"อ้าาา!!!! นิยายอะไรซ้ำๆซากๆว้ะเนี่ย อารมณ์เสียโว้ยยยย หึ้ยยยย!!!!หงุดหงิดจริงๆ"
"ติ๊ง ติ๊ง!! ตรวจพบผู้ทำพันธสัญญาระบบเต๋า์ ทำการเชื่อมต่ออัตโนมัติ"
"หืม? เกิดอะไรขึ้นระบบบ้าบออะไรล่ะทีนี้"
"วู้มม!!!! กำลังเชื่อมต่อData"
จากนั้นภาพตรงหน้าชายหนุ่มก็เกิดหลุมมิติสีดำขนาดย่อมได้ทำการดูดกลืนเขาข้าไป
"10%"
"20%"
.
.
.
"80%"
ในภาพที่มืดสนิทได้มีเสียงใครบางคนได้พูดในหัวไปพลางๆ
"เห้ยๆๆๆๆเดี๋ยวๆมันคืออะไร หมายความว่าไงทำไมฉันมองอะไรไม่เห็นฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย"
"90%"
"100% เชื่อมต่อเสร็จสิ้น"
"ทำการสร้างตัวตนเสร็จสิ้น"
"เริ่มทำงาน"
ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาเขาพบว่าตนอยู่ในถ้ำกลางป่า เขามองไปหน้าปากถ้ำมีแต่ป่าทึบและได้ยินเสียงสัตว์ป่าอันดุร้ายเต็มไปหมด
"อึ่กกก นี่..อย่าบอกนะว่าฉันได้วาร์ปมาในโลกฝึกยุทธ์ด้วยระบบที่เหมือนในนิยายอ่ะ หรือเป็เพราะฉันไปตำหนินิยายเฮ็งซวยเื่นั้นกันนะ แต่...การข้ามมาในต่างโลกด้วยมิติมันก็จำเจไม่ใช่เรอะ!!! อ้าากกก!!! ฉันไม่คิดว่าวันนึงจะเป็จริงและเกิดขึ้นกับตัวฉัน โอ้ย!!จะบ้าตาย เอาว้ะอย่างน้อยก็มีระบบคงไม่ตายง่ายๆหรอกมั้ง เห้อ....คงได้แต่ยอมรับล่ะนะ"
"ติ๊ง~ สร้างตัวตนเสร็จสิ้น ตรวจสอบคุณสมบัติ"
ชื่อ: หลี่เฉิน
อายุ:20
เผ่า: มนุษย์ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
สายเื: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
กายา: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
ขอบเขต: ไม่มี
อายุขัย: 120 ปี
ทักษะ: ไม่มี
อาวุธ: ไม่มี
"ติ๊ง~ ระบบรางวัลเริ่มต้น"
"โอสถบงกชนพรัตน ขั้นเซียน ระดับสูงสุด ×3"
"ตบะบำเพ็ญ 1,000 ปี"
"ทักษะฝึกฝน เคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์ ขั้นเซียน ระดับสูงสุด ×1"
"อาวุธกระบี่เพลิงบงกช ขั้นเซียน ระดับสูงสุด ×1"
"กระเป๋ามิติ ขนาด 1×1 กิโลเมตร ×1"
"เสร็จสิ้นการมอบรางวัล"
"ว้าว..... นี่ๆๆๆๆให้ตายเถอะ ระบบให้ของดีขนาดนี้หรอเนี่ย หุหุหุงี้ก็สวยเส้ เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเซียน ย้ะฮู้ววว"
"เมื่อกี้มีรางวัลสินะ อืม..ถ้าจำไม่ผิดดูสเตตัสคงจะพูดว่า ระบบเปิดหน้าต่างสเตตัส"
"......"
"ระบบเปิดคุณสมบัติ"
"......"
"ระบบเปิดสถานะ"
จากนั้นก็มีหน้าต่างสถานะสี่เหลี่ยมยาวๆโผล่ขึ้นมา
"ติ๊ง...เปิดหน้าต่างสถานะ"
ชื่อ: หลี่เฉิน
อายุ: 20
เผ่า: มนุษย์ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
สายเื: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
กายา: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
ขอบเขต: ไม่มี
อายุขัย: 120 ปี
ทักษะ: เคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์
อาวุธ: กระบี่เพลิงบงกช
"แล้วโอสถล่ะเมื่อกี้มีกระเป๋ามิติสินะ งั้น..เราต้องทำยังไงล่ะ อืม... เปิดหน้าต่างกระเป๋า"
จากนั้นก็มีหน้าต่างสี่เหลี่ยมขนาดกลางโผล่ขึ้นมา พร้อมทั้งมีสี่เหลี่ยมหลายช่องอยู่ในนั้น
"ติ๊ง..โอสถบงกชนพรัตน ×3"
"ระบบ ฉันจะหยิบโอสถยังไงล่ะ ในเมื่อฉันไม่สามรถหยิบจากจอตรงหน้าได้"
"ติ๊ง..ท่านสามารถนึกสิ่งที่จะหยิบและสามารถคว้าผ่านมิติได้ นี่เป็ความสามารถเฉพาะของโฮสต์"
"โอ้..นี่เป็ความสามารถระดับสูงสินะ ปกติจะเป็แหวนมิตินี่ แบบนี้ก็สะดวกเลยอ่ะสิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
"ระบบ ช่วยบอกรายละเอียดเกี่ยวกับโลกนี้ รวมถึงการฝึกฝนด้วย"
"ติ๊ง.. ทราบแล้ว โลกนี้เรียกว่าระนาบพิภพจงหยวน มี5ทวีป ทวีปละ 10 ดินแดน ดินแดนละ30ภูมิภาคแต่ละภูมิภาคมีทั้ง อาณาจักร นิกาย สำนักน้อยใหญ่มากมายนับไม่ถ้วน ตอนนี้ท่านอยู่ในทวีปสวี่คุณ แดนชางหยวน ภูมิภาคหลงคุณ อาณาจักรจี่หยวน ในการฝึกฝนนั้นแบ่งออกเป็ ผู้ฝึกยุทธ์ จอมยุทธ์ ปรมาจารย์ยุทธ์ มหายุทธ์ ปราชญ์ยุทธ์ ราชันยุทธ์ จักรพรรดิยุทธ์ เซียนยุทธ์ เทพยุทธ์ มหาเทพยุทธ์ จอมเทพยุทธ์ จักพรรดิเทพยุทธ์ แต่ละขอบเขตแบ่งเป็ 9 ขั้น
ส่วนระดับ โอสถ อาวุธ ทักษะนั้นจะแบ่งเป็ ขั้นวิเศษ ขั้นิญญา ขั้นพิภพ ขั้น์ ขั้นศักดิ์สิทธิ์ ขั้นเซียน แต่ละขั้นแบ่งเป็ ต่ำ กลาง สูง สูงสุด"
"อืม... ถ้างั้นฉันก็มีระดับก็อ่อนสุดเลยอ่ะดิ แย่ล้ะ ฉันต้องรีบบำเพ็ญตบะให้เร็วที่สุด แถวนี้คงจะปลอดภัยและไม่มีใครมากวนสินะเพราะสัตว์ร้ายชุกชุมขนาดนี้ ต้องรีบบำเพ็ญแล้วล่ะ ถ้าพวกสัตว์ร้ายโผล่มาและเข้ามาในถ้ำล่ะก็มีหวังเราได้ไปเข้าเฝ้าพระอิศวรแหงๆ"
จากนั้นหลี่เฉินได้คว้าหยิบโอสถเซียนมาทั้ง2เม็ดและกลืนไป1เม็ดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งฝึกเคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์ไปด้วย เวลาผ่านไปช้าๆ เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านมาแล้ว 2 ชั่วยาม หลี่เฉินก็ลืมตาขึ้นมา
"ฮู้ววว การฝึกฝนนี่รู้สึกดีจริงๆ ระบบเปิดสถานะ"
"ติ๊ง...เปิดหน้าต่างสถานะ"
ชื่อ: หลี่เฉิน
อายุ: 20
เผ่า: มนุษย์ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
สายเื: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
กายา: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
ขอบเขต: ปราชยุทธ์ ขั้น1
อายุขัย: 8,000 ปี
ทักษะ: เคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์
อาวุธ: กระบี่เพลิงบงกช
"ขอบเขตปราชยุทธ์ ขั้น1 สินะ เหลือโอสถอีก2เม็ด ลองอีกสักเม็ดละกันว่าได้ถึงขอบเขตไหน ส่วนอีกเม็ดควรเก็บไว้กรณีฉุกเฉิน แถมอายุขัยเพิ่มมาเป็ 8,000 ปี!!!! บ้าหน่า....ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฉันจะเป็ะ!!!"
หลังจากหลี่เฉินระงับความตื่นเต้นที่พุ่งพล่านลงแล้วเขาก็หยิบโอสถอีก1เม็ดเข้าไปในปากและกลืนลงไป จากนั้นก็โคจรเคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์ไปด้วย เคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์นั้นแบ่งเป็3ส่วน ส่วนที่1 ฝึกลมปราณ ส่วนที่2 ฝึกหมัดมวย ส่วนที่3 ฝึกกระบี่, ส่วนที่1 ฝึกลมปราณมี 9 ขั้น ส่วนที่2 ฝึกหมัดมวยมี 12 กระบวนท่า ส่วนที่3 ฝึกกระบี่มี 24 กระบวนท่า ระยะเวลาผ่านไปอีก 2 ชั่วยามหลี่เฉินก็ลืมตาขึ้น
"ฮู้วว.. เคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์ส่วนแรกฉันฝึกสำเร็จถึงขั้น 9 แล้ว ส่วนที่ 2 และที่ 3 ฉันสำเร็จกระบวนท่าทั้งหมดแล้วเช่นกัน ทั้งลมปราณ ร่างกาย และการร่ายรำกระบี่คงยากจะหาผู้ต่อกรได้ยาก แม้จะฝึกสำเร็จจนเชี่ยวชาญแล้วแต่การจะใช้กระบวนท่าออกนั้นต้องคำนึงพลังลมปราณด้วย แม้ฉันอยู่ในขอบเขตราชันยุทธ์ ขั้น 9 คงใช้ได้ถึงกระบวนท่ามวยที่7 และท่ากระบี่ที่ 12 เห้อ..ยังคงอีกยาวไกล ระบบเปิดสถานะ"
"ติ๊ง...เปิดหน้าต่างสถานะ"
ชื่อ: หลี่เฉิน
อายุ: 20
เผ่า: มนุษย์ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
สายเื: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
กายา: จักรพรรดิ (~ไม่สามารถรับรู้ได้~ ยังไม่เปิด)
ขอบเขต: ราชันยุทธ์ ขั้น9
อายุขัย: 18,000 ปี
ทักษะ: เคล็ดวิชาไตรพิสุทธิ์
อาวุธ: กระบี่เพลิงบงกช
"อืมม...โอสถเม็ดแรกฉันข้ามมาตั้ง 4 ขอบเขต แต่เม็ดที่2 ฉันข้ามแค่ 1 ขอบเขตกับอีก 9ขั้น ยิ่งพลังปราณสูงยิ่งฝึกยากขึ้นสินะมันก็เป็เื่ธรรมดาล่ะนะ หืม..อายุขัยเพิ่มมาอีก 1หมื่นปี!!! ว้าวววว แม่เ้า นี่ฉันจะเป็ะจริงๆสินะเนี่ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาล่ะๆได้เวลาไปศึกษาและผจญภัยโลกภายนอกแล้ว!!"
เขาอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ที่อายุขัยเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล และเขาก็พร้อมที่จะออกไปสู่โลกใหม่ที่เขาไม่คุ้นเคยแห่งนี้แล้ว แต่เขาก็ได้บ่นพึมพำกับเม็ดโอสถและเื่การข้ามขั้นของเขา หากภายนอกรู้ว่าการข้ามขั้นของเขานั้นรวดเร็วขนาดนี้ไม่รู้ว่าใครบ้างจะอกแตกตายหรืออดที่จะสาปแช่งไม่ได้ และถ้าหากรู้ว่าเขาอายุเพียง 20 เท่านั้นได้มาถึงขอบเขตราชันยุทธ์ได้ ไม่รู้ว่าจะเกิดความโกลาหลแค่ไหน และยิ่งไม่ต้องถามเลยว่าคุณภาพโอสถทั้ง3เม็ดหากมีคนรู้เข้า คงถึงขนาดคนที่ตายไปแล้วคงฟื้นขึ้นมาสาปแช่งว่าโอ้อวดเป็แน่ อาจจะเกิดาแย่งชิงเลยก็เป็ได้
257
