เซฟโซนที่ดื่มเหล้าไปจนหมดแก้ว รู้สึกแปลกๆร้อนๆในร่างกาย
"พวก...ฉันขอตัวไปห้องน้ำหน่อย" เซฟโซนพูดพลางลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำของผับ
พริมเห็นท่าทางของเซฟโซนก็ยิ้มอย่างพอใจ เธอรีบตามเซฟโซนไปที่ห้องน้ำ
เซฟโซนเดินโซเซเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำล้างหน้าจนหน้าผมและเสื้อผ้าเปียกไปหมด
พริมที่ตามมากำลังยืนรอให้ชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำชาย ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น
เมื่อเซฟโซนออกมาจากห้องน้ำ เขาเดินโซเซไปโซเซมา พริมรีบเข้าไปประคอง
"เซฟโซน คุณไม่เป็อะไรนะ ไม่สบายเหรอ!"พริมถามด้วยเสียงที่ดูเป็ห่วง
เซฟโซนพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ก็ล้มลงไปอีกรอบ พริมรีบเข้าไปประคองเขาขึ้นมา
"ไปพักที่ห้องฉันเถอะนะ คุณดูไม่ดีเลย"พริมพูดพลางประคอกเซฟโซนออกไปจากผับ ตรงไปที่รถของเธอ
เมื่ออยู่บนรถแล้ว พริมก็หยิบโทรศัพท์ของเซฟโซนขึ้นมาดู ก่อนจะจับมือของชายหนุ่มมาสแกนลายนิ้วมือ และส่งข้อความไลน์ไปหาพระพาย บอกว่าจะไม่กลับบ้านวันนี้ จะนอนค้างที่บ้านเพื่อนไม่ต้องรอ หลังจากพริมส่งข้อความเสร็จก็ปิดเสียงโทรศัพท์ของเซฟโซนเอาไว้
เมื่อมาถึงห้อง พริมช่วยเซฟโซนขึ้นไปนอนบนเตียง เธอแกะเสื้อผ้าของเซฟโซนออกจนหมด ร่างกายเปลือยเปล่าของชายหนุ่ม ทำให้พริมรู้สึกร้อนไปทั้งตัว จากนั้นเธอก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกเช่นกัน
เซฟโซนรู้สึกตัวลอยๆ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แต่ว่าตอนนี้เขาร้องไม่หมด และเนื้อตัวของพริมกลับทำให้เข้ายิ่งร้อนมาถึง
"พริม...เกิดอะไรขึ้น"เซฟโซนถามด้วยเสียงที่แหบแห้ง ก่อนจะไม่มีสติรับรู้อะไรอีก นอกจากจะดับความร้อนออกจากร่างกาย
…
เช้าวันรุ่งขึ้น เซฟโซนตื่นขึ้นมาด้วยความใ เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงกับพริม ร่างกายของเขาเปลือยเปล่า และเขาก็จำได้ว่าเมื่อคืนเขาได้ดื่มเหล้าไปมาก แล้วก็…
เซฟโซนรีบลุกขึ้นจากเตียงและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู มีสายที่ไม่ได้รับจากพระพายเป็จำนวนมาก เขาโทรกลับไปหาพระพายทันที
"พระพาย...ขอโทษนะเมื่อคืน"เซฟโซนพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย
"เกิดอะไรขึ้นกับนาย ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ของฉัน แล้วไปนอนบ้านเพื่อนคนไหน!"พระพายถามด้วยน้ำเสียงที่ดูโกรธๆ
เซฟโซนได้แต่บอกขอโทษและบอกว่าตัวเองเมามาก ก่อนจะว่างสายไป เซฟโซนรู้สึกผิดมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขาไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้า
เซฟโซนมองพริมที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง เซฟโซนลุกจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำ พอเสียงปิดประตูดังปัง
พริมลืมตาขึ้นจากการนอน และมองไปที่ห้องน้ำ ไม่นานเซฟโซนก็เดินออกมาจากห้องน้ำ พริมนั่งก้มหน้าอยู่บนเตียงร้องไห้ออกมาเบาๆให้เซฟโซนได้ยิน
เซฟโซนเดินเข้ามาหาพริม ด้วยสีหน้าไม่ดี"พริม…มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ และพวกเรา…"
พริมเงยหน้าที่มีน้ำตามองเซฟโซน ก่อนจะพูดว่า"เซฟโซน…เมื่อคืนเซฟโซนอาสามาส่งพริมที่บ้าน เพราะเห็นว่ามันดึกมากแล้ว พอมาถึงห้องพริมก็ไม่รู้ว่าเซฟโซนเป็อะไร เอาแต่รังแกล้มพริมทั้งคืน"
“ผมนะเหรอ!?”เซฟโซนชี้ตัวเอง"ผมชอบผู้ชาย และผมก็มีแฟนอยู่แล้ว ผมจะ…มานอนกับผู้หญิงอย่างพริมได้ยังไง!"
พริมร้องไห้หนักและพูดว่า"เซฟโซน นายพูดแบบนี้ นายจะไม่รับผิดชอบพริมใช่ไหม ฮือๆ"
เซฟโซนรู้สึกปวดหัวมาก เข้าพูดกับพริมว่า"ผมขอโทษ พริมเื่ของเรามาเป็ไปไม่ได้ ผมชอบผู้ชายและมีแฟนอยู่แล้ว เอาแบบนี้นอกจากให้ผมรับผิดชอบแล้ว พริม้าอะไรบอกมาได้เลย ถ้าทำได้ผมจะทำให้"
พริมมองเซฟโซน ก่อนจะคิดเล็กน้อยและเอ่ยว่า"งั้น…เซฟโซนให้พริมตามไปทำงานที่เดียวกับเซฟโซนได้ไหม แล้วเื่นี้พริม…พริมจะไปบอกใคร โดยเฉพาะพระพาย"
เซฟโซนเห็นว่าเป็เื่ที่ไม่ยาก เลยตกลงและรีบแต่งตัวออกจากห้องของพริม กลับบ้านก่อนที่พระพายจะสงสัยไปมากกว่านี้
…
พระพายและเซฟโซนกลับมาอยู่ที่บ้าน ได้หลายเดือนแล้ว ทั้งสองต่าง่งานธุรกิจที่บ้าน และยังคงพักอยู่ด้วยกันตลอด เหมือนกับสมัยยังเรียนมหาวิทยาลัย
วันนี้เซฟโซนต้องไปดูงานที่เชียงราย คงจะกลับพรุ่งนี้ พระพายที่กลับมาจากทำงาน กำลังทำอาหารเย็นง่ายๆกินเองในบ้าน
2K
