แก้วมนตรา

    ทองส่วนแบ่ง

         " ท-ท่านไคข้าขอร้องล่ะเอาเงินของข้าคืนมาด้วยเถอะ " กราบ

         " ให้ข้าคืนงั้นรึ.. คงไม่ได้หรอกเจ้ายังไม่ได้จ่ายค่าส่วยเลยนะ " บ่น

         " ง-งั้นเอาค่าส่วยไปที่เหลือข้าขอคืนนะ " เขาต่อรอง

         " อืม.. " เขาครุ่นคิดจากนั้นจึงตอบว่า " งั้นส่วนที่เหลือเป็นค่าดอกเบี้ยที่เจ้าต้องจ่ายล่ะกันเนอะ " ยิ้ม

         " อะไรกัน! นั่นเป็นเงินส่วนที่ต้องเป็นค่ารักษาให้กับแม่ของข้านะ " น้ำตาใหล

         " นั่นมันก็เรื่องของเจ้าแต่ถ้าเจ้าอยากรักษาแม่ของเจ้าข้ามีวิธีนะ "

         " อะไรครับท่าน " เขาเริ่มมีหวัง

         " ก็ให้แม่ของเจ้าทำงานแทนเจ้าไง ฮ่าๆ " เขาเดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ

         ฮึก! เป็นเพราะเจ้าหนูนั่นแท้ๆที่ทำให้ข้าต้องเสียทอง ข้าจะต้องเอาคืนแน่ " เจ็บใจนัก " เขาตะโกนสุดเสียง

         ทางด้านเรน

         " เจ้าดูเลวขึ้นเยอะเลยนะ " กรีนต่อว่าเรน

         กล้าด่าข้ารึ " ก็ไม่เท่าไรหรอกเมื่อเทียบกับมันที่ทำกับข้า "

         ทันใดนั้น

         " เจ้าหนู " เสียงที่คุ้นหู

         อะไรของหมอนี่อีกเนี่ย " ท่านไคไม่ทราบว่ามีธุระอะไรกับข้าอีกหรือครับ "

         เขาวิ่งด้วยความเร็ว " แฮ่กๆ ข้าจะมาขอบใจเจ้าเรื่องเมื่อกี้หน่อย " หอบ

         " อ้อ ไม่เป็นไรครับเรื่องเล็กน้อย " ยิ้ม

         " อะ นี่ข้าให้ " เขาแบ่งทองส่วนหนึ่งให้กับเรน

         " อะไรครับ? "

         " ทองส่วนแบ่งของเจ้าไง รับเอาไว้นะ "

         ทองสกปรกของเจ้าข้าไม่อยากได้ " ข้าเกรงใจจังเลยครับ "  เรนรับไว้พร้อมกับโค้งคำนับ

         " เอาน่าไม่ต้องสุภาพก็ได้ ข้าต่างหากที่ต้องเกรงใจเจ้า " ยิ้ม

         " ขอบคุณสำหรับทอง งั้นข้าขอตัวก่อนนะครับ " โค้ง

         ในขณะที่เรนกำลังจะเดินจากไปไคก็จับแขนรั้งเขาไว้

         " เดี๋ยวก่อน "

    คล้ายกับเรื่องแก้วมนตรา ที่คุณอ่าน