ความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง

ตอนที่ 31 วิชา๠๱ะ๼ุ๲น้ำทะลวง๼๥๱๱๦์

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วขณะที่หลงเหยียนฝึกฝนวิชาเกลียวคลื่นทะเลบ้าคลั่ง ลำธารใสยังคงไหลผ่านและน้ำตกยังคงไหลลงมาจากหินสูง สวนฝึกที่เงียบสงบและสวยงามนี้เป็๲สถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการฝึกสมาธิและพัฒนาพลังปราณ

หลงเหยียนรู้สึกถึงความก้าวหน้าในการฝึกฝนและรู้ว่าตนเองกำลังแข็งแกร่งขึ้น เขาหยุดฝึกและมองไปรอบๆ สวนฝึก รู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จของตนเอง เขายิ้มอย่างมั่นใจและรู้สึกพร้อมที่จะเผชิญกับการฝึกฝนและการต่อสู้ในอนาคต

หลงเหยียน (พูดในใจ): "การฝึกฝนในที่สงบและมีธรรมชาติช่วยเสริมสร้างพลังปราณและสมาธิได้ดี ข้าจะต้องฝึกฝนให้มากขึ้นและพัฒนาตนเองให้เก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ"

การฝึกวิชาวงแหวนหมอกลวงตา

หลงเหยียนเดินออกจากสวนฝึกพร้อมกับความมั่นใจที่เพิ่งได้รับจากการฝึกวิชาเกลียวคลื่นทะเลบ้าคลั่ง เขาตัดสินใจไปยังลานฝึกซ้อมกลางแจ้งเพื่อทดสอบวิชาใหม่ที่เขาได้รับมา นั่นคือวิชาวงแหวนหมอกลวงตา

ลานฝึกซ้อมนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางป่าไม้ที่ร่มรื่น ลมพัดเบาๆ ผ่านใบไม้สร้างเสียงกระซิบที่น่าผ่อนคลาย แสงแดดที่ลอดผ่านกิ่งไม้ลงมาทำให้เกิดลวดลายแสงและเงาที่ดูสวยงามบนพื้นดิน หินขนาดใหญ่ที่อยู่กลางลานฝึกมีรอยขีดข่วนและรอยแตกร้าวจากการฝึกฝนอย่างหนักของศิษย์ในนิกาย

หลงเหยียนหยุดยืนที่กลางลานฝึก และเริ่มต้นรวบรวมพลังปราณในจิตใจ เสียงธรรมชาติรอบข้างช่วยให้เขามีสมาธิและจิตใจสงบ เขาหลับตาและเริ่มปล่อยพลังปราณออกมาเพื่อสร้างหมอกที่หนาแน่นรอบตัว

หลงเหยียน (คิดในใจ): "วงแหวนหมอกลวงตานี้สามารถสร้างความสับสนให้ศัตรูได้ ข้าต้องฝึกฝนให้ชำนาญเพื่อใช้ในการต่อสู้จริง"

หมอกที่ถูกสร้างขึ้นเริ่มหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ มันปกคลุมพื้นที่รอบตัวหลงเหยียน ทำให้มองไม่เห็นสิ่งรอบข้าง พื้นที่ที่เคยสว่างไสวด้วยแสงแดดกลายเป็๲พื้นที่ที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกขาวหนาทึบ หมอกนั้นเคลื่อนที่และหมุนวนรอบตัวหลงเหยียน สร้างวงแหวนหมอกที่เต็มไปด้วยพลัง

หมอกขาวที่หนาแน่นปกคลุมลานฝึกซ้อม แสงแดดที่ลอดผ่านหมอกทำให้เกิดแสงเงาที่ดูเหมือนภาพวาดที่เคลื่อนไหว ลมที่พัดผ่านทำให้หมอกเคลื่อนที่และหมุนวน น้ำค้างที่จับบนใบไม้และก้อนหินสร้างความรู้สึกสดชื่นและเย็นสบาย

หลงเหยียนยังคงปล่อยพลังปราณออกมาและควบคุมหมอกให้เคลื่อนที่ตามที่เขา๻้๵๹๠า๱ หมอกที่สร้างขึ้นไม่เพียงแต่ทำให้ศัตรูหลงทาง แต่ยังทำให้มองไม่เห็นและสับสน เขารู้สึกถึงพลังของวิชาวงแหวนหมอกลวงตาที่ทำให้เขาสามารถปกปิดการเคลื่อนไหวและโจมตีศัตรูได้อย่างมีประสิทธิภาพ

หลงเหยียน (คิดในใจ): "วงแหวนหมอกนี้สร้างความสับสนให้ศัตรูได้ดี ข้าจะต้องฝึกฝนให้ชำนาญและใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการต่อสู้"

หลังจากทดสอบวิชาวงแหวนหมอกลวงตาอย่างเพียงพอ หลงเหยียนหยุดปล่อยพลังปราณและมองดูหมอกที่ค่อยๆ จางหายไป บรรยากาศรอบข้างกลับมาสว่างไสวอีกครั้ง แสงแดดที่ส่องผ่านกิ่งไม้ทำให้ลานฝึกซ้อมดูอบอุ่นและสงบสุข

เขารู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จของการฝึกฝนและการทดสอบวิชาใหม่ๆ ทั้งสองวิชาทำให้เขารู้สึกมีพลังและมั่นใจในการต่อสู้และป้องกันตัวเองมากขึ้น

หลงเหยียน (พูดกับตัวเอง): "ข้าจะต้องฝึกฝนให้มากขึ้นและพัฒนาตนเองให้เก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ ข้าจะใช้วิชาเหล่านี้ในการปกป้องตนเองและเพื่อนในนิกายหมอกมหาสมุทร"

เขาเดินออกจากลานฝึกซ้อมด้วยความมุ่งมั่นและความหวังในการพัฒนาตนเองต่อไป

หลังจากการฝึกฝนวิชาเกลียวคลื่นทะเลบ้าคลั่งและวิชาวงแหวนหมอกลวงตาสำเร็จ หลงเหยียนรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นในตัวเอง แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวบางอย่างในจิตใจที่เหมือนกับมีบางสิ่งซ่อนเร้นอยู่

ในคืนหนึ่งที่ท้องฟ้าปกคลุมด้วยดาวดารา หลงเหยียนนั่งสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวนฝึกแห่งเดิม เขาหลับตาและรวมจิตให้สงบ ความเงียบสงบของคืนที่มืดมิดและเสียงลมหายใจเบาๆ ของเขาทำให้หลงเหยียนสามารถเข้าถึงส่วนลึกของจิตใจ

ทันใดนั้น ภาพของตำราโบราณสีทองปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา ตำรานั้นเปล่งแสงสีทองอร่ามอย่างงดงาม และในขณะที่เขามองดู ตำราก็เริ่มเปิดออกเผยให้เห็นบทเรียนที่ซ่อนเร้นอยู่

ท้องฟ้าปกคลุมด้วยดาวระยิบระยับ เสียงลมพัดผ่านใบไม้สร้างเสียงกระซิบอันนุ่มนวล แสงจันทร์ส่องลงมาทำให้สวนดูเหมือนมีแสงสว่างเบาๆ ลำธารที่ไหลผ่านส่งเสียงกระทบหินเป็๞จังหวะสร้างความสงบสุข

หลงเหยียน (ในจิตใจ): "นี่คือตำราโบราณสีทองที่ข้ารู้สึกถึงมันมาตลอด มันจะเผยวิชาอะไรให้ข้า?"

ตำราโบราณเปิดเผยบทเรียนใหม่ที่ทำให้หลงเหยียนตื่นเต้นและตะลึง ในบทนั้นเขาพบกับวิชาที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน นั่นคือ วิชาควบคุมโลหิตสังหาร วิชานี้มีความสามารถในการควบคุมโลหิตเพื่อสร้างพลังในการโจมตีและป้องกันตัว ซึ่งถือเป็๞วิชาที่ดูชั่วร้ายและเป็๞ที่น่ากลัว

ตำรานั้นเป็๞หนังสือที่ปกคลุมด้วยสีทองอร่าม หน้าปกมีลวดลายแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง ภายในตำรามีข้อความที่เรืองแสงสีทองและภาพประกอบที่เคลื่อนไหวได้ บทเรียนแต่ละบทถูกบรรยายด้วยภาษาที่สวยงามและทรงพลัง

วิชาควบคุมโลหิตสังหาร 

ในโลกแห่งการฝึกฝนที่แสนล้ำลึก โลหิตสังหารพร่ำพ้องอย่างมิหยุดยั้ง

คลื่นโลหิตคลุ้มคลั่งดังเสียงร่ายเรียงศัตรูพินาศทุกยามใต้พลังปราณวายุ.

โลหิตสังหารคือพลังที่แฝงในใจปราณเหล็กกล้าควบคุมได้ดังฝันใฝ่,

เกลียวคลื่นโลหิตหมุนวนเต็มท้องฟ้าป้องกันโจมตีได้ดั่งใจเป็๲หนึ่งในราตรี.

หลงเหยียนเริ่มต้นอ่านและศึกษาเนื้อหาในตำรา เขาพบว่าวิชาควบคุมโลหิตสังหารสามารถใช้โลหิตในการสร้างพลังโจมตีที่รุนแรง และยังสามารถใช้โลหิตของศัตรูในการสร้างพลังโจมตีที่ยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นไปอีก

หลงเหยียน (ในจิตใจ): "วิชานี้มีพลังที่มหาศาล แต่ก็๻้๵๹๠า๱การฝึกฝนและสมาธิที่มาก ข้าจะต้องฝึกฝนให้ชำนาญเพื่อใช้มันในการต่อสู้"

หลงเหยียนนั่งสมาธิต่อและเริ่มฝึกฝนวิชาควบคุมโลหิตสังหาร เขาเริ่มต้นด้วยการรวบรวมพลังปราณและใช้สมาธิในการควบคุมโลหิตภายในร่างกาย โลหิตที่ไหลเวียนในร่างกายเริ่มตอบสนองต่อการควบคุมของเขา มันลอยขึ้นและหมุนวนรอบตัวเขา สร้างเป็๲วงแหวนโลหิตที่เต็มไปด้วยพลัง

สวนที่เงียบสงบและสวยงามยังคงให้ความรู้สึกผ่อนคลาย เสียงลมและน้ำตกสร้างบรรยากาศที่เหมาะสมสำหรับการฝึกฝน ความสงบของคืนที่มืดมิดช่วยให้หลงเหยียนมีสมาธิและสามารถเข้าถึงพลังปราณภายในร่างกายได้อย่างเต็มที่

การฝึกฝนของหลงเหยียนดำเนินไปอย่างเข้มข้นและต่อเนื่อง เขารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นในตัวเอง วิชาควบคุมโลหิตสังหารทำให้เขามีความสามารถในการโจมตีและป้องกันตัวที่แข็งแกร่งขึ้น

หลงเหยียน (ในจิตใจ): "ข้าจะต้องฝึกฝนให้มากขึ้นเพื่อใช้วิชานี้ในการต่อสู้ ข้าต้องมั่นใจว่าวิชานี้จะไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ข้าจะใช้มันเพื่อปกป้องและสร้างความยุติธรรม"

เขามองไปที่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาวรู้สึกถึงความมุ่งมั่นในใจ ความท้าทายที่เขาเผชิญจะเป็๲เพียงแค่บททดสอบอีกบทหนึ่งในเส้นทางแห่งการฝึกฝน หลงเหยียนพร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้าและใช้พลังที่ได้รับเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงในโลกใบนี้

วิชา๠๱ะ๼ุ๲น้ำทะลวง๼๥๱๱๦์

ในคืนที่ท้องฟ้าปกคลุมด้วยหมู่ดาว ระหว่างที่หลงเหยียนฝึกฝนวิชาควบคุมโลหิตสังหารอยู่ เขารู้สึกถึงความเคลื่อนไหวในจิตใจอีกครั้ง เหมือนกับมีบางสิ่งกำลังจะเผยออกมา ภาพของตำราโบราณสีทองปรากฏขึ้นในจิตใจอีกครั้ง และตำรานั้นก็เปิดเผยวิชาใหม่ที่หลงเหยียนไม่เคยรู้จักมาก่อน

หลงเหยียน (ในจิตใจ): "นี่มัน...ตำราโบราณเผยวิชาอีกหนึ่ง! วิชา๷๹ะ๱ุ๞น้ำทะลวง๱๭๹๹๳์ วิชานี้สามารถบีบอัดสายน้ำเป็๞เส้นและโจมตีระยะไกลได้ ตัดโลหะได้ทุกชนิด!"

วิชา๷๹ะ๱ุ๞น้ำทะลวง๱๭๹๹๳์

สายธารบีบอัดดั่ง๷๹ะ๱ุ๞ส่อง พุ่งทะลวง๱๭๹๹๳์ดั่งพายุคลั่ง,

เส้นน้ำคมกริบดั่งคมมีดทิ่มโลหะใดใดก็ไม่อาจต้านทาน.

วิชาน้ำทะลวงด้วยพลังรุนแรงเป้าหมายพินาศทุกยามไม่เคลื่อนคล้อย 

สายธารคลื่นน้ำพุ่งดั่งศรปราณ ข้าจะใช้มันในการปกป้องทุกคราว.

หลงเหยียนรู้สึกถึงพลังที่ทรงพลังและเต็มไปด้วยความแม่นยำของวิชานี้ เขาตัดสินใจที่จะทดลองฝึกฝนวิชาใหม่ทันที