ปกติฮูหยินผู้เฒ่าแทบไม่ใส่ใจฮวาชีเยว่แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้อื่นจะไร้เมตตารังแกนางได้มิคาดความละเลยของตนกลับทำให้หลานสาวต้องทนทุกข์เข้าแล้วแต่อย่างไรเื่นี้ย่อมมิใช่ความผิดนาง เป็เพราะไม่มีใครแจ้งแก่นางสักคน
แม่นมหวางที่รับใช้อี๋เหนียงสองรีบคุกเข่าลงทันทีที่ได้ยิน“อภัยให้บ่าวด้วยเ้าค่ะ... บ่าวละโมบโลภมากเห็นคุณหนูใหญ่ถูกผู้อื่นรังแกจึงได้ลอบดึงเงินส่วนของคุณหนูไป... บ่าวปิดบังอี๋เหนียงรองมิคาดเื่ที่บ่าวทำจะถูกเปิดเผยวันนี้ บ่าวสมควรตาย…”
ได้ยินดังนั้นอนุรองก็ถอนใจโล่งอกเฮือกใหญ่ แล้วตบหน้าแม่นมโดยแรงทันที “นังบ่าวสารเลว!เ้าทำกับนางเช่นนี้ได้อย่างไร?”
ฮวาชีเยว่มองภาพเบื้องหน้าอย่างเ็าแม่นมกล้าขโมยเงินนางย่อมเป็เพราะอนุรองสั่งให้ทำ
แม่นมผู้นี้ค่อนข้างภักดีดูไปแล้วหากนาง้ากำจัดอนุรองคงต้องกำจัดแม่นมเสียก่อนหรือทำให้อีกฝ่ายยอมทำงานให้นาง
“นางกล้าละเลยเพียงนี้ได้อย่างไร!ในเมื่อเ้ารับใช้ตระกูลเรามานานปี ข้าจะลงโทษเ้าเฆี่ยนยี่สิบครั้งและหักเงินเดือนครึ่งปี!”
ฮูหยินผู้เฒ่าตวาดอย่างเ็าอี๋เหนียงรองถอนหายใจโล่งอก
ฮวาเมิ่งซือคลายนิ้วลงแล้วหันมามองฮวาชีเยว่ด้วยสายตาเกลียดชังฮวาเสี่ยวอียืนอยู่ข้างอนุสาม นาง้าจะเอ่ยปากกล่าวอันใดบางประการทว่าอนุสามกลับรั้งเอาไว้
สถานการณ์ยามนี้ไม่ดีต่อนางหากฮวาเสี่ยวอีก่อปัญหาขึ้นอีก นางจะถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
ฮูหยินผู้เฒ่าโกรธเสียจนบ่าวไพร่ไม่กล้าดูถูกฮวาชีเยว่อีกแล้วพวกเขารู้สึกว่าฮวาชีเยว่เหมือนเปลี่ยนไปเป็คนละคนเมื่อกลับจากวัดหานเยว่
เมื่อกลับถึงเรือนลู่ซินก็เริ่มระบายอารมณ์โกรธออกมา “คุณหนูแม่นมนิสัยไม่ดีผู้นั้นทำชีวิตพวกเราลำบากปานนี้กลับถูกเฆี่ยนเพียงยี่สิบครั้งเท่านั้น ไม่ยุติธรรมเลย!”
“คุณหนูเ้าคะท่านว่าอนุรองเป็ผู้อยู่เื้ัจริงหรือเ้าค่ะ? หลานจูถูกคุณหนูรองตีเกือบตายบางทีคุณหนูรองอาจเป็คนบงการก็ได้ นางเกรงอีกฝ่ายจะทราบความจริงจึงตัดสินใจสังหารคน!” โหย่วชุ่ยเองก็ไม่ยินดี
ฮวาชีเยว่หัวเราะเสียงเบาจิบชาทิกวนอิมในมือ “เราต้องรับมือพวกนั้นไปทีละขั้นทีละตอนพวกมันย่อมมิได้ตายไวนัก!”
ดวงตาของโหย่วชุ่ยและลู่ซินเปล่งประกาย
หลายปีมานี้พวกนางโดนรังแกมามากเกินไปเมื่อได้ยินว่าคุณหนูจะกำจัดคนไม่ดีออกไปก็ให้ยินดีนัก
นับแต่วันนั้นฮวาชีเยว่ก็ฝึกฝนวรยุทธ์ในน้ำเต้าหยกเขียวทุกคืนในตอนกลางวันก็จะร่วมมือกับบ่าวไพร่ช่วยกันทวงคืนพื้นที่สวนด้านหลังปลูกเมล็ดพันธุ์แปลกประหลาดลงไป
สิ่งที่ทำให้ลู่ซินและโหย่วชุ่ยตกตะลึงที่สุดคือถุงดินสีแดงที่นางได้รับมาเมล็ดพันธุ์แตกหน่อในข้ามขืน ภายในเวลาไม่นานก็เติบใหญ่แล้ว…
พืชประหลาดส่งกลิ่นหอมอ่อนจาง
ลู่ซินและโหย่วชุ่ยไม่เคยเห็นสมุนไพรแพงๆมาก่อน พวกนางไม่ทราบว่าสิ่งนี้คือต้นหลงแดงซึ่งพบแต่ในพรรคต่างๆของยุทธภพเท่านั้น
ต้นหลงแดงช่วยบำรุงผิวหน้าปอดและช่วยให้อายุยืนยาวหากผู้ฝึกตนดื่มน้ำแกงหลงแดงเข้าไปจะได้รับพลังิญญาเพิ่มขึ้นการฝึกจะยกระดับไปอีกสองขั้น เป็หนึ่งในสมุนไพรเทพแห่งผู้ฝึกยุทธ์!
นางได้รับเมล็ดพันธุ์มาจากเทียนพี่ดินแดงก็เอามาจากภายในน้ำเต้าหยกเขียวหากนาง้าปลูกสมุนไพรเพื่อให้ร่ำรวยยิ่งๆ ขึ้นนางย่อมมิอาจปลูกเพียงในน้ำเต้าได้นางต้องแสดงให้ทุกคนเห็นว่าพวกนางกำลังปลูกสิ่งเหล่านี้ในสวน
ดังนั้นฮวาชีเยว่จึงย้ายเอาดินแดงมาไว้ในสวนแล้วปลูกสมุนไพรเสียที่นี่
เมื่อได้รับอนุญาตจากฮูหยินผู้เฒ่าแล้วฮวาชีเยว่ก็ให้บ่าวไปติดประกาศในเมืองหลวง
ข่าวฮวาชีเยว่จะรับบุตรบุญธรรมก่อให้เกิดระลอกคลื่นในเมืองนางถูกคุณหนูผู้ดีทั้งหลายดูถูก คิดว่าคนเพียง้าเปลี่ยนแปลงชื่อเสียงแย่ๆเท่านั้น
ในสายตาพวกนางกาย่อมเป็กา มิอาจกลายเป็นกยูงงดงามเพียงเพราะล้างจุดเลอะเทอะบางจุดออก
ทว่าสกุลฮวาเองก็ยังเป็ที่เคารพอย่างสูงแม่ทัพฮวาทำาชนะั้แ่อายุยี่สิบ จึงได้รับการชื่นชมจากฮ่องเต้เป็อย่างยิ่งทั้งยังมีชื่อเสียงดีงาม
แม้ฮ่องเต้จะส่งแม่ทัพฮวาไปคอยเฝ้าเมืองหน้าด่านทว่าทุกปีก็ยังทรงพระราชทานของขวัญให้แก่สกุลฮวามากมายทุกครั้งที่มีงานสังสรรค์หรือกิจกรรมในพระราชวัง
หากเด็กคนหนึ่งได้เป็บุตรบุญธรรมสกุลฮวาเด็กคนนั้นย่อมต้องมีอนาคตสดใส ทำให้ครอบครัวภาคภูมิใจ ดังนั้นผู้คนมากมายจึงได้ส่งบุตรชายของตนให้สกุลฮวาได้เลือก
ตามปกติแล้วบุตรนอกสมรสมักไม่เป็ที่โปรดปรานนักแต่หากลูกนอกสมรสได้ฮวาชีเยว่รับเลี้ยง เช่นนี้พวกเขาก็เอ่ยคำดีๆ ได้แล้วว่าเด็กคนนี้ต้องมีอนาคตสดใส ทำให้ครอบครัวภูมิใจนัก
ทันทีที่ประกาศแดงถูกแปะลงไปเช้าวันนั้นเด็กชายกว่าสามร้อยคนก็มาลงชื่อทันที
เมืองหลวงสับสนอลหม่านขึ้นมา
เมื่อไทเฮาและฮ่องเต้ทราบข่าวก็คิดว่าคุณหนูฮวาผู้นี้เื้ัดีเกินไปทว่าเื่นี้ไม่กระทบต่อผลกำไรของพวกตน จึงไม่ได้เอ่ยสอบถามอะไร
ในภัตตาคารตงไห่ทางใต้ของเมือง โจวจื่อเฉิง อดีตสามีของหรงชีเยว่นั่งมองสมุดบัญชีอยู่ จู่ๆก็ยิ้มออกมาทันทีที่ได้กลิ่นดอกไม้หอมและเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยเมื่อม่านบังประตูร้านถูกเลิกขึ้น
ใบหน้างดงามจึงปรากฏ