[ติ๊ง... นายท่านกระทำการทารุณต่อศัตรูบิฮอง ได้รับแต้มโเี้ 8 แต้ม ขณะนี้นายท่านมีแต้มโเี้ทั้งหมด 8 แต้ม]
เป็ไปตามที่โตซางคาดการณ์ไว้ จิติญญาแห่งระบบ แจ้งเตือนว่าได้รับแต้มโเี้จริง ๆ และนี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เขาต้องลงมือจัดการบิฮองด้วยตนเอง
“แค่ตัดหูข้างเดียวก็ได้แต้มโเี้ถึง 8 แต้ม หากข้าตัดบิฮองวันละหลายสิบแผล แต้มโเี้มิพุ่งทะยานในชั่วพริบตาหรอกหรือ?” โตซางเกิดความคิดดี ๆ ขึ้นมาทันที
[เนื่องจากความรุนแรงของแต้มโเี้ นายท่านสามารถรับแต้มโเี้จากเป้าหมายเดิมได้เพียงหนึ่งครั้งต่อหนึ่งเดือนเท่านั้น]
โตซางรู้อยู่แล้วว่า จิติญญาแห่งระบบ ที่ชอบตลบตะแลงตนนี้จะต้องสาดน้ำเย็นใส่เขาแน่ ๆ ก็ว่าอยู่แล้วว่า แต้มโเี้จะได้รับมาง่าย ๆ ได้อย่างไร แต่จะว่าไประบบอัญเชิญวีรชนนี้ถูกออกแบบมาได้สมดุลมาก จนถึงตอนนี้เขายังไม่พบจุดบกพร่องใด ๆ เลย
“โตซาง... เ้าเดรัจฉาน... เ้ากล้าตัดหูข้า... ข้าจะฆ่าเ้า... ข้าต้องฆ่าเ้าให้ได้...” บิฮองที่นอนอยู่บนพื้น กุมหูที่โชกเืพลางแผดเสียงร้องะโด่าทออย่างบ้าคลั่ง
ด้านข้างนั้น ซีเซ่งมองดูสภาพอันน่าเวทนาของบิฮอง ในใจอดไม่ได้ที่จะลอบอุทานว่า “ไม่เพียงแต่มีสติปัญญาเลิศเลอ แต่เล่ห์เหลี่ยมยังเด็ดขาดในเวลาที่ควรเด็ดขาด ไม่ใช่บุคคลธรรมดาจริง ๆ ดูท่าข้าซีเซ่งจะเลือกติดตามคนไม่ผิดแล้ว”
โตซางคืนกระบี่ให้หมู่หลาน แล้วสั่งการซีเซ่งว่า “คุมตัวเ้าเด็กนี่ไว้ให้เข้มงวด อย่าเพิ่งแพร่งพรายข่าวออกไป ให้ตระกูลบิรู้ว่าเขาตกอยู่ในมือข้า”
“เข้าใจแล้วขอรับ” ซีเซ่งได้สติจากอาการเหม่อลอย รีบประสานมือรับคำสั่ง
เขาสั่งการทันทีให้ลากตัวบิฮองลงไปคุมขังอย่างเข้มงวด จากนั้นจึงประกาศแก่กลุ่มโจรทะเลทั้งหลายว่า นับจากนี้ไปเขาจะนำพาทุกคนยอมสวามิภักดิ์ต่อโตซาง
เหล่าโจรทะเลที่พ่ายแพ้ต่อโตซางต่างมีความหวาดกลัวอยู่ในใจอยู่แล้ว เมื่อได้เห็นวิธีการอันโเี้ของโตซางในครั้งนี้ ยิ่งทำให้ทุกคนสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่น
แม้แต่ซีเซ่งซึ่งเป็หัวหน้าใหญ่ยังตัดสินใจสวามิภักดิ์ต่อโตซาง แล้วลูกสมุนตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเขาจะกล้าไม่ทำตามได้อย่างไร
โตซางจึงสามารถรับกลุ่มโจรทะเลหลายร้อยคนเข้าสังกัดได้อย่างราบรื่น ก่อนเที่ยงวันเขาได้นำกองเรือเข้าเทียบฝั่งและจัดระเบียบรวมเข้าเป็กองกำลังอย่างเป็ทางการ
จากการศึกครั้งนี้ โตซางได้รับโจรทะเลเข้าสังกัดกว่าสามร้อยคน ทำให้จำนวนทหารทั้งหมดเพิ่มขึ้นเป็แปดร้อยนาย และครึ่งหนึ่งในนั้นคือทหารฝีมือดีที่ซีเซ่งฝึกฝนมา
นอกเหนือจากนี้ ทรัพย์สินและอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ซีเซ่งปล้นชิงมาตลอดหลายปีของการเป็โจรทะเล ทั้งหมดตกเป็ของโตซาง ซึ่งช่วยเพิ่มพูนฐานะของเขาได้อย่างมหาศาล
อีกทั้งเขายังได้รับเรือรบขนาดต่าง ๆ ทั้งเรือใหญ่และเรือเร็วรวมเกือบสี่สิบลำ สำหรับดินแดนที่มีการติดต่อทางน่านน้ำหนาแน่นและติดทะเลทางทิศตะวันออกอย่างซีจิ๋ว เรือรบสี่สิบกว่าลำนี้ถือเป็ทรัพย์สินที่มีค่ามากกว่าตัวทหารเสียอีก
นอกเหนือจากสิ่งเหล่านี้ สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือเขาได้ยอดขุนพลอย่างซีเซ่งมา ได้รับแต้มเมตตาและแต้มโเี้จำนวนมาก อีกทั้งยังเพิ่มค่าเสน่ห์อีกด้วย
เมื่อสรุปผลได้เสียหลังา การศึกครั้งนี้เรียกได้ว่าโตซางได้รับผลประโยชน์อย่างมหาศาล
ทว่าโตซางไม่ได้ปล่อยให้ชัยชนะทำให้ลำพองใจ เขายังคงรักษาความเยือกเย็นไว้ เพราะเขารู้ดีว่ายิ่งความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้น ความระแวดระวังและความหวาดหวั่นที่เล่าปี่และตระกูลบิมีต่อเขาก็จะยิ่งมากขึ้น เขาเชื่อว่าหลังจากข่าวชัยชนะครั้งนี้แพร่ออกไป ทางเมืองแห้ฝือจะต้องมีการเคลื่อนไหวเพื่อตอบโต้เขาในไม่ช้า
เวลาบีบคั้น โตซางไม่กล้าเสียเวลาเสพสุขกับชัยชนะ เมื่อกลับถึงไห่ซีเขาก็รีบฝึกฝนทหารและรวบรวมกำลังพลต่อไป
เป็ไปตามที่โตซางคาด ในวันต่อมา หน่วยสอดแนมคนหนึ่งได้ควบม้าเร็วแจ้งข่าวชัยชนะครั้งใหญ่ของเขาไปยังเมืองแห้ฝือ
ไม่กี่วันต่อมา ข่าวการปราบโจรทะเลและรับซีเซ่งเข้าสังกัดของโตซาง ก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองแห้ฝือซึ่งเป็ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซีจิ๋ว
เมืองแห้ฝือตกอยู่ในความตื่นเต้นในทันที
ชั่วขณะหนึ่ง โตซางกลายเป็บุคคลสำคัญที่ถูกกล่าวถึงในวงสนทนา ั้แ่เหล่าขุนนางคหบดีไปจนถึงชาวบ้านธรรมดา
“คุณชายใหญ่ตระกูลโตผู้นั้นถึงกับปราบโจรทะเลได้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ ”
“นั่นสิ ข่าวลือว่าคุณชายใหญ่เป็เพียงคุณชายเสเพลที่ไร้ความสามารถไม่ใช่หรือ ไม่อย่างนั้นท่านโตคงไม่ยกตำแหน่งเ้าเมืองให้ท่านเล่าปี่ แล้วทำไมจู่ ๆ คุณชายเสเพลคนนี้ถึงแข็งแกร่งขึ้นมาได้?”
“หรือว่าท่านโตจะมองคนผิด? ได้ยินว่าคุณชายใหญ่ตั้งหอฝึกยุทธ์ขึ้นมาเอง ทั้งยังเปลี่ยนชื่อเหล่านักรบตามชื่อบุคคลในตำนาน มีทั้งฮวาหมู่หลานและห้วนกุ๋ย แต่ละคนล้วนเป็ยอดฝีมือที่มีวรยุทธ์สูงส่ง”
ชัยชนะของโตซางแพร่สะพัดไปทั่วเมือง ทุกคนต่างมองโตซางด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
ภายในห้องลับของจวนเ้าเมือง กวนอูมองดูรายงานชัยชนะในมือ คิ้วดั่งดักแด้ขมวดมุ่นยิ่งขึ้น ใบหน้าสีแดงก่ำเริ่มดูแย่ลงจนเกือบจะกลายเป็สีดำ
“ใต้เท้าบิ นี่คือแผนยืมดาบฆ่าคนของท่านหรือ โตซางนอกจากจะไม่ตายแล้ว ยังรับซีเซ่งโจรทะเลผู้นั้นมาเป็พวก ทำให้ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีก” กวนอูเหวี่ยงรายงานในมือลงบนโต๊ะ น้ำเสียงและท่าทางแสดงออกถึงความตำหนิอย่างชัดเจน
“เป็ไปได้อย่างไร แผนการของน้องสาวข้ารอบคอบถึงเพียงนี้ ด้วยความสามารถของโตซาง จะเอาชนะซีเซ่งและรับโจรทะเลผู้นั้นมาสวามิภักดิ์ได้อย่างไร...”
บิต๊กมองดูรายงานที่ทำให้เขาต้องลำบากใจ สีหน้าเปลี่ยนไปมา นอกจากความใแล้ว ยังมีความรู้สึกว่าเื่นี้ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก
สิ่งที่ทำให้เขาปวดหัวยิ่งกว่าคือ บิฮองน้องชายคนรองของเขาที่ถือวิสาสะไปยังที่พำนักของซีเซ่ง โดยตั้งใจจะกำจัดโตซางด้วยตนเองเพื่อระบายความแค้น ใครจะคิดว่าซีเซ่งจะยอมสวามิภักดิ์ต่อโตซาง ตอนนี้บิฮองขาดการติดต่อ ไม่รู้ว่ายังเป็หรือตาย
แผนการล้มเหลว น้องชายชะตากรรมไม่แน่นอน บิต๊กจึงตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“ภัยเงียบอย่างโตซางนอกจากจะไม่ถูกกำจัดแล้ว กลับทำให้เขามีชื่อเสียงโด่งดัง ใต้เท้าบิ พี่ชายของข้ารู้สึกผิดหวังกับเื่นี้มาก” กวนอูลูบเครางามพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ร่างของบิต๊กสั่นสะท้านเล็กน้อย แววตาฉายความเย็นเยียบพาดผ่าน
กวนอูคือคนที่เล่าปี่ไว้วางใจที่สุด คำพูดเมื่อครู่ย่อมเป็การแสดงความไม่พอใจแทนเล่าปี่
ในซีจิ๋วไม่ได้มีเพียงตระกูลบิเท่านั้น แต่ยังมีตระกูลตัน ตระกูลโจ และตระกูลใหญ่ ๆ อีกหลายตระกูล หากเล่าปี่ผิดหวังในตระกูลบิและหันไปขอการสนับสนุนจากตระกูลอื่น ผลประโยชน์ของตระกูลบิจะต้องเสียหายอย่างหนักแน่นอน
ความคิดแล่นเร็ว หลังจากนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของบิต๊กก็กลับมาสงบนิ่งและดูสุขุมดังเดิม
เขาลูบเคราสั้น ๆ แล้วยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “ท่านแม่ทัพกวนอูอย่าได้กังวล โตซางก็เป็เพียงคนธรรมดา ครั้งนี้เขาคงแค่โชคดีเท่านั้น แผนยืมดาบฆ่าคนนั้นถูกต้องแล้ว สิ่งที่ผิดอาจเป็เพราะดาบที่เรายืมมานั้นยังไม่คมพอ”
“ใต้เท้าบิ ท่านยังมีวิธีอื่นอีกหรือไม่ จงว่ามา” สีหน้าของกวนอูดีขึ้นเล็กน้อย
บิต๊กจึงลูบหนวดสองเส้นของตน แล้วค่อย ๆ เสนอแผนการของตนออกมาอย่างไม่รีบร้อน
เมืองตงไห่ อำเภอขู่ หมู่บ้านตระกูลบิ
ในห้องอันประณีตทางปีกตะวันออกของจวน บิเจินผู้มีความงามดั่งดอกบัว มองดูรายงานลับในมือ ดวงตาที่ใสกระจ่างฉายแววประหลาดใจและไม่เข้าใจ
เนิ่นนานหลังจากนั้น อารมณ์ของนางจึงค่อย ๆ สงบลง นางวางรายงานลับนั้นลงแล้วเดินไปที่หน้าต่าง
ระหว่างคิ้วของหญิงสาวฉายแววชื่นชม
ร่างอันอ้อนแอ้นยืนอยู่ริมหน้าต่าง นางไขว้มือไว้ด้านหลัง เงยหน้ามองหมู่เมฆที่เส้นขอบฟ้า พลางพึมพำว่า “โตซาง เ้ายังมีความลับซ่อนไว้อีกเท่าไหร่กันแน่...”
25K
