ตอนที่ 117
ก่อตัว
“เป็นหัวหน้ากิลด์ใหญ่โตจริงๆซะด้วยสิลูกน้องแกคงผิดหวังน่าดูถ้ารู้ว่าหัวหน้ากิลด์มีหนี้เป็นสิบๆล้านแบบนี้”อาร์มหรือก็คือลูกน้องของเจมส์เดินเข้ามานั่งภายในห้องด้วยท่าทีสบายๆก่อนจะเอนหลังพิงโซฟาแล้วยกขาขึ้นมาไขว่ห้างเสียอย่างนั้น
“พี่อาร์มเรื่องนั้นอย่าพูดเสียงดังสิครับ”พายัพว่าพลางเหล่มองไปทางประตูที่ลูกน้องของตัวเองเพิ่งจะออกไปหวังว่าเสียงของอาร์มจะไม่ดังไปถึงข้างนอกนะ
“ก็ได้ๆแต่พวกเรามาวันนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับหนี้แกหรอกนะ”อาร์มว่าพลางสั่งให้ลูกน้องของตัวเองไปนั่งตามเก้าอี้ในห้องตรงนี้ให้อาร์มเป็นคนคุยเองน่าจะดีกว่า
“แล้วพี่มีธุระอะไรเหรอครับถ้าจะมาเจอผมละก็แค่โทรมาก็น่าจะพอแล้ว”พายัพถามด้วยท่าทีสงสัยเพราะกำหนดใช้หนี้ก็ยังไม่ถึงเวลานี่นา
“ไม่มีอะไรหรอกพวกเราเกิดอยากเล่นเกมขึ้นมานะสิก็เลยลองเข้ามาเล่นกันดูแล้วเกมเนี่ยมันก็สนุกไม่เลวเหมือนกัน”อาร์มตอบพลางชักดาบที่เอวออกมาถือ พวกเขาเป็นนักเลงกันข้างนอกอยู่แล้วเรื่องต่อยตีไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับพวกเขาเลยพอมาเล่นเกมในระบบโลกเสมือนจริงแบบนี้ก็ทำให้ถูกอกถูกใจไม่น้อยเลยแถมในนี้ใช้กำลังใส่มอนสเตอร์ได้เต็มที่ไม่มีใครห้ามอีกต่างหาก
“แต่ไอ้ไอเทมในเกมเนี่ยมันหายากจริงๆพวกเราก็เลยแวะมาหาแกเพื่อแกจะช่วยอะไรได้”อาร์มพูดจบก็โยนดาบในมือตัวเองลงพื้นด้วยท่าทีไม่สนใจดาบของเกาะเริ่มต้นเอามาใช้ในแผ่นดินข้างล่างแทบจะไร้ประโยชน์เลยก็ว่าได้ในเกมไม่เหมือนข้างนอกที่หยิบจับอะไรมาเป็นอาวุธก็ได้ เพราะในเกมมีระบบค่าโจมตีของอาวุธแต่ละชิ้นอยู่ซึ่งสำหรับมือใหม่อย่างอาร์มแล้วการหาอาวุธพวกนั้นมันยากเอาเรื่องเลย
“ได้ครับเดี๋ยวผมจะบอกให้เด็กๆหาไอเทมให้พวกพี่ใส่กันเต็มที่เลยพี่มาเล่นเกมทั้งทีไม่ให้ผมต้อนรับได้ไง”พายัพได้ยินก็รีบเข้าไปต้อนรับทันที อาร์มและลูกน้องเป็นคนที่ถือหนี้ของพายัพเอาไว้ ในบางครั้งที่พายัพใช้หนี้ไม่ทันก็ได้พวกอาร์มนี่ล่ะช่วยขอร้องเจ้านายให้ยืดเวลาออกไปเพราะงั้นความสัมพันธ์ของอาร์มและพายัพเลยไม่ได้แย่อะไรมาก
“จริงสิในเกมเนี่ยกิลด์แกใหญ่เอาเรื่องเลยนี่ให้พวกเราอยู่ในกิลด์ของแกด้วยก็แล้วกัน”ชายอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่มุมห้องพูดด้วยท่าทีดุดันแค่มองมาก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารแล้ว
“ได้สิครับ พี่โจ้จะเข้ากิลด์ผมทั้งทีก็ต้องต้อนรับอยู่แล้ว”พายัพว่าพลางหัวเราะออกมาด้วยท่าทีอ่อนน้อมอย่างมากโจ้ เป็นมือดีของอาร์มเลยก็ว่าได้มีครั้งหนึ่งที่พายัพเห็นโจ้กระทืบลูกหนี้ที่ไม่ยอมจ่ายเงินเข้าอย่างจังทำเอาพายัพไม่กล้าหือกับโจ้เลยตัวพายัพนั้นไม่เหมือนกับแก้วหรอกถ้าเป็นในโลกภายนอกละก็ตัวเขาไม่สามารถสู้ใครได้เลย
.
.
.
“ดูเหมือนจะเข้ากิลด์ไปแล้วสินะ”กวีที่กลับมายังเมืองการ์กันเรียบร้อยแล้วได้รับข้อความจากเจมส์พอดีดูเหมือนพายัพจะไม่รู้ว่าเจ้านายของพวกอาร์มก็คือลุงของเจมส์ทำให้พายัพรับอาร์มเข้าไปในกิลด์อย่างง่ายดายเท่านี้ทางฝั่งของแก้วก็เป็นไปตามแผนแล้ว เหลือแค่ให้พวกอาร์มค่อยๆลงมือเท่านั้น
ติ๊ง....
ระหว่างกำลังอ่านรายงานของเจมส์ที่ส่งมาอยู่ๆก็มีข้อความอีกฉบับเข้ามาหากวีพอดีข้อความฉบับนี้เป็นข้อความที่กวีรออยู่นานแล้วทำให้กวีอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้
“หลังจากนี้คงงานยุ่งน่าดูเลย”กวีเดินผ่านเมืองการ์กันเข้าไปยังตึกของกิลด์บูรพาฐานะเจ้าเมืองของกวีนั้นทำให้ NPCพากันเข้ามาต้อนรับด้วยท่าทียิ้มแย้มแต่ทว่าสิ่งหนึ่งที่ต่างออกไปจากก่อนหน้านี้ก็คือ
“ท่านกวีได้โปรดรับพวกเราเข้ากิลด์ด้วยเถอะครับ”
“ท่านกวีพวกเราอยากจะเป็นพันธมิตรกับท่านครับ ถึงพวกเราจะเป็นกิลด์เล็กๆแต่รับรองว่าฝีมือของพวกเราไม่เป็นสองรองใครแน่ๆครับ”
“ท่านกวีผมขอเพิ่มรายชื่อเพื่อนได้หรือเปล่าครับ”
เสียงคนที่เข้ามารอที่หน้าอาคารของกิลด์บูรพาทำเอาบรรยากาศรอบๆอื้ออึงไปหมดเพราะการต่อสู้ในกิจกรรมยักษ์แห่งหุบเขากระดูกทำให้กิลด์ของกวีเป็นที่รู้จักในทันทีและเมื่อประกอบกับชื่อเสียงของผู้เล่นแต่ละคนที่โผล่ในการถ่ายทอดสดทำให้มีผู้เล่นและกิลด์จำนวนมากต้องการเข้ามาหาอย่างไม่ขาดสายถึงขั้นยกคนมารอกันหน้าอาคารกิลด์เลยทีเดียว
“ใจเย็นๆนะครับทุกคนกิลด์บูรพาของเรายินดีตอบรับคำขอของทุกคนแน่นอนครับเชิญทุกท่านติดต่อที่ประชาสัมพันธ์ได้เลยครับ”กวียิ้มรับก่อนจะพาแขกที่มารอเข้าไปในตึกด้วยท่าทีเป็นมิตรก่อนจะพาพวกเขาไปพบกับสมาชิกกิลด์ของกิลด์บูรพาที่เตรียมเอาไว้แล้วเพื่อรับมือเรื่องที่จะเกิดขึ้นระหว่างนั้นกวีเดินต้อนรับแขกที่เข้ามาพบด้วยท่าทีอ่อนโยนและเป็นกันเองจนกระทั่งถึงเวลาประชุมและต้องขอตัวขึ้นไปชั้นบนก่อน
.
.
.
“เจ....เรื่องที่เสนอไปคิดว่าไงบ้าง”อีกฟากหนึ่งของแผ่นดินเจที่อยู่ในกิลด์กระทิงเหล็กมาได้หลายเดือนแล้วก็เริ่มจะมีหน้ามีตาในกิลด์ขึ้นมาบ้างกิลด์กระทิงเหล็กมีชื่อด้านการป้องกันที่ยอดเยี่ยม เจที่มีพลังชีวิตมหาศาลนั้นเป็นผู้เล่นที่สามารถยืนหยัดต่อสู้กับผู้เล่นอื่นๆได้อย่างน่ากลัวแม้แต่บอสเองก็ยังสามารถชนได้อย่างง่ายดายทำให้เจกลายเป็นผู้เล่นแนวหน้าของกิลด์กระทิงเหล็กได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
“ครับ เรื่องนั้นตอนแรกก็คิดว่าคงเกินเอื้อมไปหน่อย”เจว่าพลางยิ้มเจื่อนๆออกมาด้วยท่าทีไม่มั่นใจแต่เพียงครู่เดียวเจก็เปลี่ยนท่าทีไป
“แต่ผมก็อยากจะลองดูครับ หน้าที่หัวหน้ากิลด์ย่อยสาขาใหม่จะพยายามครับ”เจตอบพลางยิ้มให้ชายตรงหน้าด้วยท่าทีมั่นใจหลังจากได้เข้าไปช่วยในปาร์ตี้ของหัวหน้ากิลด์เจก็แสดงความสามารถออกมาให้พวกเขาเห็นอย่างโดดเด่นทีเดียวแม้ส่วนใหญ่จะมาจากคำแนะนำของกวีเท่านั้นก็ตาม แต่เพราะแบบนั้นเจเลยได้รับความไว้ใจให้เป็นหัวหน้ากิลด์ย่อยที่กำลังจะเปิดใหม่ของกิลด์กระทิงเหล็กนั่นเอง
“ดีพวกเราเห็นความสามารถของนายแล้ว พวกเราชื่อในตัวนายนะ”หัวหน้ากิลด์กระทิงเหล็กว่าพลางตบบ่าของเจด้วยท่าทีพึงพอใจกิลด์กระทิงเหล็กเป็นกิลด์ใหญ่กิลด์หนึ่งของฝั่งนายทุน บางทีอาจจะเหนือกว่ากิลด์กรีนโลตัสที่กวีเคยอยากจะเข้าเป็นสมาชิกเสียอีกตอนนี้เจแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตนเองจะก้าวมาถึงระดับนี้ได้
“ช่วงนี้มีกิลด์ใหม่น่ากลัวเพิ่มขึ้นมาหลายกิลด์อย่างกิลด์บูรพาที่อยู่ทางตะวันออกเองก็ดี เห็นว่าเจ้าพวกนั้นล้มกิลด์อัศวินนภากับกิลด์เมฆาลงได้พวกเราเองก็ต้องพัฒนาขึ้นอย่าปล่อยให้พวกหน้าใหม่เข้ามาทาบรัศมีได้เข้าใจหรือเปล่า”หัวหน้ากิลด์กระทิงจ้องมองดวงตาของเจด้วยท่าทีจริงจังคนหนุ่มฝีมือดีแบบนี้นานๆจะโผล่มาสักคนตัวเขาที่เป็นหัวหน้าย่อมยินดีที่จะสนับสนุนคนหนุ่มแบบนี้
“จะไม่ทำให้ผิดหวังเลยครับ”เจตอบพลางพยักหน้าด้วยท่าทีมั่นใจแม้จะได้รับคำแนะนำจากกวี แต่หลายเดือนที่ผ่านมาเจก็ได้ฝ่าฟันอะไรหลายๆอย่างจนมีความมั่นใจในตัวเองขึ้นมากตอนนี้หากต้องเป็นผู้นำเจก็ไม่คิดที่จะหนีและยื่นอกรับมาอย่างเต็มใจเลยทีเดียว
.
.
.
“ไม่เจอกันแค่สามสี่เดือนพี่เจกลายเป็นหัวหน้ากิลด์ย่อยไปแล้วงั้นเหรอเหลือเชื่อเลย”หลังจากได้รับตำแหน่งหัวหน้ากิลด์ย่อยมาจากกิลด์กระทิงเหล็กเจก็ออกมารับผู้เล่นใหม่เข้ากิลด์ในทันทีแต่เพราะเจมีผู้เล่นหลายคนที่ติดต่อเอาไว้แล้วก็เลยสามารถหาคนเข้ากิลด์ได้ไม่ยาก
“ไม่เหมือนพวกเราเลยนะพวกเรายังเล่นกันตามมีตามเกิดอยู่เลยคิดถึงตอนอยู่บนเกาะเริ่มต้นจริงๆ”ชายที่แบกขวานเล่นใหญ่เอาไว้บนหลังพูดพลางเดินเข้ามาหาเจด้วยท่าทีดีใจก่อนหน้านี้พวกเขาต้องแยกกันไปเพราะต้องไปเจอเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งไม่อย่างนั้นปาร์ตี้จากเกาะเริ่มต้นของพวกเขาก็คงยังเหมือนเดิม
“แต่ก็นะดีใจนะเนี่ยที่ยังไม่ลืมกัน”ไบรท์ว่าพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีดีใจพอเจติดต่อมาไบรท์ก็พาเพื่อนๆมาสมัครเข้ากิลด์ทันทีเลย ท่าทางเก่งเองก็เหมือนกันแม้จะลงมารวมตัวกับเพื่อนๆแล้วก็ยังอดคิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ปาร์ตี้เดียวกับกวีบนเกาะเริ่มต้นไม่ได้
“เจเลือกพวกเราแบบนี้พวกเราไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน”เก่งที่แบกขวานเอาไว้พูดพลางยืดอกอย่างมั่นใจตอนนี้ในกิลด์ย่อยของเจมีสมาชิกปาร์ตี้เก่าของเจที่ออกมาจากกิลด์หลักของกิลด์กระทิงเหล็กและยังรับปาร์ตี้ของเก่งและไบรท์เพื่อนเก่าตั้งแต่บนเกาะเริ่มต้นเข้ามาอีกตอนนี้เจมั่นใจมากเลยทีเดียวว่าเขาจะต้องผ่านไปได้แน่ๆ
.
.
.
“ไอ้เจ้านั่นมันชักจะได้ใจเกินไปแล้ว”หลังจากเจตัดสินใจรับเป็นหัวหน้ากิลด์ย่อยของกิลด์กระทิงเหล็กชายร่างใหญ่คนหนึ่งที่นั่งอยู่ในอาคารของกิลด์กระทิงเหล็กกลับมองลงมาหาเจด้วยท่าทีไม่ชอบใจนัก
“ใช่ พี่เก้า ไอ้เด็กใหม่นั่นพอหัวหน้าถูกใจเข้าหน่อยก็ทำเป็นเหลิงน่าโมโหจริงๆ”ชายที่นั่งอยู่ในห้องเดียวกันพูดออกมาด้วยท่าทีเห็นด้วย เพราะเจก้าวขึ้นมาอย่างรวดเร็วเกินไปก็เลยโดนหมั่นไส้ได้ง่ายจะมีคนไม่พอใจก็ไม่แปลก
“พี่เก้าจำเรื่องกิลด์ใหม่ที่เพิ่งสร้างขึ้นมาได้หรือเปล่า”ชายคนหนึ่งถามพลางมองไปทางเก้าด้วยท่าทียิ้มๆ
“กิลด์บูรพาที่กำลังดังอยู่ตอนนี้งั้นเหรอ”เก้าถามพลางหันไปมองฝั่งลูกน้องด้วยท่าทีสนใจ
“ใช่ได้ยินว่าก่อนหน้านี้เจ้าเจมันอยู่กับปาร์ตี้ของหัวหน้ากิลด์บูรพามาก่อนมันฟังดูน่าสงสัยดีนะพี่นะ”ชายคนนั้นว่าพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีเจ้าเล่ห์ ไม่เกี่ยวหรอกว่าเจจะมีเรื่องให้สงสัยหรือเปล่าแต่ขอเพียงหัวหน้าสงสัยเจก็จบ