนตกเป็ข่าวะเืมาถึงพ่อแม่ได้ แต่นางแบบสาวกลับมีสีหน้าจริงจัง และส่งน้ำเสียงอันดังกว่าเก่าใส่เ้าของบ้าน
“แต่ริซ่าสนนี่คะ! เพราะเป็ฝ่ายหญิง เสียหายกว่าฝ่ายชาย แล้วตอนนี้นักข่าวทุกสำนักก็ตามคอยสัมภาษณ์ริซ่าทั้งวัน จนไม่เป็อันทำการทำงาน ริซ่า้าให้คุณแม่คุณพ่อหรือไม่ก็คุณจิณตอบคำถามนักข่าว ว่าตกลงความสัมพันของเราสองคนเป็ยังไง และไปถึงขั้นไหนแล้ว คุณแม่ก็รู้ดีคะว่าลูกผู้หญิงอย่างเราจะพูดเื่อย่างนี้เองไม่ได้ มันไม่งาม ไม่เหมาะสม”
“ฉันหรือใครๆ ไม่จำเป็จะต้องตอบอะไรทั้งนั้น หล่อนอยากจะบอกยังไงก็ตามสบายสิยะ แต่พูดให้ดีๆ ล่ะ อย่าใส่สีตีไข่มากมายนัก เพราะถ้ามันไม่เป็ความจริง เธอนั่นล่ะจะเสียหน้าเอง”
ชมจันทร์รีบแทรกด้วยน้ำเสียงดังกว่าทันที
“คุณแม่หมายความว่ายังไง นี่จะไม่รับผิดชอบเื่ที่เกิดขึ้นเหรอคะ”
นางแบบสาวก็ไม่ลดละ จึงสวนขึ้นเสียงดังกว่าเดิม สีหน้าท่าทางเอาเื่กว่าเดิม จนคนในบ้านใ รีบวิ่งมาแอบชะเง้อมองด้วยความห่วงเ้านาย และความอยากรู้ควบคู่กันไป โดยเฉพาะแหม่มยังคงถือถาดเครื่องดื่มสำหรับแขกอยู่เลย เพราะไม่กล้าเข้าไป
“ก็หมายความว่าพี่ชายฉันไม่มีวันจะคบหล่อนในฐานะอื่น นอกจากคู่ขา คู่นอน หรือเครื่องเอาไว้ระบายอารมณ์บนเตียงไงล่ะยะ แค่นี้หล่อนดูไม่ออกเหรอ แล้วที่บอกจะให้รับผิดชอบน่ะ ตรงส่วนไหนไม่ทราบ เพราะเท่าที่ฉันและคนในวงการรู้มา หล่อนเหลวแหลกจนไม่เหลืออะไรดีๆ เลยนะยะ แล้วแน่ใจเหรอว่านักข่าวไปเจอหล่อนกอดพี่ฉันอยู่จนได้ภาพออกมา ไม่ใช่หล่อนเป็คนส่งให้เหมือนที่เคยทำมา เวลาเจอลูกเศรษฐีหรอกเหรอ”
จิรนันท์รอโอกาสอยู่แล้วรีบสวนกลับด้วยใบหน้าของคนถือไพ่เหนือกว่า มาริสาจ้องรุ่นน้องตาเขม็งอย่างเอาเื่ เพราะกำลังถูกย้อนศรอย่างจัง แต่เมื่อเดินหน้าแล้วมีหรือมือชั้นนี้จะถอย
“หล่อนหมายความว่ายังไงยะแม่แอ๊ฟแบ๊ว หรือที่พูดๆ มานี่หล่อนเคยทำ ถึงคิดเอาเองได้เป็ช็อตๆ”
“ลูกสาวฉันก็หมายความว่า คนอย่างตาจิณไม่มีทางคว้าคนอย่างเธอมาเป็สะใภ้ให้มัวหมองวงศ์ตระกูลฉันไงล่ะ เขาบอกกับฉันเองว่าหล่อนมันก็แค่ของเล่น หรือช้อยส์ระดับท้ายๆ เท่านั้น ถ้าหล่อนไม่อยากะอายผู้คนไปมากกว่านี้ก็เชิญกลับได้แล้ว และอย่ากลับมาเหยียบที่นี่อีก ฉันไม่ต้อนรับคนเหลวแหลกอย่างเธอ”
ชมจันทร์ผสมโรงกับลูกสาวทันควัน ทำเอานางแบบดังถึงกับจ้องตาไม่กระพริบเพราะความโกรธ
“คุณแน่ใจเหรอ แต่ตอนลูกชายคุณนอนกอดฉันอยู่ไม่ยักกะพูดแบบนี้เลยนะ”
“ผู้ชายเวลามันอยากน่ะ ให้ทำอะไรมันก็ทำทั้งนั้นล่ะ เธอไม่รู้เหรอ ผ่านมาก็เยอะแล้วนี่ ไม่น่าโง่เลย”
จิรนันท์แทรกขึ้นทันควัน ทำเอารุ่นพี่มองด้วยสายตาดุดัน ใบหน้าบึ้งตึงใส่ แต่ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็ยิ้มอย่างอารมณ์ดีแทน
“เธอพูดเหมือนเคยอย่างนั้นล่ะ หรือว่าเื้ัท่าทีแอ๊ฟแบ๊วของหล่อน จะร่านจนเหลือรับทานกันแน่ยะ”
พร้อมกับส่งประโยคดูิ่ไปหารุ่นน้อง ทำเอาสองแม่ลูกตาโตขึ้นมาด้วยความโกรธ
“หุบปากนะ แล้วออกจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะโทรให้ตำรวจมาลากหล่อนออกไปข้อบุกรุก ใครอยู่แถวนี้บ้าง โทรเรียก รปภ. ให้ฉันทีซิ”
ชมจันทร์มีท่าทีเอาจริงขึ้นมา ทำให้นางแบบสาวจำต้องล่าถอยเมื่อรู้ว่าตัวเองเสียเปรียบอยู่มาก แต่ก็ไม่วายจะทิ้งลายให้เ้าของบ้านเจ็บใจเล่นก่อน
“ไม่ต้องมาไล่หรอก ฉันแค่มาบอกให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างฉันกับลูกชายคุณ แต่ช่างเถอะถ้าคุณไม่สนใจจะช่วยฉันในเื่ข่าว ฉันก็มีทางออกนุ่มๆ รออยู่แล้วล่ะ อย่ามาว่ากันทีหลังนะถ้ามีอะไรไม่ดีออกมาให้คุณอ่านเล่นๆ อีก อ้อ!!! พักนี้ไม่รู้เป็อะไรนะคะ ฉันมีอาการวิงเวียนบ่อยๆ อาเจียนทุกวัน อยากจะกินของเผ็ดๆ เปรี้ยวๆ ตลอดเวลา สงสัยต้องให้คุณจิณพาไปหาหมอแล้วล่ะค่ะ ว่าแต่จะเข้าทางหน้าโรงพยาบาลที่มีนักข่าวเต็มหรือจะอ้อมไปเข้าด้านหลังดีนะ”
สิ้นคำนางแบบนี้ก็พาส้นสูงสี่นิ้วก้าวฉับๆ ออกจากบ้านโดยไม่ได้สนใจสีหน้าที่โกรธแค้นของสองแม่ลูกเลยสักนิด และยังเดินไม่ถึงประตูบ้านด้วยซ้ำ
“อ๊ายยยยยยย!!! อีบ้า!!! ยัยแอ๊ฟช่วยแม่ด้วย”
“คุณแม่!!!”
ก็มีเสียงกรี๊ดดังๆ จากห้องรับแขกออกมากระทบหู ตามด้วยภาพของคนในบ้านวิ่งกรูไปทางห้องรับแขกด้วยสีหน้าตื่นๆ แต่เ้าหล่อนยักไหล่อย่างไม่แยแสก่อนจะเดินไปหารถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว สวนกับรถของอาทิตยาตรงหน้าประตูพอดี และไม่ทันที่ร่างบางจะได้ลงจากรถ แหม่มก็วิ่งออกมา
“คุณผู้หญิงช๊อคค่ะคุณตะวัน”
เพียงเท่านั้นคนในบ้านต่างก็วุ่นวายพาคุณผู้หญิงที่ป่วยเป็โรคหัวใจส่งโรงพยาบาลใกล้บ้านเป็การเร่งด่วน สองพ่อลูกก็ต้องตรงดิ่งไปดูอาการอย่างเร่งด่วนไม่แพ้กัน
“บอกแม่มาเดี๋ยวนี้นะตาจิณว่าข่าวหลุดออกไปได้ยังไง”
เป็ประโยคแรกที่ชมจันทร์ถามออกมา หลังจาก แพทย์ช่วยชีวิตไว้ได้และเข้าพักในห้องผู้ป่วยพิเศษแล้ว จิณณวัตรหันไปมองพ่อด้วยในหน้ายิ้มๆ แม้จะห่วงแม่อยู่มาก แต่ก็ไม่คิดว่าแม่จะช็อคด้วยเื่แค่นี้
“โธ่!!! คุณแม่ครับ ผมกับเขาก็แค่คนสองคนไปเจอกัน ถูกใจกัน คิดจะศึกษากันและกันเท่านั้นล่ะครับ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น โดยเฉพาะเื่ลูกรับรองผมไม่ประมาทจนมีปัญหาตามมาหรอกครับ ลืมไปแล้วเหรอว่าผมอยู่อเมริกากี่ปี ถ้าผมพลาดป่านนี้คุณแม่ไม่ต้องอุ้มหลานหัวแดงๆ สักสิบคนแล้วเหรอครับ”
“แน่ใจนะว่าไม่มีอะไร”
แม้จะไว้ใจและเชื่อคำลูกไม่น้อย แต่คนเป็แม่ที่นอนแหมะอยู่กับเตียงก็ไม่คิดจะวางใจง่ายๆ จึงคาดคั้นไม่หยุด
“แน่ครับคุณแม่ ผมสัญญาด้วยเอ้า! ว่าถ้าผมพบคนถูกใจ และเหมาะสมจะเป็สะใภ้เมื่อไหร่ ผมจะพาไปให้คุณแม่รู้จักเป็คนแรกเลยครับ”
“จริงนะ! แล้วแม่นั่นล่ะจิณจะทำยังไงต่อ”
ยังไม่ยอมวางใจง่ายๆ
“ชัวร์ครับคุณแม่ ส่วนริซ่าเดี๋ยวผมเคลียร์เองครับ และผมจะระวังไม่ให้เป็ข่าวมาระคายใจคุณแม่เลยครับ”
หนุ่มหล่อสัญญาเป็มั่นเป็เหมาะพร้อมกับส่งยิ้มของคนไม่มีอะไรหนักใจไปหาแม่ แถมยังเผื่อแผ่ถึงแม่ถั่วงอกที่นั่งอยู่ไม่ห่างเ้านายอีกด้วย แต่เขากลับได้ใบหน้าเฉยเมยไม่รู้สึกรู้สาจากเ้าหล่อนแทน
+++++
****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเื่จะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็กำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในอยู่แล้วค่ะ ******
ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง
เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้
ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ
สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็ลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็ประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
2K
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
