" ท-ท่านไคข้าขอร้องล่ะเอาเงินของข้าคืนมาด้วยเถอะ " กราบ
" ให้ข้าคืนงั้นรึ.. คงไม่ได้หรอกเจ้ายังไม่ได้จ่ายค่าส่วยเลยนะ " บ่น
" ง-งั้นเอาค่าส่วยไปที่เหลือข้าขอคืนนะ " เขาต่อรอง
" อืม.. " เขาครุ่นคิดจากนั้นจึงตอบว่า " งั้นส่วนที่เหลือเป็นค่าดอกเบี้ยที่เจ้าต้องจ่ายล่ะกันเนอะ " ยิ้ม
" อะไรกัน! นั่นเป็นเงินส่วนที่ต้องเป็นค่ารักษาให้กับแม่ของข้านะ " น้ำตาใหล
" นั่นมันก็เรื่องของเจ้าแต่ถ้าเจ้าอยากรักษาแม่ของเจ้าข้ามีวิธีนะ "
" อะไรครับท่าน " เขาเริ่มมีหวัง
" ก็ให้แม่ของเจ้าทำงานแทนเจ้าไง ฮ่าๆ " เขาเดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ
ฮึก! เป็นเพราะเจ้าหนูนั่นแท้ๆที่ทำให้ข้าต้องเสียทอง ข้าจะต้องเอาคืนแน่ " เจ็บใจนัก " เขาตะโกนสุดเสียง
ทางด้านเรน
" เจ้าดูเลวขึ้นเยอะเลยนะ " กรีนต่อว่าเรน
กล้าด่าข้ารึ " ก็ไม่เท่าไรหรอกเมื่อเทียบกับมันที่ทำกับข้า "
ทันใดนั้น
" เจ้าหนู " เสียงที่คุ้นหู
อะไรของหมอนี่อีกเนี่ย " ท่านไคไม่ทราบว่ามีธุระอะไรกับข้าอีกหรือครับ "
เขาวิ่งด้วยความเร็ว " แฮ่กๆ ข้าจะมาขอบใจเจ้าเรื่องเมื่อกี้หน่อย " หอบ
" อ้อ ไม่เป็นไรครับเรื่องเล็กน้อย " ยิ้ม
" อะ นี่ข้าให้ " เขาแบ่งทองส่วนหนึ่งให้กับเรน
" อะไรครับ? "
" ทองส่วนแบ่งของเจ้าไง รับเอาไว้นะ "
ทองสกปรกของเจ้าข้าไม่อยากได้ " ข้าเกรงใจจังเลยครับ " เรนรับไว้พร้อมกับโค้งคำนับ
" เอาน่าไม่ต้องสุภาพก็ได้ ข้าต่างหากที่ต้องเกรงใจเจ้า " ยิ้ม
" ขอบคุณสำหรับทอง งั้นข้าขอตัวก่อนนะครับ " โค้ง
ในขณะที่เรนกำลังจะเดินจากไปไคก็จับแขนรั้งเขาไว้
" เดี๋ยวก่อน "