บทที่3 วิกฤตนอกเมืองเริ่มต้น
เช้าวันใหม่มาถึงอย่างสดใสราดิชตื่นขึ้นแต่ 6 โมงเช้าก็อาบน้ำแต่งตัวอย่างสบายอารมณ์ พอเสร็จเรียบร้อยก็หยิบเอาเกราะเหล็กน้ำเงินออกมาสวมใส่แทนชุดหนัง ราดิชในตอนนี้ดูดีกว่าแต่ก่อนไม่ใช่น้อยจากนั้นเขาก็ออกจากห้องไปเช็กเอาท์ และตรงไปที่ภัตตาคารเพื่อหาข้าวเช้ากิน
ระหว่างทางราดิชเจอผู้เล่นเดินผ่านไปมาประปรายต่างจ้องมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ แล้วแอบไปซุบซิบกัน แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ พอเขาไปถึงภัตตาคารที่มีถึงสามชั้นขณะมาถึงหน้าร้านก็มีพนักงานมาต้อนรับและพาไปที่โต๊ะ เขาได้ที่นั่งด้านในสุด บนชั้นสองของภัตตาคารราดิชดูเมนูและสั่งอาหารไปหลายอย่าง จากนั้นก็นั่งรอให้อาหารยกมาเสิร์ฟ
ระหว่างที่รอนั้นราดิชสังเกตเห็นผู้เล่นหลายคนที่นั่งอยู่บนชั้นสองแอบมองเขาอยู่พอหันไปมองคนเ่าั้ คนเ่าั้ก็ทำเป็มองไปทางอื่นบ้าง คุยกับเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันบ้างตัวราดิชเองก็ไม่ได้สนใจอะไรมากสำหรับคนพวกนี้
พออาหารมาถึงราดิชก็จัดแจงรับประทานอย่างสบายอารมณ์จนหมดและเรียกพนักงานมาเก็บเงิน ในตอนนั้นเองก็มีผู้เล่นชายคนหนึ่งเดินมาที่โต๊ะของราดิช
“น้องชายไปได้ชุดเกราะตัวนี้มาจากไหนเหรอ”ผู้เล่นชายคนนั้นถาม
ราดิชเงยหน้าขึ้นมองก็พบกับผู้เล่นชายท่าทางบึกบึนใบหน้าคล้ำเพราะโดนแดด ผมสีน้ำตาลของเขาตัดสั้นชี้โด่ชี้เด่ ท่าทางเป็มิตร
“ผมได้มาจากกล่องปริศนาที่ได้จากภารกิจสำรวจเมืองน่ะครับ” ราดิชตอบตามความจริงเพราะไม่มีอะไรต้องปิดบัง ภารกิจนี้ทุกคนก็ทำอยู่แล้ว
“อย่างนั้นเองหรือ ว่าแต่น้องชายสนใจจะขายต่อพี่หรือเปล่า พี่ให้ราคาดีเลยนะ” ชายคนดังกล่าวถามอีก
ราดิชจึงกล่าวปฏิเสธไปอย่างสุภาพ“ไม่หรอกครับ ผมคิดว่าจะใช้มันอยู่น่ะครับ” แล้วหันไปจ่ายเงินให้พนักงานและเดินลงไปที่ชั้น1 เพื่อออกไปจากที่นี่ จากนั้นราดิชก็มุ่งหน้าไปยังอาคารภารกิจทันที
พอไปถึงอาคารภารกิจเขาก็พบว่ามันก็มีรูปร่างไม่ต่างจากอาคารเริ่มต้นเลยด้วยซ้ำแต่กลับมีคนเดินเข้าออกกันวุ่นวายพอสมควร เขาจึงเดินเข้าไปด้านในและพบว่ามีบอร์ดภารกิจอยู่ที่ด้านหนึ่งของอาคาร เขาเลยเข้าไปดูว่ามันมีภารกิจอะไรอยู่บ้าง
บนบอร์ดนั้นมีประกาศบอกถึงภารกิจที่ต้องทำของตอบแทน และระดับของผู้รับภารกิจ ราดิชจึงดูอันที่ตัวเขาสามารถรับได้ และพบว่ามีอยู่สองสามอันที่เขารับได้เขาหยิบใบประกาศภารกิจนั้นไปรับบัตรคิวเพื่อรอเรียกพอถึงคิวก็รีบเข้าไปที่เคาน์เตอร์เพื่อสอบถามทันที
“ผมอยากรับภารกิจตามใบประกาศนี่นะครับ”ราดิชแจ้งความประสงค์กับเ้าหน้าที่ทางเ้าหน้าที่ก็ให้เขาสแกนมืออีกครั้งและจัดการให้ภารกิจแก่ราดิชพอเสร็จเรียบร้อยเขาก็กล่าวขอบคุณเ้าหน้าที่และเดินออกจากอาคารภารกิจ เตรียมตัวไปทำภารกิจต่อไป
ราดิชไปที่ร้านขายอาวุธเพื่อซื้อดาบสำรองและแวะไปที่ร้านขายอุปกรณ์ เพื่อซื้อเซตอุปกรณ์ยังชีพในป่า ซึ่งราดิชก็โดนเถ้าแก่อ้วนสาธยายจนหลวมตัวซื้อของไปอีกหลายชิ้นเลยทีเดียวและเขายังได้เชือกมาผูกดาบโฟเทียไว้ที่เอวข้างซ้ายอีกด้วย
หลังจากเสียเงินก้อนโตให้กับเถ้าแก่อ้วนราดิชก็เดินคอตกต่อไปยังร้านขายขา และซื้อยาฟื้นพลังสำรองไว้ด้วยเงินเท่าที่มีได้เรดโพชั่นขวดเล็กมา 50 ขวด และบลูโพชั่นขวดเล็ก 30 ขวดที่เมืองเริ่มต้นนี้จะมีขายแค่ขวดเล็กอย่างเดียว ส่วนขนาดกลางหรือใหญ่นั้นต้องไปซื้อที่ทวีปอเมเนียนหรือว่าบนเรือโดยสารที่จะพาไปทวีปใหญ่
เมื่อราดิชออกจากร้านขายยาแล้วเขาก็เดินมุ่งหน้าไปยังโบสถ์ที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองและเป็ทางผ่านที่ต้องไปทำภารกิจพอดี พอไปถึงก็พบโบสถ์หลังหนึ่งทาสีขาวดูแล้วสวยงามเป็อย่างยิ่งตัวโบสถ์เป็สถาปัตยกรรมแบบโกธิค
พอเขาเดินไปที่หน้าโบสถ์ก็พบบาทหลวงคนหนึ่งกำลังยืนคุยกับผู้เล่นอีกคนอยู่ ราดิชเห็นแบบนั้นก็คิดว่าผู้เล่นคนนั้นคงมาเรียนทักษะเหมือนกันพอผู้เล่นคนนั้นเดินจากไปราดิชก็เข้าไปหาบาทหลวงบ้าง
ราดิชเข้าไปทักทายบาทหลวงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีครับคุณคุณพ่อ ผมมารับทักษะเริ่มต้นน่ะครับ”
บาทหลวงหันมาเห็นราดิชและกล่าวทักทาย “สวัสดีลูกมารับทักษะเริ่มต้นสินะ” พลางยื่นมือซ้ายมาััที่หน้าผากของราดิชสักพักก็มีเสียงระบบดังขึ้นว่า
-ท่านได้รับทักษะพาวเวอร์สไตร์ค -ท่านได้รับทักษะ ศรลม
-ท่านได้รับทักษะ ศรไฟ -ท่านได้รับทักษะ ศรน้ำ
-ท่านได้รับทักษะ ศรดิน -ท่านได้รับทักษะ ฮีล
“นี่เป็ทักษะเริ่มต้นที่ทุกคนจะได้รับเหมือนกันหมดนะลูกมันจะช่วยให้ลูกเก็บระดับได้ง่ายขึ้น และเป็เงื่อนไขในการเปลี่ยนอาชีพด้วยนะ ลูกไปสอบถามได้ที่อาคารภารกิจอีกที” บาทหลวงบอกราดิชที่ยังทำหน้างงอยู่เนื่องจากได้ทักษะหลายทักษะพร้อมกันในทีเดียว
“ขอบคุณมากครับคุณพ่อ” ราดิชกล่าวขอบคุณ และออกจากโบสถ์เพื่อเตรียมเดินทางไปเก็บระดับต่อไปพอออกมานอกโบสถ์จึงเปิดหน้าต่างทักษะเพื่อดูรายละเอียดของทักษะที่ได้มาใหม่
ทักษะทั้งหมดที่ได้มาก็มีทักษะโจมตีธรรมดาเวทโจมตีธาตุ และเวทรักษา ซึ่งมันก็ทำให้เก็บระดับง่ายขึ้นอย่างที่บาทหลวงบอกจริงๆนั่นแหละ เขาตั้งหน้าตั้งตาเดินไปจนกระทั่งมาถึงประตูเมืองทิศใต้ และออกจากเมืองไป
หลังจากที่ราดิชออกมานอกประตูเมืองก็พบกับทุ่งหญ้าสีเขียวสุดลูกหูลูกตาเหมือนที่ออกมาเมื่อวาน เขาเริ่มออกเดินไปเรื่อยๆก็พบหมาป่าหลายตัวที่มีขนสีเทาแซมขาว ราดิชลองใช้ทักษะตรวจสอบก็พบว่ามันมีระดับอยู่ที่5
เขาคิดว่าจะจัดการพวกมันเพื่อเก็บทักษะและภารกิจไปด้วยเลยจึงเดินเข้าไปหาหมาป่าตัวหนึ่ง เขาชักดาบออกมาและฟันใส่บริเวณคอของเ้าหมาป่าอย่างรวดเร็วและรุนแรงทำให้คอของมันหลุดกระเด็นและค่อยๆ กลายเป็แสงหายไปเหลือทิ้งไว้แต่กองไอเทมเท่านั้น
หลังจากที่เก็บของเข้าหน้าต่างไอเทมแล้วราดิชก็ออกเดินทางต่อและเริ่มลงมือฆ่าหมาป่าที่อยู่ตรงหน้าไปเรื่อยๆ เพราะแทบจะโจมตีทีเดียวตายทุกครั้งไปขณะที่ราดิชกำลังจัดการพวกหมาป่าอยู่นั้น ก็มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งแอบมองเขาอยู่ในที่ที่ห่างออกไปพอสมควรเป็กลุ่มผู้เล่นชายสามคน
“โห! ลูกพี่ มันฟันทีเดียวหมาป่าตายเลย ดาบอะไรจะโจมตีแรงแบบนั้นสงสัยเป็ไอเทมระดับสูงแน่เลย แต่ทำไมเราไม่เคยเห็นดาบแบบนั้นจากที่ไหนเลยละลูกพี่ส่วนชุดที่มันใส่อยู่ นั่นมันเกราะเหล็กน้ำเงินระดับบีเลยนะนั่น” ชายคนแรกที่ตัวอ้วนเตี้ยพูดออกมา
“ข้าว่ามันต้องเป็ไอเทมที่ยังไม่เคยมีใครมาก่อนน่ะสิ” ชายคนที่สองที่ผอมเก้งก้างออกความเห็น
“ข้าว่าอย่ามาเสียเวลาพูดอยู่เลย เราไปดักปล้นมันกันดีกว่า ฮ่าๆ” ชายอีกคนที่เป็หัวหน้ากลุ่มสั่งลูกน้องทั้งสอง แล้วเดินไปดักหน้ายังทางที่ราดิชต้องเดินผ่านไปพวกมันไปซุ่มรออยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่พุ่มหนึ่ง พอราดิชเดินมาใกล้ก็โผล่ออกมาล้อมราดิชไว้ก่อนที่หัวหน้ากลุ่มจะพูดขึ้นมาว่า
“สวัสดีน้องชาย ดาบกับชุดเกราะน้องนี่สวยดีนะ พี่ขอได้รึเปล่า” หัวหน้ากลุ่มหน้าเหี้ยมขอราดิชแบบหน้าด้านสุดๆ พลางใช้ทักษะตรวจสอบกับราดิชพอรู้ว่าระดับแค่ 5 ก็คิดในใจว่างานนี้หมูแน่ๆ
ทางราดิชเองพอเห็นพวกมันล้อมไว้ก็รู้ตัวแล้วว่าจะทำอะไรความจริงตัวเขาเองก็ไม่ค่อยชอบการมีเื่และพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด ไม่ใช่ว่าเขากลัวหรือขี้ขลาดแต่พี่ชายเขาสอนว่าการใช้กำลังตัดสินมันเป็วิธีการของคนป่าเถื่อน มีแต่จะทำให้าเ็ทั้งสองฝ่ายแต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ก็ต้องสู้แหละ เพราะเราก็ไม่อยากสูญเสียสิ่งที่เรารักไปจริงไหม
“ขอโทษทีนะพี่ชาย ผมคงให้ไม่ได้หรอก และช่วยหลีกทางให้ผมด้วย” ราดิชบอกกลุ่มโจรแล้วลองใช้ทักษะตรวจสอบดูแต่ตรวจสอบได้แค่ชื่อของพวกมันเท่านั้น ไม่สามารถตรวจสอบระดับได้ทำให้ทราบว่าพวกมันระดับน่าจะมากกว่า 20 และคงทำตัวเป็โจรปล้นผู้เล่นใหม่แบบนี้มานาน
“ถ้าไม่ส่งให้ดีๆ สงสัยคงต้องใช้กำลังกันหน่อยแล้ว” มันว่าพลางถอยไปข้างหลังและพยักหน้าให้อีกสองคนเข้าไปสู่กับราดิช เ้าอ้วนะโเข้ามาและใช้ขวานของมันฟันใส่เขาจากด้านหน้า
ราดิชเห็นดังนั้นจึงโยกตัวหลบไปทางขวาพอดีกับเ้าคนผอมแทงหอกเข้ามา ราดิชจึงใช้ดาบฟันสวนใส่หอกนั้นจนหลุดมือมันจึงต้องถอยออกมาก่อน เป็จังหวะเดียวกับที่เขาใช้แรงปะทะกับหอกของเ้าผอมหมุนดาบกลับหลังฟันเ้าอ้วนที่แอบไปข้างหลังเตรียมลอบโจมตีทำให้เ้าอ้วนที่รับดาบไม่ทันโดนฟันเต็มๆ เข้าที่ลำตัวจนกระเด็นไปกระแทกพื้นและมีเืไหลออกจากาแจำนวนมาก มีสัญญาณการใช้น้ำยาฟื้นพลังกะพริบออกมาจากตัวมัน
ราดิชไม่รอช้าะโเข้าไปพร้อมกับใช้ทักษะพาวเวอร์สไตร์คอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นดาบของราดิชเปล่งแสงอ่อนๆออกมา ดาบของเขาฟันเข้าที่ต้นคอของเ้าอ้วนจนหัวของมันหลุดกระเด็น และตัวมันค่อยๆ กลายเป็แสงหายไปเหลือเพียงกองไอเทมที่หล่นอยู่เป็ของดูต่างหน้า
ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเ้าผอมและหัวหน้าของพวกมันพอหัวหน้าโจรได้สติก็หันไปสั่งว่า “เอ็งรีบไปหยิบหอกมาเร็วๆ เข้า เดี๋ยวข้าเข้าไปยันมันไว้ก่อนแล้วเอ็งตามมาช่วยข้าด้วยล่ะ” มันหยิบขวานเล่มโตของตัวเองออกมาและย่างสามขุมเข้าหาราดิช เขาก็ไม่ได้ประมาทมัน เพราะดูแล้วมันน่าจะมีฝีมือมากกว่าลูกน้องอยู่บ้าง
พอหัวหน้าเข้ามาในระยะโจมตีก็ฟาดขวานในแนวเฉียงจากบนขวาลงล่างใส่ราดิชทางราดิชก็เอาดาบรับไว้ได้ และต่อยสวนใส่ไปที่ใบหน้าของมัน หัวหน้าโจรถอยหลบไปได้และเข้ามาจู่โจมใหม่พร้อมใช้ทักษะของอาชีพนักรบ
พาวเวอร์สแมช!!
ทันใดนั้นตัวขวานของมันก็เปล่งแสงออกมาเรืองๆขณะฟาดลงมาใส่ราดิช เขาก็จับดาบด้วยสองมือเพื่อเข้าปะทะ แต่พอปะทะกันเขารู้สึกได้ว่าแรงในการฟันของมันมากจนต้านไม่ไหวจนตัวเขาถึงกับกระเด็นถอยหลังไปกองกับพื้นในทันที เขาก็รีบลุกขึ้นมาตั้งหลักอย่างว่องไว
พอหัวหน้ามันเห็นก็เยาะเย้ยเขาทันที“เป็ไงละแก ซ่าไม่ออกเลยละสิเจอแบบนี้เข้าไป ฮ่าๆ”มันย่ามใจตรงเข้ามาฟันใส่หวังปลิดชีพราดิช เขาถอยหลบออกมาและฟันสวนมันก็กันได้ทั้งสองฟันใส่กันไปมา
ราดิชที่คอยหลบพลางใช้ทักษะสวนกลับใส่หัวหน้าโจรมัวแต่สนใจหัวหน้าโจรจนเผลอจึงโดนเ้าผอมที่คอยท่าอยู่ใช้หอกแทงใส่ที่สีข้างด้านขวา มันทะลุผ่านเกราะเข้าถูกลำตัวของราดิชอย่างจัง
อ๊าก!!
ราดิชร้องลั่นด้วยความเ็ปเขาตวัดดาบฟันกลับด้านอย่างรวดเร็วและรุนแรงใส่หอกเ้าผอมจนหอกของมันหักสองท่อนทันทีจากนั้นเขาก็ดึงหอกท่อนที่แทงตัวเขาออกมา และขว้างใส่เ้าผอมทันทีหอกนั้นพุ่งเสียบเข้าที่ลำคอมันพอดิบพอดี มันล้มลงขาดใจตายอย่างงุนงงและกลายเป็แสงหายไปอีกคน
เวลานี้ราดิชโกรธมากที่คนพวกนี้มาทำร้ายเขาก่อนเขาจ้องไปยังหัวหน้าโจรที่ยืนตั้งท่าอยู่ ความโกรธที่ราดิชปล่อยออกมานั้นไปกดดันเ้าหัวหน้าจนต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
หัวหน้าโจรคิดในใจอย่างตื่นตระหนก‘พลังกดดันอะไรกันเนี่ยยังกับสู้อยู่กับสัตว์อสูรที่ระดับสูงกว่าตัวเราอยู่เลย’แต่มันก็ไม่ยอมแพ้ มันตัดสินใจะโขึ้นและฟันลงมาในแนวดิ่งเข้าใส่ราดิช โดยใช้ทักษะเพิ่มพลังการโจมตีหวังให้ราดิชตัวขาดเป็สองซีก
แต่ราดิชก็หลบไปทางด้านขวาและเหวี่ยงดาบฟันสวนกลับเข้าที่ลำตัวของมันที่เวลานี้มันโถมฟันใส่แบบสุดตัว มันโดนฟันเข้าที่ลำตัวอย่างจังจนกระเด็นไปตามแรงฟันลงไปกระแทกกับพื้นแสงของน้ำยาฟื้นพลังกะพริบขึ้น แสดงว่าความเสียหายที่ได้รับนั้นมากทีเดียวทางราดิชก็เดินย่างสามขุมเข้าไปหามัน เตรียมปลิดชีวิตของมันลง
“อย่าฆ่าพี่เลยน้องชาย ปล่อยพี่ไปเถอะ คราวหน้าพี่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”มันพยายามขอร้องราดิช พร้อมทั้งพยายามพยุงตัวขึ้นมา พลางคลานหนีมัจจุราชที่กำลังจะมาเอาชีวิตตน
“แล้วทำไมพี่ชายไม่คิดก่อนที่จะทำบ้างว่าการที่พี่ชายทำแบบนี้มันทำให้คนอื่นเดือดร้อนแค่ไหน และผมคิดว่าพี่ชายคงทำแบบนี้มานานแล้วด้วยสิใช่ไหม อย่างนั้นพี่ชายก็สมควรรับผลกรรมที่พี่ชายก่อไว้ซะเถอะ”จากนั้นก็ราดิชก็พุ่งทะยานเข้าหาตัวหัวหน้าและเอาดาบแทงเข้าที่หลังของหัวหน้าโจรตรงหัวใจทันทีมันร้องอย่างโหยหวน และกลายเป็แสงตามเพื่อนของมันไป พร้อมกับมีเสียงจากระบบดังขึ้นหลังจบการต่อสู้
-ท่านสังหารผู้เล่นจนจังแก อ้วนซ่าท้าต่อย ผอมซ่าท้าตี ได้ค่าประสบการณ์รวม 3,000
-ท่านสังหารสัตว์อสูรหมาป่าเทาระดับ 5 จำนวน 35 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์1,750
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม 4,750
-ระดับของท่านเพิ่มเป็ 11
-ท่านได้รับทักษะต่อสู้ด้วยมือเปล่าระดับ 1 -ทักษะชำนาญดาบเลื่อนเป็ระดับ 11
-ทักษะหลบหลีกเพิ่มเป็ระดับ 20
-ท่านได้รับทักษะพิเศษ จิตสังหาร
-ท่านได้รับเงินจำนวน8,514 G
จากนั้นราดิชก็เดินไปเก็บของที่ตกจากพวกโจรซึ่งในเกมนี้นั้นถ้าผู้เล่นถูกสังหารจากผู้เล่นด้วยกันเอง ระดับจะลดลงมากน้อยก็ขึ้นอยู่กับคนที่ฆ่าถ้าคนที่ฆ่าระดับน้อยกว่าคนถูกฆ่า คนที่โดนฆ่าก็จะระดับลดลงมากกว่าปกติแต่ถ้าคนที่โดนฆ่ามีระดับต่ำกว่าคนฆ่า ระดับจะลดลงแค่หนึ่งหรือสองระดับประมาณนั้นส่วนถ้าระดับเท่ากันก็ลดลงแค่ระดับเดียวและคนที่ฆ่าก็จะได้ค่าประสบการณ์เหมือนกับการฆ่าสัตว์อสูรตามปกติและไม่มีการติดโทษแต่อย่างใดอีกด้วย ทว่าค่าประสบการณ์ที่ได้นั้นก็ไม่มากเท่าไรทำให้ไม่ค่อยคุ้มถ้าคิดจะไปไล่ฆ่าผู้เล่นอื่นเพื่อเก็บระดับ
ส่วนของที่ได้จากพวกโจรมีขวานกับชุดเกราะระดับC ที่มีขายในร้านจำนวน 3 ชุด รองเท้าหนัง 2 คู่เรดโพชั่นขนาดเล็ก 23 ขวด บลูโพชั่น 5 ขวด หลังจากที่เก็บของทั้งหมดเรียบร้อยเขาจึงเปิดทักษะดูว่าทักษะที่ได้มาใหม่เป็ยังไงบ้าง
-ทักษะชำนาญดาบ ระดับ 11
(เพิ่มพลังโจมตีเมื่อใช้ดาบเป็อาวุธระดับละ1 จุด และเพิ่มความเร็วโจมตี 5 %)
-ทักษะต่อสู้ด้วยมือเปล่าระดับ 1
(เพิ่มพลังโจมตีพื้นฐานระดับละ1 จุด)
-ทักษะชำนาญเวทระดับ 1
(เพิ่มความเร็วในการเวทระดับละ1 % และเพิ่มความแรงเวทมนตร์ 10 % เมื่อโจมตี)
-ทักษะจิตสังหาร
(ปล่อยพลังกดดันออกมากดดันเป้าหมายทำให้เป้าหมายถูกลดค่าสถานะทุกอย่าง โดยค่าพลังที่ลดจะเพิ่มขึ้นตามระดับของผู้ใช้)
“ทักษะนี้เยี่ยมจริงๆ ใช้ลดพลังของคู่ต่อสู้ได้แถมยังได้ทักษะต่อสู้มือเปล่ามาด้วย เพื่อไว้ตอนไม่ใช้ดาบก็ดีเหมือนกัน เมื่อคืนตอนอ่านข่าวสารจำได้ว่าเราสามารถปิดเสียงรายงายค่าประสบการณ์เป็แบบระบบข้อความแทนได้ด้วยนี่จัดการเปลี่ยนเลยดีกว่า” ราดิชกล่าวกับตัวเองและจัดการปิดเสียงรายงานค่าประสบการณ์เป็ระบบข้อความแทนจากนั้นก็ล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า เขาเสียน้ำยาฟื้นพลังไปไม่น้อยเหมือนกันพลางคิดว่าทำไมโลกใบนี้ถึงได้ฟอนเฟะแบบนี้ เขาอยากให้เกมนี้มีแต่ความสงบสุขและความสนุกสนานแบบที่พี่ชายเขาบอกเขาจึงตั้งปณิธานกับตัวเองแล้วว่าจะทำให้โลกนี้เป็อย่างนั้นให้ได้และนอนมองท้องฟ้าที่มีเมฆสีขาวลอยอยู่สักพักจนรู้สึกว่าหายเหนื่อย
จากนั้นราดิชก็ลุกขึ้นเพื่อที่จะเดินทางต่อไปยังบึงฟ้าใสที่เป็จุดหมายในการทำภารกิจต่อไป พอตอนนี้สมองปลอดโปร่งก็มาคิดๆ ดูเมื่อกี้ที่เขาสู้กับพวกโจร ทำไมไม่ใช้ทักษะฟื้นฟูพลัง พวกมันเองก็ไม่เห็นมีใครใช้ด้วยความสงสัยเขาจึงลองเรียกใช้ทักษะดู
ฮีล!
พอสิ้นเสียงตัวเขาก็มีแสงสีฟ้าออกมาปกคลุมตัวเขาพอแสงจางลงพลังชีวิตที่ลดลงก็กลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ทำให้รู้ว่าการใช้ทักษะนี้ต้องมีระยะเวลาในการร่ายทำให้ไม่เหมาะมาใช้ตอนสู้ติดพันนั่นเอง
หลังจากที่ออกเดินต่อมาเรื่อยๆก็เริ่มพบหมาป่าอยู่รวมกันเป็ฝูงมากขึ้น พอราดิชเข้าไปโจมตีตัวหนึ่งตายถึงแม้จะเป็การโจมตีแบบทีเดียวตาย แต่พวกของมันที่อยู่ในระยะสายตา พอเห็นเพื่อนถูกฆ่าก็วิ่งเข้ามาโจมตีเขาทันทีแล้วยังส่งเสียงหอนเรียกพรรคพวกแถวนั้นให้มารุมอีกด้วย
เสียงประกาศชื่อหมาป่าดังขึ้นถี่รัวแต่ราดิชเองก็ไม่ยอมแพ้ เขาลองใช้ทักษะศรลมดู บังเกิดเป็ลูกศรที่มีสายลมหมุนวนอยู่เขาขว้างโจมตีพวกมันที่วิ่งเข้ามา หมาป่าที่โดนท่านี้ไปถึงกลับตายในทีเดียว เขาจึงกระหน่ำใช้ทักษะนี้ออกไปเพื่อจัดการลดปริมาณพวกมันก่อนที่เข้าสู่ระยะประชิด
จนกระทั่งพวกมันมากันเกือบร้อยทำให้เขาใช้ทักษะไม่ทัน เพราะทักษะมีการหน่วงเวลาเล็กน้อยก่อนที่จะใช้ครั้งต่อไปด้วยปริมาณที่มากขนาดนี้ ราดิชจึงถูกล้อมในที่สุด
แต่เขาก็ไม่ได้เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย เขาคิดว่านี่แหละโอกาสเพิ่มระดับของเขาเขาจึงเริ่มปล่อยพลังกดดันออกมาด้วยทักษะจิตสังหาร เพื่อลดค่าพลังของพวกมันพอพวกหมาป่าััถึงพลังที่ราดิชปล่อยออกมา ถึงกลับครางหงิงๆ และเริ่มถอยห่างออกไป
ราดิชไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปเขาพุ่งทะยานไปด้านหน้าเพื่อจัดการหมาป่าตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างรวดเร็วเขาเงื้อดาบไปข้างหลังก่อนจะฟันออกในแนวขนานกับพื้นไปด้านหน้าทำให้หมาป่าที่ไม่สามารถขยับตัวได้ตายทันที 2 ตัว หลังจากนั้นเขาก็ขยับไปด้านซ้ายแทงดาบออกไปเข้าปากหมาป่าตัวหนึ่งที่อ้าปากและกำลังะโเข้าจู่โจมเขาจนตายคาที่
หลังจากถอนดาบกลับมาเขาก็ตวัดดาบกลับหลังฟันใส่ตัวที่กระโจนใส่ด้านหลังจนตัวมันขาดสองท่อนและอาศัยแรงเหวี่ยงของดาบ กลับตัวไปต่อยใส่หมาป่าอีกตัวที่กระโจนเข้ามาจนกระเด็นไปจากนั้นเขาก็หมุนตัวเตะเข้าใส่ก้านคอของอีกตัวหนึ่งจนกระเด็นไปและใช้ดาบต้านรับตัวที่ใช้อุ้งเท้าเข้ามาตะปบใส่เขาด้วยด้านคม หมาป่าตัวที่ะโเข้ามาร้องโหยหวนเพราะตะปบไปโดนคมดาบเขาขยับตัวไปข้างหน้าและตวัดดาบตัดคอมันทันที
หลังจากนั้นก็เป็ฉากการต่อสู้อย่างดุเดือดของ1 มนุษย์กับหมาป่านับร้อยตัว เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงทุกสิ่งทุกอย่างก็จบลงไม่มีหมาป่าเหลือรอดอยู่แม้แต่ตัวเดียวราดิชที่ตอนนี้ยืนเือาบอยู่ท่ามกลางซากศพของฝูงหมาป่า แต่ว่าเกือบทั้งหมดเป็เืของหมาป่า
เขาก็เริ่มเดินเก็บของพร้อมใช้ทักษะฮีลไปด้วยของที่ได้นั้นมีทั้งขนหมาป่า เนื้อหมาป่า ม้วนคาถาพากลับ และอื่นๆ อีกหลายอย่าง แต่เขาไม่ได้สนใจมันมากนักจึงเก็บพวกมันเข้านาฬิกาจนหมด เมื่อเก็บของเสร็จแล้วเขาก็นั่งลงเพื่อพักเหนื่อยแต่ระหว่างที่กำลังนั่งพักให้หายเหนื่อย ก็มีเสียงหอนดังขึ้นที่ด้านหลังเขาพร้อมเสียงระบบที่ดังขึ้นอีกครั้ง
บู๊ว!!!
-สัตว์อสูรระดับาาาาหมาป่าสีเทา ระดับ 10 ถือกำเนิด ผู้ที่ถูกสังหารระดับจะลดลง 3ระยะเวลารอเกิดเพิ่มเป็ 3 ชั่วโมง
ราดิชที่กำลังนั่งอยู่เพลินๆถึงกับตาลีตาเหลือกลุกขึ้นชักดาบโฟเทียออกมา เมื่อกวาดสายตาไปมองก็พบกับหมาป่าสีเทาตัวหนึ่งที่มีสีขนเหมือนหมาป่าที่เขาฆ่า เพียงแต่มันมีขนาดใหญ่โตกว่ามาก ตัวสูงกว่าสองเมตรเมื่อยืนมันก็เห็นราดิชเช่นกัน และรับรู้ด้วยว่าราดิชเป็คนสังหารลูกน้องของมันมันจึงพุ่งเข้าใส่ราดิชทันที พร้อมเสียงระบบดังขึ้นเพื่อแจ้งระดับของมันว่า
-สัตว์อสูราาหมาป่าสีเทาระดับ10 เตรียมโจมตี
ด้วยพละกำลังของมันทำให้มันกระโจนทีเดียวก็ไปได้หลายเมตรเห็นดังนั้นราดิชก็ใช้จิตสังหารเพื่อข่มขวัญมันแต่ก็ไม่ได้ผลจึงใช้ศรเพลิงยิงออกไปสกัดในทันทีแต่ว่ามันเพียงเอี้ยวตัวนิดเดียวก็สามารถหลบได้อย่างหวุดหวิด แม้จะโดนแบบถากๆ แต่ก็เรียกเืมันได้และก็ทำให้าาหมาป่าเทาเสียหลักหน้าทิ่มลงไปจูบพื้น
ราดิชไม่รอช้าสะกิดเท้าพุ่งเข้าใส่มันทันทีพร้อมทั้งใช้ศรลมโจมตีใส่มันไปด้วยทางาาหมาป่าก็ไม่อยู่เป็เป้านิ่ง มันรีบลุกขึ้นมา และกระโจนไปทางซ้ายเพื่อหลบศรลมที่พุ่งมาพอมันตั้งหลักได้ก็เตรียมทะยานเข้าโจมตีราดิช ในตอนนั้นศรลมอีกอันได้พุ่งเข้ามาถึงปลายจมูกมันแล้วมันถึงกับตาเหลือก ถ้าใครได้เห็นคงต้องหัวเราะเป็แน่ที่ได้เห็นหมาป่าทำตาเหลือก ซึ่งมันทำได้แค่เพียงก้มตัวลงหวังว่าจะหลบรอดไปได้ทว่าศรลมนั้นผ่านหลังมันไป พอมันเงยหน้าขึ้นมาก็พบกับราดิชอยู่ตรงหน้ามันแล้ว
ราดิชฟันลงมาที่หัวของมันอย่างรุนแรงด้วยทักษะพาวเวอร์สไตร์คมันรีบพลิกตัวหนีแต่ก็หลบไม่พ้นถึงแม้จะไม่โดนหัวแต่ก็โดนเข้าที่ลำตัวของมันอย่างจัง
เอ๋ง!!
มันร้องเสียงหลงขณะกระเด็นไปตามแรงฟันพอมันตั้งหลักได้ก็รีบลุกขึ้นมา เพื่อที่จะเข้าโจมตีคนที่บังอาจทำร้ายมัน พอมันเห็นราดิชที่กำลังร่ายเวทอยู่ก็รีบกระโจนเข้าใส่ทันทีแต่ไม่ทันเสียแล้ว ศรลมในมือซ้ายของราดิชพุ่งเข้าใส่มันด้วยความเร็วสูง
แต่มันก็ะโหลบไปได้ศรลมปะทะเข้ากับพื้นแทน ความจริงแล้วศรลมนั้นเป็เพียงตัวหลอกเท่านั้น ราดิชพุ่งตามไปทันทีหลังจากยิงศรลมออกไปาาหมาป่าสีเทาที่ลอยอยู่ในอากาศ ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนทิศทางได้จึงโดนราดิชฟันเข้าเต็มอกอย่างรุนแรงอีกครั้ง
เอ๋ง!!
มันร้องโหยหวนและกระเด็นไปตามแรงกระแทกนั้นนับ10 เมตร ราดิชเองก็พุ่งตามเข้าไปทันที พอไปถึงก็พบาาหมาป่านอนหายใจรวยรินจมกองเือยู่
เขาตวัดดาบตัดหัวของาาหมาป่าทันทีถ้าถามว่าราดิชทำไมเวลาต่อสู้ถึงชอบตัดหัวชาวบ้านเพราะมันเป็วิธีที่แน่นอนที่สุดที่จะทำให้ศัตรูตายสนิทและหัวก็เป็จุดตายที่ใหญ่พอสมควร ร่างของาาหมาป่าค่อยๆ สลายกลายเป็แสง
เมื่อร่างของาาหมาป่าหายไปก็เหลือไว้แต่ไอเทมเขาก็รีบเก็บของเ่าั้อย่างรวดเร็ว ไอเทมที่ได้นั้นมี อีลิกเซอร์ 5 ขวดตำราทักษะ 1 เล่ม รองเท้า 1 คู่ กล่องปริศนาสีขาว 1 กล่อง ม้วนคาถากลับเมือง 5 ใบ แล้วเขาก็ลองดูรายละเอียดในสิ่งที่เขาไม่รู้จักก่อนเป็อย่างแรก
-อีลิกเซอร์
(ยาวิเศษที่มีคุณสมบัติรักษาอาการผิดปกติได้ทุกชนิดทั้งยังฟื้นพลังชีวิตฟื้นพลังมานา ความสดชื่นได้เต็มทั้งหมดขอเพียงยังไม่ตายก็สามารถรักษาให้หายได้ทันที)
-ตำราทักษะพิเศษก้าวพริบตา
(ใช้เรียนทักษะก้าวพริบตาได้)
-รองเท้าหนังหมาป่าระดับ D
พลังป้องกัน20 พลังป้องกันเวท 10
(เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่20 จุด)
ราดิชที่ได้เห็นคุณสมบัติแล้วนั้นนั้นก็เลือกที่จะเปลี่ยนไปใส่รองเท้าหนังหมาป่าทันทีเขาทึ่งกับน้ำยาที่ชื่ออีลิกเซอร์มาก มันเพิ่มพลังต่างๆ ได้อย่างน่ากลัวเลยทีเดียวเขาจึงคิดว่าจะเก็บไว้ใช้ในยามจำเป็เท่านั้นจากนั้นจึงหยิบตำราก้าวพริบตาขึ้นมาและเปิดอ่านทันที
-ท่านได้รับทักษะพิเศษก้าวพริบตา
-ทักษะก้าวพริบตา
(สามารถเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วสูงเป็แนวตรงในทุกมิติราวกับหายตัวเป็ระยะทางได้สูงสุด20 ก้าว ทุก 1 ก้าวใช้พลังมานา 50 จุด)
พอราดิชเห็นความสามารถขอทักษะก็คิดว่าคิดถูกแล้วที่เลือกเรียนเพราะมันจะทำให้เขาเอาตัวรอดในยามคับขันได้เป็อย่างดี ถ้าสู้ไม่ได้ก็ก้าวพริบตาหนีออกมาก่อนหรือไม่ก็ใช้ในการเข้าโจมตีก็ได้เหมือนกัน จากนั้นเขาก็จัดการเปิดกล่องปริศนาสีขาวดูเผื่อว่าจะได้ของดีอีกชิ้น
-ท่านได้รับตำราทักษะพิเศษผู้เป็ที่รักของาา
พร้อมกับที่มีตำรา1 เล่มหล่นออกมา เขาสงสัยว่ามันคือตำราอะไรหว่า เพราะชื่อมันแปลกๆ เลยลองเปิดอ่านดู
-ท่านได้รับทักษะพิเศษผู้เป็ที่รักของาา
-ทักษะผู้เป็ที่รักของาา
(ทำให้มีโอกาสพบสัตว์อสูรระดับาาขึ้นไปเพิ่มขึ้น50% และทำให้ระดับาาที่เจอพุ่งเข้าจู่โจมเป็เป้าหมายแรกเสมอและเพิ่มโอกาสตกของไอเทมจากาาเพิ่มขึ้น 50%)
“ทักษะอะไรเนี่ย...แต่ก็ดีเหมือนกัน พวกมันน่าจะให้ค่าประสบการณ์เพียบแถมตกของดีอีกต่างหาก แต่ขออย่าให้มาทีเดียวสองตัวพร้อมกันเลย ไม่อย่างนั้นตายแน่”ราดิชบ่นอุบ แล้วเขาก็ถือโอกาสเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูข้อมูลค่าประสบการณ์ที่ได้มาจากพวกหมาป่าว่าเป็ยังไงบ้าง
-ท่านสังหารสัตว์อสูรหมาป่าเทาระดับ5 เป็จำนวน 156 ตัวได้รับค่าประสบการณ์ 7,800
-ท่านสังหารสัตว์อสูรระดับาาาาหมาป่าสีเทา ระดับ 10 ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม 17,800
-ระดับของท่านเพิ่มเป็ 14
-ทักษะชำนาญดาบเลื่อนเป็ระดับ26 -ทักษะหลบหลีกเพิ่มเป็ระดับ 32
-ทักษะชำนาญเวทเพิ่มเป็ระดับ2 -ทักษะต่อสู้ด้วยมือเปล่าเพิ่มเป็ระดับ15
-ท่านได้รับเงินจำนวน41,508G
“ระดับ 14 แล้วหรอเนี่ยขึ้นยากจริงๆเลยเกมนี้ แต่พวกทักษะติดตัวเราก็เพิ่มขึ้นเยอะเหมือนกันคงต้องเก็บทักษะพวกนี้ให้ได้เยอะๆเพราะมันแสดงผลตลอดเวลาไม่ต้องมานั่งใช้อีกด้วย”ราดิชกล่าวกับตัวเอง และนั่งพักเหนื่อยต่ออีกสักพักจนหายเหนื่อยขึ้นมากแล้วก็ลุกขึ้นและออกเดินทางต่อโดยมีเป้าหมายอยู่ที่บึงฟ้าใสที่อยู่เลยชายป่านี้ไปนั่นเอง
579
