“โลกมิติของเจ้านี่ช่างกว้างใหญ่จริงนะเจ้าหนูวาส”ไออ้อนเปรยขึ้นท่ามกลางความเงียบ ด้านข้างของชายชราขนาบข้างด้วยหนึ่งคนแคระหนึ่งมนุษย์
หลังงานเลี้ยงจบลงทั้งสามก็แยกตัวออกมาจากพื้นที่อยู่อาศัยของชาววีด หลังพ้นแนวป่าที่ชาววีดและไป๋ฟางช่วยกันปลูกก็คือดินแดนรกร้างกว้างใหญ่ไพศาลที่มีเพียงผืนดินและผืนฟ้า
เสียงเกือกเท้าของซากทัพม้า3ตัวเคลื่อนที่ไปในความเงียบ เหนือศีรษะของพวกเขาคือดวงจันทร์จำลองที่ลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้า
“เอาละ ตรงนี้น่าจะไกลพอแล้วละนะ”ไออ้อนเอ่ยเสียงเรียบ ชายชรากระโดดลงจากหลังซากทัพม้าและบิดร่างกายคลายความเมื่อยล้า
“ในที่สุดก็ถึงซะที เอาละวาส เจ้ามาสู้กับข้าเลยเถอะ!”ไอเดนเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น เรียกค้อนสีเงินอาวุธคู่กายออกมา
ชายหนุ่มชาวมนุษย์ยิ้มแห้ง ทันทีที่งานเลี้ยงจบลงเขาก็ถูกลากตัวออกมาโดยคนแคระวัยกลางคนตรงหน้าและมีไออ้อนที่ขอตามมาด้วย
จุดประสงค์การมาครั้งนี้ก็คงไม่พ้นการประลองฝีมือกันระหว่างเขากับไอเดน จึงเป็นเหตุให้พวกเขาต้องดั้นด้นออกมาไกลขนาดนี้เพื่อไม่ให้เสียงการต่อสู้ไปรบกวนคนอื่นที่กำลังพักผ่อน
“รอก่อนไอเดน ก่อนหน้านั้นขอพ่อทดสอบฝีมือเจ้าหนูวาสก่อน”
“อ้า! ท่านพ่อ! ท่านจะมาแย่งข้าแบบนี้ไม่ได้นะ”ไอเดนกล่าวประท้วงเสียงหลงคล้ายเด็กถูกแย่งของเล่น จนไออ้อนต้องกำมือโขกศีรษะชายวัยกลางคนไปรอบหนึ่ง
“ข้าก็ต้องรู้ฝีมือเจ้าหนูวาสก่อนสิ จะได้รู้ว่าควรจะหยุดการประลองตอนไหน”ไอเดนทำหน้าเบื่อโลกทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นเอามือเท้าคางแล้วพูดอย่างหงุดหงิดว่า
“ถ้างั้นก็เร็วๆด้วยละท่านพ่อ ข้ารอประลองกับเจ้าหนุ่มนี่แทบไม่ไหวแล้ว”
ไออ้อนยิ้มขำกับท่าทางของลูกชายเขาและกวักมือเรียกวาสไปใกล้ๆ
“นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้ฝึกด้วยกัน”ไออ้อนและวาสกำลังนึกถึงความหลัง เมื่อครั้งวาสยังทำงานอยู่ที่ร้านตีเหล็กไออ้อนเขาก็เคยใช้เวลาว่างในการฝึกฝนเพิ่มค่าสถานะโดยมีไออ้อนคอยช่วยเหลือ
ตอนนั้นวาสทำได้แค่หลบเศษก้อนแร่ที่ไออ้อนปามาเท่านั้น แต่ตอนนี้ชายหนุ่มเชื่อว่าเขาทำได้มากว่านั้น
“ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มกันเถอะ”ชายชราแสยะยิ้มเหี้ยม สิ้นคำขาสั้นหนาก็กระทืบพื้นเสียงดัง ส่งร่างเล็กทว่าเต็มไปด้วยพลังพุ่งตรงไปยังชายหนุ่ม
ความรู้สึกเสียวแปล๊บแล่นเข้ามาในหัวของวาส เขากัดฟันเบี่ยงตัวหลบแต่ไออ้อนก็ยื่นแขนออกใช้ท่อนแขนกระแทกเข้าที่ลำตัวของเขา
ปัง! อั๊ก!!
แรงปะทะส่งร่างชายหนุ่มให้ลอยไปไกล สะเก็ดเลือดถูกพ่นออกมาจากปากของเขา ร่างกระเด็กกระดอนไปกับพื้นหลายตลบ
วาสรีบตั้งตัวผุดกายลุกขึ้นยืนตั้งท่า สองแขนยกขึ้นตั้งการ์ดเตรียมตัวรับการโจมตี แค่การโจมตีครั้งแรกเขาก็หลบไม่รอดแล้ว แต่ทว่าไออ้อนกลับไม่ได้พุ่งเข้ามาซ้ำอย่างที่เขาคิด กลับกันชายชราเพียงแค่ปรายตามองเขาและทำหน้าผิดหวังเสียเต็มประดาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ว่า
“เจ้าทำให้ข้าผิดหวังนะเจ้าหนูวาส เฮ้อ! ไม่รู้ว่าตอนนั้นข้าคิดอะไรถึงได้มอบของล้ำค่าอย่างนั้นให้เจ้าไปซะได้”
เมื่อมองไปที่แววตาผิดหวังของอีกฝ่ายทำให้วาสเริ่มรู้สึกเส้นอารมณ์ที่ตึงเปรี๊ยะ!
“ถ้างั้นก็อย่าหาว่าผมรังแกคนชราแล้วกันตาแก่!”
สกิลกระชากมิติ ผลุบ!
ร่างวาสหายไปจากสายตาของไออ้อน ก่อนจะโผล่มาอยู่ที่ตรงหน้าชายชราภายในชั่วพริบตา! ชายหนุ่มชาวมนุษย์แสยะยิ้มที่เห็นท่าทางตื่นตะลึงของชายชรา เขากำหมัดซัดเข้าใส่ที่หน้าชายชราเต็มแรง
แต่ในวินาทีต่อมาหน้าตาที่กำลังตื่นตะลึงก็แปรเปลี่ยนเป็นคุกคาม
“ถือว่าดีแต่ยังไม่ดีพอ”ก่อนที่หมัดของวาสจะสัมผัสเข้าที่หน้าของไออ้อน ชายชราก็ถีบตัวแทงเข่าใส่กลางท้องเขาเขา
อ๊อก!
วาสสำรอกน้ำลายผสมลิ่มเลือดออกมาคำใหญ่ในความคิดมีแต่ความอึ้ง สกิลนี้เป็นสกิลที่เขาใช้ฆ่าเจคอบหนึ่งในผู้นำมหาอำนาจของมวลมนุษญ์แต่กลับไม่สามารถทำอะไรไออ้อนได้เลยแม้แต่น้อย! ไออ้อนไม่ปล่อยเขาไว้นาน ชายชรายื่นมือมาจับไว้ที่ขาของเขาและยกร่างของวาสขึ้นด้วยมือเพียงข้างเดียวและฟาดลงมาใส่พื้น
ตึง!
ร่างชายหนุ่มจมยวบลงไปใต้ดินราวกับผืนดินเป็นเพียงฟองน้ำที่แสนเปราะบาง ดวงตาเย็นชาสีดำเบิกกว้างด้วยความเจ็บปวด แผ่นหลังของเขารู้สึกเหมือนถูกทุบด้วยค้อนยักษ์
“น่าเบื่อจริงๆ”ไออ้อนพ่นลมหายใจออกมา ใบหน้าเสมองไปทางอื่นคล้ายละความสนใจไปจากเขา
ในที่สุดอารมณ์ของวาสก็ขาดผึง! ชายหนุ่มกู่ร้องคำรามออกมาอย่างเหลือทนใช้สกิลก้นหีบฉับพลัน
สกิลทลายขีดจำกัด!
“ว้ากกกก!”ร่างกายชายหนุ่มพองหนาราวกับเป่าลม กล้ามเนื้อแกร่งหนาขึ้นเจอเสื้อผ้ารัดแน่นแทบขาดออก ท่อนขาหนาเตะกวาดตรงไปที่ลำคอของชายชรา
ไออ้อนแค่นเสียงบิดกายหมุนตัวหวดขาเข้าปะทะกับชายหนุ่ม!
เสียงกระแทกเล็กทึบๆดังขึ้น แต่แรงที่แฝงมาจากการกระแทกนั้นไม่เล็กตาม ทั้งคู่ผละออกจากกัน วาสก้มมองท่อนขาที่สั่นระริกด้วยความปวดร้าวด้วยความหงุดหงิด ส่วนชายชรายังมีสีหน้าเรียบนิ่งไม่อาจคาดเดาความรู้สึก
‘น่าสนใจ’ไออ้อนคิดในใจเงียบ ในใจเริ่มรู้สึกสนุกนิดหน่อย เขาจึงตัดสินใจเป็นฝ่ายบุกบ้าง ชายชรากระโจนเพียงครั้งเดียวก็เข้าถึงตัววาส หมัดตรงที่เรียบง่ายถูกส่งออกมาแต่ชายหนุ่มไม่กล้าประมาทไขว้แขนทั้งสองข้างป้องกันการโจมตี
ปัง!
วาสถอยครูดไประยะหนึ่งแล้วพุ่งทะยานสวนสะบัดศอกโจมตีกลับ ไออ้อนตั้งท่าเตรียมรับ แต่ประสาทสัมผัสของชายชรากลับรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวที่ด้านหลัง
ที่แท้ด้านหลังของไออ้อนก็มีวังวนสีฟ้าเกิดขึ้นพร้อมกับมีซากทัพหมาป่าทะลุออกมาอ้าปากกว้างหมายจะงับเข้าที่ไหล่ของไออ้อน
ไออ้อนแค่นเสียงยื่นมือเพียงข้างเดียวไปหยุดศอกของวาสและใช้มืออีกข้างยื่นไปจับลำคอของซากทัพหมาป่าและบีบมือนั้นบดขยี้กระดูกลำคอของมัน!
ถึงการโจมตีจะล้มเหลวแต่วาสกลับยังยิ้ม ชายหนุ่มยกขาอีกข้างและถีบไปที่เอวของไออ้อน แต่ชายชราก็ยังไม่สิ้นลายยกเข่าขึ้นป้องกันการโจมตี
น่าเสียดายที่การโจมตีของวาสไม่ได้จบแค่นั้น ขณะที่เท้าของเขาใกล้จะสัมผัสกับร่างชายชราก็เกิดวังวนสีฟ้าขวางกั้นไว้ ขาหนาผลุบหายไปในวังวนและไปโผล่ ณ วังวนอีกอันที่อยู่ด้านหลังไออ้อน
ปัง!
เท้าของวาสกระแทกเข้าที่หลังของชายชราเต็มแรง ยิ่งบวกกับสกิลทลายขีดจำกัดยิ่งทำให้การถีบครั้งนี้รุนแรงเป็นพิเศษ
ชายชรารู้สึกถึงสัมผัสหนักๆที่กระแทกเข้าที่หลัง จากการที่ไม่ได้โดนทำร้ายเป็นเวลานาน การโจมตีของวาสดูเหมือนจะไปปลุกบางอย่างในตัวไออ้อนให้ตื่นขึ้น
สายตาชายชรามืดทะมึนแม้จะโดนถีบจนเซล้มลงแต่ก่อนที่ร่างของเขาจะหมอบลงกับพื้น ไออ้อนก็ซัดหมัดไปที่สีข้างของวาส!
ผัวะ! กร๊อบ! อั๊ก!
วาสกระอักเลือดออกมาคำโต ร่างปลิวกระเด็นราวกับกระสุน ไอเดนที่กำลังมองการต่อสู้อยู่ตกใจรีบพุ่งตัวออกไปรับวาส
คนแคระวัยกลางคนโผล่ไปหยุดยังจุดที่วาสกำลังลอยไปอย่างรวดเร็ว ร่างของวาสเข้ากระแทกกับตัวของไอเดน ถึงแม้ไอเดนจะตั้งหลักรอรับแล้ว แต่แรงปะทะที่ส่งมาทำให้ไอเดนรู้สึกเหมือนกำลังรับลูกเหล็กยักษ์ร่างกระเด็นไปไกลอีกคน
“เฮ้! ท่านพ่อ ท่านเล่นแรงเกินไปแล้วนะ”ไอเดนพูดขึ้นอย่างเหลืออด เมื่อครู่ร่างของวาสกระแทกเข้ากับตัวของไอเดนเต็มๆ บนใบหน้าของเขาตอนนี้มีหยดเลือดสายหนึ่งกำลังไหลออกมาจากหน้าผาก
ไออ้อนที่พึ่งรู้ตัวว่าทำเกินไปก็ตกใจเช่นกัน รีบพุ่งกายไปดูทั้งคู่
ไอเดนนั้นไม่เป็นอะไรมาก แต่วาสในเวลานี้กำลังเอามือกุมแผลด้วยความเจ็บปวด ที่สีข้างของวาสมีรอยยุบเข้าไปอย่างน่ากลัว กระดูกซี่โครงบริเวณนั้นแตกหักเป็นชิ้นๆแผ่เป็นวงกว้าง ใครจะเชื่อว่าหมัดเล็กๆของไออ้อนจะเกิดผลลัพธ์ที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้
“เอ่อ...ข้าขอโทษนะเจ้าหนู ข้า...ลืมตัวไปหน่อย”ไออ้อนพูดด้วยใบหน้าสำนึกผิด
“ไม่หน่อยแล้วมั้งปู่!!!”วาสตะคอกอย่างหงุดหงิด แต่ก็ต้องกลับไปมีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจากการตะโกนเมื่อครู่
“เอาเป็นว่าตอนนี้เรากลับไปที่หมู่บ้านของชาววีดกันก่อนเถอะท่านพ่อ”ไอเดนพูดเสียงเรียบ สภาพวาสเป็นแบบนี้คงจะไม่สามารถประลองกับเขาได้แล้ว
“อูยย.....”เสียงครางดังแผ่วๆออกมาจากริมทะเลสาบ ที่ด้านข้างทะเลสาบมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังแช่ตัวอยู่ในน้ำสีเขียวเหลืองที่เกิดจากการนำสมุนไพรหลายชนิดมาต้มรวมกัน
ถังน้ำสมุนไพรนี้เกิดขึ้นจากฝีมือของผู้เฒ่าเวนก้าที่จัดเตรียมขึ้นตั้งแต่รู้ว่าทั้ง 3 จะออกไปประลองฝีมือกัน
เดิมที่ผู้เฒ่าชราของเผ่าวีดคิดว่าพวกเขาคงจะกลับมาโดยมีบาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น แต่พอเห็นสภาพวาสที่กลับมาแบบเลือดโชกตัวก็ทำให้ทั้งผู้เฒ่าชราและไป๋ฟางต้องวิ่งวุ่นหาสมุนไพรมารักษาวาสเพิ่ม
วาสที่กำลังแช่ตัวอยู่ในน้ำสมุนไพรเริ่มรู้สึกแปลกๆกับร่างกาย ตอนแรกรู้สึกคันยุบยิบ ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นแสบร้อน แล้วก็กลายเป็นเย็นสบาย ก่อนจะกลับไปคันยุบยิบอีกครั้ง
แต่น้ำสมุนไพรที่เขากำลังแช่นั้นดีจริง เพียงเวลา 1 ชั่วโมงวาสก็เริ่มรู้สึกถึงบาดแผลที่กำลังรักษาตัวอย่างชัดเจน
“เป็นยังไงบ้างละเจ้าหนู”เสียงเรียกจากอีกฝั่งเรียกความสนใจวาสให้หันไปมอง ทำให้เห็นว่ากำลังมีคนแคระชราเดินมาหาเขา
“เหอะ! ทำผมเจ็บหนักขนาดนี้พอใจรึยังละตาแก่”
“น่าๆ แผลแค่นี้เอง เจ้าไม่เคยได้ยินรึว่าเกิดเป็นนักรบอย่ากลัวบาดแผล แผลเล็กๆแค่นี้สมัยหนุ่มๆข้าเจออกบ่อย”ไออ้อนบอกปัดความผิดยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มและเรอออกมาอย่างมีความสุข
ปัจจุบันครอบครัวของไออ้อนได้กลับไปที่อาณาจักรคนแคระแล้ว เพราะพวกเขาล้วนมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ หลงเหลือชายชราว่างงานเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ที่นี่ต่อ
ชายหนุ่มถอนหายใจยาวเหยียดหดร่างลงไปให้ระดับน้ำมาอยู่ที่ลำคอ อย่างน้อยการซ้อมมือกับไออ้อนก็ใช่ว่าจะมีแต่ผลเสีย จากการต่อสู้ที่ผ่านมาก็ช่วยเพิ่มค่าสถานะเขาได้เล็กน้อย
เดิมทีวาสตั้งใจจะขอไออ้อนไปฝึกเพิ่มค่าสถานะที่มหาดวงธาตุดิน แต่ดูเหมือนคงจะไม่จำเป็นแล้ว ต่อจากนี้เขาคงจะรบกวนไออ้อนให้มาซ้อมมือด้วยกันบ่อยๆเพื่อฝึกฝนเพิ่มค่าสถานะ ซึ่งเขาคิดว่าชายชราว่างงานคนนี้ก็คงไม่ขัด
“อันที่จริงข้ามีเรื่องสำคัญจะพูดกับเจ้า”หลังจากการเงียบอยู่พักหนึ่งไออ้อนก็เริ่มต้นบทสนทนา
“เรื่องอะไรละตาแก่?”
“ข้าคิดว่า...ข้าอาจจะสร้างอาวุธและชุดเกราะระดับ 9 ให้เจ้าได้!!”